Cukiernia pod Amorem. Zajezierscy

Saga rodu Zajezierskich w Gutowie. Jest tajemnica, miłość, zdrada, choroba, radość i rozczarowanie.... a w tle cukiernia z jagodziankami. Cóż więcej potrzeba! Trzy fronty czasowe, mnóstwo bohaterów, można się pogubić. Ale na końcu książki całe drzewo genealogiczne od średniowiecza bardzo ułatwia powiązanie osób i zdarzeń. Zaglądając tam co chwila wracałam z "zagubionej ścieżki" na właściwe tory kojarzenia bohaterów. Wciąga, zachęca do sięgnięcia drugiego i trzeciego tomu.

Saga rodu Zajezierskich w Gutowie. Jest tajemnica, miłość, zdrada, choroba, radość i rozczarowanie.... a w tle cukiernia z jagodziankami. Cóż więcej potrzeba! Trzy fronty czasowe, mnóstwo bohaterów, można się pogubić. Ale na końcu książki całe drzewo genealogiczne od średniowiecza bardzo ułatwia powiązanie osób i zdarzeń. Zaglądając tam co chwila wracałam z...

Świetna książka, od początku mnie wciągnęła i zauroczyła.

Świetna książka, od początku mnie wciągnęła i zauroczyła.

Powieść pogmatwana i poplątana. Każdy rozdział z innymi osobami i w innym czasie. Nie mogłam czytać tak dziwaczne książki

Powieść pogmatwana i poplątana. Każdy rozdział z innymi osobami i w innym czasie. Nie mogłam czytać tak dziwaczne książki

Jeżeli chodzi o tematykę - to totalnie nie mój "wajb" . Niemniej jednak przyznaję, że w połowie wciągnęłam się na maksa i nie mogłam odłożyć. 3 fronty czasowe, przy czym ten z 1995 najmniej interesujący. Jak podejrzewam cała historia ma się spiąć w czasie pod koniec.
Jednym słowem - gorąco polecam.

Jeżeli chodzi o tematykę - to totalnie nie mój "wajb" . Niemniej jednak przyznaję, że w połowie wciągnęłam się na maksa i nie mogłam odłożyć. 3 fronty czasowe, przy czym ten z 1995 najmniej interesujący. Jak podejrzewam cała historia ma się spiąć w czasie pod koniec.
Jednym słowem - gorąco polecam.

Dawno mnie żadna książka tak nie wciągnęła. Jest to opowieść o losach szlacheckiego rodu Zajezierskich. Zresztą nie tylko ich samych ale też ich bliskich. W sumie fabuła prowadzona jest dwutorowo. Jeden wątek osadzony jest w drugiej połowie XIX wieku a drugi w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Wątek wspólczesny osnuty jest wokół wykopalisk archeologicznych w Gutowie i odnalezienia się rodowego pierścienia. Młodą dziewczyna, Iga próbuje rozwiązać zagadkę jego zaginięcia.
Wątek z przeszłości ukazuje dramatyczne i skomplikowane dzieje rodziny Zajezierskich na tle burzliwych dziejów. Powieść oddaje klimat tamtych czasów. Przedstawia zarówno życie codzienne jak i ważne wydarzenia polityczne. Bohaterów jest bardzo dużo ale każdy z nich jest ciekawie skonstruowany i wiele wnosi do całości. Czytało się mi dobrze i szybko. Zdecydowanie sięgnę po kolejny tom by poznać dalsze losy Zajezierskich i pozostałych postaci.

Dawno mnie żadna książka tak nie wciągnęła. Jest to opowieść o losach szlacheckiego rodu Zajezierskich. Zresztą nie tylko ich samych ale też ich bliskich. W sumie fabuła prowadzona jest dwutorowo. Jeden wątek osadzony jest w drugiej połowie XIX wieku a drugi w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Wątek wspólczesny osnuty jest wokół wykopalisk archeologicznych w...

Dobrze się czyta, choć dużo tu wydarzeń i bohaterów. Wartka akcja. Mam nadzieję, że kolejny tom sagi będzie kontynuacją, ponieważ akcja tej książki nie ma żadnego rozwiązania, co może być rozczarowujące.

Dobrze się czyta, choć dużo tu wydarzeń i bohaterów. Wartka akcja. Mam nadzieję, że kolejny tom sagi będzie kontynuacją, ponieważ akcja tej książki nie ma żadnego rozwiązania, co może być rozczarowujące.

Książka, która naprawdę pobudza apetyt na więcej, na ciąg dalszy...
Momentami miałam wrażenie, że zbyt wiele bohaterów jednak fantastyczne historie były warte zagłębiania się w szczegóły.

Książka, która naprawdę pobudza apetyt na więcej, na ciąg dalszy...
Momentami miałam wrażenie, że zbyt wiele bohaterów jednak fantastyczne historie były warte zagłębiania się w szczegóły.

„Zajezierscy” to początek sagi o losach rodziny arystokratycznej, pełnej pasji, zdrad i dramatów, z tajemnicą sięgającą XIX wieku, którą współcześnie odkrywa Iga.
Duża liczba bohaterów sprawia, że można się nieco pogubić w rodzinnych powiązaniach, z tych to powodów książka niezbyt przypadła mi do gustu. Za dużo tego wszystkiego.

„Zajezierscy” to początek sagi o losach rodziny arystokratycznej, pełnej pasji, zdrad i dramatów, z tajemnicą sięgającą XIX wieku, którą współcześnie odkrywa Iga.
Duża liczba bohaterów sprawia, że można się nieco pogubić w rodzinnych powiązaniach, z tych to powodów książka niezbyt przypadła mi do gustu. Za dużo tego wszystkiego.

O zaginionym pierścieniu, rodzinnych tajemnicach i jagodziankach.
Kolejna powieść z dramatycznie wielkim (i trzeba przyznać, że częściowo niepotrzebnym) natłokiem bohaterów - w każdym rozdziale nowa gałąź rodzinna i weź tu ogarnij taki gąszcz. Za to jak już się człowiek z grubsza połapie kto jest kim i o co chodzi, to można się w to wciągnąć - nawet jeśli nie wszystko było jednakowo ciekawe. Najbardziej rozczarowały mnie tutaj wątki miłosne. Przede wszystkim uważam, że było ich za dużo - tak jakby dosłownie każda postać w książce musiała mieć jakiś romans, nawet jeśli jest akurat siostrą zakonną w nowicjacie, bo nikt nie miał pomysłu co innego, poza cudzołożeniem mogliby robić bohaterowie. A od czytania o Tomaszu Zajezierskim to mnie już poważnie strzykało w moralnym kręgosłupie (brr! co to za obmierzły typ!).

O zaginionym pierścieniu, rodzinnych tajemnicach i jagodziankach.
Kolejna powieść z dramatycznie wielkim (i trzeba przyznać, że częściowo niepotrzebnym) natłokiem bohaterów - w każdym rozdziale nowa gałąź rodzinna i weź tu ogarnij taki gąszcz. Za to jak już się człowiek z grubsza połapie kto jest kim i o co chodzi, to można się w to wciągnąć - nawet jeśli nie wszystko było...

Niestety książka to nie mojej klimaty.
Nie dałam rady jej skończyć.
Dobiłam do 170 strony i jak dla mnie przez prawie połowę nic się nie działo.

Niestety książka to nie mojej klimaty.
Nie dałam rady jej skończyć.
Dobiłam do 170 strony i jak dla mnie przez prawie połowę nic się nie działo.