Najstarsza z Potęg

Już prawie koniec historii. Po czasie widzę zmianę w bohaterach, ich dojrzałość. Choć kolejny tom gdzie akcja toczy sie na żaglowcu trochę już nuży i się przejadł to czekam na rozwiązanie w ostatnim wydanym tomie serii.

Już prawie koniec historii. Po czasie widzę zmianę w bohaterach, ich dojrzałość. Choć kolejny tom gdzie akcja toczy sie na żaglowcu trochę już nuży i się przejadł to czekam na rozwiązanie w ostatnim wydanym tomie serii.

Jak Kresa kocham, uważam go za absolutnego mistrza pióra polskiej fantastyki i stawiam bardzo wysoko w mojej prywatnej topce, tak "Najstarsza z Potęg" mnie zmęczyła, wykończyła, miałam wrażenie, że czegoś tu brak. Że kręcę się w kółko jak bączek, a że nie jestem fanką marynistycznych powieści - a może raczej, co za dużo majtków, kił, olinowania i bujania, to mam za dużo. Już chyba szybciej pustynię przeżyję, ale stawiam tu znak równości - nie, jest to dla mnie nudne. Dodajmy do tego jeszcze najbardziej wkurzającą ze wszystkich postaci w "Księdze Całości" i voila! mamy przepis na to, bym męczyła się z książką, walczyła o przeczytanie kolejnych 30 stron. Bo niestety, walczyłam... Króciutko. Bo nie ma co lać wody w tematach, których nie lubię.

https://jesiennaczyta.blogspot.com/2025/09/752025-feliks-w-kres-najstarsza-z-poteg.html

Jak Kresa kocham, uważam go za absolutnego mistrza pióra polskiej fantastyki i stawiam bardzo wysoko w mojej prywatnej topce, tak "Najstarsza z Potęg" mnie zmęczyła, wykończyła, miałam wrażenie, że czegoś tu brak. Że kręcę się w kółko jak bączek, a że nie jestem fanką marynistycznych powieści - a może raczej, co za dużo majtków, kił, olinowania i bujania, to mam za dużo....

Dobra książka, ale miałem potężne uczucie déjà vu. Pierwszy raz czytając tę serię miałem wrażenie, że kręcę się w kółko.
Nie było czuć jakby kolejny tom miał być finałem.

Dobra książka, ale miałem potężne uczucie déjà vu. Pierwszy raz czytając tę serię miałem wrażenie, że kręcę się w kółko.
Nie było czuć jakby kolejny tom miał być finałem.

Ta część powstała po prawie 20 latach. Ale niczym nie różni się od starszych opowieści, mistrz znów w najwyższej formie:)

Ta część powstała po prawie 20 latach. Ale niczym nie różni się od starszych opowieści, mistrz znów w najwyższej formie:)

storytel

storytel

W świat stworzony przez Kresa wsiąkłem w 1990 roku czytając jego opowiadanie opublikowane w zerowym numerze Feniksa. I ta fascynacja jakość nie chce minąć.

Wątki ładnie zaczynają się wiązać i kończyć - szkoda, że Kresa już z nami nie ma i nie poznamy wszystkiego do końca.

W świat stworzony przez Kresa wsiąkłem w 1990 roku czytając jego opowiadanie opublikowane w zerowym numerze Feniksa. I ta fascynacja jakość nie chce minąć.

Wątki ładnie zaczynają się wiązać i kończyć - szkoda, że Kresa już z nami nie ma i nie poznamy wszystkiego do końca.

Wieczne Cesarstwo, pozostaje już takie tylko z nazwy. Po odłączeniu się Dartanu, który teraz bez mała posiada lepszą armię i jest o niebo bogatszy od Armektu, przychodzi czas na inne królestwa i księstwa.

Garra planuje swoją rewolucję i to już zadzieje się teraz, już w tym roku, a może jednak w przyszłym? Spekulacje i polityczne machinacje nie opuszczają wszystkich sił pracujących nad mapą polityczną Szereru. W środku tych wszystkich knowań znajdują się Agary. Księstwo, które już zaczęło wykształcać w sobie świadomość narodową, którego mieszkańcy zaczynają nazywać siebie Aherami, o którego jako o sojusznika zabiega królowa Ezena, a Garra planuje wykorzystać do swoich celów.

Mało tego, dziewczynka, która urodziła się cztery lata temu zaczyna odzyskiwać swoją osobowość…

Ten tom skupia się na Bezmiarach i walkach, które toczą się na terenie oceanu. Knowania polityczne doprowadzają do niejednej morskiej bitwy (ale jedna z nich jest spektakularna),ale również do sojuszy i całego szeregu zmian. Bardzo ciekawy tom Cyklu i nie mogę się doczekać, jak przyjdzie do mnie kolejny, już ostatni napisany przez Pana Kresa.

Wieczne Cesarstwo, pozostaje już takie tylko z nazwy. Po odłączeniu się Dartanu, który teraz bez mała posiada lepszą armię i jest o niebo bogatszy od Armektu, przychodzi czas na inne królestwa i księstwa.

Garra planuje swoją rewolucję i to już zadzieje się teraz, już w tym roku, a może jednak w przyszłym? Spekulacje i polityczne machinacje nie opuszczają wszystkich sił...

📍Trzy słowa o…
Tytuł: „Najstarsza z potęg”
Autor: Feliks W. Kres
Liczba stron: 495
Wydawnictwo: Fabryka Słów

Czuję jak tak historia zmierza ku końcowy. Widzę na horyzoncie jak wszystkie okręty powoli zmierzają do portu na Agarach, rycerze wracają do Dartanu. Jak wszystko się łączy i rozsypuje jednocześnie. Ten tom odczułam bardziej sentymentalnie. Zagrał mocno na strunach mojej duszy, bo zasiadłam do kubka wina z dawnymi przyjaciółmi i wraz z nimi stoczyłam epickie bitwy morskie. Ridareta wraca i chce w pewnym stopniu odkupić swoje winy. Poprzednie pozostawiał po sobie krew i łzy. Ale także wiernych przyjaciół i podkomendnych, którzy wiernie czekali na swoją kapitanę. Naprawdę zapałałam do niej ogromną sympatią. Jest tłem, a zarazem pierwszym planem tej historii. Tworzy ją i dzieli z innymi genialnie wykreowanymi bohaterami. Na moim nadgarstku zawiązała „kokardkę Ridi”, tak jak Kres zawiązał swoją kokardę na kawałku mojego serca. Ta historia nie zawodzi. Ona wciąż daje 100% satysfakcję z czytania. Chylę czoła Autorowi🎀

Za egzemplarz dziękuję Fabryce Słów! 📍Trzy słowa o…
Tytuł: „Najstarsza z potęg”
Autor: Feliks W. Kres
Liczba stron: 495
Wydawnictwo: Fabryka Słów

Czuję jak tak historia zmierza ku końcowy. Widzę na horyzoncie jak wszystkie okręty powoli zmierzają do portu na Agarach, rycerze wracają do Dartanu. Jak wszystko się łączy i rozsypuje jednocześnie. Ten tom odczułam bardziej sentymentalnie. Zagrał mocno na strunach mojej duszy, bo zasiadłam do kubka wina z dawnymi przyjaciółmi i wraz z nimi stoczyłam epickie bitwy morskie. Ridareta wraca i chce w pewnym stopniu odkupić swoje winy. Poprzednio pozostawiła po sobie krew i łzy. Ale także wiernych przyjaciół i podkomendnych, którzy wiernie czekali na swoją kapitanę. Naprawdę zapałałam do niej ogromną sympatią. Jest tłem, a zarazem pierwszym planem tej historii. Tworzy ją i dzieli z innymi genialnie wykreowanymi bohaterami. Na moim nadgarstku zawiązała „kokardkę Ridi”, tak jak Kres zawiązał swoją kokardę na kawałku mojego serca. Ta historia nie zawodzi. Ona wciąż daje 100% satysfakcję z czytania. Chylę czoła Autorowi🎀

Za egzemplarz dziękuję Fabryce Słów!

📍Trzy słowa o…
Tytuł: „Najstarsza z potęg”
Autor: Feliks W. Kres
Liczba stron: 495
Wydawnictwo: Fabryka Słów

Czuję jak tak historia zmierza ku końcowy. Widzę na horyzoncie jak wszystkie okręty powoli zmierzają do portu na Agarach, rycerze wracają do Dartanu. Jak wszystko się łączy i rozsypuje jednocześnie. Ten tom odczułam bardziej sentymentalnie. Zagrał mocno na strunach...

Jak poprzednie: trzyma dość wysoki poziom, lecz ta seria nie zostanie moją ulubioną. Podziwiam, nie uwielbiam.

Jak poprzednie: trzyma dość wysoki poziom, lecz ta seria nie zostanie moją ulubioną. Podziwiam, nie uwielbiam.

Bardzo dobre zakończenie serii. Jest ona jednak tak zawikłana, że ciężko mi powiedzieć o co w niej całościowo chodziło. Co do tego tomu to czytało mi się go szybko, płynnie, ale bez zachwytów. Cieszy wprowadzenie nowych postaci, co dało odświeżenie fabuły.

Bardzo dobre zakończenie serii. Jest ona jednak tak zawikłana, że ciężko mi powiedzieć o co w niej całościowo chodziło. Co do tego tomu to czytało mi się go szybko, płynnie, ale bez zachwytów. Cieszy wprowadzenie nowych postaci, co dało odświeżenie fabuły.