Cukiernia pod Amorem. Cieślakowie

Szczerze powiem, zagłębiłam się w tę historię. O rodzie Cieślaków akurat jest niewiele, to taki wątek poboczny dla historii Zajezierskich. Plan czasowy 1985 nadal nieciekawy - najprawdopodobniej wynika to z tego że charakterologicznie mdła Iga i jej ojciec mi po prostu nie pasują. Pochłonął mnie ten tom, co przy tej tematyce, rzadko mi się zdarza.

Szczerze powiem, zagłębiłam się w tę historię. O rodzie Cieślaków akurat jest niewiele, to taki wątek poboczny dla historii Zajezierskich. Plan czasowy 1985 nadal nieciekawy - najprawdopodobniej wynika to z tego że charakterologicznie mdła Iga i jej ojciec mi po prostu nie pasują. Pochłonął mnie ten tom, co przy tej tematyce, rzadko mi się zdarza.

Drugi tom jest bezpośrednią kontynuacją dziejów Zajezierskich i ich bliskich. Ramy czasowe wydarzeń to początek wieku XX aż do miesięcy poprzedzających wybuch II wojny światowej. Tym razem powieść skupia się na losach Grażyny, córki Kingi oraz Paula, syna Marianny. Pojawiają się tez nowe postacie, które wnoszą bardzo dużo do fabuły. Jest tu też rozwiązanie kilku wątków z pierwszego tomu. Przedstawione są też konkretne wydarzenia z historii Polski. Oraz ukazano jak wpłynęły one na losy ludności, na ich życie codzienne. Jak dla mnie powieść oddaje klimat tamtych czasów, tego niepokoju o własny byt. Trochę zabrakło mi Igi, która pojawia się pod sam koniec. Chociaż w jej życiu pojawia się ktoś z przeszłości. Ale okazuje się również, że zawiązuje się jednocześnie większa intryga. Naprawdę jestem ciekawa dalszych losów naszych bohaterów.

Drugi tom jest bezpośrednią kontynuacją dziejów Zajezierskich i ich bliskich. Ramy czasowe wydarzeń to początek wieku XX aż do miesięcy poprzedzających wybuch II wojny światowej. Tym razem powieść skupia się na losach Grażyny, córki Kingi oraz Paula, syna Marianny. Pojawiają się tez nowe postacie, które wnoszą bardzo dużo do fabuły. Jest tu też rozwiązanie kilku wątków z...

To kontynuacja losów rodu z Gutowa, gdzie autorka prowadzi czytelnika przez dalsze dzieje rodziny Cieślaków, pokazując je na tle burzliwych wydarzeń XX wieku.
Jeśli podobał Ci się pierwszy tom „Zajezierscy”, ten rozwija opowieść i przygotowuje grunt pod trzeci – „Hryciowie”.
Co do drugiej części, to ta jest zdecydowanie lepsza od pierwszej, chyba ze względu na postać Grażyny, któraż to jest postacią nietuzinkową i taką różną jak na tamte czasy.

To kontynuacja losów rodu z Gutowa, gdzie autorka prowadzi czytelnika przez dalsze dzieje rodziny Cieślaków, pokazując je na tle burzliwych wydarzeń XX wieku.
Jeśli podobał Ci się pierwszy tom „Zajezierscy”, ten rozwija opowieść i przygotowuje grunt pod trzeci – „Hryciowie”.
Co do drugiej części, to ta jest zdecydowanie lepsza od pierwszej, chyba ze względu na postać...

Nie rozumiem fenomenu tego cyklu. Co prawda ta część podobała mi się nieco bardziej od poprzedniej i lepiej mi się czytało, kiedy bohaterowie zdążyli już spłodzić wszystkie pozamałżeńskie dzieci, które mieli do spłodzenia i zajęli się czymś ciekawszym, aczkolwiek daleko mi do jakichkolwiek zachwytów. Szkoda też, że wątek współczesny jest traktowany tak strasznie po macoszemu (bo przecież mógłby być równie ważny jak ten dotyczący przeszłości) i składa się głównie z jakichś ogryzków opowiadających o córce zazdrosnej o nową miłość ojca. Zupełnie jakby autorka w ogóle nie była tymi współczesnymi bohaterami zainteresowana i ciągnęła ich wątki tylko z konieczności. No i sam tytuł też jest mocno zagadkowy - bo cukierni to tu praktycznie nie ma, a i Cieślakowie są raczej postaciami z dalszego planu.

Nie rozumiem fenomenu tego cyklu. Co prawda ta część podobała mi się nieco bardziej od poprzedniej i lepiej mi się czytało, kiedy bohaterowie zdążyli już spłodzić wszystkie pozamałżeńskie dzieci, które mieli do spłodzenia i zajęli się czymś ciekawszym, aczkolwiek daleko mi do jakichkolwiek zachwytów. Szkoda też, że wątek współczesny jest traktowany tak strasznie po...

Tytuł mylący. Cieślaków tu jak na lekarstwo, i bardzo dobrze bo jednak nie przypadli mi oni zbytnio do gustu. Główną bohaterką tej części jest Grażyna Toroszyn, zwana Giną. I jest to bohaterka rewelacyjna, pełnokrwista, zbuntowana, pełna życia. Szkoda tylko, że nie uczestniczymy razem z bohaterami w wydarzeniach z ich życia. Wszystko co się dzieje jest nam bardziej opowiedziane przez autorkę, albo czasami wręcz wspomniane w jednym zdaniu. Mam wrażenie, że sposób narracji jest bardzo inny niż w pierwszym tomie, przez to nie udało mi się zżyć z nowymi postaciami i w efekcie kończę przygodę z tą serią na 2 tomie.

Tytuł mylący. Cieślaków tu jak na lekarstwo, i bardzo dobrze bo jednak nie przypadli mi oni zbytnio do gustu. Główną bohaterką tej części jest Grażyna Toroszyn, zwana Giną. I jest to bohaterka rewelacyjna, pełnokrwista, zbuntowana, pełna życia. Szkoda tylko, że nie uczestniczymy razem z bohaterami w wydarzeniach z ich życia. Wszystko co się dzieje jest nam bardziej...

Autorka w wyjątkowy sposób przeprowadza nas przez pierwszą wojnę światową i 20-lecie międzywojenne.

Autorka w wyjątkowy sposób przeprowadza nas przez pierwszą wojnę światową i 20-lecie międzywojenne.

Czytałam już kilka lat temu, dobrnęłam bodajże do połowy drugiego tomu i już dalej nie wytrzymałam. Pamiętam, że postacie były dość płytkie, nie przemawiały do mnie ich charaktery. Ogółem zawiodłam się, bo kocham sagi rodzinne, a tu mocno średnia historia mimo dobrych ocen.

Czytałam już kilka lat temu, dobrnęłam bodajże do połowy drugiego tomu i już dalej nie wytrzymałam. Pamiętam, że postacie były dość płytkie, nie przemawiały do mnie ich charaktery. Ogółem zawiodłam się, bo kocham sagi rodzinne, a tu mocno średnia historia mimo dobrych ocen.

Ten tom podobał mi się znacznie mniej niż poprzedni. Wydaje mi się, że brakowało tutaj jednego konkretnego motywu przewodniego, który spinałby przedstawioną historię, wątku, którego rozwój moglibyśmy śledzić. Przedstawione nam są losy kilku bohaterów, głównie Grażyny (bynajmniej nie Cieślak),które co prawda są barwne, ale dość przewidywalne. No cóż, historia mnie nie porwała, ale daję oczywiście plusa za przyjemne, lekkie i ładne podanie książki, jeśli tak to można nazwać i liczę, że trzecia część będzie lepsza.

Ten tom podobał mi się znacznie mniej niż poprzedni. Wydaje mi się, że brakowało tutaj jednego konkretnego motywu przewodniego, który spinałby przedstawioną historię, wątku, którego rozwój moglibyśmy śledzić. Przedstawione nam są losy kilku bohaterów, głównie Grażyny (bynajmniej nie Cieślak),które co prawda są barwne, ale dość przewidywalne. No cóż, historia mnie nie...

Zaintrygowana po pierwszej części, sięgnęłam po drugą część sagi. Była ciekawa. Lubię książki obyczajowe z historią w tle. Sięgam po trzecia część.

Zaintrygowana po pierwszej części, sięgnęłam po drugą część sagi. Była ciekawa. Lubię książki obyczajowe z historią w tle. Sięgam po trzecia część.

Drugi tom sagi i nadal nie wiadomo skąd pierścień na palcu zmarłej przed laty kobiety. Nie przybliżyliśmy się ani na centymetr do tego wątku. Czyta się dobrze, ale mimo wszystko wątek, który miał być tym co trzyma czytelnika w niepewności jest poboczny. Przeszłość jest tematem przewodnim. Lepiej by się to czytało, gdyby zacząć od przeszłości i przechodzić w tomach do teraźniejszości, a nie skakać jak żaba po łące.

Drugi tom sagi i nadal nie wiadomo skąd pierścień na palcu zmarłej przed laty kobiety. Nie przybliżyliśmy się ani na centymetr do tego wątku. Czyta się dobrze, ale mimo wszystko wątek, który miał być tym co trzyma czytelnika w niepewności jest poboczny. Przeszłość jest tematem przewodnim. Lepiej by się to czytało, gdyby zacząć od przeszłości i przechodzić w tomach do...