Profil użytkownika: Słońce

Poucza nas osoba, która miała wspaniałe dzieciństwo, na każdym kroku podkreśla jaka to jest szczęśliwa, ile miała wsparcia i mądrości od matki. No przepraszam, z takim fundamentem to można sobie mówić, że szczęścia się można nauczyć. Radzę pani się dokształcić w kwestii traumy i spustoszenia jakie ze sobą niesie. Człowiek może chcieć, ale biologicznie organizm nie poradzi sobie chęciami.
Dla mnie ta lektura jest zwyczajnie szkodliwa.

Poucza nas osoba, która miała wspaniałe dzieciństwo, na każdym kroku podkreśla jaka to jest szczęśliwa, ile miała wsparcia i mądrości od matki. No przepraszam, z takim fundamentem to można sobie mówić, że szczęścia się można nauczyć. Radzę pani się dokształcić w kwestii traumy i spustoszen...

Rozwiń

Zwiń

Aż kusiło, żeby policzyć ile było odniesień do "Alchemika". Raz rozumiem, to nawet urocze. Tu na każdym możliwym kroku, przez co stało się męczące.

Książka z potencjałem na amerykański hit kinowy. Przewidywalna, mało zaskakująca, główna bohaterka, której powinno się współczuć, mimo, że jest bez wyrazu.

Książka ma dobre momenty, w których można się wzruszyć. Niestety mi zabrakło czegoś.

Aż kusiło, żeby policzyć ile było odniesień do "Alchemika". Raz rozumiem, to nawet urocze. Tu na każdym możliwym kroku, przez co stało się męczące.

Książka z potencjałem na amerykański hit kinowy. Przewidywalna, mało zaskakująca, główna bohaterka, której powinno się współczuć, m...

Rozwiń

Zwiń

I to jest przykład książki, gdzie autor już nie wie co zrobić dalej i wymyśla na siłę. Trzeba wiedzieć kiedy skończyć. Obawiam się, że pierwszy tom, by wystarczył, była tam świeżość, wspaniałe mistyczne wręcz doznanie. Nie było już większego sensu tego przeciągać, traci na świeżości, na mocy doznań.

I to jest przykład książki, gdzie autor już nie wie co zrobić dalej i wymyśla na siłę. Trzeba wiedzieć kiedy skończyć. Obawiam się, że pierwszy tom, by wystarczył, była tam świeżość, wspaniałe mistyczne wręcz doznanie. Nie było już większego sensu tego przeciągać, traci na świeżości, na mo...

Rozwiń

Zwiń

Zniechęcona pierwszym tomem pomyślałam, że nie będę taka i dam jeszcze szansę. Jaki to był zły pomysł.
Trudne sprawy. Taki to mniej więcej poziom literacki jest.
Seria miała być poważna, poruszać istotne problemy. No i są poruszane, ale tak nieudolnie, nieśmiało, niepewnie, dość naiwnie. Nie czuć emocji żadnych, główni bohaterowie męczący, bez wyrazu.
Oj nie, nie moja bajka.

Zniechęcona pierwszym tomem pomyślałam, że nie będę taka i dam jeszcze szansę. Jaki to był zły pomysł.
Trudne sprawy. Taki to mniej więcej poziom literacki jest.
Seria miała być poważna, poruszać istotne problemy. No i są poruszane, ale tak nieudolnie, nieśmiało, niepewnie, dość naiwnie....

Rozwiń

Zwiń

Oj nie. Męcząca, naiwna, niezdecydowana. Miałam ochotę spróbować polskiej obyczajówki, ale to nie mój świat zdecydowanie.

Oj nie. Męcząca, naiwna, niezdecydowana. Miałam ochotę spróbować polskiej obyczajówki, ale to nie mój świat zdecydowanie.