-
Artykuły
Wielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej
1 -
Artykuły
Jon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty
1 -
Artykuły
Jon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty
1 -
Artykuły
Czytelnicy wybrali Książki Roku 2025. Oto zwycięzcy
91
-
Patronat LC -
Patronat LC
Znamy finalistów Nagrody Literackiej Nike 2022
W poniedziałkowy poranek ujawniono nazwiska finalistek i finalistów 26. edycji Nagrody Literackiej Nike. Do finału tegorocznej edycji trafiły trzy powieści. Siódemkę nominowanych domykają tom poetycki, biografia, esej oraz reportaż historyczny.
5 września poznaliśmy listę książek, które już za niespełna miesiąc, 2 października, powalczą o Nagrodę Literacką Nike, jedną z najważniejszych nagród literackich w Polsce. Statuetka projektu Gustawa Zemły oraz główna nagroda w wysokości 100 tysięcy złotych po raz kolejny zostaną wręczone w gmachu Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie.
Wcześniej, w połowie czerwca, ogłoszono listę 20 książek, które trafiły na długą listę nominowanych. Teraz, na przełomie lata i jesieni, kapituła Nike przewodzona przez prof. Przemysława Czaplińskiego opublikowała finałową siódemkę. W jury zasiadają również: Marek Beylin, Inga Iwasiów, Iwona Kurz, Tadeusz Nyczek, Magdalena Piekara, Szymon Rudnicki, Maria Topczewska i Maria Zmarz-Koczanowicz.
Nagroda Nike 2022 – finaliści 26. edycji
Poniżej prezentujemy pełne zestawienie twórców i twórczyń nominowanych do tegorocznej edycji Nagrody Literackiej Nike. Sprawdź, czy wśród finalistów znaleźli się twoi faworyci:
- Anna Cieplak, „Rozpływaj się”, Wydawnictwo Literackie
- Artur Domosławski, „Wygnaniec. 21 scen z życia Zygmunta Baumana”, Wielka Litera
- Jerzy Jarniewicz, „Mondo cane”, Biuro Literackie
- Joanna Ostrowska, „Oni. Homoseksualiści w czasie II wojny światowej”, Wydawnictwo Krytyki Politycznej
- Edward Pasewicz, „Pulverkopf”, Wielka Litera
- Maciej Płaza, „Golem”, W.A.B.
- Kacper Pobłocki, „Chamstwo”, Czarne
Anna Cieplak, „Rozpływaj się”
Nowa książka Anny Cieplak to pierwsza powieść o życiu eurosierot. Brakujący fragment narracji o współczesnej Polsce. Autorka opowiada o ludziach, których mijamy każdego dnia. Choć metrykalnie dorośli, z powodu osierocenia, którego doświadczyli w okresie nastoletnim, wciąż zadają sobie trudne pytania. Czy jestem wystarczająco dobry? Czy nie zostanę porzucona? Czy powinnam starać się bardziej?
„Rozpływaj się” to mocna, wyrazista i aktualna powieść o Polsce w Unii Europejskiej i osieroconym pokoleniu dzieci dorastających bez rodziców, którzy wyjechali za chlebem.
Średnia nota książki „Rozpływaj się” w naszym serwisie to 6,3. Użytkowniczka Mimbla pisze: „Moim zdaniem najlepsza z dotychczasowych książek autorki. Dziwi mnie tak niska średnia ocena. Bardzo dobrze się czyta, świetne portrety bohaterów i opisy otoczenia. Byłam na spotkaniu z autorką w Gdyni, ciekawie opowiadała o pracy nad książką. Cudne słowo-omama. Nie mogłam się oderwać i żałowałam, że nie jest dłuższa”.
Artur Domosławski, „Wygnaniec. 21 scen z życia Zygmunta Baumana”
W swojej najnowszej książce Artur Domosławski, reporter, znany między innymi jako biograf Ryszarda Kapuścińskiego, podjął się opisania losów jednego z najwybitniejszych filozofów współczesności – Zygmunta Baumana. Zdaniem krytyków „Wygnaniec” to pozycja monumentalna, która szczegółowo przedstawia kolejne etapy życia Baumana.
Średnia ocena książki „Wygnaniec. 21 scen z życia Zygmunta Baumana” w naszym serwisie to 8,0. Agatonik pisze: „Biografia jednego człowieka, a tak naprawdę spory kawałek historii współczesnej Polski. I bohater liczącego ponad 900 stron dzieła Domosławskiego i kraj niejednoznaczny i kontrowersyjny. Polubiłam Baumana za jego niezależność, odwagę w trwaniu przy swoich poglądach (z częścią się nie zgadzam oczywiście – najbardziej z demonizowaniem polskiej transformacji i Balcerowicza), za jego ukochanie życia i w pełni korzystanie z niego (pił, palił, kochał gotować, nieco terroryzując przy tym gości), za poznawanie świata, za młodzieńczy i otwarty umysł pomimo 90-tki”.
Jerzy Jarniewicz, „Mondo cane”
Tom Jarniewicza to książka wyreżyserowana przez autora zgodnie z regułami gatunku kina mondo cane. Autor rejestruje prawdziwe śmierci znajomych, zerwania, odejścia – i bezlitośnie przygląda się własnym reakcjom. I choć podmiot liryczny „Mondo cane” wydaje się pełen goryczy, nadal ma nadzieję.
Średnia ocena książki „Mondo cane” w naszym serwisie to 5,2. Użytkownik Voldemort pisze: „Poetycka wycieczka po intymnym mikrokosmosie autora, bez patosu, z odrobiną ekshibicjonizmu i całkiem sporą dawką empatii”.
Joanna Ostrowska, „Oni. Homoseksualiści w czasie II wojny światowej”
Tytułowi „Oni” byli obcy. Byli drapieżcami i było ich bardzo niewielu. Z tych powodów nie zajmowano się ich historią. Ocaleńców, jak pisze wydawca, przemilczano. W Polsce „takich” ludzi miało nie być. Homoseksualnych mężczyzn aresztowano i więziono między innymi w Rawiczu, Międzychodzie, we Wronkach, w Strzelcach Opolskich czy Tarnowie. Wywożono do obozów. To historia osób, która nadal pozostaje w sferze tabu.
Średnia ocena książki „Oni. Homoseksualiści w czasie II wojny światowej” w naszym serwisie to 7,0. Martinem pisze: „Solidna praca badawcza, ogrom tytanicznej wręcz pracy nad materiałami źródłowymi, danymi, statystykami etc. Rzetelne informacje przedstawione z perspektywy badaczki, bez emocji, sympatii czy antypatii. Sytuacja osób nieheteronormatywnych wcale nie różni się obecnie tak wiele od czasów opisywanych w książce. Polecam”.
Edward Pasewicz, „Pulverkopf”
Rok 1993. Międzyrzecz. Nastoletni Patryk Werhunt znajduje pływające w Obrze zwłoki jednego z sąsiadów. Traumatyczne wydarzenie staje się pretekstem do snucia rozległej opowieści o splątanych losach: Polaków, Żydów, Niemców, Sowietów oraz ich potomków.
Książka Pasewicza to doskonale skonstruowana powieść. Oferuje mnóstwo nawiązań do niemieckiej muzyki klasycznej, liryczny język i poukrywane przez autora niespodzianki, które czekają na wytrawnych czytelników.
Średnia ocena książki „Pulverkopf” w naszym serwisie to 7,6. Remigiusz Koziński pisze: „Doskonale opowiedziana historia/historie... Splatają się i rozplatają – ich wątki, takty, brzmienia. Językowo genialna. Dużo tropów można znaleźć i za nimi pójść... Jeśli się ma odwagę. Echa – czyli odbicia dźwięków – słyszę Grassa, Tourniera, Litella może też... Jedna z lepszych, jakie ostatnimi czasy przeczytałem”.
Maciej Płaza, „Golem”
Tytułowy Golem wywodzi się z żydowskich tradycji. Ma postać człowieka, lecz jest pozbawiony duszy. Od wieków rozpala wyobraźnię. Można go spotkać w chasydzkich legendach, literaturze jidysz i w popkulturze.
Powieść rozpoczyna się w roku 1910. Do jednego z leżących na Podolu miasteczek przybywa włóczęga. Wkrótce miejscowi ropoznają w nim kogoś z innego świata niż ziemski.
Średnia ocena książki „Golem” w naszym serwisie to 7,6. Jazzwoman pisze: Kolejna powieść Macieja Płazy to istne mistrzostwo świata. Jak dla mnie, wielbicielki żydowskich klimatów, prawdziwa literacka uczta. Za sprawą tej magicznej prozy zanurzamy się w atmosferę maleńkiego sztetla Liściska, zagubionego gdzieś w podolskiej ziemi”.
Kacper Pobłocki, „Chamstwo”
„Chamstwo” to historia polskich chłopów i chłopek, w której Pobłocki analizuje pomijaną przy analizie niewolnictwa pańszczyznę. W opisie wydawcy czytamy: „Jedynie dzięki dokładnemu przyjrzeniu się tej przemilczanej historii możemy zrozumieć istotę strategii przetrwania w systemie pańszczyzny. Dopiero wtedy możemy również dostrzec nić łączącą niewolniczą pracę na polskim dworze ze służebną formą naszych współczesnych form zatrudnienia”.
Średnia ocena książki „Chamstwo” w naszym serwisie to 7,3. Agatonik pisze: „Ot, i nasze kulturowe dziedzictwo. Wyrosłe na niewolnictwie i przemocy. Nic dziwnego, że do dzisiaj tak silnie w wielu umysłach zakorzeniona jest mentalność chłopa pańszczyźnianego. Bardzo potrzebne odromantyzowanie Rzeczpospolitej szlacheckiej z jej uroczymi dworkami. To, co mnie najbardziej poruszyło, to okrutny los kobiet, które doświadczały przemocy nie tylko od pana, ale też od swojego chłopa, który tak odreagowywał swoje upokorzenie. Do tej pory wielu nie mieści się w głowie, że bicie dzieci to okazywanie właśnie swojej bezradności, a swoją genezę ma w chęci pokazania władzy”.
Nagroda Literacka Nike
Przyznawana jest corocznie za najlepszą książkę roku poprzedniego. Towarzyszy jej Nike Czytelników.
Przed rokiem Nagroda Nike trafiła do Zbigniewa Rokity za książkę „Kajś”. Twórcę uhonorowano nie tylko nagrodą jury, ale i nagrodą czytelników. Rok wcześniej laureatem został Radek Rak, którego wyróżniono za powieść „Baśń o wężowym sercu albo wtóre słowo o Jakóbie Szeli”.
Najbardziej utytułowanymi autorami w historii plebiscytu pozostają Olga Tokarczuk i Wiesław Myśliwski, którzy są jednocześnie jedynymi artystami w historii konkursu nagrodzonymi dwukrotnie.
Pod koniec sierpnia odbyła się gala innego prestiżowego konkursu – Nagrody Literackiej Gdynia 2022. Więcej o wydarzeniu i zwycięzcach przeczytasz TUTAJ.
Tagi i tematy
komentarze [36]
Zamiast hejtować Nagrodę Nike, spróbuję obstawić zwycięzcę, zatem: stawiam na Domosławskiego z jego "Baumanem" (raczej), ale może też być Ostrowska... Aha - mogliby nieco podwyższyć wysokość nagrody finansowej, bo przestały to być już tak duże pieniądze jak kiedyś... :-)
Czytelnicy oznaczyli ten post jako spam
