Poucza nas osoba, która miała wspaniałe dzieciństwo, na każdym kroku podkreśla jaka to jest szczęśliwa, ile miała wsparcia i mądrości od matki. No przepraszam, z takim fundamentem to można sobie mówić, że szczęścia się można nauczyć. Radzę pani się dokształcić w kwestii traumy i spustoszenia jakie ze sobą niesie. Człowiek może chcieć, ale biologicznie organizm nie poradzi sobie chęciami.
Dla mnie ta lektura jest zwyczajnie szkodliwa.

Poucza nas osoba, która miała wspaniałe dzieciństwo, na każdym kroku podkreśla jaka to jest szczęśliwa, ile miała wsparcia i mądrości od matki. No przepraszam, z takim fundamentem to można sobie mówić, że szczęścia się można nauczyć. Radzę pani się dokształcić w kwestii traumy i spustoszenia jakie ze sobą niesie. Człowiek może chcieć, ale biologicznie organizm nie poradzi...

Aż kusiło, żeby policzyć ile było odniesień do "Alchemika". Raz rozumiem, to nawet urocze. Tu na każdym możliwym kroku, przez co stało się męczące.

Książka z potencjałem na amerykański hit kinowy. Przewidywalna, mało zaskakująca, główna bohaterka, której powinno się współczuć, mimo, że jest bez wyrazu.

Książka ma dobre momenty, w których można się wzruszyć. Niestety mi zabrakło czegoś.

Aż kusiło, żeby policzyć ile było odniesień do "Alchemika". Raz rozumiem, to nawet urocze. Tu na każdym możliwym kroku, przez co stało się męczące.

Książka z potencjałem na amerykański hit kinowy. Przewidywalna, mało zaskakująca, główna bohaterka, której powinno się współczuć, mimo, że jest bez wyrazu.

Książka ma dobre momenty, w których można się wzruszyć. Niestety mi...

I to jest przykład książki, gdzie autor już nie wie co zrobić dalej i wymyśla na siłę. Trzeba wiedzieć kiedy skończyć. Obawiam się, że pierwszy tom, by wystarczył, była tam świeżość, wspaniałe mistyczne wręcz doznanie. Nie było już większego sensu tego przeciągać, traci na świeżości, na mocy doznań.

I to jest przykład książki, gdzie autor już nie wie co zrobić dalej i wymyśla na siłę. Trzeba wiedzieć kiedy skończyć. Obawiam się, że pierwszy tom, by wystarczył, była tam świeżość, wspaniałe mistyczne wręcz doznanie. Nie było już większego sensu tego przeciągać, traci na świeżości, na mocy doznań.

Zniechęcona pierwszym tomem pomyślałam, że nie będę taka i dam jeszcze szansę. Jaki to był zły pomysł.
Trudne sprawy. Taki to mniej więcej poziom literacki jest.
Seria miała być poważna, poruszać istotne problemy. No i są poruszane, ale tak nieudolnie, nieśmiało, niepewnie, dość naiwnie. Nie czuć emocji żadnych, główni bohaterowie męczący, bez wyrazu.
Oj nie, nie moja bajka.

Zniechęcona pierwszym tomem pomyślałam, że nie będę taka i dam jeszcze szansę. Jaki to był zły pomysł.
Trudne sprawy. Taki to mniej więcej poziom literacki jest.
Seria miała być poważna, poruszać istotne problemy. No i są poruszane, ale tak nieudolnie, nieśmiało, niepewnie, dość naiwnie. Nie czuć emocji żadnych, główni bohaterowie męczący, bez wyrazu.
Oj nie, nie moja...

Oj nie. Męcząca, naiwna, niezdecydowana. Miałam ochotę spróbować polskiej obyczajówki, ale to nie mój świat zdecydowanie.

Oj nie. Męcząca, naiwna, niezdecydowana. Miałam ochotę spróbować polskiej obyczajówki, ale to nie mój świat zdecydowanie.

Najmocniejszy tom z całej serii. Im dalej, tym gorzej.

Najmocniejszy tom z całej serii. Im dalej, tym gorzej.

Najsłabszy tom. Sceny pikantne, są tak niesmaczne i machinalne, zero w nich magii. Cała historia kreowana na zawiłą i wielowymiarową wieńczy nadmiernie polukrowany finał.
Historia z potencjałem, a jedyne co mogę rzec po jej przeczytaniu to jedynie ech…

Najsłabszy tom. Sceny pikantne, są tak niesmaczne i machinalne, zero w nich magii. Cała historia kreowana na zawiłą i wielowymiarową wieńczy nadmiernie polukrowany finał.
Historia z potencjałem, a jedyne co mogę rzec po jej przeczytaniu to jedynie ech…

Strata czasu. Naiwna telenowela dla średnio rozgarniętej młodzieży.

Strata czasu. Naiwna telenowela dla średnio rozgarniętej młodzieży.

Niespieszna akcja, bez napięcia, zawiłej intrygi, która wymusza niezbyt przyjemny poziom skupienia. Pochłania jednak czytelnika i nie pozwala odłożyć książki. Gdyby nie nieliczne słowa niecenzuralne spokojnie mogłaby być to książka skierowana dla młodzieży. Przyjemnie się czytało. Jestem pozytywnie zaskoczona.
Nie musi fantastyka ociekać nadmiarem przemocy, seksu i męczących na siłę skręcanych intryg, wymyślnych zwrotów akcji. Może być tak, jak tu. Piękny świat, walka dobra ze złem, główny bohater na siłę nie staje się wszystkowiedzącym bogiem. Jest momentami nieporadny, popełnia błędny. Jest dokładnie takim, jakim powinien być z uwagi na okoliczności.
I jak mocno chciałabym się czegoś doczepić, to nie za bardzo mam czego.
Jestem na tak.
Polecam serdecznie!

Niespieszna akcja, bez napięcia, zawiłej intrygi, która wymusza niezbyt przyjemny poziom skupienia. Pochłania jednak czytelnika i nie pozwala odłożyć książki. Gdyby nie nieliczne słowa niecenzuralne spokojnie mogłaby być to książka skierowana dla młodzieży. Przyjemnie się czytało. Jestem pozytywnie zaskoczona.
Nie musi fantastyka ociekać nadmiarem przemocy, seksu i...

Marne to, przesłodzone, naiwne, przewidywalne, nudne. Obyczajówka jest na dramatycznie niskim poziomie. To powinna być lektura dla 13 latków gdyby nie próby podjęcia tematow dla dorosłych. Wszystko spłycone, schematyczne, pobieżnie opisane. Słowa od autorki i wydawców - ileż można tego lukru? Marność

Marne to, przesłodzone, naiwne, przewidywalne, nudne. Obyczajówka jest na dramatycznie niskim poziomie. To powinna być lektura dla 13 latków gdyby nie próby podjęcia tematow dla dorosłych. Wszystko spłycone, schematyczne, pobieżnie opisane. Słowa od autorki i wydawców - ileż można tego lukru? Marność

Marne to, przesłodzone, naiwne, przewidywalne, nudne. Obyczajówka jest na dramatycznie niskim poziomie. To powinna być lektura dla 13 latków gdyby nie próby podjęcia tematow dla dorosłych. Wszystko spłycone, schematyczne, pobieżnie opisane. Słowa od autorki i wydawców - ileż można tego lukru? Marność

Marne to, przesłodzone, naiwne, przewidywalne, nudne. Obyczajówka jest na dramatycznie niskim poziomie. To powinna być lektura dla 13 latków gdyby nie próby podjęcia tematow dla dorosłych. Wszystko spłycone, schematyczne, pobieżnie opisane. Słowa od autorki i wydawców - ileż można tego lukru? Marność

Byłam szalenie ciekawa nad czym się tak świat zachwyca. Pokonała mnie naiwność tej książki. Przeczytałam w formie wakacyjnego przerywnika. Nic specjalnego, ot czytadło.

Byłam szalenie ciekawa nad czym się tak świat zachwyca. Pokonała mnie naiwność tej książki. Przeczytałam w formie wakacyjnego przerywnika. Nic specjalnego, ot czytadło.

Przereklamowana.

Przereklamowana.