Wzruszająca, przepiękna opowieść. Idealna dla psich mamuś i tatusiów.

Wzruszająca, przepiękna opowieść. Idealna dla psich mamuś i tatusiów.

Im dalej w książkę tym bardziej nużąco. Ogółem niezła.

Im dalej w książkę tym bardziej nużąco. Ogółem niezła.

Aż do połowy książka wydaje być się obiecująca, niestety później zamienia się w ,,kołczingowy" żargot.

Aż do połowy książka wydaje być się obiecująca, niestety później zamienia się w ,,kołczingowy" żargot.

Lekka, przyjemna w odbiorze, cudownie poprawiająca humor. Czytając ją ma się wrażenie, że książka przytula, a po przeczytaniu się za nią tęskni.

Lekka, przyjemna w odbiorze, cudownie poprawiająca humor. Czytając ją ma się wrażenie, że książka przytula, a po przeczytaniu się za nią tęskni.

Polecam wszystkim WWO! Dzięki tej książce wiem skąd się wzięła moja osobliwość!

Polecam wszystkim WWO! Dzięki tej książce wiem skąd się wzięła moja osobliwość!

Kolejna książka, która byłaby dobra gdyby nie pomysły ćwiczeń z udziałem psa. Łapanie za ogon, skakanie przez ogon, nie wiem czy autorka posiada jakieś podstawowe wyobrażenie co do ryzyka tych ćwiczeń. Wystarczy lekkie zachwianie równowagi i trzeba lecieć na złamanie karku do weterynarza na składanie ogona. Mam nadzieję że i ta pani nie zajmuje się kynoterapią.

Kolejna książka, która byłaby dobra gdyby nie pomysły ćwiczeń z udziałem psa. Łapanie za ogon, skakanie przez ogon, nie wiem czy autorka posiada jakieś podstawowe wyobrażenie co do ryzyka tych ćwiczeń. Wystarczy lekkie zachwianie równowagi i trzeba lecieć na złamanie karku do weterynarza na składanie ogona. Mam nadzieję że i ta pani nie zajmuje się kynoterapią.

Ta książka zasługiwałaby na znacznie wyższą ocenę gdyby nie zastraszające wręcz przedmiotowe traktowanie psów przez autorkę. Jako przyszła dogoterapeutka uważam za niedopuszczalne zezwalanie na zakładanie psu skarpet, rękawiczek, czy o zgrozo okularów. Pies w tej dziedzinie animaloterapii jest partnerem, a nie żywą maszyną do zarabiania pieniędzy. Czytając pomysły na ćwiczenia omal nie wyszłam z siebie. W dogoterapii wykonuje się ćwiczenia,
w których występują wyłącznie naturalne zachowani psa oraz sposoby postępowania z nim. Mam nadzieję, że autorka nie podejmie się pracy w tym zawodzie.

Ta książka zasługiwałaby na znacznie wyższą ocenę gdyby nie zastraszające wręcz przedmiotowe traktowanie psów przez autorkę. Jako przyszła dogoterapeutka uważam za niedopuszczalne zezwalanie na zakładanie psu skarpet, rękawiczek, czy o zgrozo okularów. Pies w tej dziedzinie animaloterapii jest partnerem, a nie żywą maszyną do zarabiania pieniędzy. Czytając pomysły na...

Wulgarna, płytka, ale wciągająca i przyjemnie odmóżdżająca.

Wulgarna, płytka, ale wciągająca i przyjemnie odmóżdżająca.

Czekałam na tę książkę z niecierpliwością, ale jak się okazało, nie było na co. Miałam wrażenie, że Moccia leci na ilość stron, a nie jakość, akcja była tak przeciągana, że nie dało się przeczytać tej książki ,,od deski do deski". Zbyt duża ilość nieistotnych szczegółów. Dzieło należy do takich, które fabułą niesamowicie denerwują czytelnika, więc radzę czytać w samotni, aby obyło się bez niewinnych ofiar.

Czekałam na tę książkę z niecierpliwością, ale jak się okazało, nie było na co. Miałam wrażenie, że Moccia leci na ilość stron, a nie jakość, akcja była tak przeciągana, że nie dało się przeczytać tej książki ,,od deski do deski". Zbyt duża ilość nieistotnych szczegółów. Dzieło należy do takich, które fabułą niesamowicie denerwują czytelnika, więc radzę czytać w samotni,...

Za bardzo rozbudowana, momentami ciągnięcie wątku na siłę.

Za bardzo rozbudowana, momentami ciągnięcie wątku na siłę.

Cudowna i wzruszająca. Jedna z tych książek, które czytają się same!

Cudowna i wzruszająca. Jedna z tych książek, które czytają się same!

Szkoda na nią czasu. Druga część romansu typowo dla otumanionych nastolatek. Pozbawiona głębszego przekazu, o tylu niektórych wypowiedzi nie wspomnę.

Szkoda na nią czasu. Druga część romansu typowo dla otumanionych nastolatek. Pozbawiona głębszego przekazu, o tylu niektórych wypowiedzi nie wspomnę.

Typowe romansidło bez klasy i polotu dla nastolatków. Jest to jedna z tych książek, po które sięga się, gdy człowiek chce się odmóżdżyć dla relaksu. Wiele przesłodzonych scen, mało akcji, z językiem też bywa słabo.

Typowe romansidło bez klasy i polotu dla nastolatków. Jest to jedna z tych książek, po które sięga się, gdy człowiek chce się odmóżdżyć dla relaksu. Wiele przesłodzonych scen, mało akcji, z językiem też bywa słabo.

Sparks jak zwykle przeszedł samego siebie. Nie bez powodu nazywany jest mistrzem romansów.

Sparks jak zwykle przeszedł samego siebie. Nie bez powodu nazywany jest mistrzem romansów.

Robi się coraz ciekawiej!

Robi się coraz ciekawiej!

Za bardzo cukierkowe zakończenie, ktoś zdecydowanie powinien umrzeć! ^^

Za bardzo cukierkowe zakończenie, ktoś zdecydowanie powinien umrzeć! ^^

Cudowna, trzymająca w napięciu, zaskakująca... Gratuluję autorce wyobraźni
i oryginalności. Ulubiona książka 2018! Nie mogę się doczekać przeczytania drugiej części

Cudowna, trzymająca w napięciu, zaskakująca... Gratuluję autorce wyobraźni
i oryginalności. Ulubiona książka 2018! Nie mogę się doczekać przeczytania drugiej części

Najlepsza część trylogii, ale oklepane zakończenie.

Najlepsza część trylogii, ale oklepane zakończenie.

Mimo mojej głębokiej fascynacji postacią księżnej Diany książka mnie nie urzekła. Zbyt dużo nieistotnych szczegółów.

Mimo mojej głębokiej fascynacji postacią księżnej Diany książka mnie nie urzekła. Zbyt dużo nieistotnych szczegółów.

Khady niesamowicie realistycznie przedstawia losy afrykańskich dziewczynek i kobiet. Są one pozbawione wszelkiego prawa decydowania o sobie, skazane na łaskę i niełaskę mężczyzn. Autorka pokazuje, że wystarczy chcieć by móc zmienić swój straszliwy los i pomóc innym, a także otwiera oczy na tragedię ciemnoskórych kobiet, oraz uzmysławia, że każdy z nas może im pomóc.

Khady niesamowicie realistycznie przedstawia losy afrykańskich dziewczynek i kobiet. Są one pozbawione wszelkiego prawa decydowania o sobie, skazane na łaskę i niełaskę mężczyzn. Autorka pokazuje, że wystarczy chcieć by móc zmienić swój straszliwy los i pomóc innym, a także otwiera oczy na tragedię ciemnoskórych kobiet, oraz uzmysławia, że każdy z nas może im pomóc.