Poranki na Miodowej 1

"Życie pisze różne scenariusze?
Bzdura.
Piszemy je sami."

"Życie pisze różne scenariusze?
Bzdura.
Piszemy je sami."

Oj nie. Męcząca, naiwna, niezdecydowana. Miałam ochotę spróbować polskiej obyczajówki, ale to nie mój świat zdecydowanie.

Oj nie. Męcząca, naiwna, niezdecydowana. Miałam ochotę spróbować polskiej obyczajówki, ale to nie mój świat zdecydowanie.

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Są książki, które się nie spieszą. „Poranki na Miodowej” to właśnie taka opowieść – cicha, ciepła i bardzo prawdziwa. Pachnie kawą, starymi książkami i wspomnieniami, do których nie zawsze chcemy wracać.
Małgorzata zbudowała sobie nowe życie z dala od przeszłości. List w niebieskiej kopercie zmusza ją jednak do powrotu na Miodową – do domu, ciotki Wandy i emocji, które nigdy do końca nie zniknęły. To historia o mierzeniu się z tym, co było, o trudnych relacjach, stracie i powolnym oswajaniu bólu.
Bez cukru i przesady. Za to z klimatem, który otula i zostaje w głowie na dłużej. Czyta się spokojnie, z uśmiechem i lekkim ściskiem w sercu.

Są książki, które się nie spieszą. „Poranki na Miodowej” to właśnie taka opowieść – cicha, ciepła i bardzo prawdziwa. Pachnie kawą, starymi książkami i wspomnieniami, do których nie zawsze chcemy wracać.
Małgorzata zbudowała sobie nowe życie z dala od przeszłości. List w niebieskiej kopercie zmusza ją jednak do powrotu na Miodową – do domu, ciotki Wandy i emocji, które...

Ta książka najlepiej "smakuje" o poranku.

Najlepiej takim spokojnym, gdy świat dopiero wyłania się z mroku, a promienie słoneczne nieśmiało przebijają się przez korony drzew. Poranku, w którym siądziesz spokojnie z kubkiem aromatycznej herbaty lub kawy w swojej kuchni lub ogródku, jeśli taki masz i nacieszysz się ciszą świata, który budzi się do życia.

Taka była właśnie ta książka. Czytając ją, poczułam się trochę tak, jakby czas stanął w miejscu, a ja przeniosłam się na ukochane Zielone Wzgórze.

Małgosia po latach wraca na ul. Miodową, by zaopiekować się ciężko chorą ciotką Wandą.
Ciotką, która ją przez lata wychowywała, chroniła, ale też i zraniła. Model wychowania, który stosowała Wanda, do złudzenia przypominał mi Marylę Cuthbert - surową, stanowczą i bardzo powściągliwą w okazywaniu uczuć.

Jednak jak to często bywa w życiu, Ci którzy są najbardziej wymagający i szorscy, próbują w ten sposób ukryć ogromne wyrwy, które powstały w ich sercu. A założona maska, ma chronić ich przed światem i rozpadnięciem się na milion kawałków.

***
Jestem po raz kolejny oczarowana książką autorki. Czytając ją, myślałam sobie "jak to cudownie, że to pierwszy tom", bo za nic w świecie nie chciałabym opuszczać ul. Miodowej.
Piękna, refleksyjna historia. O trudnych wyborach, zranieniach, powrotach. O tym, że czasami możemy poznać kogoś dopiero, gdy go zabraknie...

Ta książka najlepiej "smakuje" o poranku.

Najlepiej takim spokojnym, gdy świat dopiero wyłania się z mroku, a promienie słoneczne nieśmiało przebijają się przez korony drzew. Poranku, w którym siądziesz spokojnie z kubkiem aromatycznej herbaty lub kawy w swojej kuchni lub ogródku, jeśli taki masz i nacieszysz się ciszą świata, który budzi się do życia.

Taka była właśnie...

Wzruszająca historia.
Zaraz będę słuchać następnej części.

Wzruszająca historia.
Zaraz będę słuchać następnej części.

Główna bohaterka, Małgorzata, wiedzie poukładane, bezpieczne życie. Do czasu… bo wszystko zmienia się w chwili, gdy dostaje list w błękitnej kopercie. To wiadomość, która zmusza ją do powrotu na ulicę Miodową – miejsce pełne dawnych wspomnień, miłości, ale też nierozwiązanych spraw.

Pod wpływem wiadomości kobieta wraca na ulicę Miodową. Wraz z Małgorzatą odkrywamy uroki Miodowej, spotykamy ludzi z jej przeszłości i poznajemy sekrety, które przez lata skrywała cisza. To właśnie tutaj okazuje się, że starych ran nie można wiecznie ignorować – trzeba je przepracować, by móc naprawdę iść dalej.

Poranki na Miodowej to książka o odwadze do zmian, o powrotach, które choć trudne, otwierają drogę do nowego początku. Czytając, czułam ciepło, nostalgię i tę dobrze znaną myśl, że nigdy nie jest za późno, aby zacząć od nowa.
Idealna lektura dla tych, którzy lubią powieści o życiu, relacjach i małych-wielkich cudach.

Główna bohaterka, Małgorzata, wiedzie poukładane, bezpieczne życie. Do czasu… bo wszystko zmienia się w chwili, gdy dostaje list w błękitnej kopercie. To wiadomość, która zmusza ją do powrotu na ulicę Miodową – miejsce pełne dawnych wspomnień, miłości, ale też nierozwiązanych spraw.

Pod wpływem wiadomości kobieta wraca na ulicę Miodową. Wraz z Małgorzatą odkrywamy uroki...

"Poranki na Miodowej" to wzruszająca i całkiem interesująca opowieść o wyjaśnianiu nieporozumień, wybaczaniu, a przede wszystkim odkrywaniu tajemnic przeszłości.
Stworzone przez autorkę postaci są dość charakterystyczni i wzbudzają zainteresowanie czytelników. Zaś, sposób prezentacji opowieści jeszcze potęgował moje zainteresowanie. Jestem ciekawa jak autorka poprowadziła akcję kolejnych tomów.

"Poranki na Miodowej" to wzruszająca i całkiem interesująca opowieść o wyjaśnianiu nieporozumień, wybaczaniu, a przede wszystkim odkrywaniu tajemnic przeszłości.
Stworzone przez autorkę postaci są dość charakterystyczni i wzbudzają zainteresowanie czytelników. Zaś, sposób prezentacji opowieści jeszcze potęgował moje zainteresowanie. Jestem ciekawa jak autorka poprowadziła...

"Poranki na Miodowej" to piękna opowieść o Małgosi, która po latach wraca do domu swojego dzieciństwa... Małgosia ułożyła sobie życie z dala od miejsca, w którym dorastała... i lubi to swoje poukładane życie.....
Nagle wszystko wywraca się do góry nogami, gdy dostaje wiadomość o tym, że jej ciotka, jedyna rodzina, wylądowała w szpitalu....
Czy Małgosi uda się przezwyciężyć niechęć do przeszłości? Czy ma jeszcze czas, żeby porozumieć się z ciotką?
Czy Małgosi życie jest rzeczywiście takie udane i poukładane?
Czy wróci do niego? A może zostanie na Miodowej?
Powieść jest napisana pięknym językiem, który sprawia, że czyta się ją z przyjemnością, a dodatkowo, autorka pokazuje, że pomimo wielkich tragedii, zawsze znowu wstaje ranek i świeci słońce.

"Poranki na Miodowej" to piękna opowieść o Małgosi, która po latach wraca do domu swojego dzieciństwa... Małgosia ułożyła sobie życie z dala od miejsca, w którym dorastała... i lubi to swoje poukładane życie.....
Nagle wszystko wywraca się do góry nogami, gdy dostaje wiadomość o tym, że jej ciotka, jedyna rodzina, wylądowała w szpitalu....
Czy Małgosi uda się przezwyciężyć...

„Poranki na Miodowej 1” to książka o powrotach – do rodzinnych wspomnień, dawnych miejsc i ludzi, których czasami wolelibyśmy zostawić za sobą. Małgorzata, prowadząca poukładane życie, nagle dostaje list w błękitnej kopercie. To zmusza ją, by wrócić na Miodową i zmierzyć się z przeszłością, a przy okazji odkryć tajemnice własnej rodziny.

Brzmi jak początek ciekawej, pełnej emocji historii, ale dla mnie niestety książka okazała się mocno przeciętna. Najbardziej interesującą postacią była ciotka głównej bohaterki – właśnie ze względu na nią doczytałam całość. Reszta wątków nie porwała mnie szczególnie, a fabuła wydawała się zbyt przewidywalna.

„Poranki na Miodowej 1” to książka o powrotach – do rodzinnych wspomnień, dawnych miejsc i ludzi, których czasami wolelibyśmy zostawić za sobą. Małgorzata, prowadząca poukładane życie, nagle dostaje list w błękitnej kopercie. To zmusza ją, by wrócić na Miodową i zmierzyć się z przeszłością, a przy okazji odkryć tajemnice własnej rodziny.

Brzmi jak początek ciekawej, pełnej...