Profil użytkownika: Milka04

Kto z nas nie usłyszał lub sam nie przeżył takiej historii? Troje ludzi, dwie miłości, wiele dróg… ta książka, choć z początku budziła we mnie obawy, że będzie okrutna - okrutną się okazała, ale w sensie ładunku emocjonalnego, który za sobą niesie.
W czasach, gdzie o bycie człowiekiem było trudno, a przetrwanie jedynym życiowym celem, Apolonia nosi w sercu błękitne spojrzenie ukochanego. Jednak okazuje się, że oczy o barwie buranu krok po kroku również wytyczają sobie drogę do jej serca. Bo czy można kochać dwóch mężczyzn jednocześnie?
Przepiękna, prosta, niekojąca, książka, która pozostawiła mnie z myślą, że oddałabym wiele, by móc przeczytać ją od nowa, jeszcze raz. Dająca to poczucie, że jest tak wiele dróg, którymi zmierzać będziemy i tych, które nigdy nie zostaną przez nas zbadane.

Kto z nas nie usłyszał lub sam nie przeżył takiej historii? Troje ludzi, dwie miłości, wiele dróg… ta książka, choć z początku budziła we mnie obawy, że będzie okrutna - okrutną się okazała, ale w sensie ładunku emocjonalnego, który za sobą niesie.
W czasach, gdzie o bycie człowiekiem było trudno, a przetrwanie jedynym życiowym celem, Apolonia nosi w sercu błękitne...

Ta książka jest dla mnie tak wielkim, noworocznym rozczarowaniem… w życiu nie powiedziałabym, że napisała ją autorka mojej ukochanej „Medei”.
Mamy tutaj splot osób o smutnej historii życiowej, kłębowisko definicji wyjętych z podręcznika psychologii, wydarzenia, które są oklepane i nudne (jak powroty osób, których nie było ogrom czasu w czyimś życiu, ale! Mimo to, główny bohater zawsze im wybacza). Dużo z przedstawionych postaci jest płytkich, tak jak płytkie były sytuacje z nimi związane. Do tego przekleństwa i różnorakie konfrontacje rodem z filmu o licealistach.
Rozumiem zamysł autorki i chęć poruszenia ważnego tematu, ale no niestety nie uniosła tego projektu, żeby to się dobrze czytało. Naprawdę, pod koniec już się męczyłam i chciałam rzucić tę książkę w kąt.

Ta książka jest dla mnie tak wielkim, noworocznym rozczarowaniem… w życiu nie powiedziałabym, że napisała ją autorka mojej ukochanej „Medei”.
Mamy tutaj splot osób o smutnej historii życiowej, kłębowisko definicji wyjętych z podręcznika psychologii, wydarzenia, które są oklepane i nudne (jak powroty osób, których nie było ogrom czasu w czyimś życiu, ale! Mimo to, główny...

Ta książka absolutnie zdobyła moje serce. Dlaczego? Bo jest stanowczą i jedyną (według mnie) odpowiedzią: NIE - dla karmienia na godziny, NIE - dla treningu snu, NIE - dla wypłakiwiania się i NIE - dla wielu, wielu, istotnych rzeczy w życiu naszego maluszka. Współczesne macierzyństwo odkrywa coś, co nazywamy rodzicielstwem bliskości i ciągle walczy z utartymi schematami krążącymi w naszym społeczeństwie. Dziecko to nie automat, który funkcjonuje tak, jak to się podoba dorosłym i dziecko to nie manipulator, który chce wiecznej utarczki z rodzicem. Dziecko... to mały człowieczek, który potrzebuje ciepła, bliskości i miłości. I te wszystkie godziny spędzane na karmieniu, na tuleniu, na usypianiu, na noszeniu, są podwaliną na to, żeby kiedyś, w przyszłości, szedł odważnie w świat. Dziecko samo wie kiedy jest głodne, a kiedy nie, kiedy potrzebuje snu, a kiedy jest wyspane, dlaczego trudno zrozumieć, że jest ono taką samą istotą, jak my? Dorośli? Czy i my nie protestujemy, gdy ktoś w nas coś w musza, czegoś odmawia, odbiera nam naszą autonomię? W tym temacie można by wiele mówić, dobrze, że teraz wychowanie dziecka - od jego pierwszych dni - w dużej mierze wygląda inaczej, niż kiedyś i że ciągle się zmienia na lepsze. W końcu do głosu dopuszcza się też intuicję mam: bo kiedy niemowlę płacze pierwszym odruchem jest natychmiastowa reakcja, a nie tak jak radzą nam starsze pokolenia lub samozwani trenerzy, aby w takiej sytuacji je zostawić samo. Nie wyobrażam sobie, że kiedykolwiek mogłabym nie zareagować, tylko wsłuchiwać się w bolesny lament... Polecam tę lekturę dla wszystkich rodzicow, przyszłych rodziców i osób, które są bezpośrednio związane z opieką nad małymi dziećmi.

Ta książka absolutnie zdobyła moje serce. Dlaczego? Bo jest stanowczą i jedyną (według mnie) odpowiedzią: NIE - dla karmienia na godziny, NIE - dla treningu snu, NIE - dla wypłakiwiania się i NIE - dla wielu, wielu, istotnych rzeczy w życiu naszego maluszka. Współczesne macierzyństwo odkrywa coś, co nazywamy rodzicielstwem bliskości i ciągle walczy z utartymi schematami...