Niestety – wymiękłam już na początku. Porady, aby nie wychodzić z domu z dresach oraz sprzątać mieszkanie w wyjściowym outficie (będąc w spodniach na kant, nałóż na siebie fartuch i do mopa ;-)) jakoś do mnie nie trafiły.
Nie byłam już zachwycona druga książka autorki, ale trzecia niestety została przerwana w tempie ekspresowym.

Niestety – wymiękłam już na początku. Porady, aby nie wychodzić z domu z dresach oraz sprzątać mieszkanie w wyjściowym outficie (będąc w spodniach na kant, nałóż na siebie fartuch i do mopa ;-)) jakoś do mnie nie trafiły.
Nie byłam już zachwycona druga książka autorki, ale trzecia niestety została przerwana w tempie ekspresowym.

Dwie gwaizdki za ciekawe zdjecia i ladna okladke.

Dwie gwaizdki za ciekawe zdjecia i ladna okladke.

Po przeczytaniu „Motyla” zabrałam się z zapałem za „Lewa stronę życia” (pozytywne recenzje podsyciły jeszcze mój apetyt na tę książkę).
I co… i nic – nie dałam rady… przerwałam, ponieważ mnie ta pozycja bardzo przygnębiała! Przebrnęłam do połowy i zadałam sobie sprawę, że za każdym razem, kiedy po nią sięgałam, to tak na prawdę nie miałam na nią ochoty… I niestety musze przyznać, że też często mnie nudziła (te ciągłe opisy szpitalne). Jestem przekonana, że kiedyś jeszcze po nią sięgnę i dam jej szanse. Z pewnością jest to bardzo wartościowa pozycja, ale … muszę być w odpowiednim nastroju!

Po przeczytaniu „Motyla” zabrałam się z zapałem za „Lewa stronę życia” (pozytywne recenzje podsyciły jeszcze mój apetyt na tę książkę).
I co… i nic – nie dałam rady… przerwałam, ponieważ mnie ta pozycja bardzo przygnębiała! Przebrnęłam do połowy i zadałam sobie sprawę, że za każdym razem, kiedy po nią sięgałam, to tak na prawdę nie miałam na nią ochoty… I niestety musze...

Udało mi sie przebrnąć przez jakieś 70 stron tej książki. Niestety – strasznie się męczyłam i w końcu dałam za wygraną (i musze się przyznać, ze nie cierpię przerywać czytania i zawsze bardzo się staram jednak dotrwać do końca). Słaby język, bezpłciowa i przewidywalna fabuła, błędy i … stwierdziłam, że żal mi mojego czasu na takie pozycje!

Udało mi sie przebrnąć przez jakieś 70 stron tej książki. Niestety – strasznie się męczyłam i w końcu dałam za wygraną (i musze się przyznać, ze nie cierpię przerywać czytania i zawsze bardzo się staram jednak dotrwać do końca). Słaby język, bezpłciowa i przewidywalna fabuła, błędy i … stwierdziłam, że żal mi mojego czasu na takie pozycje!

Oj nie wiem…. Po wszystkich pozytywnych komentarzach postanowiłam w końcu sięgnąć po „Smażone zielone pomidory” i niestety nie dałam rady… Przeczytałam dokładnie połowę i dałam sobie spokój. Możliwe, ze nie czytałam ja w dużych odstępach czasu, ale jakoś nie mogłam się przełamać, gubiłam się i ciągle przeskakiwanie w czasie narracji bardzo mnie denerwowało.
Pewnego dnia jeszcze raz spróbuję..!

Oj nie wiem…. Po wszystkich pozytywnych komentarzach postanowiłam w końcu sięgnąć po „Smażone zielone pomidory” i niestety nie dałam rady… Przeczytałam dokładnie połowę i dałam sobie spokój. Możliwe, ze nie czytałam ja w dużych odstępach czasu, ale jakoś nie mogłam się przełamać, gubiłam się i ciągle przeskakiwanie w czasie narracji bardzo mnie denerwowało.
Pewnego dnia...

Amerykanska opowiesc o... Bogu... Nie dalam rady i w polowie dalam sobie spokoj.

Amerykanska opowiesc o... Bogu... Nie dalam rady i w polowie dalam sobie spokoj.

Niestety - slaba stylistyka bardzo mnie zrazila... i sie bardzo wczesnie poddalam... = przeczytalam 40 stron :-(

Niestety - slaba stylistyka bardzo mnie zrazila... i sie bardzo wczesnie poddalam... = przeczytalam 40 stron :-(