Wychodząc od popularnego szkieletu „gliniarz i prokurator” postawił Miłoszewski na tego drugiego, co jest miłym odejściem od kryminalnych przyzwyczajeń. Bohaterem jest Teodor Szacki, prokurator sądowy, gliniarzem zaś, choć stojącym na drugim planie (lecz mimo to narysowanym grubą kreską), policjant Oleg Kuzniecow, postać znana już z Domofonu. Zaskakującym dla mnie elementem było dodanie wątku psychologicznego w postaci terapii ustawień, perfekcyjnie zbudowało to napięcie i uczyniło książkę wyjątkową. Misterna intryga i świetnie budowane warszawskie tło. A skala uwikłania i bezradność wobec zła, przed którym stajemy, budzi grozę i trzyma w napięciu do ostatniej strony.

Wychodząc od popularnego szkieletu „gliniarz i prokurator” postawił Miłoszewski na tego drugiego, co jest miłym odejściem od kryminalnych przyzwyczajeń. Bohaterem jest Teodor Szacki, prokurator sądowy, gliniarzem zaś, choć stojącym na drugim planie (lecz mimo to narysowanym grubą kreską), policjant Oleg Kuzniecow, postać znana już z Domofonu. Zaskakującym dla mnie elementem...