W białej ciszy

6.5/10, bo od razu domyśliłam się zakończenia. Dobra przygoda, dobrze rozpisani bohaterowie, śledztwo prowadzone dość mozolnie, ale ostatecznie książka udana.

6.5/10, bo od razu domyśliłam się zakończenia. Dobra przygoda, dobrze rozpisani bohaterowie, śledztwo prowadzone dość mozolnie, ale ostatecznie książka udana.

Nie znałem autora wcześniej. I żałuję.
Muszę koniecznie sięgnąć po inne jego pozycje.
Bardzo fajny kryminał, klasycznie europejski.
Ja niestety domyśliłem się zabójcy dość szybko.
Polecam!

Nie znałem autora wcześniej. I żałuję.
Muszę koniecznie sięgnąć po inne jego pozycje.
Bardzo fajny kryminał, klasycznie europejski.
Ja niestety domyśliłem się zabójcy dość szybko.
Polecam!

Niezwykle polecam wszystkim! Doskonała seria :)

Niezwykle polecam wszystkim! Doskonała seria :)

Wypowiadając się w sposób zwięzły o fabule mamy: śmierć, śledztwo, a w tle wiele mówiącą historię rodziny. Wszystko sprawnie połączone, choć przebieg akcji bez fajerwerków. Są też niuanse naprowadzające, że to, co Autor chce nam na początku podać jako pole rozgrywek nie łączy się tak naprawdę ze sprawą. Oszustwo ma krótkie nogi i tym bardziej szybko domyślamy się motywów, jak i odkrywamy winnego zajścia w domku letniskowym. Wieloletnia, sprawnie prowadzona manipulacja może długo dawać pozytywne wyniki, ale wcześniej czy później ktoś odkryje swoją krzywdę, będzie mieć dość, a wtedy wystarczy iskra, by nastąpiło przepięcie i katastrofa staje się nieunikniona. Denata Wolframa Heckerotha poznajemy za sprawą charakteru rodzinnych wspomnień. A nie są one przychylne nieżyjącemu. Senior rodu był specyficznym człowiekiem, który dla stwarzania pozorów istnienia wspaniałej rodziny potrafił niszczyć jej członków w dość perfidny sposób. Czytelnik za pewne nie będzie współczuł jego doli, szczególnie, gdy dotrze do fragmentu dotyczącego tego, co sam Wolfram uczynił w przeszłości synowi. Chore ambicje oraz mściwość ostatecznie znalazły taki, a nie inny finał.

"W białej ciszy" stanowi dla mnie ciekawą fabuła, ale nie tyle pod kątem przeprowadzonego śledztwa, a głównie zawartej w niej relacji międzyludzkich. Książka jest dla mnie przede wszystkim dramatem rodzinnym. Co nie znaczy, że nie mamy opisanego działania Konstantina Dühnfota, komisarza policji kryminalnej. Za to jego sylwetka nie przyćmiewa innych zdarzeń. Uważam, że jest zachowana równowaga między jego życiem prywatnym, a wypadkami przytaczanymi z życia rodziny Heckeroth. Można nawet przyjąć, że historia powoli odkrywa się przed nami samoistnie za sprawą dokładania kolejnego elementu opowieści z przeszłości przez którąś z postaci.
Czyta się niespiesznie, ale z zaciekawieniem. Ze względu na tok narracji nie pałamy żądzą, by czym prędzej poznać zakończenie i rozliczyć bohaterów. Konstrukcja fabuły sprzyja zatrzymaniu i refleksjom na temat natury ludzkiej. Książka sprawdzi się na leniwe popołudnie.

Wypowiadając się w sposób zwięzły o fabule mamy: śmierć, śledztwo, a w tle wiele mówiącą historię rodziny. Wszystko sprawnie połączone, choć przebieg akcji bez fajerwerków. Są też niuanse naprowadzające, że to, co Autor chce nam na początku podać jako pole rozgrywek nie łączy się tak naprawdę ze sprawą. Oszustwo ma krótkie nogi i tym bardziej szybko domyślamy się motywów,...

Przez te historie było mi ciężko się przebrnąć. Niby od początku zaciekawiła ale z każda następna stroną zamiast wciągnąć, nudziła. Później w okolicach połowy robi się ciekawie i wciąga, wtedy do samego końca czytałam z zaciekawieniem. Generalnie historia jest dobra, ale odniosłam wrażenie, że wątek kryminalny jest słaby i krótki a śledztwo nie zajmuje zbyt wiele "czasu" i mamy zbyt wiele dodatkowych, niepotrzebnych opisów. Nie przypasil mi styl, pewnie po więcej książek nie sięgnę.

Przez te historie było mi ciężko się przebrnąć. Niby od początku zaciekawiła ale z każda następna stroną zamiast wciągnąć, nudziła. Później w okolicach połowy robi się ciekawie i wciąga, wtedy do samego końca czytałam z zaciekawieniem. Generalnie historia jest dobra, ale odniosłam wrażenie, że wątek kryminalny jest słaby i krótki a śledztwo nie zajmuje zbyt wiele...

Ciekawy i przyjemny kryminał, ale nie wyróżnia się niczym specjalnym spośród innych przeczytanych przeze mnie książek. Szkoda, że niektóre wątki nie zostały trochę bardziej rozwinięte.

Ciekawy i przyjemny kryminał, ale nie wyróżnia się niczym specjalnym spośród innych przeczytanych przeze mnie książek. Szkoda, że niektóre wątki nie zostały trochę bardziej rozwinięte.

Całkiem dobrze czytało mi się tę książkę, nie nudziłam się, bo cały czas coś się działo i coś, co wydawało się na pierwszy rzut oka oczywiste, wcale takim się nie okazywało. Warte przeczytania.

Całkiem dobrze czytało mi się tę książkę, nie nudziłam się, bo cały czas coś się działo i coś, co wydawało się na pierwszy rzut oka oczywiste, wcale takim się nie okazywało. Warte przeczytania.

Ksiązka wciąga i trzyma w napięciu, ale w połowie domyśliłam się, kto jest mordercą, to było dość oczywiste. Za to zakończenia się nie spodziewałam, wprawdzie nie wnosiło niczego do całej historii, ale było jak najbardziej zaskakujące, bo takie rzeczy zazwyczaj nie zdarzają się głównym bohaterom. Fajnie podzielone rozdziały.

Ksiązka wciąga i trzyma w napięciu, ale w połowie domyśliłam się, kto jest mordercą, to było dość oczywiste. Za to zakończenia się nie spodziewałam, wprawdzie nie wnosiło niczego do całej historii, ale było jak najbardziej zaskakujące, bo takie rzeczy zazwyczaj nie zdarzają się głównym bohaterom. Fajnie podzielone rozdziały.

Bardzo lubię, całą serię pochłonęłam błyskawicznie :)

Bardzo lubię, całą serię pochłonęłam błyskawicznie :)

Mimo, że nie dawałam jej zbyt wielkich szans (po przeczytaniu Tess Geritsen),to mimo wszystko mogę ją polecić. Podoba mi się sposób pisania autorki, oraz efekt "wciągnięcia w książkę" z którym niestety nieczęsto można się spotkać.

Mimo, że nie dawałam jej zbyt wielkich szans (po przeczytaniu Tess Geritsen),to mimo wszystko mogę ją polecić. Podoba mi się sposób pisania autorki, oraz efekt "wciągnięcia w książkę" z którym niestety nieczęsto można się spotkać.