Miłość z krwi i kości

Dobrze się czytało.
Fajnie,że na końcu zostały dodane epilogi i słowa od autorski,to sporo wyjaśniło. Lubię książki, które mają w sobie chociaż nutkę losu prawdziwych ludzi - bohaterów ✊🏼

Dobrze się czytało.
Fajnie,że na końcu zostały dodane epilogi i słowa od autorski,to sporo wyjaśniło. Lubię książki, które mają w sobie chociaż nutkę losu prawdziwych ludzi - bohaterów ✊🏼

Fabułę powieści, choć jest fikcją literacką, Anna Rybakiewicz oparła na autentycznych wydarzeniach, jakie miały miejsce w sierpniu 1942 roku w okolicach Jedwabnego, gdzie gestapowcy w bestialski sposób zamordowali dwa polskie małżeństwa, oskarżone o pomoc okolicznym partyzantom. Po blisko osiemdziesięciu latach dzięki Stowarzyszeniu „Wizna 1939” udało się zlokalizować miejsce zbrodni i godnie pochować szczątki zamordowanych.

Na podstawie tych wydarzeń Anna Rybakiewicz stworzyła piękną, wzruszającą powieść, której bohaterami ustanowiła rodziny Bagińskich i Matejkowskich, mieszkańców wsi Przestrzele niedaleko Łomży oraz ich dzieci - Basię i Romka, a także Lesława Zarzyckiego. Trójkę tych młodych ludzi łączy nie tylko walka z okupantem, różnego rodzaju akcje dywersyjne czy odwetowe, ale przede wszystkim lojalność, bezwarunkowa przyjaźń, oddanie, gotowość do poświęcenia życia, a także miłość, którą Basia obdarowała jednego z nich.

Książka niezwykle wzruszająca i wciągająca, poruszająca i mocno emocjonalna, z bohaterami z krwi i kości, tak jak ta tytułowa miłość. Wprowadzony przez autorkę wątek współczesny, poświęcony poszukiwaniu miejsca zamordowania rodziców Romka i Basi, które prowadzi jej wnuczka Urszula Sarnacka - antropolog, to również bardzo ciekawy i interesujący wątek powieści.

Bardzo podobała mi się ta książka, zarówno sposób pisania autorki, jak i wykreowani przez nią bohaterowie, a także stworzony klimat oraz emocje i realizm tamtych czasów.

Fabułę powieści, choć jest fikcją literacką, Anna Rybakiewicz oparła na autentycznych wydarzeniach, jakie miały miejsce w sierpniu 1942 roku w okolicach Jedwabnego, gdzie gestapowcy w bestialski sposób zamordowali dwa polskie małżeństwa, oskarżone o pomoc okolicznym partyzantom. Po blisko osiemdziesięciu latach dzięki Stowarzyszeniu „Wizna 1939” udało się zlokalizować...

Nie wiem, skąd taka wysoka średnia tej książki - w moim odczuciu jest niezwykle naiwna i pretensjonalna. Okropna historia miłosna, infantylna główna bohaterka, żerowanie na ludzkich emocjach - czyli wszystko to, czego nie znoszę w książkach.

Nie wiem, skąd taka wysoka średnia tej książki - w moim odczuciu jest niezwykle naiwna i pretensjonalna. Okropna historia miłosna, infantylna główna bohaterka, żerowanie na ludzkich emocjach - czyli wszystko to, czego nie znoszę w książkach.

Książka ciekawa, jak zwykle autorka nie zawiodła. Tyle lat po wojnie, a cały czas odkrywane są jeszcze tajemnice wielu rodzin. Polecam.

Książka ciekawa, jak zwykle autorka nie zawiodła. Tyle lat po wojnie, a cały czas odkrywane są jeszcze tajemnice wielu rodzin. Polecam.

Po książki Anny Rybakiewicz sięgam już trochę w ciemno, bo wiem, że dostanę historię pełną emocji. I "Miłość z krwi i kości" tylko mnie w tym utwierdziła — to kolejna opowieść, która naprawdę mnie poruszyła.

Uwielbiam w takich książkach to przenikanie się dwóch czasów — przeszłości i teraźniejszości. Tutaj wszystko ze sobą idealnie współgra. II wojna światowa, trudne wybory, młodzi ludzie wrzuceni w rzeczywistość, której nikt nie powinien doświadczać, a obok tego współczesność, która powoli odkrywa to, co przez lata było ukryte. I to wszystko spina jedna historia — pełna bólu, ale też nadziei.

Bardzo podobało mi się, jak autorka pokazuje emocje. To nie jest sucha opowieść o wydarzeniach, tylko historia, którą się naprawdę czuje. Relacje między bohaterami są intensywne, momentami trudne, pełne niedopowiedzeń i żalu, ale też miłości i tęsknoty. I właśnie to sprawia, że ta książka zostaje gdzieś głębiej.

Motyw dwóch zwaśnionych rodzin i odkrywania prawdy po latach wypadł tutaj świetnie. Lubię takie historie, gdzie przeszłość ma realny wpływ na teraźniejszość i gdzie nic nie jest czarno-białe. Do tego ta nutka tajemnicy i delikatnie zaznaczony wątek „czegoś więcej” — bardzo dobrze to zagrało.

No i nie ukrywam - były momenty, kiedy naprawdę ściskało w gardle. To jedna z tych książek, przy których łatwo się wzruszyć, bo emocje są po prostu autentyczne.

Dla mnie to piękna, poruszająca historia o miłości, która nie zawsze jest prosta, o pamięci i o tym, że przeszłości nie da się tak po prostu zamknąć.

Po książki Anny Rybakiewicz sięgam już trochę w ciemno, bo wiem, że dostanę historię pełną emocji. I "Miłość z krwi i kości" tylko mnie w tym utwierdziła — to kolejna opowieść, która naprawdę mnie poruszyła.

Uwielbiam w takich książkach to przenikanie się dwóch czasów — przeszłości i teraźniejszości. Tutaj wszystko ze sobą idealnie współgra. II wojna światowa, trudne...

„Miłość z krwi i kości” to powieść, która uderza w emocje od pierwszych stron. Anna Rybakiewicz pokazuje, że wojna i dramaty codzienne nie ograniczają głębokich uczuć – wręcz przeciwnie, w trudnych czasach miłość może być jedynym ratunkiem dla człowieka. Główne postacie, uwikłane w brutalną rzeczywistość, walczą nie tylko o przetrwanie, ale też o uczucia, które wydają się niemożliwe do utrzymania w chaosie wojny.

Najmocniejsze są momenty, w których bohaterowie stają przed moralnymi wyborami – każde działanie ma konsekwencje, a każdy gest miłości wymaga odwagi. Rybakiewicz potrafi przekazać lęk, cierpienie i nadzieję w sposób namacalny, tak że niemal czujesz bijące serce bohaterów i ciężar ich decyzji. Całość pozostaje emocjonalnie satysfakcjonująca.

„Miłość z krwi i kości” to historia o wojnie, miłości i odwadze, która porusza i zmusza do refleksji nad tym, ile człowiek jest w stanie poświęcić dla uczuć i człowieczeństwa. Powieść solidna, wciągająca.

„Miłość z krwi i kości” to powieść, która uderza w emocje od pierwszych stron. Anna Rybakiewicz pokazuje, że wojna i dramaty codzienne nie ograniczają głębokich uczuć – wręcz przeciwnie, w trudnych czasach miłość może być jedynym ratunkiem dla człowieka. Główne postacie, uwikłane w brutalną rzeczywistość, walczą nie tylko o przetrwanie, ale też o uczucia, które wydają się...

Lubię czytać książki tej autorki jednak ta książka mnie nie wciągneła

Lubię czytać książki tej autorki jednak ta książka mnie nie wciągneła

Bardzo ładne opowiadanie o miłości , przyjażni i przebaczaniu .Wydaje mi się, że po przeczytaniu książki człowiek staje się lepszy , może chociaż na trochę.

Bardzo ładne opowiadanie o miłości , przyjażni i przebaczaniu .Wydaje mi się, że po przeczytaniu książki człowiek staje się lepszy , może chociaż na trochę.

Cudowna opowieść

Cudowna opowieść

Wciągająca do granic, niezwykle poruszająca...
Polecam.

Wciągająca do granic, niezwykle poruszająca...
Polecam.