Zdrajca. Nie szukaj mnie

Nie planowałam sięgać po tę książkę, bo poprzednia część serii średnio przypadła mi do gustu i miałam do niej sporo zastrzeżeń. Jednak kiedy dostałam najnowszą powieść w prezencie od wydawnictwa, postanowiłam dać autorce jeszcze jedną szansę.

Przez pierwszą połowę lektury byłam przekonana, że ta historia zrobi na mnie większe wrażenie niż pierwsza część. Fabuła wciągnęła mnie na tyle, że z ciekawością śledziłam rozwój wydarzeń, mimo że sama główna bohaterka wciąż nie jest dla mnie postacią, z którą mogłabym się polubić. Jej sposób bycia irytował mnie już wcześniej i tu to się nie zmieniło.

Niestety w drugiej połowie coś zaczęło mi zgrzytać. Akcja zrobiła się chaotyczna, a niektóre rozwiązania fabularne wydawały się pospieszne i mało spójne. Coraz częściej łapałam się na tym, że moje zainteresowanie lekturą spada, a uwaga ucieka gdzieś indziej. Gdy dotarłam do końca, poczułam pewien niedosyt, jakby w tej książce czegoś zabrakło.

Owszem, pojawiły się zwroty akcji, wszystkie wątki zostały domknięte, ale zabrakło mi tego mocniejszego elementu zaskoczenia, który sprawiłby, że długo pamiętałabym tę historię. Niestety mnie ta seria wciąż nie przekonuje. To poprawny thriller, ale bez efektu wow.

Nie planowałam sięgać po tę książkę, bo poprzednia część serii średnio przypadła mi do gustu i miałam do niej sporo zastrzeżeń. Jednak kiedy dostałam najnowszą powieść w prezencie od wydawnictwa, postanowiłam dać autorce jeszcze jedną szansę.

Przez pierwszą połowę lektury byłam przekonana, że ta historia zrobi na mnie większe wrażenie niż pierwsza część. Fabuła wciągnęła...

Ta część zdecydowanie bardziej mnie wciągnęła jednak zachowania głównej bohaterki to ja zrozumieć nie potrafię. Za wszelką cenę naraża swoje życie by odnaleźć syna, który nie chce mieć z nią nic wspólnego. Jej wielokrotnie bezmyślne zachowanie sprowadza nie tylko na nią kłopoty, a wręcz ryzyko utraty życia. Czy warto? Moim zdaniem nie, ale to nie ja jestem bohaterką. Dla mnie jednak nie jest to już odwaga.
Trochę mnie kłuło w oczy jak szybko bohaterka dotarła do grupy przestępczej. Bądźmy szczerzy, ale szary człowiek nie wie jak do takich ludzi dotrzeć, a oni nie chodzą z napisem na czole i się nie wychylają. Ciekawa również jesteś czy gdyby była trzecia część to czy bohaterka by kolejny raz zmieniła "swojego przyjaciela policjanta".😁
Pomijając to co wyżej napisałam to nie mogę się przyczepić do akcji jaką stworzyła Autorka. Ta jest dynamiczna, pełna zwrotów akcji, pytań bez odpowiedzi i niedopowiedzeń. Wciąga i trzyma do końca jednak dla mnie zakończenie znów było zbyt przewidywalne. Może dla osób nieczytających tego gatunku książek będzie ono zadowalające. Dla mnie nie było, bo już znaczenie wcześniej je przewidziałam.

Ta część zdecydowanie bardziej mnie wciągnęła jednak zachowania głównej bohaterki to ja zrozumieć nie potrafię. Za wszelką cenę naraża swoje życie by odnaleźć syna, który nie chce mieć z nią nic wspólnego. Jej wielokrotnie bezmyślne zachowanie sprowadza nie tylko na nią kłopoty, a wręcz ryzyko utraty życia. Czy warto? Moim zdaniem nie, ale to nie ja jestem bohaterką. Dla...

Joanna Mazur powraca i nadal szuka swojego syna. Tym razem trafia do Wrocławia, to tam był widziany jej ukochany jedynak. Niestety nic nie idzie po jej myśli, ale nie przeszkadza jej to w prowadzeniu własnego śledztwa. Poznaje elitarną grupę do walki z mafią samochodową z nadkomisarzem Kotem na czele. Wierzy, że pomogą jej znaleźć syna, chociaż nie mówi nadkomisarzowi całej prawdy. Gdy poznaje tych dla których pracował syn postanawia grać na dwa fronty, wpada w sam środek niebezpiecznych rozgrywek. Nie cofnie się przed niczym by czegoś się dowiedzieć, nawet jak miało by ją to kosztować życie.

Czekałam na dalsze losy Joanny Mazur, wyobrażając sobie jej postać zawsze mam przed oczami samą autorkę. Po raz kolejny byłam zaskoczona i bardziej niż przy pierwszej części bałam się o losy Joanny, ile razy widziałam, że to już jej koniec wiem tylko ja. Zastanawiałam się też ile matka jest w stanie wybaczyć synowi czy też dziecku, czy po takim zachowaniu i przestępstwach nie powiedziałabym po prostu dość...matczyna miłość jest nieodgadniona.

Ta historia to akcja, która ciągle pędzi, postacie są barwne, ciekawe, charakterystyczne, mają w sobie to coś, tutaj nie ma miękkich charakterów. Zaskoczyła mnie postać Eryka Kota, tak bardzo nie pasował do stereotypu policyjnego gliny, nie uciekał od swojej kobiety, nie siedział cały dzień w pracy, miał mnóstwo pozytywnych cech, takie niespotykane.

Muszę powiedzieć jedno, ta książka to wulkan emocji skrajnych, mocnych, docierających bardzo głęboko. Zaskoczyło mnie zakończenie, nie tego się spodziewałam.

Joanna Mazur powraca i nadal szuka swojego syna. Tym razem trafia do Wrocławia, to tam był widziany jej ukochany jedynak. Niestety nic nie idzie po jej myśli, ale nie przeszkadza jej to w prowadzeniu własnego śledztwa. Poznaje elitarną grupę do walki z mafią samochodową z nadkomisarzem Kotem na czele. Wierzy, że pomogą jej znaleźć syna, chociaż nie mówi nadkomisarzowi całej...

"Zdrajca. Nie szukaj mnie" to drugi tom serii. Stanowi on tematyczną kontynuację i podobnie jak w pierwszym tomie mamy tu dwie równolegle toczące się sprawy .
Pierwsza dotyczy poszukiwań syna przez bohaterkę, oczywiście pod płaszczem zbierania materiału do książki. Pomaga jej w tym Jaro, policyjny kolega.
W tym samym czasie policja rozpracowuje grupę przestępczą zajmującą się kradzieżami samochodów. Joanna nie ma pojęcia, że pakuje się w sam środek wielkiej akcji policyjnej. Kobieta zamierza działać na dwa fronty, jednak jak wiemy, życie potrafi być przewrotne i płatać różne figle.
🚙W tym tomie autorka wyraźnie zarysowała postać głównej bohaterki. Pokazana została jako zdesperowana matka a jednocześnie nie odrywa się od policyjnego śledztwa. Wszystko subtelnie wyważone, a cała akcja przykuwa uwagę czytelnika. Jednakże specyfika języka może dla niektórych być trudna do wbicia się w czytelniczy tryb, chociaż same dialogi są genialne i niepozbawione sarkazmu. Duży plus za to.
Wrocław tworzy tło wydarzeń. Jest tu dzień i jest noc. Podobnie jak problemy i dobro, i zło. Towarzyszą wszystkiemu emocje: chaos, mrok, niepokój i przytłoczenie.
Nie brakuje rzeczy niezgodnych z prawem, tajemnic i zagadek. Zakończenie typowo otwarte. Może nie rzuca czytelnika na kolana i zostawia nutę niedosytu, a jednak czuje się zadowolenie.
🚙Książka ta to kryminał podsypany thrillerem psychologicznym z wyczuwalnym napięciem i tajemnicami.
Jeśli lubicie realistyczne śledztwa, cięty dialogowo język i mocne tempo polecam w stu procentach.

"Zdrajca. Nie szukaj mnie" to drugi tom serii. Stanowi on tematyczną kontynuację i podobnie jak w pierwszym tomie mamy tu dwie równolegle toczące się sprawy .
Pierwsza dotyczy poszukiwań syna przez bohaterkę, oczywiście pod płaszczem zbierania materiału do książki. Pomaga jej w tym Jaro, policyjny kolega.
W tym samym czasie policja rozpracowuje grupę przestępczą zajmującą...

"Zdrajca" to historia, która przenosi nas do Wrocławia. Główna bohaterka, pisarka Joanna Mazur poszukuje swojego syna i dostaje informację, że prawdopodobnie przebywa on we Wrocławiu. Do kobiety dociera również fakt, iż jej syn Robert uwikłał się w mało ciekawą sprawę związaną z kradzieżą samochodów. Desperackie poszukiwania Joanny doprowadzają ją do kontaktu z niebezpiecznymi ludźmi rządzącymi wrocławskim półświatkiem. Kobieta wplątuje się w większą sprawę, mroczniejszą i bardziej ryzykowną niż jej się pierwotnie wydawało.

Autorka zabiera nas do mrocznego świata, w sam środek pełnej napięcia gry toczącej się pomiędzy złodziejami i handlarzami samochodów, a elitarną grupą policyjną dowodzoną przez Eryka Kota. "Zdrajca" to dynamiczna historia, w której nie brakuje tajemnic, a świat przestępców ściera się ze światem matki próbującej walczyć o odzyskanie syna. Zagadka kryminalna jest spójna, każdy jej element logiczny, a całość może nie zaskakuje, ale przynosi satysfakcję. To kawał dobrego, mrocznego kryminału, bez zbędnych dłużyzn, sztucznych dialogów czy niepotrzebnych opisów. Czyta się nawet lepiej niż część pierwszą serii! Polecam i z chęcią sięgnę po kontynuację tej historii!

"Zdrajca" to historia, która przenosi nas do Wrocławia. Główna bohaterka, pisarka Joanna Mazur poszukuje swojego syna i dostaje informację, że prawdopodobnie przebywa on we Wrocławiu. Do kobiety dociera również fakt, iż jej syn Robert uwikłał się w mało ciekawą sprawę związaną z kradzieżą samochodów. Desperackie poszukiwania Joanny doprowadzają ją do kontaktu z...

Drugi tom z serii "Nie szukaj mnie"jest swoistą kontynuacją pierwszego tomu,mamy dwie równolegle toczące się sprawy .
Pierwsza to ciąg dalszy poszukiwań przez Joannę pisarkę (w tym tomie tylko utwierdziłem się w przekonaniu że ta postać to alter ego Joanny)swojego syna przy pomocy Jara niezastąpionego policyjnego kumpla,do którego dzwoni ,gdy wpada w wielkie problemy.
Śledzi grupę przestępczą zajmującej się jumaniem samochodów,i nie ma pojęcia że pakuje się w sam środek wielkiej realizacji policyjnej ,które prowadzą "charty" nomen omen świetna nazwa do wydziału przestępczości samochodowej ,i tu płynnie przejdę do drugiego mocno policyjnego wątku .
Ten wątek świetnie się czyta slang policyjny robi w nim sporą robotę,czytając go miałem tu mix serialu Prawdziwe Psy i Kryształowej serii .Świetna scena maglu w pokoju zwierzeń Sitkowskiego ,przez Eryka i Zgrywusa.I tu muszę wspomnieć o świetnie dobranych ksywkach do poszczególnych policjantów .
Joanna zaczyna natomiast działać na dwa fronty,bo za wszelką scenę chcę odnaleźć i uratować syna,ale nie ma pojęcia że okrutny los przewróci jej życie do góry nogami .
Polecam tą jak i poprzednią część ,tu jest wszystko to co lubię realizm jakość emocje,i zabójcza końcówka,do czego przyzwyczaiła mnie Joanna która jest mistrzynią zakończeń ,u niej albo grubo ,albo wcale .

Drugi tom z serii "Nie szukaj mnie"jest swoistą kontynuacją pierwszego tomu,mamy dwie równolegle toczące się sprawy .
Pierwsza to ciąg dalszy poszukiwań przez Joannę pisarkę (w tym tomie tylko utwierdziłem się w przekonaniu że ta postać to alter ego Joanny)swojego syna przy pomocy Jara niezastąpionego policyjnego kumpla,do którego dzwoni ,gdy wpada w wielkie...

To thriller, który od pierwszych stron wciąga w mroczne zaułki Wrocławia, gdzie prawda potrafi ranić głębiej niż najmocniejszy cios nożem. Autorka po raz kolejny udowadnia, że świetnie czuje rytm współczesnej powieści kryminalnej – dynamicznej, niejednoznacznej i pełnej moralnych pułapek.

Główną osią fabuły jest dramat Joanny Mazur – bezkompromisowej pisarki, której upór i instynkt prowadzą ją nie tylko do złodzieja samochodowego, ale prosto w oko policyjnego cyklonu. Jej desperackie poszukiwania zaginionego syna stopniowo przeradzają się w niebezpieczną rozgrywkę z ludźmi, których działania rządzą się bezwzględną logiką przestępczego półświatka.

Po drugiej stronie barykady stoi nadkomisarz Eryk Kot i jego „charty” – jednostka równie nieustępliwa jak przestępcy, z którymi walczy. Autorka świetnie buduje napięcie pomiędzy bohaterami, balansując na cienkiej granicy zaufania i zdrady. W tym świecie nikt nie jest jednoznacznie dobry ani jednoznacznie zły, a każdy ruch może być fatalny w skutkach.

Opiat-Bojarska z wprawą konstruuje historię pełną zwrotów akcji, w której bohaterowie muszą podejmować decyzje ryzykowne, nieoczywiste i często moralnie wątpliwe. Szczególnie interesująca jest gra Joanny na dwa fronty – jej determinacja sprawia, że sama staje się uczestniczką przestępczego świata, z którego chciała jedynie wydobyć syna.

Finalnie „Zdrajca. Nie szukaj mnie” to powieść nie tylko o mafii samochodowej i policyjnych operacjach, lecz także o granicach, jakie człowiek jest gotów przekroczyć, by chronić najbliższych. Napięcie nie opada aż do ostatniej strony, a dylematy moralne bohaterów sprawiają, że książka długo pozostaje w pamięci.

Jeśli lubisz kryminały pełne adrenaliny, nieoczywistych wyborów i relacji skażonych tajemnicą – to tytuł zdecydowanie dla Ciebie.

To thriller, który od pierwszych stron wciąga w mroczne zaułki Wrocławia, gdzie prawda potrafi ranić głębiej niż najmocniejszy cios nożem. Autorka po raz kolejny udowadnia, że świetnie czuje rytm współczesnej powieści kryminalnej – dynamicznej, niejednoznacznej i pełnej moralnych pułapek.

Główną osią fabuły jest dramat Joanny Mazur – bezkompromisowej pisarki, której upór i...

Krótko - udana kontynuacja pierwszego tomu.

Krótko - udana kontynuacja pierwszego tomu.

Są książki, które po prostu czytasz, a są takie, które przeżywasz całym sobą. Druga część serii Nie szukaj mnie Joanny Opiat-Bojarskiej to dla mnie emocjonalny rollercoaster i czysty, gęsty koktajl lęku, desperacji i narastającego napięcia. To nie jest lekki kryminał - to psychologiczny thriller o tym, jak cienka jest granica między miłością a moralnością, a ja przepadłam w nim bez reszty!

W centrum emocjonalnego tajfunu stoi ona - Joanna Mazur. Kobieta zdeterminowana miłością do zaginionego syna, popychającą ją do rzeczy, na które logiczna część jej umysłu nigdy by się nie zgodziła. I wiecie co? To jest tak prawdziwe! Która z nas nie posunęłaby się do ostateczności, by chronić swoje dziecko? Joanna jest silna, ale autorka genialnie pokazuje, jak jej głowa pełna rozsądku jest notorycznie zagłuszana przez serce przepełnione bólem i lękiem. Ta walka to nie tylko poszukiwania. To nieustanne balansowanie na krawędzi, gdzie każdy jej impuls, każda pochopna decyzja prowadzi wprost do przestępczego piekła. Kibicowałam jej w każdym, nawet najbardziej nielegalnym kroku, bo jej motorem jest desperacja, a nie zło.

Zapomnijcie o sielankach. Tu Wrocław jest dusznym, niepokojącym świadkiem, miastem, które nigdy nie śpi, karmiąc się chaosem i brutalnością. Ten mrok, to wszechobecne poczucie zagrożenia buduje niesamowite, klaustrofobiczne napięcie.

Na drodze Joanny staje nadkomisarz Eryk Kot. Z jednej strony skuteczny i bezwzględny, z drugiej - także poruszający się na granicy, która nie zawsze jest czarno-biała. Relacja między nimi to esencja tej książki: pojedynek dwóch mocnych osobowości, pełen napięcia, sarkazmu i ostrego języka, który iskrzy w dialogach. Czy można ufać komuś, kto sam balansuje na krawędzi? A może tytułowy zdrajca to nie przestępca, a ktoś, komu Joanna ufa najbardziej? W tym świecie nikt nie jest do końca czysty.

Opiat-Bojarska idealnie wyważyła szybką, konkretną akcję z narastającym napięciem emocjonalnym. Dla mnie to historia o tym, jak daleko można się posunąć w imię miłości i jakie to ma konsekwencje dla duszy. Bardzo, bardzo polecam!

Są książki, które po prostu czytasz, a są takie, które przeżywasz całym sobą. Druga część serii Nie szukaj mnie Joanny Opiat-Bojarskiej to dla mnie emocjonalny rollercoaster i czysty, gęsty koktajl lęku, desperacji i narastającego napięcia. To nie jest lekki kryminał - to psychologiczny thriller o tym, jak cienka jest granica między miłością a moralnością, a ja przepadłam w...

„Nie szukaj mnie. Zdrajca” to drugi tom cyklu „Nie szukaj mnie autorstwa Joanny Opiat-Bojarskiej. Pierwsza część spodobała mi się na tyle,że bez zawahania sięgnęłam po kolejną i muszę przyznać, że autorka nie zwalnia tempa! Kolejna świetna historia wyszła spod jej pióra, a ja z niecierpliwością będę oczekiwać kolejnych tomów!

Joanna Mazur, czyli nasza główna bohaterka nadal poszukuje swojego syna. Jest pewna, że trafiła na jego trop i tylko chwile dzielą ich od spotkania. Jednak wie, że syn obraca się w przestępczym środowisku i odnalezienie go jest równe minimum szans. Kobieta wciąż ma nadzieję… Jej trop doprowadza ją w końcu do Eryka Kota, który jest nadkomisarzem kierującym tajną operacją policyjną skupiającą się na nielegalnym handlu samochodami..

Po raz kolejny mam wrażenie, że miasto Wrocław jest samodzielnym bohaterem. To miejsce kojarzy mi się z miłością, szczęściem. Autorka mocno obdziera moją wyobrażenia. Przedstawia to miasto z tej mrocznej strony. Wrocław nigdy nie śpi. To miasto niebezpieczne, duszne. W jego zaułkach toczy się osobna, brutalna historia. Wrocław nie jest miejscem koloryzowanym, a wręcz przeciwnie. To miasto żyje własnym życiem: dzień i noc. Mrok, chaos, niepokój to emocje towarzyszące nam ciągle podczas tej książki. A opisy właśnie miasta je skutecznie potęgują.

Eryk Kot ma jedno zadanie: znaleźć handlarzy samochodów. Jednak już na samym początku przeszkadza mu Joanna. Mężczyzna i jego zespół są wściekli jednak po dłuższym zastanowieniu wiedzą, że kobieta może okazać się cennym źródłem informacji. Właśnie ten motyw napędza całą fabułę. Napięcie między bohaterami jest mocno wyczuwalne, ale zdają sobie sprawę, że próba dogadania się może być dla obojgu z nich korzystna. Jednak czy na pewno?

W „Zdrajcy” nie zabraknie tajemnic i nie do końca zgodnych z prawem działań. Nie ma tu ludzi, którzy są jedynie dobrzy, czy jedynie źli. Główna bohaterka kierując się miłością, ale i desperacja balansuje na granicy prawa. To samo tyczy się Kota, który jest owszem bardzo skuteczny, ale i bezwzględny. Nie wszystkie jego działania są zgodne z prawem. Relacja między bohaterami to pojedynek dwóch mocnych i silnych osobowości, co dodaje książce świeżości, a samo czytanie i śledzenie losów bohaterów jest niezwykle przyjemne!

Jeśli chodzi o sama narrację i język to jest jak najbardziej na plus. Dialogi są świetne, nie zabraknie sarkazmów czy ironii. Możemy zauważyć tutaj idealny balans pomiędzy suchą obserwacją, a napięciem emocjonalnym. Świetnie jest również wyważony element opisowy. Autorka nie pozwala nam się zanudzić! Co chwile dostajemy nowe poszlaki i wskazówki, które rozbudzają naszą wyobraźnię.

Reasumując, „Nie szukaj mnie. Zdrajca” to genialne pomieszanie kryminału i thrillera psychologicznego. Genialni bohaterowie, świetna fabuła, mroczny świat, a przede wszystkim ciągle wyczuwalne i narastające napięcie sprawiają, że od tej książki nie można oderwać się ani na moment! Bardzo gorąco polecam!

IG: libresunn

„Nie szukaj mnie. Zdrajca” to drugi tom cyklu „Nie szukaj mnie autorstwa Joanny Opiat-Bojarskiej. Pierwsza część spodobała mi się na tyle,że bez zawahania sięgnęłam po kolejną i muszę przyznać, że autorka nie zwalnia tempa! Kolejna świetna historia wyszła spod jej pióra, a ja z niecierpliwością będę oczekiwać kolejnych tomów!

Joanna Mazur, czyli nasza główna bohaterka...