Rycerz zakonu templariuszy

Dalsza część przygód rycerza Arna. Oglądamy Ziemię Świętą oczami naszego bohatera, rycerza Zakonu Templariuszy. W powieści podoba mi się zwięzły język narracyjny. Dialogi są nieraz skracane i tylko zwięźle omawiane w sposób szybki i zasadniczy, co daje efekt nieodwlekania narracji. Autor skupia naszą uwagę na odpowiednich momentach. Samo przedstawienie ówczesnego Królestwa Jerozolimskiego jest bliskie prawdy. Bohaterstwo i wiara, honor i uczciwość, a z drugiej strony upadek moralny, interesowność, polityka. Autor pokazuje nam jak upada Królestwo dzięki ludziom ograniczonym, fanatykom religijnym, żądzy bogactw. Na tym tle kultura muzułmanów jest przedstawiana przez autora jako interesująca i wartościowa, szczególnie w poziomie materialnym. Podobnie przedstawiała to Zofia Kossak w "Krzyżowcach". Nasz Ark pozostaje oczywiście katolikiem, ale wchodzi w dialog z muzułmańską kulturą. Co z tego wyniknie - przeczytajcie.

Dalsza część przygód rycerza Arna. Oglądamy Ziemię Świętą oczami naszego bohatera, rycerza Zakonu Templariuszy. W powieści podoba mi się zwięzły język narracyjny. Dialogi są nieraz skracane i tylko zwięźle omawiane w sposób szybki i zasadniczy, co daje efekt nieodwlekania narracji. Autor skupia naszą uwagę na odpowiednich momentach. Samo przedstawienie ówczesnego Królestwa...

Pierwsza część nieszczególnie mi podeszła (bardzo mi się dłużyła),a jednak postanowiłam dać szansę drugiemu tomowi. Przede wszystkim ze względu na tematykę - w drugiej części Arn dołącza do templariuszy i staje się jednym ze sławnych obrońców Ziemi Świętej. Zdecydowanie walki o Jerozolimę i sąsiednie miasta są opisane ciekawiej niż poprzednie przygody bohatera na ziemiach nordyckich. Oczywiście, trzeba przymknąć nieco oko na zbytnią idealność Arna (świetny rycerz i jeździec, biegle włada językami, zna na wyrywki Pismo Święte i Koran, a do tego dobry, uczynny, współczujący... no sam wzór cnót i zalet ;) ),a także jego trochę abstrakcyjną przyjaźń z samym Saladynem. Przynajmniej nie wszystko mu się udaje, bo tego już by było za dużo ;). Rozdziały z Ziemi Świętej przeplatane są tymi opisującymi życie wybranki Arna, Cecylii, w szwedzkim klasztorze - nie ma co ukrywać, to zdecydowanie nudniejsza część, choć autor starał się i tu powplatać trochę intryg i polityki.
"Rycerz zakonu templariuszy" to na pewno nie jest najlepsza powieść o templariuszach, jaka trafiła w moje ręce, ale czytało się ją całkiem przyjemnie i szybko. Pewnie po przerwie sięgnę też i po ostatni tom, żeby już zakończyć trylogię, choć - patrząc na tematykę - część druga jest chyba najciekawsza z całości...

Pierwsza część nieszczególnie mi podeszła (bardzo mi się dłużyła),a jednak postanowiłam dać szansę drugiemu tomowi. Przede wszystkim ze względu na tematykę - w drugiej części Arn dołącza do templariuszy i staje się jednym ze sławnych obrońców Ziemi Świętej. Zdecydowanie walki o Jerozolimę i sąsiednie miasta są opisane ciekawiej niż poprzednie przygody bohatera na ziemiach...

Druga część tej historii jest równie dobra jak pierwsza. Szkoda, że tylko jedna z trzech części ma ponoć skupić się na krucjatach, bo to fascynujący temat.

Druga część tej historii jest równie dobra jak pierwsza. Szkoda, że tylko jedna z trzech części ma ponoć skupić się na krucjatach, bo to fascynujący temat.

Drugi tom cyklu również mnie zaciekawił, może nawet bardziej niż pierwszy.
Jedna z ciekawszych powieści historyczno-przygodowych z okresu XII wieku.
Plusy:
- ciekawa fabuła, szczególnie w części dotyczącej walk w „Ziemi Świętej”;
- naprzemienne pokazywanie losów rycerza Arna i Cecylii Róży;
- dość szczegółowe pokazanie historii „Ziemi Świętej”;
- przedstawienie historii Templariuszy, ich doktryny, obyczajów oraz wielu tajemnic które przechowywali;
- walki zarówno z muzułmanami, jak również spory pomiędzy dwoma rywalizującymi zakonami;
- pokazanie uczestników krucjat bez wybielania – fanatycy religijni, gwałciciele, dążący do szybkiego zarobku;
- pokazanie tragedii kobiet w tamtych czasach, skazanych na wymuszone małżeństwa oraz wysyłanych do zakonów w przypadku kolejnych córek;
- wykorzystanie słabości i namiętności ludzkich, chęci władzy w celu osiągnięcia sukcesu, świetne wykreowanie postaci Saladyna, mistrza w tej specjalności;
Minus – czasami brak precyzji oraz chaotyczny opis bitew.
Ogółem książka bardzo dobra.
Polecam.

Drugi tom cyklu również mnie zaciekawił, może nawet bardziej niż pierwszy.
Jedna z ciekawszych powieści historyczno-przygodowych z okresu XII wieku.
Plusy:
- ciekawa fabuła, szczególnie w części dotyczącej walk w „Ziemi Świętej”;
- naprzemienne pokazywanie losów rycerza Arna i Cecylii Róży;
- dość szczegółowe pokazanie historii „Ziemi Świętej”;
- przedstawienie historii...

Tak jak poprzednio... Super się to czyta

Tak jak poprzednio... Super się to czyta

Tym razem poznajemy losy Arna w Ziemi Świętej, gdzie odbywa pokutę za niedozwoloną miłość do Cecylii i gdzie, wraz z rycerzami zakonu templariuszy, walczy z Saracenami w obronie Grobu Pańskiego w Jerozolimie. Spędza tam dwadzieścia lat, uczestnicząc w wielu wojnach i potyczkach, stopniowo awansując w hierarchii zakonu, aż do rangi mistrza Jerozolimy. Na życie Arna niebagatelny wpływ ma pewne zdarzenie, a mianowicie ocalenie życia trzem arabskim kupcom, napadniętym przez bandę złodziei. Jednym z tych rzekomych kupców okazuje się największy wróg chrześcijańskiego świata, przywódca muzułmanów - Saladyn. Drogi tych dwóch rycerzy i wielkich wojowników parokrotnie się w tym czasie skrzyżują.

Arn z utęsknieniem czeka zakończenia okresu pokuty, modląc się o zachowanie życia i właśnie ostatniego dnia, kiedy dochodzi do krwawych walk templariuszy z Saracenami, zostaje ciężko ranny i tylko szczera przyjaźń z Saladynem ratuje mu życie i pozwala wrócić do zdrowia, aby wreszcie po dwudziestu latach walk i ostatecznej klęsce chrześcijan mógł powrócić do ojczyzny. Cały czas żyje nadzieją ujrzenia ukochanej Cecylii i ich syna, odebranego po narodzinach matce i oddanego na wychowanie stryjowi Arna.

Niezależnie od losów Arna śledzimy historię życia Cecylii, zamkniętej na 20 lat w klasztorze, tamtejsze intrygi i knowania, jej walkę o przetrwanie, klasztorne przyjaźnie, dające jej wsparcie, nieustającą wiarę w powrót ukochanego, oczekiwanie na poznanie syna, którego nie widziała o urodzenia i wspólne szczęśliwe życie rodzinne. Ale tę historię poznamy w "Królestwie na końcu drogi".

Polecam z czystym sumieniem; jest to pozycja nieco lżejsza w swej wymowie niż "Krzyżowcy" Zofii Kossak-Szczuckiej, czyta się z dużym zainteresowaniem i ciekawością losów bohaterów.

Tym razem poznajemy losy Arna w Ziemi Świętej, gdzie odbywa pokutę za niedozwoloną miłość do Cecylii i gdzie, wraz z rycerzami zakonu templariuszy, walczy z Saracenami w obronie Grobu Pańskiego w Jerozolimie. Spędza tam dwadzieścia lat, uczestnicząc w wielu wojnach i potyczkach, stopniowo awansując w hierarchii zakonu, aż do rangi mistrza Jerozolimy. Na życie Arna...

Trudno mi ocenić, czy „Rycerz zakonu templariuszy” jest lepszą czy słabszą częścią serii. Czyta się rewelacyjnie, w przeciwieństwie jednak do „Drogi do Jerozolimy” nie opowiada historii Szwecji, ale przedstawia dzieje Ziemi Świętej w czasie krucjat. Powieść zawiera jednak i wątek szwedzki, przeplatają się tutaj dwa motywy: jeden to właśnie losy Arna w Ziemi Świętej, drugi to opowieść o jego narzeczonej, Cecylii, uwięzionej w zakonie żeńskim w Szwecji. Guillou świetnie potrafi słowem naszkicować zarówno życie w jednym i drugim środowisku, a książkę, chociaż napisaną leciutko stylizowanym językiem czyta się świetnie. Do tego dochodzą barwnie, ale w miarę realnie ukazani bohaterowie i ci źli i ci dobrzy, sama opowieść zaś snuta jest z talentem i rozmachem, nawet opisy bitew nie nużą osób tematyką niezainteresowanych, poszczególne wydarzenia wciągają i zmuszają do ciągłej lektury. Dla mnie jedna z lepszych powieści historycznych.

Trudno mi ocenić, czy „Rycerz zakonu templariuszy” jest lepszą czy słabszą częścią serii. Czyta się rewelacyjnie, w przeciwieństwie jednak do „Drogi do Jerozolimy” nie opowiada historii Szwecji, ale przedstawia dzieje Ziemi Świętej w czasie krucjat. Powieść zawiera jednak i wątek szwedzki, przeplatają się tutaj dwa motywy: jeden to właśnie losy Arna w Ziemi Świętej, drugi...

Drugi tom Krzyżowców spodobał mi się bardziej niż pierwszy. Akcja jest szybsza, mniej jest dłużyzn. Ciekawym rozwiązaniem literackim jest przeplatanie wątków z życia Arna i jego ukochanej Cecylii. Można tu znaleźć barwnie opisany świat średniowiecznej Palestyny, życia rycerzy zakonnych, ale także życia zakonnego w średniowiecznej Szwecji.

Drugi tom Krzyżowców spodobał mi się bardziej niż pierwszy. Akcja jest szybsza, mniej jest dłużyzn. Ciekawym rozwiązaniem literackim jest przeplatanie wątków z życia Arna i jego ukochanej Cecylii. Można tu znaleźć barwnie opisany świat średniowiecznej Palestyny, życia rycerzy zakonnych, ale także życia zakonnego w średniowiecznej Szwecji.

Drugi tom cyklu "Krzyżowcy" okazał się znacznie lepszy, bardziej dojrzały i głębszy niż pierwszy.
Nadal ważny jest wątek miłości Arna i jego ukochanej, lecz na plan pierwszy wysuwają się tu wydarzenia osnute wokół wypraw krzyżowych i wewnętrznej polityki Jerozolimy.
Mamy też okazję prześledzić działania templariuszy, ich historię, doktrynę, obyczaje i tajemnice, które do dziś stanowią zagadkę dla historyków.

Podobnie jak w pierwszym tomie, autor kontynuuje tu temat różnic kulturowych między Zachodem i Wschodem, między światem chrześcijańskim i muzułmańskim. Problematyka ta pojawia się już na początku, podczas spotkania i długiej rozmowy Arna z Saladynem i potem przewija się przez całą fabułę.

Autor w barwny i interesujący sposób opisuje świat średniowiecznych krucjat, zachowań rycerzy, które nie zawsze licowały z ich kodeksem, religijnych waśni i krwawych walk. Ciekawe są też relacje między krzyżowcami i joannitami oraz polityczne potyczki w Europie, zwłaszcza na rodzinnych ziemiach Arna.

Całość napisana jest rzetelnie, ze znawstwem historii, filozofii i obyczajowości średniowiecza. Realistyczne opisy przeplatają się tu z refleksjami i ponadczasowymi ideami, więc powieść ta to na pewno gratka dla miłośników gatunku - w wersji z wyższej półki.

Drugi tom cyklu "Krzyżowcy" okazał się znacznie lepszy, bardziej dojrzały i głębszy niż pierwszy.
Nadal ważny jest wątek miłości Arna i jego ukochanej, lecz na plan pierwszy wysuwają się tu wydarzenia osnute wokół wypraw krzyżowych i wewnętrznej polityki Jerozolimy.
Mamy też okazję prześledzić działania templariuszy, ich historię, doktrynę, obyczaje i tajemnice, które do...

Guillou kupił mnie już pierwszą częścią "Krzyżowców" i nawet przez myśl mi nie przeszło, że kolejnym tomem mogłabym się rozczarować. Miałam rację - z radością powróciłam do świata, który tak mną zawładnął.

Guillou kupił mnie już pierwszą częścią "Krzyżowców" i nawet przez myśl mi nie przeszło, że kolejnym tomem mogłabym się rozczarować. Miałam rację - z radością powróciłam do świata, który tak mną zawładnął.