Bromba i inni. Po latach także...

Polecam wszystkim sięganie po książki z czasów dzieciństwa w dojrzałym wieku. "Bromba i inni" to absolutna klasyka, która się nie starzeje, wrasta wraz z człowiekiem i nabiera nowych znaczeń. cudowna gimnastyka dla głowy, lekcja abstrakcyjnego myślenia.
Dodatkowym atutem jest strona graficzna książki.

Polecam wszystkim sięganie po książki z czasów dzieciństwa w dojrzałym wieku. "Bromba i inni" to absolutna klasyka, która się nie starzeje, wrasta wraz z człowiekiem i nabiera nowych znaczeń. cudowna gimnastyka dla głowy, lekcja abstrakcyjnego myślenia.
Dodatkowym atutem jest strona graficzna książki.

Jeśli ktoś przeczytał część pierwszą, zdecydowanie powinien zapoznać się również z tą książeczką.

Jeśli ktoś przeczytał część pierwszą, zdecydowanie powinien zapoznać się również z tą książeczką.

Wyzwanie LC czerwiec 2022 - Przeczytam książkę (nie tylko) dla dzieci
Jakże zawodna jest pamięć. Byłam pewna, że Brombę znam, a tu proszę, wspomnienie okazało się wyblakłym cieniem oryginału. Zaskoczyło mnie jak bardzo tekst jest dowcipny. Ile w nim subtelnego sarkazmu i zabawy ze słowem. A Glisando mieszkający w muzyce i połykający fałszywe nuty… poezja.
Czytałam nie tyle z przyjemnością, co wręcz z uśmiechem na ustach.

Wyzwanie LC czerwiec 2022 - Przeczytam książkę (nie tylko) dla dzieci
Jakże zawodna jest pamięć. Byłam pewna, że Brombę znam, a tu proszę, wspomnienie okazało się wyblakłym cieniem oryginału. Zaskoczyło mnie jak bardzo tekst jest dowcipny. Ile w nim subtelnego sarkazmu i zabawy ze słowem. A Glisando mieszkający w muzyce i połykający fałszywe nuty… poezja.
Czytałam nie tyle...

Na 10* oceniłem książkę "Bromba i inni" z 1993 r., i tę też na tyle oceniam. Dlaczego? Historie Glusia, Fikandra i Glissanda pomalowały moje dzieciństwo w najwspanialsze barwy, jakie tylko wyobraźnia mogła wymyślić. I teraz Autor przedstawia nam dalsze losy Bromby, Gżdacza czy Zwierzątka Mojej Mamy! Obok historii już znanych z 1993 roku mamy ich kontynuację. Co dalej u Kajetana Chrumpsa i Makawitego? Czy Fikander i Malwinka nadal są razem? Jak potoczyły się losy Psztymycla Nulka? Na te i wiele innych pytań odpowiada ta książka. Także.
Jest do tego przepięknie ilustrowana nowymi, kolorowymi grafikami autorstwa samego Wojtyszki. Czy można chcieć czegoś więcej?

Na 10* oceniłem książkę "Bromba i inni" z 1993 r., i tę też na tyle oceniam. Dlaczego? Historie Glusia, Fikandra i Glissanda pomalowały moje dzieciństwo w najwspanialsze barwy, jakie tylko wyobraźnia mogła wymyślić. I teraz Autor przedstawia nam dalsze losy Bromby, Gżdacza czy Zwierzątka Mojej Mamy! Obok historii już znanych z 1993 roku mamy ich kontynuację. Co dalej u...

Osinskipoludzku.blogspot.com

Maciej Wojtyszko w swojej książce "Bromba i inni" to po prostu eksplozja wyobraźni i popis malowniczego języka. Wojtyszko stworzył świat równoległy w którym żyją takie stwory że raz po raz zaśmiewałem się to z podziwu dla doskonałego poczucia humoru, a innym razem w uznaniu dla umiejętności zamknięcia w poszczególnych bohaterach książki zestawu cech tak charakterystycznych, że aż przez to pięknych.

Maciej Wojtyszko to reżyser teatralny i filmowy, a jednocześnie pisarz, autor książek dla dzieci ale i nie tylko dla dzieci, bo myślę że nie jestem jedynym dorosłym który ubawił się do łez czytając "Brombę". Już od pierwszego spotkania z jego bajkowym uniwersum czytelnik ma poczucie, że trafił do uniwersum niebanalnego. Na pierwszy ogień dostajemy bowiem Pciucha, czyli gościa dla którego prawa fizyki nie mają znaczenia i łamie bariery czasowe niczym zapałki. Skacze, pląsa, podróżuje Pciuch przez czas i udowadnia iż nie ma rzeczy niemożliwych, bo jak będzie trzeba to ten czas naciągnie do granic możliwości. Po zapoznaniu się z Pciuchem przyjdzie czas na pozostałych, a wśród nich między innymi Fikander, którego osobowość jest tak wyrazista jak jego niebanalny wygląd, tytułowa Bromba i inni.

Czytając książkę Macieja Wojtyszki dziecko dostanie ekstra bonus w doładowaniu do rozwoju emocjonalnego i nie tylko zresztą. Takich bajek obecnie bowiem jak na lekarstwo. Dorosły natomiast ma zagwarantowany reset pod kątem dystansu do siebie i otaczającego świata, o ile oczywiście na ten proces sobie pozwoli. Wojtyszko swoją książką rozpieprza wszystkie schematy, które trzymają w kupie nasz poukładany, a przez to niejednokrotnie nudny świat. Wywraca do góry nogami rzeczywistość, a jednocześnie obdarza nas niecodzienną szansą, aby doszukać się kolorytu, który bardziej lub mniej zatraciliśmy wchodząc w dorosłość. To czy z niej skorzystamy zależy już od nas samych. Ja polecam bardzo ten "wojtyszkowy" eksperyment bo dla mnie ta krótka książeczka była okazją nie tylko do powrotu w klimaty dzieciństwa ale i również pomogła wrzucić na luz odnośnie tego całego ładu i porządku wokół, który osobiście bardzo mnie uwiera. Polecam wam również spróbować!

Osinskipoludzku.blogspot.com

Maciej Wojtyszko w swojej książce "Bromba i inni" to po prostu eksplozja wyobraźni i popis malowniczego języka. Wojtyszko stworzył świat równoległy w którym żyją takie stwory że raz po raz zaśmiewałem się to z podziwu dla doskonałego poczucia humoru, a innym razem w uznaniu dla umiejętności zamknięcia w poszczególnych bohaterach książki zestawu...

Książeczka przypominająca dzieciństwo. Pełna zabawnych perypetii, wyraziście zarysowanych postaci, ucząca tolerancji. Aktualnie próbuje zainteresować nowe pokolenie Gżdaczem (to była bez mała moja pierwsza książkowa miłość) i innymi.
Składam podziękowanie p. Wojtyszce za nakreślenie dalszych losów niektórych bohaterów, przyznaję wzruszyłam się czytając je.
Dodatkowo nadmienię, że to dzięki tej książeczce zainteresowałam się fizyką i innymi wymiarami.

Książeczka przypominająca dzieciństwo. Pełna zabawnych perypetii, wyraziście zarysowanych postaci, ucząca tolerancji. Aktualnie próbuje zainteresować nowe pokolenie Gżdaczem (to była bez mała moja pierwsza książkowa miłość) i innymi.
Składam podziękowanie p. Wojtyszce za nakreślenie dalszych losów niektórych bohaterów, przyznaję wzruszyłam się czytając je.
Dodatkowo...

No tak, to ja już teraz wiem, skąd moi znajomi znają te wszystkie piękne imiona/nazwy, których ja nie znałam.
Czyli to niby klasyka? Ale dla mnie - nierówna. Zabawniejsza dla starszego dziecka niż dla młodszego (co oczywiście nie jest wadą, tylko faktem),ale miejscami chyba za bardzo już odjechane w stronę "a tu będzie się śmiał tylko dorosły".
Wielki plus za cudowny absurd - nawet jeżeli chwilami jest właśnie zbyt absurdalny dla dzieci.
I rzeczywiście nie dziwię się, że można pamiętać po latach gżdacze i glusie. Albo portret abstrakcyjny Glisanda.
Ocena to raczej mniej niż bardziej formalna średnia ocen dzieci w różnym wieku i jednej osoby dorosłej ;)

No tak, to ja już teraz wiem, skąd moi znajomi znają te wszystkie piękne imiona/nazwy, których ja nie znałam.
Czyli to niby klasyka? Ale dla mnie - nierówna. Zabawniejsza dla starszego dziecka niż dla młodszego (co oczywiście nie jest wadą, tylko faktem),ale miejscami chyba za bardzo już odjechane w stronę "a tu będzie się śmiał tylko dorosły".
Wielki plus za cudowny...

Miło było powrócić do czegoś z dawnych (dawnych, dawnych...) lat.
Z wielką i nieukrywaną przyjemnoscią gratuluję sobie dobrego gustu w dzieciństwie.

Miło było powrócić do czegoś z dawnych (dawnych, dawnych...) lat.
Z wielką i nieukrywaną przyjemnoscią gratuluję sobie dobrego gustu w dzieciństwie.

To było moje pierwsze zetknięcie z Brombą. Spodziewałam się "fajerwerków", zwłaszcza, że mój mąż, będący osobą inteligentną i oczytaną opowiadał, że bardzo lubił Brombę w dzieciństwie... No i po przeczytaniu książki muszę przyznać, że jakoś mnie nie powaliło... ale i tak przeczytam córeczce :P

To było moje pierwsze zetknięcie z Brombą. Spodziewałam się "fajerwerków", zwłaszcza, że mój mąż, będący osobą inteligentną i oczytaną opowiadał, że bardzo lubił Brombę w dzieciństwie... No i po przeczytaniu książki muszę przyznać, że jakoś mnie nie powaliło... ale i tak przeczytam córeczce :P

Abstrakcyjny humor w wymyślonym świecie istot innych, niż wszystkie inne. Dla miłośników tego typu poczucia humoru - pozycja wymarzona. Ale nie wszystkim może przypaść do gustu.

Abstrakcyjny humor w wymyślonym świecie istot innych, niż wszystkie inne. Dla miłośników tego typu poczucia humoru - pozycja wymarzona. Ale nie wszystkim może przypaść do gustu.