Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
adorable 
nieperfekcyjnie.pl, , olx.pl/oferty/uzytkownik/133K
25 lat, kobieta, Białystok, status: bibliotekarka, dodała: 109 książek i 107 cytatów, ostatnio widziana 7 godzin temu
Teraz czytam
  • Dzieci z Bullerbyn
    Dzieci z Bullerbyn
    Autor:
    Lasse, Bosse, Lisa, Olle, Britta i Anna mieszkają w Bullerbyn. To maleńka wioska, ale wcale nie jest tam nudno. Każdy dzień, z pozoru zwyczajny, staje się świetną przygodą. Można łowić raki, spać w st...
    czytelników: 35762 | opinie: 1696 | ocena: 7,39 (22934 głosy) | inne wydania: 1
  • Szósta klepka
    Szósta klepka
    Autor:
    Tytuł należy do popularnego cyklu Jeżycjada. Bohaterką jest Cesia Żakówna, mająca kompleksy na tle własnej urody (...). Trudno ich nie mieć, gdy ma się superatrakcyjną siostrę o romantycznym imieniu J...
    czytelników: 12312 | opinie: 358 | ocena: 7,14 (6990 głosów)

Pokaż biblioteczkę
Aktywności
2017-04-29 17:00:21
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Rok 2017, Zrecenzowane

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/zajecza-chatka-niedzwiedz-i-pies.html

W książkach dziecięcych bohaterami są często rówieśnicy małych czytelników, jak również zwierzęta - uwielbiane zarówno przez dzieci, jak i dorosłych. Maluchy nie mają problemu z utożsamieniem się ze zwierzątkami, a niejednokrotnie bardzo chętnie dowiadują się, jak wygląda ich życie.

"Zajęcza chatka" to opowieść o...
http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/zajecza-chatka-niedzwiedz-i-pies.html

W książkach dziecięcych bohaterami są często rówieśnicy małych czytelników, jak również zwierzęta - uwielbiane zarówno przez dzieci, jak i dorosłych. Maluchy nie mają problemu z utożsamieniem się ze zwierzątkami, a niejednokrotnie bardzo chętnie dowiadują się, jak wygląda ich życie.

"Zajęcza chatka" to opowieść o Zajączku, który został przegoniony ze swojego domu przez podstępną Lisicę. Kiedy wraz z nadejściem wiosny, lodowa chatka Lisicy roztapia się, a drewniany dom Zająca nadal stoi, niewychowana dama wprowadza się do sąsiada, wyganiając go z własnego mieszkania. Zajączkowi próbuje pomóc Pies, Niedźwiedź oraz Byk, jednak bez skutku. Jedynie Kogut niosący kosę okazuje się wybawcą zająca.

"Niedźwiedź i pies" przedstawia historię Psa, którego właściciele wyganiają z domostwa ze względu na sędziwy wiek zwierzaka. Pies jest niezmiernie zasmucony z tego powodu. Kiedy spotyka Niedźwiedzia, korzysta z jego rad, które mają pomóc we wkupieniu się w łaski byłych właścicieli.

"Zimowisko zwierząt" to historia Byka, Barana, Świni, Gąsiora oraz Koguta, którzy poszukują lata. W pewnym momencie Byk postanawia zbudować ciepłe mieszkanie, aby ochronić się przed zimnem, jakie ma nadejść. Reszta zwierząt nie chce skorzystać z tego pomysłu. Kiedy w zimowy wieczór Byk wygrzewa się w swoim mieszkaniu, przychodzą do niego leniwe zwierzęta, aby skorzystać z domowego ogniska. Okazuje się, że to najlepszy pomysł z możliwych, dzięki czemu zwierzaki nie stały się pożywieniem dla Lisicy, Wilka oraz Niedźwiedzia, którzy polują na nich.

Sugerując się informacją na okładce, iż te książeczki nadają się do czytania maluszkom, nie zastanawiałam się długo i zasiadłam na kanapie z Jasiem, aby przedstawić mu te krótkie historyjki. Po przeczytaniu ich, doszłam do wniosku, że dobrze, iż Jaśko jeszcze nie rozumie takich opowieści, bo moim zdaniem żadna z nich nie nadaje się dla malców. Zbyt wiele w nich okrucieństwa... Zdaję sobie sprawę z tego, że życie nikogo nie rozpieszcza, a świat zwierząt bywa bezwzględny, jednak nie sądzę, aby nawet przedszkolak musiał dowiadywać się, że kosą można kogoś pokonać, zwierzęta zjadają siebie nawzajem, a ludzie niejednokrotnie wyrzucają swoich mniejszych przyjaciół, kiedy ci stają się zbędni.

Plusem tych książeczek jest fakt pojawienia się, bardziej lub mniej widocznego, morału, jednak z drugiej strony nie do końca są one odpowiednie... O ile "Zimowisko zwierząt" uświadamia, że praca popłaca, dlatego warto poświęcić swój czas na stworzenie czegoś dobrego, co ułatwi i uprzyjemni nam życie, o tyle "Zajęcza chatka" pokazuje, że niektórych jedynie przemocą można przekonać do pewnych spraw. W "Niedźwiedziu i Psie "dojrzałam się dwóch nauk. Jedna to ta pozytywna - prawdziwy przyjaciel jest w stanie poświęcić się, aby pomóc drugiej osobie. Z kolei cała historyjka uświadamia także, że aby wkupić się w czyjeś łaski, niekiedy należy to zrobić podstępem.

Nie ukrywam, że mam bardzo mieszane uczucia względem tych bajek. Nie sądzę, abym rozglądała się za kolejnymi częściami, bo jednak wolę sięgnąć po bardziej wartościowe lektury, które nie wzbudzą we mnie tak ambiwalentnych odczuć. Mogą one przypaść do gustu dzieciom lubiącym krótkie, kolorowe opowieści o zwierzętach w roli głównej, gdzie ilustracje są miłe dla oka. Z jednej strony owe historyjki powinny być poznawane jedynie przez starszaków, którzy z drugiej strony mogą nie czuć się usatysfakcjonowani zbyt ubogą treścią. Zatem decyzja należy do Was...

pokaż więcej

 
2017-04-29 15:05:26
Ma nowego znajomego: rudarecenzuje
 
2017-04-28 16:53:40
Autor:
 
2017-04-28 16:53:38
Autor:
 
2017-04-28 16:52:54
Cykl: Lotta z ulicy Awanturników (tom 1-2)
 
2017-04-28 15:58:05
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać, Moja biblioteczka - e-book
 
2017-04-28 14:48:36
Cykl: Emilia Przecinek (tom 2)
 
2017-04-28 11:09:57
Dodała książkę na półkę: Chcę przeczytać
Autor:
 
2017-04-27 20:01:03
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Rok 2017, Zrecenzowane

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/przeklenstwa-niewinnosci-jeffrey.html

Młodość to bardzo burzliwy okres w ludzkim życiu. Powinien opierać się na popełnianiu błędów, jakie po latach wspomina się z rozrzewnieniem. Nastolatkom wybacza się dużo, ponieważ wszyscy wiemy, że to czas próbowania nowych rzeczy, doświadczania nieznanego, robienia głupot bez poważniejszych konsekwencji. Czasami...
http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/przeklenstwa-niewinnosci-jeffrey.html

Młodość to bardzo burzliwy okres w ludzkim życiu. Powinien opierać się na popełnianiu błędów, jakie po latach wspomina się z rozrzewnieniem. Nastolatkom wybacza się dużo, ponieważ wszyscy wiemy, że to czas próbowania nowych rzeczy, doświadczania nieznanego, robienia głupot bez poważniejszych konsekwencji. Czasami jednak zdarzają się sytuacje wychodzące poza obręb tego, co bezpieczne, normalne i akceptowalne...

Trzynastoletnia Cecilia, czternastoletnia Lux, piętnastoletnia Bonnie, szesnastoletnia Mary oraz siedemnastoletnia Therese to piękne dziewczęta, które powinny zawojować świat. Panny Lisbonki swoją urodą zachwycały każdego chłopca napotkanego na swojej drodze. Jednak ich życie zakończyło się dużo wcześniej niż powinno - każda z nich popełniła samobójstwo, co nigdy wcześniej nie zdarzyło się w spokojnym miasteczku w pobliżu Detroit.

Lisbonki zostały pozbawione jakiejkolwiek swobody, przez co charakteryzowały się specyficznym zachowaniem, nie zawsze zrozumiałym dla innych, które zakrawało nieco o zdziczenie. Dziewczyny niemalże nieustannie siedziały w domu, a ich jedyną rozrywką były wizyty w szkole. Nieraz dawało się odczuć, że usilnie pragnęły wyrwania się na wolność, a kiedy pojawiały się krótkie chwile pozornej swobody czerpały z niej garściami przy każdej możliwej okazji.

Nieco przerażająca okazuje się atmosfera panująca w domu Lisbonów. Doskonale rozumiem, iż rodzice najchętniej nie wypuszczaliby swoich dzieci spod własnych skrzydeł, pragnąc zatrzymać je przy sobie na całe życie, jednak kiedyś w końcu należy zdobyć się na ten gest. Na pewno posiadając pięć pięknych córek, można czuć obawy przed tym, iż zbyt wcześnie mogą zaznać dorosłego życia, a konsekwencje odważnych poczynań mogą ciągnąć się za nimi przez lata, jednak czy przez to należy trzymać je jak zwierzęta w klatce? Mam wrażenie, że do samobójstw dziewczyn sporą rękę przyłożyli rodzice, którzy nie do końca odnaleźli się w swojej roli. Matka kontrolowała je na każdym kroku, a z kolei ojciec unikał ich, nie rozumiejąc dziewczęcych zachowań. To nie mogło dobrze się skończyć...

Narratorami są mężczyźni, którzy w młodości mieszkali na tym samym osiedlu co siostry. To oni przedstawiają historię panien Lisbon, przez co tak naprawdę sami nie mają pojęcia, dlaczego doszło do tak ogromnej tragedii. Ich obsesja na punkcie dziewcząt jest co najmniej dziwna, bo pomimo tego, iż od ich śmierci upłynął szmat czasu, to oni nadal rozmyślają o Lisbonkach. Fascynacja z jaką zbierali wszelakie rzeczy sióstr, śledzenie ich na każdym kroku i obserwowanie z ukrycia nie wydaje mi się czymś normalnym, nawet w przypadku niezwykle zakochanych istot. Rozumiem, że stara miłość nie rdzewieje, a dziewczęta roztaczały wokół siebie sporą aurę tajemniczości, co budziło mroczne żądze wśród nastolatków, niemniej zostaje tylko współczuć kobietom owych panów, które nigdy nie dościgną ich ideału.

"Przekleństwa niewinności" poznałam najpierw, oglądając film, który wywarł na mnie pozytywne wrażenie, chociaż widziałam go dość dawno temu, więc sięgając po tę historię w wersji papierowej, w zasadzie niczego już nie pamiętałam. Niestety ku mojemu rozczarowaniu i wbrew większości opinii krążących w sieci - powieść nie skradła mojego serca. Owszem, napisana jest bardzo dobrze, bo styl pisania Eugenidesa jest niezwykle plastyczny oraz dopracowany, jednak samo przedstawienie tej historii nie porwało mnie.

Oczekiwałam sporej dawki emocji oraz konkretnego powodu siostrzanego samobójstwa, czego nie dostałam. Zdaję sobie sprawę z tego, że często po czyjejś śmierci pozostaje masa pytań z "dlaczego?" na czele, jednakże moja ciekawość byłaby zaspokojona tylko wtedy, gdybym czarno na białym przeczytała, z jakiego powodu te piękne i młode dziewczyny pozbawiły siebie życia. Mogę tylko snuć domysły tak jak ich sąsiedzi, rodzice czy dziennikarze.

pokaż więcej

 
2017-04-26 18:35:33
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Rok 2017, Zrecenzowane

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/nauka-poprzez-zabawe-seria-swiat-w.html

"Księga dinozaurów i prehistorii" dzieli się na dwa pokaźne rozdziały. Pierwszy z nich dotyczy dinozaurów oraz zwierząt prehistorycznych. Ta lektura odsłania intrygujący świat dawno wymarłych zwierząt, przedstawiając ich charakterystyki, dzięki którym mamy okazję przenieść się do zamierzchłych czasów. Zauropody,...
http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/nauka-poprzez-zabawe-seria-swiat-w.html

"Księga dinozaurów i prehistorii" dzieli się na dwa pokaźne rozdziały. Pierwszy z nich dotyczy dinozaurów oraz zwierząt prehistorycznych. Ta lektura odsłania intrygujący świat dawno wymarłych zwierząt, przedstawiając ich charakterystyki, dzięki którym mamy okazję przenieść się do zamierzchłych czasów. Zauropody, stegozaury, tyranozaury, parazaurolofy czy deinonychy to nieliczne istoty, jakie poznamy. Dowiadujemy się, do czego tym stworzeniom przydały się haczykowate szpony, kostne kołnierze i rogi, twarde pancerze bądź grube kostne guzy. Powód wyginięcia dinozaurów nadal nie jest do końca jasny - niektórzy spekulują, iż wymarły z powodu deszczu komet lub olbrzymiego meteorytu, a inni twierdzą, iż nie wytrzymały gwałtownego obniżenia temperatury albo najadły się trujących roślin. Druga część porusza tematykę ludzi prehistorycznych. Kroczymy śladami naszych przodków, poznając australopiteków - Homo habilisa (człowiek zręczny), Homo erectusa (człowieka wyprostowanego), Homo sapiensa (człowiek rozumny), a także ich rozwojowi poprzez poznawanie nowych czynności ułatwiających codzienne życie. Ten rozdział przedstawia także pierwsze domy i miasta, rozwój rolnictwa, prace polowe, wytwarzanie naczyń, tworzenie skórzanych łodzi, wznoszenie budowli.

Bogactwo informacji zawarte w tej książce jest niesamowite. Historia przedstawiona w taki sposób powinna dotrzeć do każdego - zarówno kilkulatka, jak i dorosłego człowieka. Opis z tyłu książki sugeruje, iż owa lektura przeznaczona jest dla dzieci powyżej piątego roku życia, jednak ja postawiłabym te widełki nieco wyżej, bo jednak na niektórych ilustracjach znajdują się sceny nieprzeznaczone dla małych dzieci - zabijanie zwierząt, rzucanie w siebie kamieniami, ludzka śmierć bądź wwiercanie się w ludzką czaszkę.

Seria tych książek jest bardzo bogato ilustrowana, a treść przekazuje wiele istotnych informacji, poszerzając wiedzę czytelnika. Wszystko podane jest w tak lekkiej i przystępnej formie, że każde dziecko zapamięta to, co najważniejsze. Jak wiadomo - najlepiej uczyć się podczas zabawy, a jeśli przekazywane wiadomości wzbogacone są o odpowiednie zdjęcia, to wiedza sama wskakuje do głowy.

'Świat w obrazkach' to fantastyczna seria, która powinna zagościć w każdym domu. Książki poruszają wszelaką tematykę, więc zdecydowanie jest w czym wybierać. Ponadto zadbano o dostosowanie konkretnych treści do grupy wiekowej, dlatego powstała seria także dla maluchów. Mam nadzieję, że w naszej domowej biblioteczce zagoszczą jeszcze inne części tej serii, bo nigdy za wiele wiedzy - tym bardziej, iż te lektury przekazują ją w sposób bardziej przystępny niż nauczyciele w szkole.

pokaż więcej

 
2017-04-26 18:23:45
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Rok 2017, Zrecenzowane

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/nauka-poprzez-zabawe-seria-swiat-w.html

"Świat w obrazkach. Wieś" dzieli się na siedem tematycznych części. W pierwszej przemierzamy gospodarstwo, poznajemy różnorodne prace rolnicze, a także nazewnictwo konkretnych robót czy narzędzi niezbędnych do pracy w polu. Do tego mamy okazję dowiedzieć się, jak pracuje się na gospodarstwie w Stanach Zjednoczonych,...
http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/nauka-poprzez-zabawe-seria-swiat-w.html

"Świat w obrazkach. Wieś" dzieli się na siedem tematycznych części. W pierwszej przemierzamy gospodarstwo, poznajemy różnorodne prace rolnicze, a także nazewnictwo konkretnych robót czy narzędzi niezbędnych do pracy w polu. Do tego mamy okazję dowiedzieć się, jak pracuje się na gospodarstwie w Stanach Zjednoczonych, we Francji, u podnóża Alp, Holandii czy innych miejscach na świecie. Kolejny rozdział dotyczy hodowli zwierząt, jak również produktów, jakie otrzymujemy dzięki nim. To także multum informacji o powstawaniu i przetwarzaniu mleka oraz sera owczego, produkcji tkanin z owczej wełny. Część trzecia poświęcona jest zbożom - ich rodzajom, przerabianiu ziaren na mąkę, wypiekowi pieczywa, przetwarzaniu kukurydzy bądź uprawie ryżu. Następny rozdział poświęcony jest różnym odmianom warzyw, ich sadzeniu oraz zbieraniu, a także interesującej historii ziemniaka. Skoro mowa o warzywach, to kolejna część dotyczy owoców - ich powstawaniu oraz podziale na mięsiste, suche i pestkowe. Szósta część dotyka problematyki upraw specjalistycznych, przekazując informacje o roślinach oleistych, burakach cukrowych, pieczarkach, tytoniu, ziołach, herbacie czy kawie. Ostatni rozdział to hołd ziemi, która nas żywi, stanowiąc naturalny nawóz.

Dzięki zwierzętom oraz różnorodnym roślinom mamy pożywienie, dlatego w tej książce znajduje się sporo pomysłów na przygotowanie posiłków, w tym chociażby tostów z czerstwego pieczywa, ryżu na mleku, konfitury truskawkowej, samodzielnym wyhodowaniu ziemniaków w pojemniku oraz stworzeniu warzywnych kompozycji. Ponadto książka zawiera liczne zagadki, dzięki którym można wykazać się wcześniej nabytą wiedzą.

Seria tych książek jest bardzo bogato ilustrowana, a treść przekazuje wiele istotnych informacji, poszerzając wiedzę czytelnika. Wszystko podane jest w tak lekkiej i przystępnej formie, że każde dziecko zapamięta to, co najważniejsze. Jak wiadomo - najlepiej uczyć się podczas zabawy, a jeśli przekazywane wiadomości wzbogacone są o odpowiednie zdjęcia, to wiedza sama wskakuje do głowy.

'Świat w obrazkach' to fantastyczna seria, która powinna zagościć w każdym domu. Książki poruszają wszelaką tematykę, więc zdecydowanie jest w czym wybierać. Ponadto zadbano o dostosowanie konkretnych treści do grupy wiekowej, dlatego powstała seria także dla maluchów. Mam nadzieję, że w naszej domowej biblioteczce zagoszczą jeszcze inne części tej serii, bo nigdy za wiele wiedzy - tym bardziej, iż te lektury przekazują ją w sposób bardziej przystępny niż nauczyciele w szkole.

pokaż więcej

 
2017-04-26 18:21:14
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Rok 2017, Zrecenzowane

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/nauka-poprzez-zabawe-seria-swiat-w.html

"Świat w obrazkach. Las" składa się z sześciu rozdziałów. Pierwszy z nich to obserwowanie lasu, w tym chociażby tropienie zwierząt (nawet po ich odchodach) i szukanie owadów, wskazówki do obserwacji ptaków i zbliżania się do zwierzaków. Zawiera on także reguły zachowania się w lesie, jakie należy zapamiętać oraz...
http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/nauka-poprzez-zabawe-seria-swiat-w.html

"Świat w obrazkach. Las" składa się z sześciu rozdziałów. Pierwszy z nich to obserwowanie lasu, w tym chociażby tropienie zwierząt (nawet po ich odchodach) i szukanie owadów, wskazówki do obserwacji ptaków i zbliżania się do zwierzaków. Zawiera on także reguły zachowania się w lesie, jakie należy zapamiętać oraz wcielić w życie. Kolejna część dotyczy roślinności, zarówno w lasach górskich oraz północnych, jak i tych ze strefy śródziemnomorskiej czy tropikalnych lasów Amazonii. To także masa informacji o konkretnych rodzajach drzew i ich życiu, grzybach, owocach i kwiatach leśnych czy roślinach wodnych. Rozdział trzeci poświęcony jest mieszkańcom lasu - ważkom, sowom, rudzikom, kukułkom, sarnom, jeleniom, wilkom bądź dzikom. Następna część porusza problematykę leśnych kryjówek ptaków, mrówek czy borsuków, a także przedstawia mieszkańców dębów i sosen. Rozdział piąty rzetelnie opisuje pożywienie konkretnych zwierząt, a szósty opisuje świetne gry i zabawy, jakie mogą umilić czas - robienie zielnika, hodowanie dżdżownic, tworzenie wieńca z liści.

Na końcu każdego rozdziału znajdują się świetne zadania pozwalające na utrwalenie uzyskanych wiadomości, jak również sprawdzenie nabytej wiedzy w praktyce. Czytelnicy mają okazję sprawdzić, jakie zwierzęta odwiedziły las, obserwując ślady pozostawione na ściółce czy odnaleźć owoce pasujące do konkretnych drzew. Do tego mogą posegregować zwierzęta według wielkości oraz dopasować przysmaki do istot, które żywią się nimi.

Seria tych książek jest bardzo bogato ilustrowana, a treść przekazuje wiele istotnych informacji, poszerzając wiedzę czytelnika. Wszystko podane jest w tak lekkiej i przystępnej formie, że każde dziecko zapamięta to, co najważniejsze. Jak wiadomo - najlepiej uczyć się podczas zabawy, a jeśli przekazywane wiadomości wzbogacone są o odpowiednie zdjęcia, to wiedza sama wskakuje do głowy.

'Świat w obrazkach' to fantastyczna seria, która powinna zagościć w każdym domu. Książki poruszają wszelaką tematykę, więc zdecydowanie jest w czym wybierać. Ponadto zadbano o dostosowanie konkretnych treści do grupy wiekowej, dlatego powstała seria także dla maluchów. Mam nadzieję, że w naszej domowej biblioteczce zagoszczą jeszcze inne części tej serii, bo nigdy za wiele wiedzy - tym bardziej, iż te lektury przekazują ją w sposób bardziej przystępny niż nauczyciele w szkole.

pokaż więcej

 
2017-04-25 10:50:54
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Biblioteczka Jasia, Niebawem na blogu, Rok 2017
 
2017-04-25 10:50:36
Dodała do serwisu książkę: Peter i Lena. Dwa opowiadania
 
2017-04-23 19:44:31
Dodała książkę na półkę: Przeczytane, Moja biblioteczka, Rok 2017, Zrecenzowane
Cykl: Czas tęsknoty (tom 2)

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/czas-burzy-adrian-grzegorzewski.html

Do tej pory pamiętam swoją irytację i złość, kiedy po skończeniu "Czasu tęsknoty" Adriana Grzegorzewskiego pozostałam z dziesiątkami pytań pozbawionych odpowiedzi. Nie mogłam zrozumieć, jak autor mógł pozostawić tyle niezakończonych wątków bez wspomnienia o jakiejkolwiek kontynuacji. W kwietniu tego roku wybaczyłam mu,...
http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/czas-burzy-adrian-grzegorzewski.html

Do tej pory pamiętam swoją irytację i złość, kiedy po skończeniu "Czasu tęsknoty" Adriana Grzegorzewskiego pozostałam z dziesiątkami pytań pozbawionych odpowiedzi. Nie mogłam zrozumieć, jak autor mógł pozostawić tyle niezakończonych wątków bez wspomnienia o jakiejkolwiek kontynuacji. W kwietniu tego roku wybaczyłam mu, gdy w zapowiedziach książkowych ujrzałam drugi tom, czyli "Czas burzy", do którego nie trzeba było mnie namawiać.

Wojna nadal trwa. Okazuje się, że Polacy mogą liczyć tylko na siebie, bo wszyscy dookoła wykorzystują ich łatwowierność do własnych celów. Piotr nadal działa w konspiracji, gdzie zostaje namawiany do nawiązania bliższej relacji z Eriką, żoną niemieckiego żandarma, dzięki czemu mógłby dowiedzieć się wielu potrzebnych informacji. Jego związek ze Swietą niejednokrotnie zostaje wystawiony na próbę, jednak podobno prawdziwa miłość przetrwa wszelkie zawieruchy. Czy aby na pewno?

"Wyobrażenie, że teraz będą żyli długo i szczęśliwie, rozsypało się w proch jak zwęglona żagiew. Wojna i to, co przeszli podczas niej, zrobiły swoje. Bagaż doświadczeń wielokrotnie przerastał ich siły. Zamiast zakochanej pary byli przecież zniszczoną emocjonalnie kobietą i zamkniętym w sobie poranionym mężczyzną." *

W czasie wojny nawet ludzie stroniący od agresji i okrucieństwa, zostają zmuszeni do obrony siebie, a także innych osób, w wyniku czego niejednokrotnie muszą zabić wroga, aby ochronić to, co najcenniejsze. Historia stworzona przez Adriana Grzegorzewskiego uświadamia, że zemsta nie zawsze daje oczyszczenie. Nieraz wyrównanie rachunków, o jakim marzyliśmy długi czas, nie daje oczekiwanej radości, ulgi ani nawet satysfakcji. Może czasami lepiej zostawić za sobą przeszłość, co bywa bardzo trudne i bolesne, ale niekiedy nie ma lepszego wyjścia.

"Życie składa się z chwil, a pamięć człowieka jest jak pełna regałów biblioteka. Można do niej wejść i sięgnąć po obrazy i filmy, na których te chwile zostały uchwycone. Niektóre z nich wywołują uśmiech, inne salwy śmiechu, a przy kolejnych po raz setny czuje się ból i smak łez. O szczęściu człowieka zadecyduje zaś to, czy na tych półkach więcej będzie kolorów, czy szarości." **

Szczerze podziwiam osoby, które przeżyły wojenną zawieruchę i w miarę normalnie funkcjonowały przez dalsze lata swojego życia. Wydarzenia z jakimi musieli się zmierzyć, a także późniejsza trauma po tym, co ich spotkało, niejednemu człowiekowi mogła doszczętnie zniszczyć psychikę. Mimo tego, ogrom ludzi żył dalej, chociaż odebrano im dosłownie wszystko - rodzinne domy i ziemie, wszelakie pamiątki, ukochanych bliskich oraz zdrowie fizyczne i psychiczne. Mam nieodparte wrażenie, że takie osoby dużo bardziej wszystko doceniały, ponieważ o wiele spraw musiały walczyć, a my mamy niemal wszystko podane na tacy, a i tak nieustannie narzekamy...

"Zło musi być na świecie, żeby człowiek zgodnie z wolną wolą wybrał dobro. Dobro musi mieć alternatywę, żeby było wybieralne. To człowiek decyduje o tym, czy chce podążać ścieżką dobra. Musi zatem odrzucić zło. Musi być mądry. Nie wystarcza wiedzieć, co jest złe, a co dobre. Wiedza to nie mądrość. Różnica między nimi jest wielka. Wiedza to świadomość, że kalafior jest kwiatem. Mądrość to nie oświadczać się z kalafiorem w ręku. Człowiek w swej mądrości musi wybrać dobro." ***

Artur Grzegorzewski pisze tak, że nie sposób oderwać się od słów znajdujących się na kartach powieści. Posługuje się pięknym, nieco wysublimowanym językiem z nutą poetyzmu, który na szczęście jest odpowiednio wyważony. Jego dylogia na długo pozostanie w mojej pamięci, chociaż przyznaję, iż bezapelacyjnie moim faworytem jest "Czas tęsknoty". Salwa emocji, jakie wywarł na mnie pierwszy tom, a także ogrom opisanych okrucieństw zapisały się w moim sercu i tkwią tam nadal. "Czas burzy" jest dużo bardziej stonowaną lekturą, niemal pozbawioną dokładnych opisów tragedii, jakie w tym czasie dotykały ludzi każdego dnia. Niemniej ostatnie pięćdziesiąt stron zrekompensowało mi wcześniejsze niedostatki, w wyniku czego w moich oczach pojawiły się łzy. Generalnie domyśliłam się kierunku, w jakim potoczą się losy Swiety, Marty i Piotra, ale z ekscytacją, wzruszeniem i zarazem smutkiem oczekiwałam finału.

W zasadzie "Czas burzy" można przeczytać bez znajomości pierwszej części, ponieważ autor wspomina o najważniejszych wątkach. Jednak usilnie zachęcam do sięgnięcia najpierw po Czas tęsknoty, bo dopiero wtedy cała historia nabiera należytego sensu. Polecam tę dylogię wszystkim osobom lubiącym powieści obyczajowe z tłem historycznym, a także książki historyczne z rozwiniętym wątkiem obyczajowym. Za Magdaleną Kordel powtórzę, iż "Czas burzy" to "(...) opowieść o miłości, która wcale nie wybierała się na wojnę. I o wojnie, która nie pytając nikogo o zdanie, tę miłość znalazła".

* cytat ze str. 121
** cytat ze str. 212
*** cytat ze str. 227

pokaż więcej

 
Moja biblioteczka
3057 758 10495
Porównaj książki w Waszych biblioteczkach.
Sprawdź oceny wspólnych książek.
Tyle książek ma ten użytkownik w swojej biblioteczce.
Tyle opinii dodał ten użytkownik.
Tyle plusów otrzymał ten użytkownik za swoje wypowiedzi.
Znajomi (370)

Ulubieni autorzy (9)
Lista ulubionych autorów
Ulubione cytaty (443)
lista cytatów
zgłoś błąd zgłoś błąd