Naomi Novik

Znam Naomi Novik z książki ,,Wybrana”, która mi się podobała, ale nie urzekła mnie na tyle, bym od razu pędziła do innych jej pozycji. ,,Głęboko pogrzebanego” kupiłam trochę pod wpływem impulsu, zaciekawiona jednym konkretnym opowiadaniem. Myślę, że szybko domyślicie się jakim. 1. ,,Araminta, czyli wrak Amphidrake’a” - Akcja dzieje się w alternatywnym świecie w okresie Regencji. Araminta jest nietypową damą – nie interesuje się sztuką czy nauką, a sportem. Pewnego dnia niespodziewanie trafia na statek piracki i postanawia udawać tam mężczyznę. Autorka we wstępie napisała, że zawsze irytowały ją romanse historyczne, gdzie bohaterki zdają się przeniesione ze współczesności, ale moim zdaniem tutaj też tak się stało. Wiem, że to alternatywna historia, ale w ogóle nie poczułam żadnego epokowego klimatu, nie przepadam też za braniem z dawnych dziejów ładnych kiecek i dworków, ale bez całej dyskryminacji i trudności, według mnie jest to infantylne i spycha na margines osoby, które walczyły o zmiany. Toteż sam zamysł na to opowiadanie mnie nie przekonał, a fabuła też mnie nie wciągnęła. Ocena: 5/10. 2. ,,Po godzinach” - Opowiadanie osadzone w świecie serii ,,Schoolmance”, pisane z perspektywy Beaty, dziewczyny z magicznego rodu, ale nieco zapomnianego. Opowiadanie jest lekkie, przyjemnie napisane, ma wartką akcję i trochę humoru, ale mam wrażenie, że przez brak znajomości oryginału nie mogłam się w nie wczuć. Ocena: 6/10. 3. ,,Vici” - Akcja osadzona w alternatywnym starożytnym Rzymie. Bohaterem jest Marek Antoniusz, tak, przyszły rywal Oktawiana i kochanek Kleopatry. Teraz jednak jest młodym awanturnikiem, który za karę ma wziąć udział w wyprawie przeciwko smokom. Niespodziewanie Antoniusz zabiera jedno jajo ze sobą i zostaje smoczym opiekunem. W przeciwieństwie do pierwszego opowiadania tutaj w pełni poczułam klimat starożytnego Rzymu, jednocześnie surowego i zdemoralizowanego. Autorka moim zdaniem w bardzo fajny sposób połączyła postacie historyczne z fantastyką, wyszło z tego coś świeżego, kreatywnego i zabawnego. Bardzo fajna jest też postać smoczycy Vinci, a zakończenie ma świetną puentę. Ocena: 8/10. 4. ,,Głęboko pogrzebany” – Opowiadanie będące retellingiem mitu o Ariadnie, to ono zachęciło mnie do kupna książki. W tej wersji Ariadna żyje w labiryncie razem z Minotaurem, zamkniętym przez Minosa za swoją odmienność. Tutaj również czuć mityczny klimat, autorka bardzo fajnie przerobiła znaną historię i dopasowała ją do swojego pomysłu. Podobało mi się czerpanie z podań o Ariadnie jako kreteńskiej bogini, trochę przypominało mi to naszą ,,Panią Labiryntu”. Bardzo ładnie pokazane są też relacje rodzinne i sytuacja, gdzie córka niejako musi zastępować rodziców. Ocena: 8/10. 5. ,,Moc srebra” – Akcja dzieje się w świecie wzorowanym na carskiej Rosji. Główna bohaterka jest córką lichwiarza, która posiada dar zamiany srebra w złoto, co zwraca na nią uwagę króla elfów. Jest to inna wersja historii opisanej w powieści Novik pod tym samym tytułem, której nie czytałam, toteż bałam się, że się pogubię, ale to opowiadanie sprawdza się jako osobna całość. Fajna kreacja na nieco doroślejszą baśń, wykorzystywanie znanych motywów w ciekawy i świeży sposób. Tutaj również czuć tę ,,carskość” i ,,rosyjskość”. Bardzo podobały mi się też refleksje o zagubieniu w bogactwie i nietypowa kreacja lichwiarza – ojca bohaterki. Ocena: 7/10. 6. ,,Frazesy” – Tym razem jest to retelling opowiadań o Sherlocku Holmesie z perspektywy Irene Adler. I niestety niespecjalnie przypadło mi do gustu. Nie jestem wielką fanką książkowego Sherlocka, więc pewnie nie wyłapałam wielu nawiązań. Zdecydowanie wolę serial BBC, gdzie Adler nie wzbudziła mojej sympatii (#teamMolly),nie byłam więc ciekawa jej perspektywy. Na pewno opowiadanie jest dobrze napisane i Novik stara się zrozumieć bohaterkę, po prostu dla mnie jej historia nie jest jakaś interesująca. Nie przekonało mnie też dość ,,fanfickowe” ukazanie relacji Sherlocka i Watsona, a zakończenie zawierało praktycznie wszystkie rozwiązania fabularne, które mnie denerwują. Ocena: 5/10. 7. ,,Siedem” – Opowieść o fikcyjnym mieście nazwanym siedem i tworzeniu znajdującym się w nim posągów. Tutaj zaciekawił mnie motyw sztuki i tego, czy ważniejsze są dzieła naszych rąk i umysłu czy relacje, jakie budujemy z ludźmi. Nie poczułam specjalnych emocji, a fabuła bardzo mnie nie zaangażowała, ale refleksyjność oraz miłość macierzyńska są warte docenienia. Ocena: 7/10. 8. ,,Błogosławieństwa” – Pewnego rodzaju wariacja baśni o Śpiącej Królewnie. Opowiadanie jest króciutkie, więc nie będę zdradzać fabuły, ale zamysł jest naprawdę ciekawy i dość zabawny, bardzo podoba mi się humor i przewrotność, zakończenie ma świetną puentę. Chętnie przeczytałabym całą powieść o księżniczce Magdzie. Ocena: 7/10. 9. ,,Czajniczek lord Dunsy’nego” – Opowiadanie nawiązujące do wojennej przeszłości tytułowego lorda, jednego z prekursorów fantastyki. Ciekawie pokazana relacja towarzyszy broni oraz podejście do wojny, ale w sumie się wynudziłam. Ocena: 6/10. 10. ,,Siedem lat od domu” – Osadzona w fikcyjnym świecie historia kobiety, która bierze udział w eksplorowaniu kosmosu. Podobno inspirowana filmem ,,Lawrence z Arabii” i rzeczywiście czuć tu podobny nastrój, jak w dziełach opisujących styczność Europejczyków z innymi kulturami. Dobrze się czytało, bohaterka była w porządku zarysowana, choć brakowało mi głównego wątku i dopiero zakończenie mi uświadomiło, że to chyba miał być jakiś komentarz na temat kolonializmu. Ocena: 6/10. 11. ,,Smoki i maniery” – Kolejna wariacja na temat klasyki literatury, tym razem mamy do czynienia z alternatywną historią ,,Dumy i uprzedzenia”, gdzie Elizabeth Bennet wstępuje do Korpusu Powietrznego i zostaje panią smoczycy zakochanej w gotyckiej literaturze. Bardzo ciekawe i humorystyczne dopasowanie oryginalnej historii do świata fantasy, nawet styl chwilami jest bardzo podobny do Austen. Ocena: 7/10. 12. ,,Zamek Coeurlieu” – Opowiadanie osadzone w świecie wzorowanym na średniowiecznym. Dwunastoletnia dziewczynka poślubia dorosłego mężczyznę i pod jego nieobecność zostaje towarzyszką zabaw jego chorowitego syna. Opowiadanie ma ciekawy, nieco tajemniczy klimat i intrygująco łączy quasi-historię i magię, ale fabuła mnie nie porwała i nie kupuje mnie tak lekkie podejście do małżeństw dzieci. Ocena: 6/10. 13. ,,Okrężna droga” – Kolejne opowiadanie osadzone na morzu, które bardzo trudno jest mi opisać, bo strasznie mnie wynudziło i nie umiałam się na nim skupić. Ocena: 4/10. Niestety, po raz kolejny muszę stwierdzić, że zbiory opowiadań nie są do końca dla mnie, zawsze mam problem z nierównością i tym, że historie za szybko się kończą, trudno też, żeby każdy temat zainteresował mnie tak samo. Jednak w krótkiej formie mogłam lepiej poznać styl i sposób kreowania fabuły przez Naomi Novik, na pewno będę sięgać po jej inne książki i chętnie zobaczyłabym niektóre z tych opowiadań w dłuższej formie.