Złoty Wiek SF 9

Ciężko ocenić mi akurat ten zbiór opowiadań. Obok świetnych : "Nowicjuszki, "Planety Pigmejki" i "Buntu gwiezdnych ludzi" mamy masę opowiadań bez głębi, bez jaj, co prawda solidnych (jak wciągające na początku "Lekarstwo" Mac App'a czy nie do końca poważne Delegat z Wenus, Błękitna krew i Historia sukcesu) albo przeciętnych (pozostałe).
Co konkretnie jest wg mnie nie tak? W każdym opowiadaniu jest pewien zgrzyt więc :
- w "Lekarstwie" Mac App'a brakuje mi bardziej poważnego zakończenia
- w "Delegacie z Wenus" bardziej logicznych stosunków damsko-męskich
- w "Błękitnej krwi" brakuje mi jakiegoś wstępu
- w "historii sukcesu" ciekawszej historii. Niby czytałem dalej z ciekawością co dalej, ale z końcowych rozstrzygnięć jestem zawiedziony
Źle mnie nie zrozumcie - nie jestem rozczarowany (no może trochę) tylko chciałbym przeczytać opowiadania o gwiazdkę wyżej. Oprócz trzech, które wymieniłem na początku we wszystkich pozostałych ogólnie pisząc brakuje tego czegoś.
Nowicjuszka (Schmitz) - 8/10 polecam tego autora. Jego opowiadaniea są takie inne. Tutaj mamy historię z serii Telzey Amberdon (o nastolatce ze zdolnościami psionicznymi).
Delegat z Wenus (Slesar) - 5/10
Błękitna krew (Harmon) - 6/10
Planeta pigmejka (Williamson) - 7/10 na podstawie tej historii powstał odcinek Outer limits "Wolf 359"
Lekarstwo (McApp) - 6/10
Historia sukcesu (Goodale) - 5/10
Bunt gwiezdnych ludzi (Gallun) - 8/10
Szczęśliwy pechowiec (Silverberg) 5/10

Ciężko ocenić mi akurat ten zbiór opowiadań. Obok świetnych : "Nowicjuszki, "Planety Pigmejki" i "Buntu gwiezdnych ludzi" mamy masę opowiadań bez głębi, bez jaj, co prawda solidnych (jak wciągające na początku "Lekarstwo" Mac App'a czy nie do końca poważne Delegat z Wenus, Błękitna krew i Historia sukcesu) albo przeciętnych (pozostałe).
Co konkretnie jest wg mnie nie tak? W...

Antologia, która bardziej rozczarowuje niż zachwyca - i nie ma się temu, co dziwić. To już dziewiąty tom, w którym polscy wydawcy balansują pomiędzy tym, na wydanie czego udało im się zdobyć prawa, a tym, co naprawdę wartę uwagi, jeśli chodzi o - zwłaszcza amerykańską - fantastykę.

Dla tych, którzy tęsknią za klasycznym stylem science fiction, antologia może stanowić sentymentalną podróż do przeszłości gatunku. O ile będzie to dla nich, jakimś zrządzeniem okoliczności, pierwszy z tomów tego cyklu. Odgłos skrobania dna - na szczęście jeszcze nie "od spodu" - będzie pewnie pierwszym wrażeniem, którego doświadczycie po lekturze zbioru. Jest to, bowiem, ni mniej, ni więcej, wybór niewiele znaczących prac, "czegoś tam" wartych utworów, wartych podkreślenia shortów, lub bardziej wartościowych "chałtur" autorów "genialnych, zwariowanych i takich sobie" (Silverberg, C.C. Mac App, Jack Williamson).

Osobiście i jakby z sentymentu, trochę podsyconego rekultywowaniem konceptu, w odcinku zatytułowanym "Ice Age", świetnego serialu "Miłość, Śmierć + Roboty", a trochę z fascynacji serialem "The Twilight Zone", jako najbardziej absorbujący i zwyczajnie atrakcyjny rozrywkowo, wskazuję tekst "Planeta Pigmejka" Jacka Williamsona. Reszta opowiadań drugiego planu, zwłaszcza w dorobku znamienitych skądinąd autorów, raczej do zapomnienia...

Antologia, która bardziej rozczarowuje niż zachwyca - i nie ma się temu, co dziwić. To już dziewiąty tom, w którym polscy wydawcy balansują pomiędzy tym, na wydanie czego udało im się zdobyć prawa, a tym, co naprawdę wartę uwagi, jeśli chodzi o - zwłaszcza amerykańską - fantastykę.

Dla tych, którzy tęsknią za klasycznym stylem science fiction, antologia może stanowić...