Złodziej. Nie szukaj mnie

Doceniam profile psychologiczne jakie tworzy autorka swoim bohaterom. Kreuje ich naprawdę różnie i każdy może tutaj odnaleźć coś dla siebie natomiast ja nie polubiłam ani głównej bohaterki ani jej partnera, która zwodziła. Polubiłam za to Jaro i Krzycha i chętnie bym więcej o nich przeczytała w roli głównej.
Tempo fabularne jest idealne dla mnie, bo nie ma tutaj zastoju. Nie ma też zbędnych opisów. Są za to dialogi i emocje, które bardzo cenię. Pomysł na fabułę jest naprawdę dobry i wciągnęłam się w tę historię jednak jest ona dla mnie zbyt przewidywalna. Autorka daje czytelenikowi znaki mówiące kto jest sprawcą i są one tak jasne i klarowne, że zaczęłam się irytować bezmyślnością Joanny, a niby taka mądra jest.🤷
Cała ta akcja w jakiej udział bierze główna bohaterka ma drugie dno i muszę poznać jego rozwiązanie w drugiej części więc zostawiam Was z tymi kilkoma zdaniami i lecę czytać dalej.

Doceniam profile psychologiczne jakie tworzy autorka swoim bohaterom. Kreuje ich naprawdę różnie i każdy może tutaj odnaleźć coś dla siebie natomiast ja nie polubiłam ani głównej bohaterki ani jej partnera, która zwodziła. Polubiłam za to Jaro i Krzycha i chętnie bym więcej o nich przeczytała w roli głównej.
Tempo fabularne jest idealne dla mnie, bo nie ma tutaj zastoju....

Łódź kolebka kryminalna i tam trafia Joanna Mazur poszukując informatorów do swoich książek. Tym razem interesuje ją tematyka kradzieży aut i tak trafia na Surfera, a że potrafi jak nikt wyciągać informację, ten przestępczy świat staje przed nią otworem. Niestety nawet nie zdaje sobie sprawy jakie piekło rozpęta i jak będzie narażone jej życie.
Czego tak naprawdę szuka Joanna, czy chodzi faktycznie o temat do książki, a może jej poszukiwania mają jakieś drugie dno. 🤔

Przepadłam w tym przestępczym świecie, klimat Łodzi, niebezpiecznych dzielnic gdzie pechowo i przez zupełny przypadek kiedyś też trafiłam, oddaje jeszcze bardziej ten kryminalny świat. Na szczęście w tym niebezpiecznym świecie Joanna nie jest sama, pomoc jest na wyciągnięcie ręki ale harda, twarda kobieta nie zawsze chce z niej korzystać.

Ja od tej książki nie mogłam się oderwać, do tego jak tylko dowiedziałam się, że będzie druga część, już zaczęłam czekać. Autorka postawiła na wyrazistych bohaterów, a do tego niektóre nazwiska są wszystkim dobrze znane w świecie bookstagrama. Intryga goni intrygę i w pewnym momencie byłam pewna, że winni są wszyscy, nawet sama Joanna była mi podejrzana.
Na pewno traficie tu na tak znane postacie z bookstagrama jak @czytampowoli
@alina_chojnacka
@bojarxl

Łódź kolebka kryminalna i tam trafia Joanna Mazur poszukując informatorów do swoich książek. Tym razem interesuje ją tematyka kradzieży aut i tak trafia na Surfera, a że potrafi jak nikt wyciągać informację, ten przestępczy świat staje przed nią otworem. Niestety nawet nie zdaje sobie sprawy jakie piekło rozpęta i jak będzie narażone jej życie.
Czego tak naprawdę szuka...

Najbardziej pasującym przymiotnikiem do tej powieści jest: poprawny. Mamy tu bowiem nawet niezły pomysł fabularny, ale wykonanie jest... no właśnie tylko poprawne. Czytało mi się tę książkę tak sobie. Składa się ona głównie ze scen rozmów Joanny i Jara ze sobą oraz z długim korowodem bohaterów drugo- i trzecioplanowych. Po dwudziestej czy trzydziestej nie pamiętałem już zupełnie, kto z kim i co omawiał. Tym bardziej, że język dialogów jest niestety trochę sztywny i nie ułatwia lektury.

Główna bohaterka mnie głownie drażniła - sposobem, w jaki wykorzystuje zakochanego w niej policjanta Piotra, ale przede wszystkim swoim nieustannym "pchaniem się w gips". I nawet ujawniony w końcówce bardzo osobisty powód takiego zachowania tego odczucia nie zmienił. Dużo ciekawszy był Jaro i on autorce akurat się udał.

Czyta się bez emocji a rozwiązanie (nawet ostatni twist - nie twist) kwituje się wzruszeniem ramion. Niektóre rozwiązania fabularne wydały mi się też zupełnie niewiarygodne, jak np. chodzenie kanałami, zlecenie przez "Włocha" napisania powieści czy niesprawdzenie przez policję kto jest czyim synem.

Jednym słowem - poprawnie. Ale może po prostu mam inny gust czytelniczy.

Najbardziej pasującym przymiotnikiem do tej powieści jest: poprawny. Mamy tu bowiem nawet niezły pomysł fabularny, ale wykonanie jest... no właśnie tylko poprawne. Czytało mi się tę książkę tak sobie. Składa się ona głównie ze scen rozmów Joanny i Jara ze sobą oraz z długim korowodem bohaterów drugo- i trzecioplanowych. Po dwudziestej czy trzydziestej nie pamiętałem już...

Joanna Opiat-Bojarska to pisarka, która od lat udowadnia, że w kryminale stawia przede wszystkim na rzetelność i solidny research. Język literacki nigdy nie jest u niej celem samym w sobie – ważniejsze są fakty, psychologia postaci i umiejętność wyciągania na światło dzienne mrocznych tajemnic. I właśnie dlatego jej książki tak wciągają.

W najnowszej odsłonie serii autorka zabiera nas do Łodzi. Główna bohaterka, Joanna Mazur, pisarka true crime, spotyka się z informatorem — człowiekiem o kryminalnej przeszłości i licznych powiązaniach ze światem przestępczym. Chce, by został konsultantem jej nowej książki. To spotkanie staje się jednak początkiem wydarzeń, które wciągają ją w sam środek niebezpiecznej intrygi. Jedna decyzja uruchamia śmiertelne domino. Ciekawość, tak niezbędna w pracy dziennikarza i pisarza, okazuje się jednocześnie kluczem do prawdy… i potencjalnym biletem w jedną stronę. Granice zaczynają się zacierać, a pytanie „kto jest ofiarą, a kto katem?” przestaje mieć oczywistą odpowiedź.

Joannę Opiat-Bojarską czytam od dawna i każda kolejna książka tylko utwierdza mnie w przekonaniu, że autorka doskonale czuje się w mrocznych, psychologicznych klimatach. Świetnie buduje napięcie, nie zwalnia tempa i nie pozwala czytelnikowi ani na chwilę odłożyć książki. Zwroty akcji pojawiają się we właściwych momentach, a atmosfera gęstnieje z każdą stroną.

Bohaterowie są tu z krwi i kości — mają swoje słabości, obsesje i granice, które są gotowi przekroczyć w imię zdobycia informacji. Zwłaszcza wtedy, gdy sprawa zaczyna dotykać ich osobiście. Autorka bardzo sugestywnie pokazuje, jak łatwo w takim świecie zapomnieć, po której stronie się stoi.

Zakończenie — jak to u Joanny — zaskakuje. Nie ma tu półśrodków ani półprawd. Jest mocno, bezpiecznie nie jest wcale, a czytelnik zostaje z poczuciem, że koniecznie musi sięgnąć po kolejny tom serii.

Jeśli lubicie kryminały psychologiczne, w których napięcie idzie w parze z realizmem i moralnymi dylematami — ta książka zdecydowanie jest dla Was. 🖤📖

Joanna Opiat-Bojarska to pisarka, która od lat udowadnia, że w kryminale stawia przede wszystkim na rzetelność i solidny research. Język literacki nigdy nie jest u niej celem samym w sobie – ważniejsze są fakty, psychologia postaci i umiejętność wyciągania na światło dzienne mrocznych tajemnic. I właśnie dlatego jej książki tak wciągają.

W najnowszej odsłonie serii autorka...

Łódź to brylant, jeśli chodzi o potencjał kryminalny".

„Złodziej. Nie szukaj mnie” to kolejny dowód na to, że Joanna Opiat-Bojarska świetnie czuje się w mrocznych klimatach kryminału psychologicznego. Autorka buduje historię, która od pierwszych stron wciąga intensywnym tempem i poczuciem, że coś nieuchronnie czai się tuż pod powierzchnią pozornie zwyczajnego świata.
Fabuła koncentruje się wokół serii kradzieży, które szybko okazują się mieć znacznie głębszy, bardziej osobisty i psychologiczny wymiar. Bohaterowie — zarówno ci prowadzący śledztwo, jak i ci uwikłani w przestępstwa — są niejednoznaczni, poranieni, a przez to wiarygodni. Opiat-Bojarska z wprawą ukazuje ich motywacje, lęki oraz to, jak cienka bywa granica między ofiarą a oprawcą.
Dużym atutem powieści jest tempo narracji. Rozdziały są krótkie, dynamiczne, a zakończenia wielu z nich prowadzą do kolejnych twistów, dzięki czemu książkę czyta się niemal jednym tchem. Autorka nie unika cięższych tematów: manipulacji, traum z dzieciństwa, toksycznych relacji. Robi to jednak bez przesady — w sposób, który bardziej zmusza do myślenia, niż szuka taniej sensacji.
Styl Opiat-Bojarskiej jest bezpośredni, obrazowy, a dialogi brzmią naturalnie. Środowisko policyjne i procedury pokazane są z realizmem, co dodatkowo uwiarygadnia całą historię.
Podsumowanie:
„Złodziej” to mocny, sprawnie skonstruowany kryminał, który zostawia w czytelniku niepokój i chęć natychmiastowego sięgnięcia po kolejną książkę autorki. Jeśli lubisz thrillery z wyraźnym psychologicznym tłem i niespiesznie odsłanianą tajemnicą, ta powieść zdecydowanie jest warta uwagi.
Zabieram się za tom drugi.

Łódź to brylant, jeśli chodzi o potencjał kryminalny".

„Złodziej. Nie szukaj mnie” to kolejny dowód na to, że Joanna Opiat-Bojarska świetnie czuje się w mrocznych klimatach kryminału psychologicznego. Autorka buduje historię, która od pierwszych stron wciąga intensywnym tempem i poczuciem, że coś nieuchronnie czai się tuż pod powierzchnią pozornie zwyczajnego...

Pierwszy to nowej serii kryminalnej Złodziej. Autorka umiejętnie dozuje napięcie i prowadzi w niebezpieczne rejony łódzkich ulic. Akcja zagęszcza się, by finalnie zaskoczyć. Znana pisarka Joanna Mazur przyjeżdża do Łodzi, by zdobyć materiały do nowej powieści nad którą pracuje. Chce dostać się do środowiska złodziei aut. Za pośrednictwem informatora wkracza w sam środek morderczej intrygi. Przestępczy świat, kradzieże aut, niewyjaśnione zbrodnie i śledztwo pełne nieświadomych. Ukryta prawda wynurza się a wokół czyha niebezpieczeństwo. Dobra fabuła, kilka zwrotów akcji. Polecam !!!

Pierwszy to nowej serii kryminalnej Złodziej. Autorka umiejętnie dozuje napięcie i prowadzi w niebezpieczne rejony łódzkich ulic. Akcja zagęszcza się, by finalnie zaskoczyć. Znana pisarka Joanna Mazur przyjeżdża do Łodzi, by zdobyć materiały do nowej powieści nad którą pracuje. Chce dostać się do środowiska złodziei aut. Za pośrednictwem informatora wkracza w sam środek...

Zaskakująco dobrze mi się czytało tę książkę. Może nie zapada w pamięć, ale na tzw. tu i teraz sprawdza się.

Zaskakująco dobrze mi się czytało tę książkę. Może nie zapada w pamięć, ale na tzw. tu i teraz sprawdza się.

Ta książka musiała swoje odczekać na półce, ale teraz, po lekturze, jestem pozytywnie zaskoczona i żałuję, że tak długo czekała na swoją kolej. Autorka zabiera nas do Łodzi, a muszę przyznać, że lubię, gdy akcja powieści rozgrywa się w tym mieście. Poznajemy tajemniczy półświatek mafijnych porachunków, a Łódź staje się centrum niebezpiecznych znajomości i brudnych interesów. To powieść fikcyjna, która jednak bliska jest realizmowi, co nadaje historii autentycznego wyrazu, pobudzając wyobraźnię i wciągając czytelnika jeszcze bardziej. Klimat kryminalny jest doskonale oddany, pełen surowości i tajemnic, a zwroty akcji umilają czas spędzony z tą lekturą. Autorka umiejętnie balansuje między opisami a dialogami, dzięki czemu książkę czyta się ekspresowo, nie odczuwając znużenia. Cały czas coś się dzieje – pojawiają się nowe wątki i bohaterowie, wprowadzając literacki zamęt i burząc dotychczasowe założenia, co chwilę kierując czytelnika w ślepy zaułek. Główna bohaterka doskonale wciela się w swoją rolę; kierowana prywatnymi pobudkami, nie cofnie się przed niczym, aby odkryć prawdę. „Złodziej” to niezwykle intrygujący kryminał, zaskakujący intensywnością i prawdziwością treści. To sensacyjna opowieść o sile determinacji oraz o cenie, jaką płaci się za uczciwość, a zaskakujący finał obiecuje jeszcze lepszą kontynuację.

Ta książka musiała swoje odczekać na półce, ale teraz, po lekturze, jestem pozytywnie zaskoczona i żałuję, że tak długo czekała na swoją kolej. Autorka zabiera nas do Łodzi, a muszę przyznać, że lubię, gdy akcja powieści rozgrywa się w tym mieście. Poznajemy tajemniczy półświatek mafijnych porachunków, a Łódź staje się centrum niebezpiecznych znajomości i brudnych...

Kolejny bardzo dobry, wciągający i trzymający w napięciu kryminał Joanny Opiat-Bojarskiej! Polecam!

Kolejny bardzo dobry, wciągający i trzymający w napięciu kryminał Joanny Opiat-Bojarskiej! Polecam!

„Złodziej" Joanna Opiat-Bojarska

Mam w planach drugą część serii z pisarką Joanną Mazur, dlatego postanowiłam poznać ten cykl od początku. Dziś kilka słów o audiobooku, który słuchałam w aplikacji EmpikGo i naprawdę bardzo dobrze spędziłam z nim czas. A to między innymi dzięki fajnej interpretacji lektora, Marcina Steca.

Akcja dzieje się w Łodzi i to szare, duszne, trochę przygnębiające miasto, świetnie pasuje do całej historii.

Jak już wspomniałam główną bohaterką jest pisarka kryminałów, Joanna Mazur, która momentami mnie denerwowała swoimi decyzjami, ale dzięki temu była "jakaś". Miałam też wrażenie, że autorka przemyciła w tym cyklu siebie i w każdej scenie z Joanną ciągle widziałam Joannę Opiat-Bojarską, a nie wymyśloną postać.

Tym razem pisarka robi research do nowego kryminału, wchodzi w świat złodziei samochodów i mafijnych powiązań, choć tak naprawdę chodzi jej o coś zupełnie innego. Ale tego dowiecie się czytając "Złodzieja".

Fajne jest to, że autorka pokazuje całe środowisko złodziei: jak to działa, kto z kim trzyma, jak wyglądają te układy. Widać, że solidnie się do tego przygotowała, bo wszystko brzmi bardzo autentycznie.

Akcja jest dynamiczna, książkę szybko się pochłania, chociaż chwilami miałam wrażenie lekkiego chaosu przy tylu wątkach i postaciach. A finał… zostawił mnie z dużym niedosytem, dlatego od razu pomyślałam, że szybko muszę sprawdzić, co będzie dalej.

To z pewnością mocny start serii. Znajdziecie tu dynamiczną akcję, fajną klimatyczną Łódź, ciekawą społeczność złodziei samochodów i kilka mocnych postaci.
Słuchajcie... czytajcie... Warto.

„Złodziej" Joanna Opiat-Bojarska

Mam w planach drugą część serii z pisarką Joanną Mazur, dlatego postanowiłam poznać ten cykl od początku. Dziś kilka słów o audiobooku, który słuchałam w aplikacji EmpikGo i naprawdę bardzo dobrze spędziłam z nim czas. A to między innymi dzięki fajnej interpretacji lektora, Marcina Steca.

Akcja dzieje się w Łodzi i to szare, duszne, trochę...