Opus magnum Moczulskiego urzeka mnogością meandrów dyplomacji, jaka miała miejsce podczas ostatnich lat sprzed (i podczas) wojny. Całość bardzo dobrze się czyta, w tym ostatnią część poświęconą stricte opisom walk września. Minus za hagiograficzną wręcz sylwetkę Becka i rządzącej wówczas sanacji. Gdy się to uwzględni, wychodzi doskonale napisana i chyba najlepsza książka o wrześniu 1939.

Opus magnum Moczulskiego urzeka mnogością meandrów dyplomacji, jaka miała miejsce podczas ostatnich lat sprzed (i podczas) wojny. Całość bardzo dobrze się czyta, w tym ostatnią część poświęconą stricte opisom walk września. Minus za hagiograficzną wręcz sylwetkę Becka i rządzącej wówczas sanacji. Gdy się to uwzględni, wychodzi doskonale napisana i chyba najlepsza książka o...