Profil użytkownika: Melanie

Kiedy w pewnej chwili zmienia się całe Twoje życie, a ty niby wierzysz, że miałaś na to wpływ - nic mylnego. Co spotkało właśnie samą Anne Rokicką, która wpadła we własną pułapkę.

Praca za granicą, w słońcu, poznając wiele ludzi, do tego możliwość ciągłego relaksu i zabawy. Każdy młody człowiek by sobie tego życzył, ale to życzenie spełniła Anna Rokicka. Jako rezydentka w hotelu zajmowała się wczasowiczami, ale przede wszystkim mogła ciągle przeżywać wakacje. Wszystko się zmieniło, gdy w jednym z pokoi zobaczyła coś, czego w życiu się nie spodziewała. Jej kolejne plany, ruchy które wydawały by się być przemyślane, tak naprawdę wpakowują ją w coraz to nowe tarapaty. Czy uda jej się wybrnąć z tego, nim prawda wyjdzie na jaw, a ona sama skończy w więzieniu? Pełna zwrotów akcji i kontakt z kimś, kto może zmienić jej życie. Pytanie czy na lepsze?
Anna jest ciekawą bohaterką, która nie stroni od imprez, alkoholu i sypianiu z nowo poznanymi wczasowiczami. Jest wyluzowana, ale odpowiedzialna. Jednak są momenty, które pokazują jej tą kruchą stronę, gdzie jej fasada zostaje całkowicie rozbita i pozbawiona ochrony. Jest bardzo emocjonalna i niestety też łatwowierna, ale za to dobrze łączy fakty. Poznajemy również jej przyjaciółkę, która pracuje tam wraz z nią, a także choćby jej byłego faceta, który pomaga jej wybrnąć z tej dziwnej sytuacji. Autorka nie skupiła się jakoś bardzo na ukazaniu nam bohaterów, a raczej bardziej skupiła się na nich tu i teraz, o przeszłości wiemy niewiele.
Akcji nie brakuje, już po paru stronach zaczyna dziać się naprawdę całkiem sporo, i do ostatniej strony praktycznie trzyma nas w napięciu. Autorka prowadzi nas całkiem przyjemnym stylem, co zresztą zauważyłam już wcześniej czytając jej poprzednią książkę "Osaczona" - którą zresztą również mogę wam polecić. To książki w stylu Marcela Mossa, tylko może w troszkę w bardziej swobodnym prowadzeniu narracji.

Przekaz w książce jest bardzo prosty, nie zawsze możemy ufać osobom, które wydają się nam pomagać, czy też po prostu powinniśmy czasem dwa, a nawet trzy razy się zastanowić nad tym czy dobrze robimy.
Manipulacja, tzw. dobry przyjaciel, presja psychiczna i stres, który popycha do dziwnych działań, relacja pracownika z wczasowiczem, alkohol, seks i prawda, którą odkrywa się w najmniej oczekiwanym momencie.

Całkiem przyjemnie wspominam tą przygodę, i choć czytałam ją parę miesięcy temu, to nie potrafiłam zapomnieć o fabule, postaciach oraz to, że po prostu dobrze z nią spędziłam czas. To jedna z tych szybszych lektur, ale naprawdę wciągająca. Mogę spokojnie wam ją polecić.

Kiedy w pewnej chwili zmienia się całe Twoje życie, a ty niby wierzysz, że miałaś na to wpływ - nic mylnego. Co spotkało właśnie samą Anne Rokicką, która wpadła we własną pułapkę.

Praca za granicą, w słońcu, poznając wiele ludzi, do tego możliwość ciągłego relaksu i zabawy. Każdy młody cz...

Rozwiń

Zwiń

To co może dziwić, to to jak inna jest nasza nowa bohaterka, bardziej dojrzała i zawzięta na spełnianie swoich celów. Tylko czy to wystarczy do tego by przebić poprzednią historię.

Kiedy dążysz do marzeń, musisz łapać każdą możliwą okazję. Taka jest właśnie Alvie Brechenmacher, która wyrusza w podróż do Anglii by stać się Politwórcą - specjalistką od magii plastiku. Na domiar tego szczęścia zostaje uczennicą najwybitniejszego maga Mariona Praffa! Wszystko jednak zaczyna się trochę komplikować, bo w jej serce wkrada się pewne uczucie do chłopaka, na domiar dążenie do pomocy pewnej dziewczyny zabiera jej strasznie dużo czasu. Czy w dążeniu do stworzenia czegoś nowego, tylko to stanie jej na drodze? Zaczynają dziać się dziwne rzeczy, i możliwe że jej rozwijająca się kariera legnie w gruzach.
To że autor skupia się na przedstawieniu środowiska magii, to coś czego brakowało w poprzednich tomach. Nie tylko do czego służą ich moce, ale zarówno do tego jak bardzo zmieniają oni świat. To moim zdaniem najbardziej buduje i trzyma w pionie całą tą historię.

Zdecydowanie tym razem nie skupia się na pokazaniu jakichś romantycznych aspektów, tylko bardziej skupia się na potrzebie pomocy bliźniemu i stworzeniu czegoś nowego. Pokazanie dążenia do niemożliwego, które powoduje że nasi bohaterowie bardzo mocno przeżywają. Nawet bardziej, co powoduje że prawie całkowicie wyłącza ich z życia. Jakby nie istnieli dla niego, tylko dla osiągnięcia tego celu.
Nie ma tu jakichś wybitnych zwrotów akcji, ani gdy już do czegoś dochodzi by zostało to bardziej intensywniej przekazane. Natomiast nic nie zostaje bez odpowiedzi.
Nasza główna bohaterka Alvie jest całkiem sympatyczna, ale pewnie nie za wielu osobom może się spodobać, gdy będą szukać w niej jakichś romantycznych aspektów. Po prostu nie została do tego stworzona. Jej nauczyciel Praff jest powściągliwy, dobry ale potrafi się zapomnieć w swojej pracy, co bardzo podoba się Alvie bo sama ma takie podejście. Co do postaci drugoplanowych jak rodzeństwo Bennet i Ethel, czarny charakter, który jest jednym z magów, a nawet spotykamy tu Państwo Thane. Pełnią oni bardziej tutaj takie postacie uzupełniające, choć niektórzy mają jakiś celowy wpływ na Alvie. Jednakże tu bardziej fabuła skupia się na relacji mistrz-uczeń.
Sam styl jest prosty, w ogóle nie skomplikowany, więc nikt nie będzie miał raczej wrażenia że czytanie idzie mu wolno, ale może czasem mieć kłopot z tym, że wolno tu się wszystko rozwija. Magia i piękno tworzenia, oraz odpowiedzialność którą nosi na sobie każdy mag. Przełamanie stereotypów, jak choćby to że trzeba trzymać się tylko jednej ścieżki. Ukazanie materiału w sposób istotny, niezależnie od jego typu. Nauka poprzez zabawę, ale przede wszystkim dążenie ze względu na pomoc drugiej osobie.

Nie jest to może zbyt ambitna, ani wybitna opowieść. To bardziej historia na rozluźnienie, w której dowiadujemy się wielu ciekawych informacji. To właśnie pomysł na ten świat zaskakuję i zachwyca. Lekka i pomysłowa fantastyka, z którą na pewno miło spędzicie czas. A przede wszystkim nie trzeba czytać wcześniejszych tomów, gdyż ta właśnie historia jest osobną powieścią. W niej jest może jedynie jedna sytuacja, którą zrozumieją osoby, które czytały poprzednie części, ale to nie jest wam potrzebne.

To co może dziwić, to to jak inna jest nasza nowa bohaterka, bardziej dojrzała i zawzięta na spełnianie swoich celów. Tylko czy to wystarczy do tego by przebić poprzednią historię.

Kiedy dążysz do marzeń, musisz łapać każdą możliwą okazję. Taka jest właśnie Alvie Brechenmacher, która wyru...

Rozwiń

Zwiń

To nie pierwsza przygoda z tytułem od tej autorki. Moja historia zaczęła się od Zdradzona oraz Utracona miłość. Te dwie książki sprawiły, że stałam się stałą czytelniczką autorki, bo cenię w autorach tego gatunku autentyczność w okazaniu emocji oraz relacji międzyludzkich. Muszę przyznać, że ta historia zapadła mi w pamięć na dłużej, mimo iż opinię tą piszę 2 miesiące później.

Kiedy kobieta ma plan musi go zrealizować i taka właśnie jest Liwia. Buńczuczna, z dobrym sercem, mimo iż jako mała dziewczynka musiała odczuć brak rodzicielskiej miłości, to kocha swoją babcię i ciotkę nad życie, i dla niej takie życie jest wystarczająco idealne. Tam nie mieści się jakiś męski osobnik. Do czasu aż na stacji benzynowej w której pracuje, pojawia się pewien jegomość który od początku zachowuje się jak dupek. Niestety Mateusz okazuje się być jej szefem i choć nie ukrywa, że jest z niego duży urwis, to w głębi ma problem z wyborami od których ucieka od dziecka. Tylko w swoim dziadku czuje prawdziwe wsparcie. Łączy ich bardzo wiele, ale w tym wszystkim czy jest miejsce na szczerość?
Już sam tytuł sugeruje tu nie mały konflikt między dwójką bohaterów, ale to właśnie on jest siłą napędową tej fabuły.

Dynamika tempa narracji trzyma się tu głównie na emocjonalności tej książki, czyli na przeżyciach wewnętrznych które buzują w postaciach książki. Do samych wydarzeń, ono nie jest tu już takie spektakularne, ale widać że to od początku nie był zamysł autorki, więc aż tak tu nie przeszkadza. Tak samo z akcją, też jest tu stopniowo dawkowana i nie rzuca nas od razu na głęboką wodę. Podaje małe informacje, które po czasie będą miały ogromny wpływ na historię i mimo, że jest to trochę przewidywalne, to do końca nie wiemy jak się ta partia rozegra.
Postacie pierwszo- jak i drugoplanowe są tu bardzo ważne dla całej fabuły. Każdy z nich ma swój czas, w którym dowiadujemy się o nich więcej, przez co nie są tylko tłem, a bohaterami z którymi chciałoby się przysiąść na kawce i dobrym ciachu. Choć może wybory Mateusza, i sposób w jaki chce rozwiązywać niektóre sprawy nie do końca mogą spasować, to taki właśnie miał być - niedoskonały, by dostrzec w nim to co możliwe niedoskonałe jest w nas samych. Całkiem daje do myślenia.
Autorka sprawnie operuje dialogiem, i wprost rzuca w nas emocjami, które dla niektórych mogą być mniej subtelne, niż w ich mniemaniu powinna być zachowana jakaś nutka tajemniczości. Na pewno zgodzimy się z tym, że płynnie i szybko czyta się tą książkę, jak i wiele innych książek Magdaleny Krauze.

Potrzeba szacunku oraz zaufania, haczyk na który się łapie i nie wie w jaki sposób się uwolnić, bo zranienie jest pewne. Miłość, która potrafi być dojrzała, ale i niedojrzała, gdyż jest pragnienie o utrzymanie niezależności w związku. Dysfunkcja rodzinna, która napiętnowała na całe życie.

Opowieść o tym, że serce bywa nieprzewidywalne, i nie do końca słucha się wtedy kiedy trzeba. "Nigdy za ciebie nie wyjdę", tak naprawdę ukryte w niej słowo "nigdy" nie oznacza że na zawsze, bo czasem to co nam się wydaje za oczywiste, nie do końca takie jest. Tak jak powiedział tą formułkę Charles Dickens, która w naszej pamięci pozostała do dziś: Nigdy nie mów nigdy. Dlatego uważam, że jak lubicie ciepłe historie, z bohaterami którzy też mają jakieś problemy, ale potrafią odnaleźć miłość, to powinno wam się spodobać.

To nie pierwsza przygoda z tytułem od tej autorki. Moja historia zaczęła się od Zdradzona oraz Utracona miłość. Te dwie książki sprawiły, że stałam się stałą czytelniczką autorki, bo cenię w autorach tego gatunku autentyczność w okazaniu emocji oraz relacji międzyludzkich. Muszę przyznać, ...

Rozwiń

Zwiń

To jedna z powieści, która dosyć długo ze mną była. Jej przeczytanie zajęło mi z 3 tygodnie, bo choć były tam sytuacje wciągające, to w większości przypadków strasznie mozolnie rozwijały się jakieś wątki. Już dawno nie spotkałam książki, którą oceniłabym jako normalną, od tak lektura na zabicie czasu.

Każdy zna historię o Aladynie, że nie trzeba jej tu przetaczać, ale zmieniają się tu dwie rzeczy. Aladyn nie chcę być księciem by kochać księżniczkę, tylko zemścić się za rodziców, odnajdując mordercę. Sam Dżin lampy to nie chłop z gołą klatą, a piękna dziewczyna, która ma pomóc Aladynowi w zemście oraz odnaleźć pewnego dżina zapieczętowanego przez ludzi. Dżin chce wolności, Aladyn chce zemsty, tylko jedna rzecz może im w tym przeszkodzić, zakazana miłość, która wkrada się w ich dusze.
Z pewnością od razu w oczy rzuca się konflikt między uczuciem, a obowiązkiem. Jednakże przez połowę książki tak długo poznajemy bohaterów pierwszoplanowych, jak i drugoplanowych że w pewnym czasie przestaje to mieć znaczenie. Dopiero w jej dalszej części w końcu zaczyna się coś dziać, i ta miłość która tu ma rozkwitać, faktycznie jest ogromnym spoiwem, bez którego strasznie ta książka byłaby przewidywalna.

Nierówne tempo narracji, wpłynęło na mnie jako na czytelniczkę, przez co zajęło mi sporo czasu by skończyć tą książkę i moim zdaniem to przez nią najbardziej cierpi książka. Jak wspomniałam wcześniej pierwsza połowa książki jest bardzo słaba, gdyby nie akcja w jej drugiej połowie, to nie byłoby tu czym się w ogóle zachwycać. Bohaterka Zahra dżin lampy, zaczynam od niej gdyż zdecydowanie wypada lepiej od Aladyna. Jej charakter jest złożony, bo jednocześnie dumna i ironiczna, a z drugiej strony pragnąca wolności i uczucia. By to osiągnąć poszukuje Zhiana, syna pana Dżinów, który za jego ocalenie obiecał jej wolność. Raz dała się ponieść miłości za co zapłaciła straszną cenę, jednakże poznanie młodego złodzieja całkowicie zniweczyło jej dotychczasowe plany. Aladyn złodziejaszek, biedak, poszukujący zemsty, jest przedstawiony tu w sposób, który nie do końca mi odpowiada. Kochliwy, wpadający ciągle w kłopoty, łatwowierny i żadne jego życzenie, nie pochodziło od niego tylko od jego dżina. Moim zdaniem do końca historii się nie poprawia, i występuję tu bardziej jako księżniczka, którą ciągle trzeba ratować z opresji. Gdyby nie Zahra i drugoplanowe postacie, które zdecydowanie są od niego sto razy ciekawsze, jak choćby księżniczka Kaspida i jej przyboczne, to byłaby to droga przez mękę.
Choć styl tu się broni, jest barwny i skrupulatnie wszystko opisywane, to jednak miałam ciągle wrażenie, że bardziej na tym zależało autorce, niż na przedstawieniu tej historii. Najważniejsze, że w odbiorze jest w sam raz.

Walka o wolność, mimo iż los bohaterów wydaje się przesądzony. Uczucie bohaterów jest impulsem do buntu. Walka o decydowaniu o sobie, mimo trudnego położenia. Wątek polityczny, pytanie o tożsamość i okowy trzymające tak długo, że nie znane jest nic poza zniewoleniem. Wątki, jak i przekaz są całkiem ciekawe, ale niektóre z nich mogłyby bardziej wybrzmieć jak choćby sam bunt, który został tu poprowadzony naprędce.

To zupełnie inna i odmienna historia, którą tak dobrze znany z bajki o Aladynie. "Zakazane życzenie" ma swoje plusy, które są widoczne, ale i dostrzegalne wady, których nie sposób ominąć. Czy to historia warta swojego miejsca na półce? Dla mnie nie. Pokazało mi to, że odkładałam ją dość często, a dobra książka nie powinna tego robić czytelnikowi. Powinna sprawiać, żeby każda najmniejsza wolna chwila była przeznaczona na nią, niestety ona sprawiała, że jak ją odkładałam to na parę dni o niej zapominałam zupełnie, bo były inne ciekawsze rzeczy do roboty. Jeśli ktoś lubi fantastyczne romanse, przeplatane z już napisaną historią Aladyna, ale w zupełnie innym świetle, to można po nią sięgnąć, ale uwierzcie mi na słowo po tym spotkaniu, na pewno będziecie szukać jej nowego domu.

To jedna z powieści, która dosyć długo ze mną była. Jej przeczytanie zajęło mi z 3 tygodnie, bo choć były tam sytuacje wciągające, to w większości przypadków strasznie mozolnie rozwijały się jakieś wątki. Już dawno nie spotkałam książki, którą oceniłabym jako normalną, od tak lektura na za...

Rozwiń

Zwiń