Aktualności
2
Nagrody literackie na Warszawskich Targach Książki
Podczas Warszawskich Targów Książki poznaliśmy nie tylko laureatkę Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego, ale także nominowanych do...
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Powiązane treści
Plan. Wybierz mnie Patrycja Gryciuk 
„Tak bosko musi pachnieć sam diabeł!”
Ona jest nim zafascynowana, on czuje się nią odurzony. Jednak zanim Anna poznała Siergieja Taredova, spotkała Lorcana Maidleya. Nieziemsko przystojnego, uniwersyteckiego celebrytę, w którym zapewne kocha się większość studentek, ale on jest zainteresowany tylko Anną. Tak dziewiętnastoletnia bohaterka rozpoczyna studia na Uniwersytecie Oksfordzkim, na wydziale architektury i dekoracji wnętrz. Z daleka od bliskich, w towarzystwie przyjaciół oraz na celowniku sporo starszego Siergieja, nie zdaje sobie jeszcze sprawy jak trudną, krętą i wyboistą drogę będzie musiała przejść, by żyć w zgodzie z własnymi uczuciami.
Nie przepadam za romansami, o czym niejednokrotnie wspominałam. Rzadko trafiam na taki, który jest naprawdę interesujący i NIE NUDNY. Tymczasem historia Anny, Lorcana i Siergieja to wyjątkowo barwna opowieść, i to od samego początku! Pierwszy rozdział opisuje wydarzenia teraźniejsze, a chwilę później fabuła cofa się o pięć lat i zaprasza mnie do codzienności Anny (z pochodzenia Wrocławianki) rozpoczynającej właśnie studia na wspomnianej wyżej uczelni. Jednak ten początek tkwi w mojej pamięci niczym drzazga. Zagadka, którą bardzo chcę, muszę rozwiązać! Relacja głównych bohaterów jest niesamowicie burzliwa, ale przecież dwójka z nich to wkraczający w dorosłość studenci, a jeden to dojrzały, obrzydliwie bogaty facet z pewnym planem…
Czytajcie, słuchajcie bo to jest kawał dobrego romansu!
Więcej o serii przeczytacie na moim blogu (mamao.pl). Aktywny odnośnik do bloga znajdziecie w profilu.
Trzy godziny ciszy Patrycja Gryciuk 
Cóż ja Wam mogę powiedzieć o tej książce. Taki miał być hit a tu, jak dla mnie totalna klapa. Naprawdę, już dawno nie czułam się tak bardzo zawiedziona książką, o którą się wszyscy zabijają.
Zacznijmy od tego, że sam pomysł na książkę się okej, ale to wykonanie mija się z założeniem. Czytając miałam wrażenie, że czytam czyjeś notatki lub myśli w głowie. Opis tego co robiła wtedy i wtedy, opis Marnixa i jego poczynań. To wszystko była dla mnie bardzo słabe i powtarzalne, w kółko to samo. Jakby zupełnie nie było pomysłu na dalszą część książki. I tak było przez ponad 90% książki. Jak dla mnie ruszyło się cokolwiek i miało to ręce i nogi tak naprawdę pod koniec czytania, ale przez to jak bardzo ten początek wnika w człowieka, tak już resztą aż tak bardzo nie cieszy podczas czytania.
Zanim zabrałam się za lekturę tej książki, zapoznałam się z opiniami na jej temat, które przewadze były pozytywne i mówiły jak bardzo melancholijna, emocjonalna i empatyczna jest ta książka. Osobiście wiem, że jestem bardzo empatyczną osobą i odczuwam masę uczuć ale po tej książce czuje się jak wypruta z emocji. Totalnie nic. Niestety, rzadko to mówię, ale osobiście nie polecam, tym bardziej jeśli mielibyście wydać na nią fortunę.
