The Black Swan: The Impact of the Highly Improbable

Trudna, wartościowa, zmieniająca spostrzeżenie rzeczywistości i poddająca w wątpliwość wiedzę ekspertów ekonomicznych i wiarygodność/sens prognoz opartych na prawdopodobieństwie. Nadaje się ona do rozpoczęcia studiowania tych tematów w głębszym zakresie z pewnością jej przeczytanie pozwoli zdobyć wiedzę do wielu ciekawych tematów.

Trudna, wartościowa, zmieniająca spostrzeżenie rzeczywistości i poddająca w wątpliwość wiedzę ekspertów ekonomicznych i wiarygodność/sens prognoz opartych na prawdopodobieństwie. Nadaje się ona do rozpoczęcia studiowania tych tematów w głębszym zakresie z pewnością jej przeczytanie pozwoli zdobyć wiedzę do wielu ciekawych tematów.

Nie jest to książka łatwa i wymaga skupienia. Rozdziały o czysto technicznych zagadnieniach, które autor zaleca pominąć osobom nieposiadającym specjalistycznej wiedzy (najczęściej jest to statystyka, prawdopodobieństwo),są faktycznie trudne do zrozumienia. Momentami tempo czytania zwalnia z powodu stosowania naukowych terminów, z którymi przeciętny czytelnik nie jest zaznajomiony.

Autor w książce dużo krytykuje (zwłaszcza bankowców, statystyków, ekspertów, prognostyków),jest empirycznym sceptykiem. Niektóre osoby wychwala (np. Mandelbrot, Hayek). Odnoszę wrażenie, że sympatyzuje ze stoicyzmem.

Myślę, że to ważna książka. Uczy, by spodziewać się niespodziewanego. Nie wszystko da się zmierzyć, trafnie oszacować. Eksperci są mądrzy po szkodzie i nie potrafią przewidywać zjawisk, które nie dają wpisywać się w opracowane modele. Wniosek z tej książki jest taki, by akceptować przypadkowość w życiu, w miarę możliwości uodpornić się na nią i nie przejmować się sprawami, na które nie mamy wpływu.

Nie jest to książka łatwa i wymaga skupienia. Rozdziały o czysto technicznych zagadnieniach, które autor zaleca pominąć osobom nieposiadającym specjalistycznej wiedzy (najczęściej jest to statystyka, prawdopodobieństwo),są faktycznie trudne do zrozumienia. Momentami tempo czytania zwalnia z powodu stosowania naukowych terminów, z którymi przeciętny czytelnik nie jest...

To nie jest książka, która ma Cię uspokoić. To książka, która ma Cię wybić z komfortu — i robi to bez litości.

Taleb rozprawia się z jedną z najbardziej niebezpiecznych ludzkich iluzji: przekonaniem, że rozumiemy świat lepiej, niż w rzeczywistości go rozumiemy. „Czarny łabędź” to opowieść o zdarzeniach rzadkich, nieprzewidywalnych i o ogromnych konsekwencjach — takich, które po fakcie wszyscy „przecież mogli przewidzieć”.

Autor pokazuje, że:

pewność siebie bywa śmiertelną pułapką,

modele, prognozy i eksperci działają… aż przestają,

to nie to, co prawdopodobne, kształtuje historię, lecz to, co skrajne i niespodziewane.

Największą siłą tej książki jest brutalna uczciwość. Taleb nie próbuje nikogo głaskać po głowie. Kpi z ekonomistów, analityków i akademików, którzy mylą eleganckie teorie z rzeczywistością. Jego styl bywa arogancki, momentami męczący — ale dokładnie taki musi być, bo komfort czytelnika jest tu wrogiem przekazu.

„Czarny łabędź” nie uczy, jak przewidywać przyszłość. Uczy czegoś znacznie ważniejszego:
jak nie zginąć, gdy przyszłość okaże się inna, niż zakładaliśmy.

To nie jest książka, która ma Cię uspokoić. To książka, która ma Cię wybić z komfortu — i robi to bez litości.

Taleb rozprawia się z jedną z najbardziej niebezpiecznych ludzkich iluzji: przekonaniem, że rozumiemy świat lepiej, niż w rzeczywistości go rozumiemy. „Czarny łabędź” to opowieść o zdarzeniach rzadkich, nieprzewidywalnych i o ogromnych konsekwencjach — takich,...

Ależ się zmęczyłem przy tej lekturze. Coś wartościowego chyba tylko w esejach na końcu i generalnie w teorii sztangi. Nie wiem, może nie umiem docenić klasy autora i jego myśli, a może jest zbyt napuszony.

Ależ się zmęczyłem przy tej lekturze. Coś wartościowego chyba tylko w esejach na końcu i generalnie w teorii sztangi. Nie wiem, może nie umiem docenić klasy autora i jego myśli, a może jest zbyt napuszony.

Pierwszy raz dałam jedną gwiazdkę.
Nie jestem w stanie nic dobrego o tej pozycji powiedzieć. Nic też po niej nie zostało w mojej głowie, co bardzo mnie przeraża, bo może źle o mnie świadczyć…
Mam za to jedno spostrzeżenie, mianowicie takie, że ego autora nie zmieściłoby się nawet na większej liczbie stron i stąd chyba długość książki, choć sedno sprawy można by zawrzeć w 1/3 egzemplarza.

Pierwszy raz dałam jedną gwiazdkę.
Nie jestem w stanie nic dobrego o tej pozycji powiedzieć. Nic też po niej nie zostało w mojej głowie, co bardzo mnie przeraża, bo może źle o mnie świadczyć…
Mam za to jedno spostrzeżenie, mianowicie takie, że ego autora nie zmieściłoby się nawet na większej liczbie stron i stąd chyba długość książki, choć sedno sprawy można by zawrzeć w...

Książka trudna do oceny - z jednej strony, Taleb jak zwykle rozgadany i można by to samo zawrzeć w 1/4 tekstu (o ile nawet nie mniej...),z drugiej koncepcja czarnego łabędzie jest bardzo użyteczna i po prostu trzeba ją znać (spokojnie można o niej dowiedzieć się z innego źródła:)).

Także, jeżeli ktoś lubi bajdurzenia Taleba to jest to 9-10 (ja na przykład lubię),jeżeli jednak nie - to ocena pewnie będzie bliższa 5-7.

Książka trudna do oceny - z jednej strony, Taleb jak zwykle rozgadany i można by to samo zawrzeć w 1/4 tekstu (o ile nawet nie mniej...),z drugiej koncepcja czarnego łabędzie jest bardzo użyteczna i po prostu trzeba ją znać (spokojnie można o niej dowiedzieć się z innego źródła:)).

Także, jeżeli ktoś lubi bajdurzenia Taleba to jest to 9-10 (ja na przykład lubię),jeżeli...

Fantastyczna pozycja, trzeba po niej przemyśleć swoje życie i podejmowane wybory. Czasami ciężko się czyta.

Fantastyczna pozycja, trzeba po niej przemyśleć swoje życie i podejmowane wybory. Czasami ciężko się czyta.

Książka jest wybitna, pokazuje rzeczywistości z innej strony,

Książka jest wybitna, pokazuje rzeczywistości z innej strony,

Ego autora wielkie jak stąd do nieba. W wielu miejscach miałem wrażenie, że autor po prostu nie doczytał wszystkiego na dany temat i buduje swoje teorie oparte na kiepskich podstawach.
Bardzo również przegadana. Można byłoby. Całość skrócić do 1/3 zawartości i wciąż udałoby się wszytko przekazać.
Czytając miałem wrażenie, że cała ta książka to jest nieśmieszny przypis do twórczość Kahnemana.
Można poczytać, można coś wynieść z tej książki, można coś się czasami pospierać z autorem, ale zdecydowanie ta książka dowozi mniej niż zapowiada.

Ego autora wielkie jak stąd do nieba. W wielu miejscach miałem wrażenie, że autor po prostu nie doczytał wszystkiego na dany temat i buduje swoje teorie oparte na kiepskich podstawach.
Bardzo również przegadana. Można byłoby. Całość skrócić do 1/3 zawartości i wciąż udałoby się wszytko przekazać.
Czytając miałem wrażenie, że cała ta książka to jest nieśmieszny przypis do...

Przejrzałem dosyć selektywnie.
Wnioski?
Dla mnie to trochę deprymujące, żeby "amerykański ekonomista, filozof i trader pochodzenia libańskiego. Magister nauk przyrodniczych i doktor zarządzania" (to z Wikipedii) był autorem książki pomagającej zrozumieć świat.
Osobiście wolę recepty i realizm robotnika rolnego ze ściany wschodniej.
I nie dlatego, że sam pochodzę z tych okolic.

Przejrzałem dosyć selektywnie.
Wnioski?
Dla mnie to trochę deprymujące, żeby "amerykański ekonomista, filozof i trader pochodzenia libańskiego. Magister nauk przyrodniczych i doktor zarządzania" (to z Wikipedii) był autorem książki pomagającej zrozumieć świat.
Osobiście wolę recepty i realizm robotnika rolnego ze ściany wschodniej.
I nie dlatego, że sam pochodzę z tych okolic.