Frela

Podoba mi się w tym cyklu to (innych książek autorki nie czytałam),że nie ma w nich opisu męczenia ofiar - poznajemy zbrodnię i z Borysem rozwiązujemy zagadkę, ale nie musimy brać udziału w pastwieniu się nad ofiarami.

Podoba mi się w tym cyklu to (innych książek autorki nie czytałam),że nie ma w nich opisu męczenia ofiar - poznajemy zbrodnię i z Borysem rozwiązujemy zagadkę, ale nie musimy brać udziału w pastwieniu się nad ofiarami.

Drugi tom serii Kryminalny Śląsk Magdaleny Majcher. O ile pierwsza część zachowywała takie samo tempo akcji i wciagało od samego początku, o tyle nie możemy powiedzieć tego samego o kolejnej części. Mamy tutaj podobnie jak w pierwszym tomie narracje prowadzone dwutorowo z perspektywy 3 osoby - jedna toczy się przed śmiercią aktorki Natalii Kuchcik i powoli ukazuje co do tej śmierci doprowadziło i w jaki sposób; druga narracja biegnie w czasie kiedy zostaje odkryte ciało zamordowanie denatki i pokazuje śledztwo dziennikarza Borysa Dyrdy, który wespół z policją, próbuje na własną rękę odkryć kim był sprawca i co doprowadziło do takiego stanu rzeczy.
W serii na uwagę zasluguje wierne odzwierciedlenie miejsc na mapie Katowic; przyjemnie jest czytać i wiedziec o jakich lokalizacjach mowa, a które codziennie sie mijało w drodze do pracy. Drugi tom nie jest aż tak wciągający jak pierwszy, ale na pewno sięgnę jako fanka po kolejną część i odsłonę losów Borysa.

Drugi tom serii Kryminalny Śląsk Magdaleny Majcher. O ile pierwsza część zachowywała takie samo tempo akcji i wciagało od samego początku, o tyle nie możemy powiedzieć tego samego o kolejnej części. Mamy tutaj podobnie jak w pierwszym tomie narracje prowadzone dwutorowo z perspektywy 3 osoby - jedna toczy się przed śmiercią aktorki Natalii Kuchcik i powoli ukazuje co do tej...

Akcja toczy się w 2000 roku. W jednej z katowickich kamienic zostają znalezione zwłoki Natalii Kuchcik, artystki Teatru Śląskiego. Dzień wcześniej obchodziła swoje czterdzieste urodziny, z tej okazji zorganizowała przyjęcie dla najbliższych. Sprawą zaczyna interesować się dziennikarz Borys Dyrda, który we współpracy z policją próbuje rozwikłać zagadkę brutalnego morderstwa.
Niestety, o ile pierwszy tom bardzo mnie wciągnął, tutaj czegoś zabrakło. Akcja jest spokojniejsza, momentami wręcz zwalnia i traci tempo. Mam wrażenie, że więcej dzieje się wokół sprawy niż w jej centrum. Wątek współpracy dziennikarza z policją wydawał mi się trochę wymuszony i mało wiarygodny - w przeciwieństwie do pierwszej części, gdzie dwa niezależne śledztwa świetnie się uzupełniały. Tutaj miałam wrażenie, że dziennikarz momentami bardziej przeszkadza niż pomaga.
Na plus zdecydowanie kreacja ofiary - silnej, niezależnej kobiety, która z powodu choroby musiała zakończyć karierę i stopniowo traciła swoją autonomię. To jeden z ciekawszych i bardziej poruszających elementów książki.
Mimo wszystko planuję sięgnąć po kolejny tom, żeby móc całościowo ocenić serię.

Akcja toczy się w 2000 roku. W jednej z katowickich kamienic zostają znalezione zwłoki Natalii Kuchcik, artystki Teatru Śląskiego. Dzień wcześniej obchodziła swoje czterdzieste urodziny, z tej okazji zorganizowała przyjęcie dla najbliższych. Sprawą zaczyna interesować się dziennikarz Borys Dyrda, który we współpracy z policją próbuje rozwikłać zagadkę brutalnego...

Wciągnęła mnie ta seria a postać dziennikarza Borysa przypadła mi do gustu

Dobre zakończenia obu części i Bajtel i Frela ,teraz biorę sie za trzecią i juz mam poczucie ze szkoda ze ostatnia póki co.
Czasami czytanie serii mnie męczy, tu nie mam tego problemu 😅

Wciągnęła mnie ta seria a postać dziennikarza Borysa przypadła mi do gustu

Dobre zakończenia obu części i Bajtel i Frela ,teraz biorę sie za trzecią i juz mam poczucie ze szkoda ze ostatnia póki co.
Czasami czytanie serii mnie męczy, tu nie mam tego problemu 😅

Tryptyk „Kryminalny Śląsk” Magdaleny Majcher ("Bajtel", "Frela", "Rechtorka") to seria kryminałów true crime osadzona w surowo-transformacyjnym klimacie Śląska lat 90. XX wieku. Akcja toczy się współcześnie w Katowicach i na Śląsku, z rozbudowanym tłem społecznym-polityczno-ekonomiczno-obyczajowym oraz geograficzno-geologiczno-historycznym.
Autentyzmu dodaje wykorzystanie śląskiej gwary oraz mroczne, oparte na prawdziwych wydarzeniach historie, które trzymają w napięciu i budują warstwę emocjonalną.
Kłamrą łączącą tryptyk jest postać dziennikarza Borysa Dyrdy z "Dziennika Zachodniego". Postać złożona i specyficzna osobowościowo-charakterologiczna, z bagażem doświadczeń bon vivanta, rozwodnika w skomplikowanej relacji rodzinnej, traumatyczną przeszłością "bękarta" po radzieckim epozodzie śląskim tatusia Borysa, scheda została. Trauma i walka wewnętrzna, porzucone dzieci stanowią strukturę i żywą tkankę, która się nie zabliźni. Zawodowo to zaangażowany dociekliwy i gdy nos dziennikarski wywącha "trop sprawy" to nie odpuści, śledztwo doprowadza do rozwiązania spraw. Spraw, które z góry były skazane na porażkę.
Kolorytu tryptykowi dodają postaci drugiego planu, dwie dziennikarki Agata i Agnieszka i policjant Kwiatkowski.
Partnerka dziennikarza Krystyna i jej nastoletnia córka Roksana zafascynowanaPaktofoniką, uzależnienie syna Marcina od narkotyków, trudna matka i eks żona, wnuczek Maciuś wprowadzają powiew meandryczności.

Teatr Śląski im.Stanisława Wyspiańskiego jest największą sceną dramatyczną na Górnym Śląsku. Modernistyczna budowla zaprojektowana przez wybitnego architekta Carla Moritza, projektant wielu gmachów operowych i teatralnych.
Historia o budowie teatru została podjęta w 1898 r. (zgromadzono fundusze na potrzeby jego wzniesienia, gdyż państwo zapewniało jedynie 1/3 wymaganych środków.) Teatr miał zostać usytuowany na placu Tiele-Wincklerów, pomiędzy synagogą a gimnazjum, bądź na rynku nazywanym wówczas Friedrichsplatz. Kwestia lokalizacji obiektu w Katowicach została powierzona architektom specjalizujących się w projektach teatru: Heinrich Seeling oraz Carl Moritz. Zdecydowano, że nowy budynek zostanie wzniesiony w miejscu dawnego ratusza, czyli przy dzisiejszym rynku. Projektantem został wybrany Carl Moritz, autor m.in. realizacji opery w Kolonii i teatrów w Barmen, Dürrn oraz Bochum. Moritz zaproponował dwa projekty: obiekt o cechach neobarokowych i budynek o prostych formach wczesnego modernizmu opartych na klasycyzmie ok. 1800. Ostatecznie zdecydowano się na realizację drugiego projektu. Wnętrza nowego gmachu również miało charakteryzować się prostotą i oszczędnym detalem. Budowa teatru rozpoczęła się w 1905 r. Dekoracje rzeźbiarskie zawdzięczamy Gallerowi z Kolonii. Obiekt został oddany do użytku w 1907 r. jako teatr niemiecki. Jego działalność została zainaugurowana 7 października 1907 r. sztuką Wilhelma Tella Fridericha Schillera. Wówczas aktorzy złożyli także uroczyste przyrzeczenie, że na scenie nigdy nie padną polskie słowa. W ozdobnym tympanonie fasady frontowej, na wstędze, umieszczono napis: „Deutschem wort deutscher art” („Niemieckim słowem niemieckiej sztuce”). Od 1922 r. gmach istniał pod nazwą Teatr Polski. 12 października 1922 roku rozpoczęła działalność scena dramatyczna, zainaugurowana sztuką „Królewski jedynak” Lucjana Rydla. Dzień później otwarto scenę oparową, na której wystawiono „Halkę” Stanisława Moniuszki. Początkowo wraz z teatrem polskim funkcjonował także teatr niemiecki. Działalność teatru polskiego była wspierana przez Michała Grażyńskiego, który powierzył mu misję polonizacyjną. Teatr otrzymał nową nazwę im. Stanisława Wyspiańskiego we wrześniu 1936 roku . Na przestrzeni czasu budynek był kilkakrotnie przebudowywany. W latach 60-tych XX w. zostały usunięte rzeźby w niszach znajdujące się na fasadzie oraz przebudowano schody usuwając charakterystyczne, ozdobne latarnie. W latach 70.XX wieku zmieniono wygląd fasady, przebudowano wnętrze obiektu oraz kompozycję placu przed teatrem. W 1936 r. w miejscu niemieckiego zdania znajdującego się na wstędze umieszczono napis: „Teatr im. Stanisława Wyspiańskiego”. Obiekt przeszedł gruntowny remont w latach 1997-1998. Ostatnia przebudowa miała miejsce na przełomie stuleci. Wówczas na fasadzie ponownie pojawiły się stojące w niszach rzeźby. Wyremontowano także dach i salę teatralną.

Druga część "Frela" po śląsku oznacza dziewczynę, pannę lub młodą kobietę. Popularne określenie w gwarze śląskiej, często używane w kontekście komplementu, np. „gryfno frela” (ładna dziewczyna). Synonimami są m.in. dziołcha czy dziołszka. 

Akcja książki osadzona jest w Katowicach w 2000 roku, w kamienicy przy ulicy Kochanowskiego, zostają odnalezione zwłoki Natalii Kuchcik. Kobieta była aktorką w Teatrze Śląskim, która jakiś czas temu rozstała się z partnerem i zaczęła spotykać się z różnymi mężczyznami. Natalia nie chciała angażować się w poważny związek z powodu swojej choroby - artystka chorowała na stwardnienie rozsiane, które zaczęło przybierać coraz poważniejszą formę, prowadzić do niepełnosprawności. Najlepsza przyjaciółka i pracowniczka teatru, Izabela Szafraniec wiedziała o chorobie.
Natalia organizuje przyjęcie z okazji swoich 40. urodzin. Zaprosza wszystkich swoich przyjaciół i znajomych - o różnym stopniu zażyłości lub dawnych animozji. Następnego dnia zostaje brutalnie zamordowana przez poderżnięcie gardła. Kto mógł popełnić tę straszliwą zbrodnię?

Fikcja literacka oparta o prawdziwe wydarzenia dotyczące katowickiej graficzki Joanny Knop, która w prośbie o życie/prośbę o śmierć Annę S. w dniu trzydziestce dziewiątych urodzin 23 lutego 2006 roku otworzyła poważną kwestię zabójstwa eutanatycznego.
Eutanazja - Zabójstwo eutanatyczne w Polsce czyn taki kwalifikuje się jako zabójstwo eutanatyczne z art. 150 k.k. Jest to przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Sytuacja prawna eutanazja jest w Polsce nielegalna. Kraje, w których czynna eutanazja jest dopuszczalna (np. Belgia, Holandia),wymagają, aby procedura była przeprowadzona przez lekarza, a nie osobę prywatną. 


Protagonista - dziennikarz , wkracza w śledztwo pomagając policjantowi Kwiatkowskiemu.

Familijność i koloryt Śląski z bohemą artystyczną Teatru Śląskiego, temat schorzenia SM, kryminał rasowy z protagonistą z "kwi i kości", wciągające czytelnika w nieśpieszne śledztwo "współgranie" w etapach i rozwiązanie.

Tryptyk „Kryminalny Śląsk” Magdaleny Majcher ("Bajtel", "Frela", "Rechtorka") to seria kryminałów true crime osadzona w surowo-transformacyjnym klimacie Śląska lat 90. XX wieku. Akcja toczy się współcześnie w Katowicach i na Śląsku, z rozbudowanym tłem społecznym-polityczno-ekonomiczno-obyczajowym oraz geograficzno-geologiczno-historycznym.
Autentyzmu dodaje wykorzystanie...

Druga pozycja z tej serii za mną i było to kolejne udane spotkanie, pozostaje mi sięgnąć po część trzecią i mieć nadzieję, że będzie i czwarta i piąta...

Druga pozycja z tej serii za mną i było to kolejne udane spotkanie, pozostaje mi sięgnąć po część trzecią i mieć nadzieję, że będzie i czwarta i piąta...

„Frela” autorstwa Magdaleny Majcher to wciągający kryminał, którego akcja rozgrywa się w Katowicach na początku lat 2000. Historia zaczyna się od brutalnego morderstwa aktorki Natalii Kuchcik, a wraz z rozwojem wydarzeń czytelnik stopniowo poznaje kolejne tajemnice związane z jej życiem i relacjami z innymi ludźmi.

Autorka bardzo dobrze buduje napięcie i prowadzi intrygę w taki sposób, że trudno przewidzieć, jak potoczy się śledztwo. Dużym plusem książki jest także klimat Śląska z przełomu wieków oraz ciekawie przedstawione postacie, które sprawiają, że historia wydaje się jeszcze bardziej realistyczna.

„Frela” to naprawdę dobry kryminał – wciągający, momentami mroczny i pełen tajemnic. To książka, która trzyma w napięciu i sprawia, że chce się czytać dalej, aby poznać prawdę o tej historii.

„Frela” autorstwa Magdaleny Majcher to wciągający kryminał, którego akcja rozgrywa się w Katowicach na początku lat 2000. Historia zaczyna się od brutalnego morderstwa aktorki Natalii Kuchcik, a wraz z rozwojem wydarzeń czytelnik stopniowo poznaje kolejne tajemnice związane z jej życiem i relacjami z innymi ludźmi.

Autorka bardzo dobrze buduje napięcie i prowadzi intrygę...

Wciągająca, chociaż nie aż tak ciekawa, jak "Bajtel", bo nie ma aż tak wyraziście zarysowanego tła społecznego. Ale nadal jestem zadowolona, że sięgnęłam po serię "Kryminalny Śląsk". Podobnie jak w "Bajtlu" fabuła rozwija się stopniowo, bez serii naciąganych zwrotów akcji. Współpraca głównego bohatera z policją wydaje się trochę grubymi nićmi szyta, raczej trudno sobie wyobrazić, żeby w prawdziwym życiu policjant narażał swoją karierę, wynosząc szczegóły śledztw do mediów, no ale w końcu to fikcja, a nie true crime. Ciekawy jest portret głównej bohaterki, atrakcyjnej kobiety w kwiecie wieku, która nagle musi się zmierzyć z przedwcześnie słyszanymi krokami zegarmistrza światła... Rozwiązanie jest całkiem realistyczne, oparte zresztą na prawdziwej historii, a zarazem na tyle nieoczywiste, że nie przeszło mi przez myśl w trakcie czytania, choć możliwych rozwiązań brałam pod uwagę naprawdę sporo - w końcu fabuła, jak już wspomniałam, rozwija się stopniowo. Plus wtręty z gwary śląskiej (przepraszam, języka śląskiego, chociaż Batyr zawetował ustawę),ciekawe wzmianki o różnych miejscach w Katowicach (np. słynnym Spodku czy kamienicy Wędlikowskich) i wspomnienie tragicznej śmierci Magika. Teraz pora na "Rechtorkę".

Wciągająca, chociaż nie aż tak ciekawa, jak "Bajtel", bo nie ma aż tak wyraziście zarysowanego tła społecznego. Ale nadal jestem zadowolona, że sięgnęłam po serię "Kryminalny Śląsk". Podobnie jak w "Bajtlu" fabuła rozwija się stopniowo, bez serii naciąganych zwrotów akcji. Współpraca głównego bohatera z policją wydaje się trochę grubymi nićmi szyta, raczej trudno sobie...

To dobra książka, ale nie ma tak dużego impaktu jak pierwsza, gdzie poznajemy realia śląskich rodzin w latach 90
Dalej czyta się dobrze, główni bohaterzy są dobrze rozpisani

To dobra książka, ale nie ma tak dużego impaktu jak pierwsza, gdzie poznajemy realia śląskich rodzin w latach 90
Dalej czyta się dobrze, główni bohaterzy są dobrze rozpisani

"Frela"
Magdalena Majcher

W Katowicach, w jednej z kamiennic, zostają znalezione zwłoki aktorki teatralnej Natalii Kuchcik.
Kobieta przed śmiercią zorganizowała huczne przyjęcie urodzinowe - czy morderca znajdował się na nim i wykorzystał okazję?
Sprawę bada dziennikarz śledczy Borys Dyrda.

Magdalena Majcher zdecydowanie potrafi przywrócić klimat początku lat 2000.
Historia inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, z muzyką w tle.
Autorka w swojej powieści skupiła się przede wszystkim na ukazaniu podstępnej choroby- stwardnienia rozsianego .
To niewyobrazalne z jakimi objawami zmagają się osoby dotknięte tą chorobą.
Wątek kryminalny idealnie łączy się z tym obyczajowym. Dodatkowym plusem jest wprowadzenie języka śląskiego, chociaż wiem ,że osoby spoza Śląska mogą mieć miejscami problem ze zrozumieniem przekazu.
Nie do końca przekonuje mnie jednak rozwiązanie zagadki i tłumaczenie się religijnością- możliwe, że jednak zbrodnia była popełniona z całkiem innego powodu.

Jeśli nie mieliście jeszcze okazji poznać cyklu Kryminalnego Śląska to zachęcam Was gorąco

"Frela"
Magdalena Majcher

W Katowicach, w jednej z kamiennic, zostają znalezione zwłoki aktorki teatralnej Natalii Kuchcik.
Kobieta przed śmiercią zorganizowała huczne przyjęcie urodzinowe - czy morderca znajdował się na nim i wykorzystał okazję?
Sprawę bada dziennikarz śledczy Borys Dyrda.

Magdalena Majcher zdecydowanie potrafi przywrócić klimat początku lat...