Profil użytkownika: aneta_taka

Są takie miejsca o których się czyta i chciałoby się zaraz po lekturze rzucić wszystko i tam pojechać.
Nawet na zawsze.
Taka jest Tymianowa.
🪻 "Bosorka" to tom I serii "Pogranicze" . Natalii Przeździk. Marta prowadzi małą agroturystykę w górskiej wiosce. Przyjeżdżają tam różni ludzie, którzy chcą odpocząć albo poukładać swoje życie po trudnych przeżyciach. W Tymianowej krąży stara legenda o kobiecie zwanej bosorką, czyli czarownicą, która tam mieszkała. Niektórzy uważają, że była nią Tekla. Kiedy pojawia się pomysł zburzenia starego domu należącego kiedyś właśnie do tej kobiety, zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Mieszkańcy zaczynają się zastanawiać, czy to tylko przypadek. Tymczasem Marta w swojej posiadłości gości nietypowy zestaw wczasowiczów. Tam też dochodzi do dziwnych zdarzeń, czasami o krok od wielkich tragedii. Na domiar złego w wiosce zmienia się ksiądz, nowy jest bardzo specyficzny...
🪻 Autorka zafundowała czytelnikom niesamowity dualizm emocjonalny. Z jednej strony jest to cudownie klimatyczny obraz wsi otoczonej malowniczymi górkami, łąkami i lasami, a z drugiej to tajemnicza, miejscami mroczna i lekko przygnębiająca sceneria ludzkich zachowań.
Opowieść sprawia, że czytelnik zaczyna się zastanawiać, czy stare legendy mogą być prawdziwe i czy przeszłość naprawdę może wpływać na teraźniejszość. Na przykładzie tej małej społeczności widać również jak niewiele potrzeba by podzielić społeczeństwo i jak istotny jest czyjś głos rozsądku. Bohaterowie pokazani zostali jako zwykli ludzie z problemami i emocjami, takimi, z jakimi boryka się wielu z nas. Dzięki temu łatwo było ich zrozumieć i poczuć to, co oni przeżywają.
🪻Najbardziej zaciekawił mnie wątek tajemniczej bosorki, ponieważ dodaje on historii napięcia. Stopniowo też odkrywamy sekrety z przeszłości wioski i dowiadujemy się więcej o łemkowskiej historii i kulturze. A wszystko umieściła autorka na tle nie tylko malowniczej okolicy, ale i na tle codziennych zmagań bohaterów.
🪻Zastanawiacie się jak przeszłość i stare historie mogą wpływać na życie? Przeczytajcie koniecznie!

Są takie miejsca o których się czyta i chciałoby się zaraz po lekturze rzucić wszystko i tam pojechać.
Nawet na zawsze.
Taka jest Tymianowa.
🪻 "Bosorka" to tom I serii "Pogranicze" . Natalii Przeździk. Marta prowadzi małą agroturystykę w górskiej wiosce. Przyjeżdżają ta...

Rozwiń

Zwiń

Czasami powtarzana plotka staje się czymś tak oczywistym, że wielu w to wierzy...
Jeden coś doda, inny odejmie.
📖 W Woźnickich Dołach nic się nie dzieje. Jest kościół, stary cmentarz, szkoła i biblioteka szkolna. Dziwnym trafem biblioteka ta mieści się z dala od szkoły a za to blisko cmentarza. Pewnego dnia właśnie w tej bibliotece zostaje znaleziona martwa bibliotekarka, Halina. Sprawą zajmuje się policja, która próbuje odkryć, kto stoi za zbrodnią. Podczas śledztwa wychodzą na jaw stare tajemnice mieszkańców oraz wydarzenia z przeszłości, które mają związek z obecną sprawą. Z czasem okazuje się, że klucz do rozwiązania zagadki znajduje swoje dno w historii sprzed wielu lat i w relacjach między ludźmi.
📖 „Wampir z Woźnickich Dołów” to ciekawy kryminał. Akcja dzieje się w małej miejscowości, gdzie każdy coś wie, ale nikt nie chce nic powiedzieć. Dzięki temu historia jest tajemnicza i trzyma w napięciu. Autor stopniowo odkrywa kolejne fakty, więc czytelnik cały czas zastanawia się, kto jest winny. Rzucone pochopnie stwierdzenie o wampirze energetycznym nabiera tutaj innego znaczenia.
Plotka nawet jeśli na początku była tylko domysłem lub wymysłem, w małej społeczności szybko przekazana dalej z czasem zmienia się i wyolbrzymia. Fabuła pokazuje jak łatwo można stworzyć fałszywy obraz wydarzeń.
Druga ważna tu kwestia, to tajemnice z przeszłości. Prędzej czy później wychodzą na jaw. Próby ukrywania prawdy mogą prowadzić do kolejnych problemów i tragedii. Książka pokazuje też, że nie warto oceniać ludzi zbyt szybko, bo często za ich zachowaniem kryją się wydarzenia, o których inni nie wiedzą.
📖 Myślę, że świetnie udało się tutaj autorowi pokazać, że dopiero odkrycie prawdy pozwala zakończyć trudne sprawy i zrozumieć przeszłość.
To dobra książka dla osób, które lubią zagadki kryminalne i historie z tajemnicą.

Czasami powtarzana plotka staje się czymś tak oczywistym, że wielu w to wierzy...
Jeden coś doda, inny odejmie.
📖 W Woźnickich Dołach nic się nie dzieje. Jest kościół, stary cmentarz, szkoła i biblioteka szkolna. Dziwnym trafem biblioteka ta mieści się z dala od szkoły a za to blisko cment...

Rozwiń

Zwiń

Główną bohaterką powieści jest siedemnastoletnia dziewczyna, Klara, której życie nagle zmienia się w wyniku katastrofy budowlanej w Katowice. Podczas wystawy gołębi dochodzi do zawalenia się dachu hali Międzynarodowych Targów Katowickich. W tragedii tej dziewczyna traci najbliższych: rodziców i siostrę. W szpitalu odnajduje ją wujek. Kazimierz zabiera, zmagającą się z traumą i żałobą, Klarę, do swojego domu na Mazurach.
🩶 28 stycznia 2006 r. miała miejsce jedna z większych tragedii w historii kraju. Pod naporem śniegu, w czasie Ogólnopolskiej Wystawy Gołębi Pocztowych, zawalił się dach hali w Katowicach. Podczas tej katastrofy zginęło 65 osób, a ponad 170 zostało rannych. W oparciu o to wydarzenie autorka oparła fabułę swojej książki.
Bohaterką jest dziewczyna, która ocalała, jednak straciła najbliższych. W wieku zaledwie 17 lat musi zmierzyć się z żałobą, odpowiedzialnością i dorosłością, która przychodzi zbyt wcześnie.
Fabularyzowana historia dziewczyny wiedzie czytelnika przez motywy trudnej egzystencji w nowym miejscu, wśród teoretycznie obcych ludzi, której przyjdzie bohaterce doświadczać.
🩶Powieść ukazuje proces przeżywania żałoby, traumę po nagłej stracie oraz trudność powrotu do normalnego funkcjonowania. Autorka pokazuje, jak wielka tragedia może na zawsze zmienić człowieka i jego relacje ze światem. Pokazano jak ciężko jest z dualizmem odczuć. Z jednej strony próbować zapomnieć o trudnych wydarzeniach a jednocześnie próbować podtrzymać pamięci o bliskich.
Historia siedemnastoletniej bohaterki jest szczególnie poruszająca właśnie dlatego, że dotyczy tak młodej osoby. W wieku, w którym powinna planować przyszłość i cieszyć się młodością, musi zmierzyć się z ogromną stratą i samotnością. To sprawia, że czytelnik łatwo może wczuć się w jej sytuację. Autorka pokazuje, jak różnie ludzie reagują na traumę.
🩶 Uważam, że książka uczy empatii i przypomina, że za czyimś życiem w sobie może kryć się dramat, o którym nie mamy pojęcia.
Wbrew trudu tematu, książkę czyta się dobrze. Mnogość emocji dzielą mimo wszystko sceny pełne nadziei, prób wyjścia na prostą, zrozumienia i problemów innych.
🩶„Gołębiarka” to według mnie wartościowa i refleksyjna powieść, która pokazuje, jak wielka tragedia może wpłynąć na młodego człowieka oraz jak ważne jest zrozumienie i wsparcie ze strony innych.
Zakończenie...
No cóż...
Mam wielką nadzieję na ciąg dalszy w kolejnej książce.
Polecam lekturę!

Główną bohaterką powieści jest siedemnastoletnia dziewczyna, Klara, której życie nagle zmienia się w wyniku katastrofy budowlanej w Katowice. Podczas wystawy gołębi dochodzi do zawalenia się dachu hali Międzynarodowych Targów Katowickich. W tragedii tej dziewczyna traci najbliższych: rodzi...

Rozwiń

Zwiń

Lubię czasy PRL-u w literaturze. Tego wczesnego, powojennego i późniejszego również. Właśnie w takich latach umiejscowiła akcje swojej książki zatytułowanej "Lidka" Maja Jaszewska.
💼Lidka mieszka w stolicy. Dorasta w czasach powojennych. Ma mamę i tatę. Często też bywa u ciotki, siostry mamy. Zwłaszcza wtedy, kiedy rodzice się kłócą. W szkole uczy się dobrze, zawiera nowe przyjaźnie, a potem miłości. Towarzyszą jej dość trudne i specyficzne powojenne lata PRL-u.
💼Książka autorstwa M. Jaszewskiej to poruszająca historia młodej dziewczyny dorastającej w trudnych realiach społecznych i rodzinnych. Tytułowa bohaterka zmaga się z problemami typowymi dla okresu dojrzewania, ale także z wyzwaniami wynikającymi z sytuacji domowej i środowiskowej. Próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie, szuka akceptacji i zrozumienia. W toku wydarzeń doświadcza rozczarowań, konfliktów z dorosłymi oraz pierwszych poważnych emocji związanych z przyjaźnią, zauroczeniem, buntem i samotnością.
💼 Nie ma tu szybkiej i wartkiej akcji. Wszystkie wydarzenia oscylują wokół bohaterki i zmieniających się czasów. Samo zakończenie ma wymiar refleksyjny. Pokazuje, że mimo przeciwności losu człowiek może znaleźć w sobie siłę do zmiany i rozwoju.
💼Udało się autorce w bardzo realistyczny sposób przedstawić psychikę dorastającej dziewczyny, jej wątpliwości oraz pragnienie zrozumienia. Jest zbyt młoda, by zrozumieć otaczający świat i zachodzące zmiany, zbyt niedojrzała, by dostrzec siedzący w pokoleniu rodziców świat przeżyć wojny. Tworzy zatem Lidka własną rzeczywistość i próbuje się w niej odnaleźć.
💼 W miarę upływających lat dziewczyna dojrzewa emocjonalnie, coraz lepiej rozumie świat, ludzi i samą siebie. Uczy się radzić sobie z bólem i rozczarowaniami. Psychologiczna głębia postaci stanowi, jak dla mnie, największy atut tej powieści. Tym bardziej, że świetnie pokazano ją na tle zwykłej codzienności.
💼To bardzo poruszająca książka. Skłania do refleksji nad tym, jak ważne jest zrozumienie i troska wobec młodych ludzi.

Lubię czasy PRL-u w literaturze. Tego wczesnego, powojennego i późniejszego również. Właśnie w takich latach umiejscowiła akcje swojej książki zatytułowanej "Lidka" Maja Jaszewska.
💼Lidka mieszka w stolicy. Dorasta w czasach powojennych. Ma mamę i tatę. Często też bywa u ciotki, ...

Rozwiń

Zwiń

Stanisława Leszczyńska była polską położną i więźniarką Auschwitz-Birkenau. W obozie odbierała porody, stając się symbolem odwagi i człowieczeństwa...
O niej, i nie tylko, jest ta książka.
💔„Położna z Auschwitz” to jedna z tych książek, które czyta się z ciężarem w klatce piersiowej, a odkłada z poczuciem, że właśnie zetknęło się z czymś bardzo ważnym. Autorka opowiada historię Stanisławy Leszczyńskiej, polskiej położnej, która w nieludzkich warunkach obozu odbierała porody więźniarek, dając im namiastkę godności w nieludzkich warunkach.
Książka, oparta na faktach, pokazuje obozową rzeczywistość bez upiększeń, skupia się przede wszystkim na sile, empatii i odwadze bohaterki.
Magda Knedler pisze oszczędnie, lecz sugestywnie, dzięki czemu historia mocno oddziałuje na emocje czytelnika. To trudna, ale bardzo ważna lektura o człowieczeństwie, które potrafi przetrwać nawet w piekle.
Najbardziej poruszające jest to, że historia ta ma swoje źródło w faktach. Świadomość, że te wydarzenia naprawdę miały miejsce, sprawia, że książka działa na czytelnika jeszcze silniej. Knedler nie epatuje okrucieństwem, nie szokuje na siłę, jej siła tkwi w spokojnej, przejmującej narracji i skupieniu na emocjach bohaterek.
💔"Położna z Auschwitz" nie jest zwykłą powieścią obozową. To opowieść o człowieczeństwie w miejscu, które z założenia miało je odebrać.

Stanisława Leszczyńska była polską położną i więźniarką Auschwitz-Birkenau. W obozie odbierała porody, stając się symbolem odwagi i człowieczeństwa...
O niej, i nie tylko, jest ta książka.
💔„Położna z Auschwitz” to jedna z tych książek, które czyta się z ciężarem w klatce piersiowej, a odk...

Rozwiń

Zwiń

Ostatnio towarzyszą mi w literaturze testamenty. W tygodniu rozbawiał mnie, kolejny raz, testament Papkina z "Zemsty", a kilka dni później skupiałam się na testamencie bohaterki "Siedem filiżanek...". Jedno jest pewne, by czymś rozporządzać, trzeba mieć coś własnego. Proste.
Ludwika Mayer ma!
✍🏼 Ludwika Mayer, wdowa po siedmiu mężach, starsza już aktorka, ma spory majątek, niepełnosprawną córkę, przyjaciela prawnika i
niewiele czasu by przekazać komuś majątek.
Warunek jest jeden: ten ktoś musi zaopiekować się jej córką Emilią. Wokół Ludwiki zaczynają pojawiać się krewni i znajomi, a wraz z nimi dawne konflikty, niedopowiedzenia i ukryte motywy.
Kogo wybierze Ludwika?
✍🏼 "Siedem filiżanek..." to książka o trudnych wyborach, rodzinnych napięciach i o tym, komu naprawdę można zaufać w obliczu śmierci. Zaproponowany przez bohaterkę plan pomaga odsłonić prawdziwe oblicza potencjalnych spadkobierców. Wspomnienia o siedmiu mężczyznach, którzy odegrali ważną rolę w życiu Ludwiki, przeplatają się z teraźniejszością i pomagają lepiej zrozumieć jej przeszłość oraz charakter całej sytuacji. Świetnie pokazano tu ludzkie emocje, a zwłaszcza interesowność bliskich i trudne relacje rodzinne. Plusem powieści staje się atmosfera niepewności wokół testamentu. Czytelnik do końca zastanawia się, komu bohaterka zaufa i jakie decyzje podejmie. A zakończenie totalnie zaskakuje. Historia zmusza nas do refleksji nad tym, czym naprawdę są więzi rodzinne i czy pieniądze potrafią je zniszczyć.
✍🏼Minusem może być spokojne tempo akcji, mnie nie przeszkadzało, jednak należy pamiętać, że to bardziej powieść psychologiczno-obyczajowa niż dynamiczny thriller.
To zdecydowanie książka dla osób, które lubią historie o rodzinnych tajemnicach i moralnych wyborach, gdzie trzeba podjąć ważne decyzje. Na szczęście decydentem jest spadkodawca, a nie spadkobiorca i na szczęście nie trzeba się niczego zrzekać, by nie odziedziczyć długów jak to czasami w życiu bywa...
✍🏼 To historia o samotności, trudnych wyborach, rodzinnych napięciach i o tym, komu naprawdę można zaufać w obliczu śmierci. Polecam!

Ostatnio towarzyszą mi w literaturze testamenty. W tygodniu rozbawiał mnie, kolejny raz, testament Papkina z "Zemsty", a kilka dni później skupiałam się na testamencie bohaterki "Siedem filiżanek...". Jedno jest pewne, by czymś rozporządzać, trzeba mieć coś własnego. Pr...

Rozwiń

Zwiń

Zło często rodzi się z drobnych emocji, z irytacji, zazdrości czy poczucia krzywdy, które z czasem narastają jak fala albo lawina. Hejt nie wybucha nagle, rozwija się stopniowo, aż wymyka się spod kontroli...
💬 Helena to wrażliwa, spokojna dziewczyna, która pasjonuje się rysowaniem i publikuje swoje prace w internecie. Jej życie zmienia się, kiedy pod jednym z postów pojawia się obraźliwy komentarz. Z pozoru niewinne słowa stają się początkiem lawiny hejtu. W szkole sytuacja Heleny staje się jeszcze trudniejsza. Dziewczyna doświadcza szeptów za plecami, śmiechów i docinków. Czuje się mała i bezbronna.
💬 Autorka podkreśla, że dzieci „doskonale wiedzą, gdzie uderzyć” i często wybierają osobę, która nie potrafi się obronić. Okrucieństwo wśród dzieci nie jest wymyślone, stanowi realny problem.
Powieść pokazuje zarówno perspektywę ofiary, jak i mechanizm działania hejtera, w momencie, w którym człowiek zaczyna czerpać poczucie kontroli z krzywdzenia innych.
„Hejterka” to bardzo poruszająca i aktualna książka. Realistycznie pokazany jest mechanizm hejtu. Autorka zauważa, że nienawiść nie pojawia się nagle, on zaczyna się od małych rzeczy, drobnych urazów, zazdrości czy frustracji. Potem emocje rosną, a człowiek zaczyna szukać powodów, by usprawiedliwić swoje złe zachowanie. Szczególnie boli, że to okrucieństwo zauważalne jest wśród dzieci i młodzieży. W szkole i w przedszkolach również hejt bywa bezlitosny. To nie tylko obraźliwe komentarze, ale hejt to również zmowa milczenia i wykluczanie z grupy. Często nie chodzi o prawdziwą przyczynę, lecz o pokazanie swojej siły i zdobycie akceptacji grupy. Ofiara zostaje przeważnie sama ze swoim wstydem i poczuciem krzywdy.
💬 To nie jest lekka historia, ale daje do myślenia i uczy wrażliwości.
„Hejterka” to książka bardzo aktualna i potrzebna, szczególnie w obecnych czasach.

Zło często rodzi się z drobnych emocji, z irytacji, zazdrości czy poczucia krzywdy, które z czasem narastają jak fala albo lawina. Hejt nie wybucha nagle, rozwija się stopniowo, aż wymyka się spod kontroli...
💬 Helena to wrażliwa, spokojna dziewczyna, która pasjonuje się rysowaniem i publi...

Rozwiń

Zwiń

"Łąki kwitnące purpurą” to drugi tom sagi " Spacer Aleją Róż" osadzony w realiach powojennej Polski, w Nowej Hucie lat 50. XX w.
🏭Bohaterowie próbują odnaleźć się w powojennej rzeczywistości pełnej zmian, napięć i trudnych wyborów. Bronek cały czas łudzi się, że żona, Halina, się zmieni. Julia nie zmienia swojego stosunku do płci przeciwnej i systematycznie odrzuca wszystkie propozycje "pójścia" na kawę. Do Nowej Huty trafia też Andrzej a potem Leszek i Krystyna. Rodzeństwo zmagają się z problemami miłosnymi, rodzinnymi oraz presją życia w realiach PRL-u. Obok codziennych trosk pojawiają się także tajemnice i dramatyczne wydarzenia, które wpływają na losy postaci.
🏭 Z dużą przyjemnością sięgnęłam po kolejny tom serii. „Łąki kwitnące purpurą” to poruszająca i dobrze napisana powieść, która w realistyczny sposób pokazuje życie zwykłych ludzi w trudnych czasach PRL-u. Czyli dostałam to, co bardzo lubię. Największym atutem książki są wiarygodni bohaterowie. Tak jak wszyscy, nie są idealni, popełniają błędy, przeżywają rozczarowania, ale dzięki temu wydają się właśnie prawdziwi. Łatwo można wczuć się w ich sytuację i zrozumieć ich decyzje.
Autorka bardzo plastycznie oddaje klimat Nowej Huty lat 50. Czytelnik może poczuć atmosferę niepewności, presji społecznej i propagandy, a jednocześnie widać nadzieję na lepszą przyszłość. Podobało mi się to, że oprócz wątków historycznych dużą wagę położono tu na pokazanie relacji rodzinnych i miłosnych. Dzięki temu książka nie jest tylko opowieścią o epoce, ale przede wszystkim o emocjach, marzeniach i walce o szczęście.
🏭 Książka skłania do refleksji nad tym, jak wiele siły potrzeba, by zachować godność i nadzieję w trudnych czasach, dlatego myślę że i ten tom, i cała seria, znajdzie wiernych czytelników. Polecam!

"Łąki kwitnące purpurą” to drugi tom sagi " Spacer Aleją Róż" osadzony w realiach powojennej Polski, w Nowej Hucie lat 50. XX w.
🏭Bohaterowie próbują odnaleźć się w powojennej rzeczywistości pełnej zmian, napięć i trudnych wyborów. Bronek cały czas łudzi się, że żona, Halin...

Rozwiń

Zwiń

Powieść "Dobrze mi się z tobą rozmawia" to historia Kingi, której życie nagle się rozpada. Podczas podróży poślubnej, kilka dni po ślubie, odkrywa, że jej mąż zdradza ją z jej własną siostrą, a ta jest z nim w ciąży. Zdradzona przez najbliższe osoby postanawia wyjechać do ciotki Anny, do Zakopanego. Kinga jest policjantką i pewnego dnia podczas spaceru po Krupówkach pomaga napadniętej kobiecie. Tak poznaje Krzysztofa, ratownika górskiego.
🏔️ Książka opowiada o tym, jak szybko można stracić wszystko, co wydaje się stabilne i pewne. Ucieczka w inne miejsce to tutaj próba poukładania własnych myśli i emocji. Autorka bardzo ciekawie pokazała, że proces leczenia ran nie jest szybki ani prosty, często wymaga czasu, ciszy i szczerej rozmowy. Dostajemy tutaj drogę od rozpaczy do stopniowego odzyskiwania wiary w siebie i ludzi. Podobało mi się to, że relacja między bohaterami rozwija się spokojnie i naturalnie. Akcja momentami wydaje się szybka, z charakterystycznym suspensem, jednak nie ma w niej sztucznej dramaturgii a jedynie sporo refleksji i prawdziwych emocji. Sam tytuł jest dość wymowny. Rozmowa staje się symbolem bliskości i zaufania. To opowieść o odbudowywaniu siebie i o tym, że nawet po największym rozczarowaniu można jeszcze odnaleźć nadzieję.
🏔️ Autorka pisze lekko, nie używa skomplikowanych metafor, skupia się przede wszystkim na emocjach bohaterów. Dialogi są realistyczne, a nastrój buduje się poprzez subtelne opisy otoczenia. Nie jest to romans, całość utrzymana jest w tonie obyczajowym, z naciskiem na znaczenie rozmowy w związku.

Powieść "Dobrze mi się z tobą rozmawia" to historia Kingi, której życie nagle się rozpada. Podczas podróży poślubnej, kilka dni po ślubie, odkrywa, że jej mąż zdradza ją z jej własną siostrą, a ta jest z nim w ciąży. Zdradzona przez najbliższe osoby postanawia wyjechać do ciotki ...

Rozwiń

Zwiń