Allegro - kampania grudzień kat. piękna

Droga do Różan

Cykl: Droga do Różan (tom 1)
Wydawnictwo: Otwarte
6,65 (713 ocen i 147 opinii) Zobacz oceny
10
52
9
35
8
107
7
203
6
177
5
67
4
39
3
18
2
9
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375152043
liczba stron
416
słowa kluczowe
literatura polska
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Ag2S

Romantyczna opowieść o miłości, przyjaźni i rodzinie Dworek w Różanach to rodzinny dom Zosi Boruckiej, która żyje tam szczęśliwie z ojcem, swoją dawną nianią Zuzanną, wśród przyjaciół. Z pasją zajmuje się kwiatowym ogrodem oraz ekologicznymi uprawami. I marzy o założeniu rodziny z Krzysztofem, którego kocha od dawna. Jednak życie bywa przewrotne – rodzina Boruckich traci ukochane Różany. W...

Romantyczna opowieść o miłości, przyjaźni i rodzinie

Dworek w Różanach to rodzinny dom Zosi Boruckiej, która żyje tam szczęśliwie z ojcem, swoją dawną nianią Zuzanną, wśród przyjaciół. Z pasją zajmuje się kwiatowym ogrodem oraz ekologicznymi uprawami. I marzy o założeniu rodziny z Krzysztofem, którego kocha od dawna.
Jednak życie bywa przewrotne – rodzina Boruckich traci ukochane Różany. W Krakowie Zosia zaczyna nowe, zupełnie inne życie. Czy zazna jeszcze radości i szczęścia? Spełni marzenia o miłości? Czy otuchę i wsparcie da jej Krzysztof czy Eryk – przyjaciel, który nie ukrywa, że chciałby być kimś więcej?

Romantyczna opowieść o miłości, przyjaźni i rodzinie. O tym, że chcemy kochać i być kochane. O przyjemności, jaką czerpiemy z drobnych rzeczy: zapachu świeżego chleba, smaku konfitury z czereśni, feerii barw różanego ogrodu, spotkań z bliskimi. O radości życia. O szczęściu.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/kartoteka,ksiazka,3771,Droga-do-Rozan

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1703)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1021
Joanna | 2014-04-24
Przeczytana: 20 kwietnia 2014

Piękna literacka podróż do podkrakowskiej wsi Różany , w której znajduje się stary , zbudowany ponad dwieście lat temu dwór otoczony wspaniałymi ogrodami . Dwór zamieszkany jest przez jego kolejnych właścicieli , którzy prowadzą w nim hotel znany z wyśmienitej kuchni, a nade wszystko gościnności . Domostwu towarzyszy legenda o tajemniczej zjawie skrywającej się pod postacią pięknej czarnowłosej wieśniaczki.
Piękna nastrojowa powieść o przewrotności ludzkich losów sięgająca lat dwudziestych XX wieku opowiedziana głównie przez trzy kobiety - Zosię , Zuzannę i Mariannę z akcją toczącą się w Różanach, a po utracie dworu w Krakowie.
Każda z kobiet doświadczyła w swym życiu sporo tragicznych zdarzeń, samotności i odrzucenia. Nigdy jednak nie zatraciła optymizmu i chęci przetrwania ciężkich chwil. Książka o poszukiwaniu swego miejsca w życiu, zawiłych związkach uczuciowych , a nade wszystko o sile kobiecej przyjaźni.
Na uwagę zasługuje również piękna szata graficzna książki,...

książek: 1233
boziaczek | 2013-08-18
Na półkach: Przeczytane

Książka ta długo przeleżała na mojej półce. W sumie teraz żałuję, że nie przeczytałam jej wcześniej, bo jest to naprawdę dobra powieść. Czyta się szybko, fabuła jest wystarczająco interesująca, by przepaść na parę godzin:)
"Droga do Różan" to porter trzech kobiet: Zuzanny, która przeżyła wojnę; Marianny, której życie nigdy nie rozpieszczało oraz 30-letniej Zosi (wnuczki Zuzanny i przyjaciółki Marianny), która walczy o miłość nieprzystępnego mężczyzny, a także o utrzymanie posiadłości w Różanach.
Książka ta jest o kobietach i dla kobiet. Jest tam miejsce na śmiech i łzy, na trudne wybory, na miłość, która nie zawsze jest szczęśliwa. Największe wrażenie wywarła na mnie postać Zuzanny, która mimo, iż nie miała nigdy szczęścia w życiu prywatnym, pozostała niezwykle pogodną osobą, opiekująca się troskliwie swoją wnuczką. Natomiast Zosia jest dla mnie osobą męczącą z tym swoim uporem dotyczącym miłości do Krzysztofa, który po prostu daje się jej kochać, samemu ofiarując niewiele... Ona...

książek: 1312
koliber | 2013-11-03
Przeczytana: listopad 2013

W dzisiejszych czasach wszystkie historie o miłości określa się jako banalne. Czyżby uczucie to zostało zdewaluowane do czegoś, co jest mało ważne? Czyżby miłość stała się nudna? Nikt już nie chce kochać do szaleństwa i być obdarzonym miłością prawdziwą, nie taką na dwa, trzy lata? Czyżby już nikt nie miał marzeń z nią związanych?
Bogna Ziembicka snuje nam opowieść o miłościach, które mają wiele obliczy i wcale nie łatwych, nie ckliwych, nie cukierkowych. Wręcz przeciwnie, całkiem realnych. Bo czyż dziś nie ma gdzieś takiej Zosi, której to najwyższej wagi uczucie idealnie obrazuje pojęcie "ślepej miłości"? Ślepej i, powiedziałabym nawet bardziej dosadnie, żebrzącej, takiej która powoduje, iż dziewczyna odrzuca własną dumę, gotowa upokorzyć się, aby "kupić" choć chwilę "bycia z nim razem".
Są też zapewne kobiety, którym przydarzyła się miłość "forever and ever". Tak kochała siedemdziesięcioletnia dziś Zuzanna, przez całe życie skrywając uczucie głęboko w sercu. Niespełniona miłość...

książek: 1488

"Droga do Różan" to romantyczna opowieść o miłości, przyjaźni, rodzinie.
O poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi i tęsknocie za prawdziwą miłością.
Trzy bohaterki, trzy różne historie.
Najbardziej podobała mi się historia Zuzanny, natomiast Zosia bardzo mnie denerwowała swoją postawą i zachowaniem do człowieka, który ją wykorzystywał.
Dużo się w tej powieści dzieje, nie można się nudzić.
Czyta się lekko, a losy bohaterek wciągają w ich świat, w ich marzenia i wspomnienia.
No i Kraków, który znam i po którego uliczkach i ciekawych miejscach można w tej książce pospacerować.

książek: 5983
kajsa | 2012-08-26
Przeczytana: 26 sierpnia 2012

Nasze życiowe drogi tak często bywają pogmatwane,zawiłe,pełne problemów i dramatów. Podobnie rzecz ma się w "Drodze do Różan". Zarówno Zosia jak i Marianna,a przede wszystkim Zuzanna, przeszły wiele życiowych zakrętów.

Najmłodsza z bohaterek, Zosia kocha kogoś,komu trudno tylko z nią dzielić się miłością.
Marianna doświadczyła wiele w młodości,obecnie wiedzie żywot singielki. W głębi duszy wciąż tęskni za uczuciem,choć sama przed sobą się do tego nie przyznaje. Zaś Zuzanna to kobieta o niezwykle zawirowanym,wręcz tragicznym losie. Otrzymała od niego wiele razów i mimo sędziwego wieku wciąż z pogodą ducha spogląda w przyszłość.

Książka Bogny Ziembickiej tchnie optymizmem,pogodą ducha,urodą świata.Wiele w niej smaków,aromatów, barw,pięknych miejsc.
Są pewne momenty może zbyt ckliwe,ale nie ma to większego wpływu na miłe obcowanie z tą powieścią.

książek: 1663
syla50 | 2018-10-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 października 2018

Pierwsza część mnie niestety nie porwała.Oczekiwałam sagi rodzinnej z historią w tle, a dostałam obyczajówkę, może romans.
Dla mnie książka przegadana, takie ble, ble, ble.
W połowie zastanawiałam się czy ją kończyć?. Można powiedzieć że się doślimaczyłam do końca.
Główna bohaterka to przerośnięte dziecko, bo tak ją wszyscy traktują. A kto nie spojrzy, to się zakochuję. I jak to zwykle bywa, ona kocha nie tego, co powinna.
Światełkiem w tunelu okazuję się niania Zuzanna, jej opowieść życia dopiero zaciekawia. Ale tego jest zbyt mało, żeby książka była dobra.
Zastanawiam się, czy brnąć w kolejne części?. Choć jest nadzieja że będzie ciekawiej, bo chyba będzie więcej życia Zuzanny.Może w końcu coś zacznie się dziać. Może dam sobie szansę.

książek: 6692
allison | 2012-04-02
Na półkach: Przeczytane, Rok 2012
Przeczytana: 02 kwietnia 2012

Sięgając po tę książkę, miałam małe obawy, czy aby nie okaże się ona zbyt ckliwa, sentymentalna i przewidywalna. Na szczęście, szybko okazało się, że nie mam czego się bać:).

Powieść urzeka naturalnością i ciekawie skonstruowaną fabułą, w której bieżące wydarzenia przeplatają się z retrospekcjami dotyczącymi młodości leciwej Zuzanny, niani głównej bohaterki. Obie płaszczyzny czasowe przenikają się, nie tylko pozwalając poznać przeszłość żwawej staruszki, ale również stanowią okazję do porównania uczuciowych perypetii bohaterek.

Nie ma w tej książce rażącej często we współczesnej tzw. literaturze kobiecej banalności, egzaltacji i pretensjonalności. Także historie miłosne obu bohaterek pokazane są ciekawie i życiowo - układają się w sposób niekoniecznie oczekiwany przez czytelnika, nie są przesłodzone i z góry skazane na happy and.

Inny plus tej powieści to bogactwo kontekstów literackich i malarskich. Autorka wplotła je w dialogi i narrację w sposób niewymuszony, prosty, a...

książek: 1343
Katherina87 | 2013-11-07

Wszystkie chcemy kochać i być kochane. Ta historia, która zaczyna się w latach dwudziestych, a kończy współcześnie, jest właśnie o tym.

O mężczyznach, którzy pozwalają się kochać, i o tych, którzy nas kochają. O miłości, zdradzie, samotności.

O przyjaźni i wspólnym piciu herbaty z cynamonem.

O ogrodach, tajemnicach krakowskich zaułków i gotowaniu.

O nas, bo każda z nas ma swoje Różany.

Dworek w Różanach to rodzinny dom Zosi Boruckiej, która żyje tam szczęśliwie z ojcem, swoją dawną nianią Zuzanną, wśród przyjaciół. Z pasją zajmuje się kwiatowym ogrodem oraz ekologicznymi uprawami. I marzy o założeniu rodziny z Krzysztofem, którego kocha od dawna.
Jednak życie bywa przewrotne – rodzina Boruckich traci ukochane Różany. W Krakowie Zosia zaczyna nowe, zupełnie inne życie. Czy zazna jeszcze radości i szczęścia? Spełni marzenia o miłości? Czy otuchę i wsparcie da jej Krzysztof czy Eryk – przyjaciel, który nie ukrywa, że chciałby być kimś więcej?

Romantyczna opowieść o miłości,...

książek: 5511
Zapatrzona_W_Książki | 2012-03-07
Przeczytana: 06 marca 2012

„Nie potrafię się nie przywiązywać. Cenie trwanie. Niczego nie chce się pozbywać. Chcę mieć, to co mam, i móc się o to troszczyć. Wiedzieć, że to jest raz na zawsze.”*

„Wszyscy chcą kochać...” śpiewa Maryla Rodowicz, cóż prawdziwszych słów chyba nie usłyszymy. Każdy z nas marzy by być kochanym, by czuć się tą najważniejszą osobą. Jednak kochanie to Ne tylko branie, ale i dawanie - tak samo jest z miłością - jest wiele rodzajów, ale za każdym razem chcemy szczerego uczucia... A więc kochajmy i pozwólmy kochać...

W „Drodze do Różan” mamy dwie główne bohaterki - młodszą Zosie oraz starszej Zuzanny (niani Zosi). Jednak na pierwszy plan wysuwa się młodsza kobieta. Po ukończeniu studiów zajmuje się dworem, a dokładniej mówiąc ogrodem i sadem w tytułowych Różanach. Dworek, który służy jako hotel nie przynosi zbyt dużych dochodów, a i jeszcze zgłasza się po swoje pieniądze Krzysztof - miłość Zosi co nie jest zbytnio na rękę rodzinie... Książka ta to też historia przyjaciół młodej...

książek: 158
EwaB | 2017-11-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: listopad 2017

Autorka ma lekkie pióro i książkę czyta się bardzo szybko. Niestety, moim zdaniem, historia nie jest porywająca.
Dobra rozrywka, lecz nie pozostawiająca śladów w pamięci. Może kiedyś wrócę jeszcze do tej serii.

zobacz kolejne z 1693 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd