Na własne ryzyko. Ukryte asymetrie w codziennym życiu

Kolejna pozycja z serii "Incerto". Świetna książka!
Pan Taleb jest współczesnym filozofem. Jak mało kto potrafi w przystępny sposób opisać skomplikowane i złożone zagadnienia.
Przytacza wiele przykładów.
Jeśli ktoś nie czytał wcześniejszych książek tego autora, to ostrzegam. Pan Taleb nie bierze jeńców. Ma cięty język. Nie wszystkim może się to podobać, jednak do mnie trafia całkowicie. Zdecydowanie polecam!

Kolejna pozycja z serii "Incerto". Świetna książka!
Pan Taleb jest współczesnym filozofem. Jak mało kto potrafi w przystępny sposób opisać skomplikowane i złożone zagadnienia.
Przytacza wiele przykładów.
Jeśli ktoś nie czytał wcześniejszych książek tego autora, to ostrzegam. Pan Taleb nie bierze jeńców. Ma cięty język. Nie wszystkim może się to podobać, jednak do mnie...

Taleb w swoim stylu opowiada o swoich przemyśleniach. Nie brakuje grubego Tonego i sztangi.

Taleb w swoim stylu opowiada o swoich przemyśleniach. Nie brakuje grubego Tonego i sztangi.

Kolejna książka w której Taleb puszy się swoim ego i inteligencją nie dochodząc do konstruktywnych dla czytelnika wniosków. Unikać jej.

Kolejna książka w której Taleb puszy się swoim ego i inteligencją nie dochodząc do konstruktywnych dla czytelnika wniosków. Unikać jej.

Kiedy myślisz, że znasz już wszystkie pułapki ludzkiego umysłu, Nassim Nicholas Taleb funduje ci intelektualną przejażdżkę, która wywraca na nice twoje przekonania. "Na własne ryzyko" to nie tylko kolejna książka o podejmowaniu decyzji – to głęboka eksploracja asymetrii ryzyka, która rządzi naszym światem, choć rzadko ją dostrzegamy.

Taleb po mistrzowsku łączy precyzję matematyka z przenikliwością filozofa, tworząc dzieło niezwykle dogłębne i dające do myślenia. Autor nie tylko diagnozuje problemy, ale pokazuje praktyczne zastosowania swojej teorii – od inwestowania, przez medycynę, po politykę publiczną. Jego koncepcja "skóry w grze" – czyli ponoszenia konsekwencji własnych decyzji – jest nie tylko błyskotliwą analizą mechanizmów społecznych, ale też etycznym drogowskazem dla świata, w którym zbyt często oddzielamy decyzje od ich konsekwencji. Szczególnie cenne są rozważania o asymetrii informacji i zachętach, które pozwalają zrozumieć, dlaczego systemy zawodzą, mimo najlepszych intencji ich twórców.

Jeśli ktoś się waha, czy po nią sięgnąć, albo chce sobie przypomnieć jej kluczowe idee, polecam zajrzeć na moją stronę Lumeo.pl, gdzie znajdziecie jej szczegółową analizę.

Kiedy myślisz, że znasz już wszystkie pułapki ludzkiego umysłu, Nassim Nicholas Taleb funduje ci intelektualną przejażdżkę, która wywraca na nice twoje przekonania. "Na własne ryzyko" to nie tylko kolejna książka o podejmowaniu decyzji – to głęboka eksploracja asymetrii ryzyka, która rządzi naszym światem, choć rzadko ją dostrzegamy.

Taleb po mistrzowsku łączy precyzję...

Jest to zbiór rozważań i refleksji związanych z postrzeganiem ryzyka w różnych sferach życia publicznego, biznesowego i osobistego. Wygląda, że przynajmniej część z tekstów była publikowana w różnych miejscach. Autor, korzystając dość często z sarkazmu i ironii, opisuje różne sytuacje i zachowania, w których przejawia się ryzyko, którego często ludzie nie widzą, nie rozumieją albo lekceważą. Taleb jest jak zwykle w swoich analizach dość krytyczny wobec różnego rodzaju celebrytów ze świata biznesu, nauki czy szeroko pojętej inteligencji. Swoje spostrzeżenia w każdym z rozdziałów podsumowuje we własnej albo zapożyczonej maksymie, co czasem razi oczywistością albo megalomanią.
W sumie, dobrze się czyta tę książkę , choć przykłady nawiązujące specyficznie do rynku amerykańskiego, mogą być czasem trudne do zrozumienia.

Jest to zbiór rozważań i refleksji związanych z postrzeganiem ryzyka w różnych sferach życia publicznego, biznesowego i osobistego. Wygląda, że przynajmniej część z tekstów była publikowana w różnych miejscach. Autor, korzystając dość często z sarkazmu i ironii, opisuje różne sytuacje i zachowania, w których przejawia się ryzyko, którego często ludzie nie widzą, nie...

3 książka Taleba którą czytam, właśnie przy nodze leży kolejna. Książka napisana dość trudnym językiem. bardzo mi się podoba patrzenie w zamierzchłą przeszłość. Jak się to czyta to można powiedzieć tak. Wszystko już było i należy czerpać z mądrości babć, dziadków, poprzednich pokoleń. Główną ideą jest - nie ryzykujesz, nie grasz tylko stoisz z boku.

3 książka Taleba którą czytam, właśnie przy nodze leży kolejna. Książka napisana dość trudnym językiem. bardzo mi się podoba patrzenie w zamierzchłą przeszłość. Jak się to czyta to można powiedzieć tak. Wszystko już było i należy czerpać z mądrości babć, dziadków, poprzednich pokoleń. Główną ideą jest - nie ryzykujesz, nie grasz tylko stoisz z boku.

Książkę, którą napisał Twój wujek dziaders - i niby się z nim zgadzasz w niektórych punktach , ale tak Cię irytuje jego ogólnikowość, szybkie konkluzje oraz wieczne Ja ja ja - że masz ochotę dać mu w mordę żeby się zamknął.
Ja jestem najlepszy - podnoszę sztangę, ja jestem najlepszy - znalazłem błąd, którego nikt nie widział - ja jestem najlepszy inni to kretyni - kumpluje się z klasą robotniczą zobaczcie jaki jestem cool 😎 jaki jestem autsajderem leszcze! Wy nie ja tak! Mada fak! Jol! Ja jestem fajny i moi znajomi + name dropiing

Książkę, którą napisał Twój wujek dziaders - i niby się z nim zgadzasz w niektórych punktach , ale tak Cię irytuje jego ogólnikowość, szybkie konkluzje oraz wieczne Ja ja ja - że masz ochotę dać mu w mordę żeby się zamknął.
Ja jestem najlepszy - podnoszę sztangę, ja jestem najlepszy - znalazłem błąd, którego nikt nie widział - ja jestem najlepszy inni to kretyni -...

Czytam już jako kolejna książkę Taleba, w tym przypadku przekazuje mądrości życiowe, psychologiczną perswazję, jak mały kamyszek może rozpętać lawinę. Przy każdej książce nawiązuje do tego aby nie wierzyć we wszystko co ludzie mówią, a przede wszystkim jeżeli robią to dla “naszego dobra”, czerpiąc z tego jakieś korzyści. Rozmyśla nad życiem i przekazuje swoje spostrzeżenia na tematy psychologiczne u ludzi. W życiu należy wyrażać własne zdanie, nie papugując nikogo, ponieważ tracimy na oryginalności, bo lepiej być wilkiem w lesie i radzić sobie w życiu niż psem z obrożą na szyi akceptując taki los na co jesteśmy skazani. Jako ludzie mamy złudzenie przez coś “aksamitnego”, jak np pewne tytuły na uczelni lub w firmie, które czasami wyrażają wytrwałość w pewnych (narzuconych odgórnie) przekonaniach. Ale patrząc na to szerzej to są to ludzie, którzy są dobrzy w teoretyzowaniu i nie mają pojęcia o prawdziwym życiu, nie wiedzą zbyt wiele, bo nie działają, tylko teoretyzują i ciągle wyjaśniają zaszłe sytuacje. Aby zrozumieć coś w najlepszy sposób należy tego doświadczyć na własnej skórze, czasami się sparzyć, dowiadując się co zmienić w sposobie działania, aby był coraz lepszy i lepszy. Człowiek który jest mądry życiowo stąpa pewnie przez życie i żyje w swoich przekonaniach, nie dając się zmanipulować.

Czytam już jako kolejna książkę Taleba, w tym przypadku przekazuje mądrości życiowe, psychologiczną perswazję, jak mały kamyszek może rozpętać lawinę. Przy każdej książce nawiązuje do tego aby nie wierzyć we wszystko co ludzie mówią, a przede wszystkim jeżeli robią to dla “naszego dobra”, czerpiąc z tego jakieś korzyści. Rozmyśla nad życiem i przekazuje swoje spostrzeżenia...

Dobra książka, która zmusza nas do przemyśleń o systemie, w którym żyjemy.

Dobra książka, która zmusza nas do przemyśleń o systemie, w którym żyjemy.

Książka niezła, mam wrażenie, że bardziej anegdotyczna niż poprzednie, też przegadana i z wielkim ego autora, ale zabawna i prowokuje do myślenia. Natomiast mam duuuużo zastrzeżeń do tłumaczenia, albo Pani Tłumaczka powinna się bardziej przyłożyć albo wydawnictwo zatrudnić lepszego redaktora, o co niniejszym apeluję.

Dalej kilka przykładów błędów w tłumaczeniu; poza poniższymi, które utrudniają lub wypaczają rozumienie, jest też dużo drobniejszych, stylistycznych.
• Whistleblower (kilkukrotnie w książce) – „gwizdkowy (!) sygnalista”, zamiast po prostu sygnalista.
• (Loc 2059) Wg tłumaczki, krawat był synonimem chodzenia nago, podczas gdy tekst (i sens) podpowiada, że chodzenie bez krawata było synonimem chodzenia nago (chodzi o zwyczaje brokerów giełdowych).
• (Loc 2172) Dlaczego ludzie z dużymi rodzinami są bardziej obciążeni „ryzykiem spadku”? Ciekawe ilu czytelników pomyśli tu o downside risk, zamiast spadku, który dostajesz po rodzicach.
• (Loc 2248) False positives/false negatives – „fałszywe plusy/ fałszywe minusy” – podczas wywodu o zabijaniu terrrorystów. Jeśli ktoś spotkał się z tym pojęciem, domyśli się o co chodzi, inaczej stanowi to kłopot, dużo lepiej byłoby użyć bardziej standardowych tłumaczeń tych terminów i objaśnić sens, np. tak:
o ocen fałszywie dodatnich (zabicie niewinnej osoby),
o ocen fałszywie ujemnych (niezabicie terrorysty)
• (Loc 2379) [they] fall into circularities – „wpadają w zachowania wahadłowe” (co to za określenie?),zamiast „wpadają w błędne koło”, co wyraźnie wynika z kontekstu.
• (Loc 2422) second-order effects „skutki drugorzędne”, zamiast „drugiego rzędu”, bo nie chodzi o skutki mniej ważne, tylko pośrednie, zresztą, gdyby chodziło o drugorzędne, to autor napisałby „secondary effects”).
• (Loc 2449) soooo misunderstood topic – „przeogromnie niezrozumiałym tematem”, zamiast „nierozumianym” albo „błędnie rozumianym”.
• Co ciekawe, tłumaczka nie wpada we wszystkie pułapki, np. philistines tłumaczy poprawnie jako filistrzy (a nie filistyni),może dlatego, że zna też niemiecki albo dlatego, że tuż obok Taleb przytacza oryginalny termin Nietzschego Bildungsphilisters.

Zwróćcie uwagę (numery lokacji z czytnika),że wszystkie przykłady pochodzą z małego fragmentu książki, w innych partiach jest podobnie.
Niekiedy miałem wrażenie, że tłumaczenie było zrobione przez Chata GPT, i potem poprawione ale niewystarczająco dokładnie. Czytałem inne książki Taleba i faktycznie ma mocno specyficzny styl („idiosynkratyczny” jak by napisała tłumaczka – bo napisała w innych miejscach),który wymaga skupienia ale w tłumaczeniu dostajemy w bonusie dodatkowe utrudnienia.
Weźcie to pod uwagę, gdy oceniacie tę książkę w polskim przekładzie.

Książka niezła, mam wrażenie, że bardziej anegdotyczna niż poprzednie, też przegadana i z wielkim ego autora, ale zabawna i prowokuje do myślenia. Natomiast mam duuuużo zastrzeżeń do tłumaczenia, albo Pani Tłumaczka powinna się bardziej przyłożyć albo wydawnictwo zatrudnić lepszego redaktora, o co niniejszym apeluję.

Dalej kilka przykładów błędów w tłumaczeniu; poza...