7 opowiadań połączonych motywem piętnastowiecznej mapy świata.
Mapy niegdyś pokazywały znany świat i jego krańce, koiły lęk. Ale też rozpalały wyobraźnię. Białe plamy wzywały. Mapa Barbary Sadurskiej – literacko zadziorna i odświeżająca, narracyjnie łotrzykowska i nostalgiczna, konstrukcyjnie nielinearna i precyzyjnie domknięta – nie próbuje pokrywać wyślizganego przez pisarzy terytorium. Ona idzie znacznie dalej. Bawiąc, uczy. Ucząc, przeraża. Że tyle człowiek wie o sobie, ile pierwsi kartografowie wiedzieli o świecie.
Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Podobał mi się eksperymentalny charakter tej książki, potrafiła mnie bardzo zaskoczyć. Łatwo było się pogubić w tej narracji, ale za nią stoi naprawdę genialny pomysł, którego nie potrafię nie docenić.
Podobał mi się eksperymentalny charakter tej książki, potrafiła mnie bardzo zaskoczyć. Łatwo było się pogubić w tej narracji, ale za nią stoi naprawdę genialny pomysł, którego nie potrafię nie docenić.
Jedno ze smutniejszych czytelniczych doświadczeń. Początkowy zachwyt nad stylem, sposobem narracji, językiem , obrazowaniem chwil i pełna znaczeń figurą -Mapy powoli, wraz z kolejnymi rozdziałami zmienia się w rozczarowanie chaosem, szablonowym potraktowaniem wątków zakonnych, pospiechem, który gubi sens i zabija ciekawość. Autorka zaczęła przedkładać zabawę historiami i wprowadzaniem dosadnych, bulwersujących emocjonalnie scen nad ich znaczenie i wymowę.
Jedno ze smutniejszych czytelniczych doświadczeń. Początkowy zachwyt nad stylem, sposobem narracji, językiem , obrazowaniem chwil i pełna znaczeń figurą -Mapy powoli, wraz z kolejnymi rozdziałami zmienia się w rozczarowanie chaosem, szablonowym potraktowaniem wątków zakonnych, pospiechem, który gubi sens i zabija ciekawość. Autorka zaczęła przedkładać zabawę historiami i...
Intrygująca i bardzo wymagająca lektura. Zawarte w książce opowiadania czyta się jak powieść. Plany czasowe zmieniają się często, gwałtownie i czasem w środku zdania. Chwila nieuwagi w czytaniu i będziemy natychmiast zagubieni. Zachwycają wątek z Rembrandtem, oryginalny styl i porywająca narracja. I choć panuje w książce wręcz chaos czasowy to czyta się to jednym tchem.
Intrygująca i bardzo wymagająca lektura. Zawarte w książce opowiadania czyta się jak powieść. Plany czasowe zmieniają się często, gwałtownie i czasem w środku zdania. Chwila nieuwagi w czytaniu i będziemy natychmiast zagubieni. Zachwycają wątek z Rembrandtem, oryginalny styl i porywająca narracja. I choć panuje w książce wręcz chaos czasowy to czyta się to jednym tchem.
Napisana z dużą wrażliwością i wyczuciem "Mapa" prowadzi czytelnika przez kilka stuleci, "skacząc" pomiędzy poszczególnymi epokami, historiami i wątkami, ale zachowując równy, wysoki poziom prozy we wszystkich swoich częściach albo - jak kto woli - opowiadaniach.
Uderza precyzja, z jaką autorka, niczym kronikarka, ukazuje poszczególne czasy, życie codzienne, normy kulturowe, wizje świata. Dobrze poprowadzoną narrację ubogacają niestandardowe formy, takie jak urywanie wątków, ale przede wszystkim zdań. Owszem, to nowe, może kontrowersyjne, ale niezwykle ciekawe i świetnie sprawdzające się rozwiązanie. Szczerze gratuluję Autorce odwagi tworzenia żywej, wymykającej się uklepanym standardom literatury.
Doskonały debiut.
Napisana z dużą wrażliwością i wyczuciem "Mapa" prowadzi czytelnika przez kilka stuleci, "skacząc" pomiędzy poszczególnymi epokami, historiami i wątkami, ale zachowując równy, wysoki poziom prozy we wszystkich swoich częściach albo - jak kto woli - opowiadaniach.
Uderza precyzja, z jaką autorka, niczym kronikarka, ukazuje poszczególne czasy, życie codzienne, normy...
Ktoś mnie zapytał o czym jest ta książka i nie umiałam odpowiedzieć jednym zdaniem. Czy jest o śmierci, czy o życiu, o poszukiwaniu sensu czy pogardzie zła? Pewnie każdy znajdzie coś innego co najbardziej rezonuje z jego obecnymi przemyśleniami i momentem w życiu. Dla mnie ta książka na pewno była pełna zaskoczeń i czytałam ją z ciekawością co kryje kolejny akapit. Czy jestem w głowie wariata czy młodego mnicha? Każde z opowiadań było wyśmienite na swój sposób. Podziwiam styl i warsztat autorki:)
Ktoś mnie zapytał o czym jest ta książka i nie umiałam odpowiedzieć jednym zdaniem. Czy jest o śmierci, czy o życiu, o poszukiwaniu sensu czy pogardzie zła? Pewnie każdy znajdzie coś innego co najbardziej rezonuje z jego obecnymi przemyśleniami i momentem w życiu. Dla mnie ta książka na pewno była pełna zaskoczeń i czytałam ją z ciekawością co kryje kolejny akapit. Czy...
Przy całej lawinie książek marnych i bylejakich debiut Barbary Sadurskiej jest jak powiew świeżego, wiosennego powietrza po długiej zimie. Literacka perełka, elegancka, pełna znaczeń, która zmusza czytelnika do myślenia, otwartości, wędrówki, szukania rozwiązań i odkrywania tajemnic na przestrzeni wieków.
Siedem opowiadań które łączy pietnastowieczna mapa świata: dla jednych Święty Graal, dla innych ukryta droga do samego piekła. Mapa przechodzi z rąk do rąk, rozpala wyobraźnię, jest obiektem pożądania, strachu, niezaspokojnej ciekawości, znika, by za chwilę znowu się pojawić i zabrać czytelnika w podróż. Razem z bohaterami wedrujemy od średniowiecznych klasztorów, po Watykan, porty nad Morzem Tyrrenskim, po pracownię Rembrandta, bydgoski szpital, horror II wojny światowej, aż do PRL-u.
Nie spodziewałam się, że w tak krótkiej formie, zostanie zawarte takie bogactwo treści, że ta literacka odyseja będzie trwała przez kilka wieków i że całkowicie mnie pochłonie. Kim są bohaterowie powieści, a może jest tylko jeden, tylko w różnych wcieleniach, pod różnymi postaciami? I czy to ma znaczenie? " Mapa" pokazuje, że ludzie od zawsze są tacy sami, zmienia się tylko sceneria, niczym na deskach teatru. Teatru życia.
Przy całej lawinie książek marnych i bylejakich debiut Barbary Sadurskiej jest jak powiew świeżego, wiosennego powietrza po długiej zimie. Literacka perełka, elegancka, pełna znaczeń, która zmusza czytelnika do myślenia, otwartości, wędrówki, szukania rozwiązań i odkrywania tajemnic na przestrzeni wieków.
Siedem opowiadań które łączy pietnastowieczna mapa świata: dla...
Piękna, po prostu piękna narracja. Kontrola niesłychana - na przestrzeni kilku zdań akcja potrafi przenieść się w czasie kilkaset lat w sposób zupełnie niezauważalny dla czytelnika. Ciekawi mnie warsztat autorki - jak wygląda praca nad taką opowieścią.
Piękna, po prostu piękna narracja. Kontrola niesłychana - na przestrzeni kilku zdań akcja potrafi przenieść się w czasie kilkaset lat w sposób zupełnie niezauważalny dla czytelnika. Ciekawi mnie warsztat autorki - jak wygląda praca nad taką opowieścią.
Najpierw szukałem logicznych połączeń. Później dałem się ponieść opowieściom i powtarzalność zdarzeń sprawiła, że poczułem się jak wśród mieszkańców Macondo :) Niełatwa książka, pozostawia wiele do dopowiedzenia (albo nie),dająca dużo swobody w interpretacji. Chcącym czegoś więcej oczywiście polecam!
Najpierw szukałem logicznych połączeń. Później dałem się ponieść opowieściom i powtarzalność zdarzeń sprawiła, że poczułem się jak wśród mieszkańców Macondo :) Niełatwa książka, pozostawia wiele do dopowiedzenia (albo nie),dająca dużo swobody w interpretacji. Chcącym czegoś więcej oczywiście polecam!
Wcale nie ciężko dziś o "dobrą książkę", "znakomity debiut" czy też “szczególnie dobrze zapowiadającą się autorkę”. Mnożące się wydawnictwa zasypują nas lepszymi i gorszymi tytułami, wszystko w pewnym momencie zlepia się w jedną całość, każdy fantastycznie bawi się słowem, lecz
Sadurska faktycznie się wyróżnia, jej proza jest wciągająca, nie jak serial który objaśnia widzowi każdy fragment swej ekranowej rzeczywistości, to proza, która wymaga od czytelnika inwestycji w postaci uruchomienia swoistych meandr wyobraźni, logiki, ale też czystej empatii!
Użytkowniku, jeśli znajdziesz cztery wolne godziny zmierz się z Mapą, jej historią i utrapieniem.
Wcale nie ciężko dziś o "dobrą książkę", "znakomity debiut" czy też “szczególnie dobrze zapowiadającą się autorkę”. Mnożące się wydawnictwa zasypują nas lepszymi i gorszymi tytułami, wszystko w pewnym momencie zlepia się w jedną całość, każdy fantastycznie bawi się słowem, lecz
Sadurska faktycznie się wyróżnia, jej proza jest wciągająca, nie jak serial który objaśnia...
🧩 Cienki, delikatny pergamin zwinięty w ciasny rulon schowany w czarnej tubie wyściełanej czerwonym aksamitem podróżuje przez różne epoki i ręce. Bierze udział w sztafecie jak pałeczka przekazywana z dłoni do dłoni podczas wyścigu przez morza, klasztorne cele, malarskie pracownie, zakurzone biblioteki i szpitalne sale śmierdzące lizolem. 🧩 Nielinearna i chaotyczna na pierwsze mgnienie oka opowieść została podzielona na siedem części - opowiadań lub, jak kto woli, mikropowieści. Ich struktura przypomina koncentryczne kręgi "Boskiej komedii" Dantego. Czytelnik wędruje wraz z bohaterami po epokach, miejscach i wydarzeniach. Oszałamiająca różnorodność dostaje dodatkowe wzmocnienie w postaci narratorów - pojawiają się bez uprzedzenia, od razu wprowadzając nić swojej opowieści, kategorycznie i bezlitośnie przerywając poprzednią. Czytelnik wróci do niej w skrawku kolejnego opowiadania lub pozostanie z głodem nienasyconej ciekawości, którą będzie musiał zaspokoić mocą swojej wyobraźni. Tym, co daje oparcie w tej rozchwianej historii, co ją spaja, jest drogocenna mapa, będąca obiektem stałego, niezdrowego pożądania, niezależnie od czasów, w których się pojawia, i ludzi, którzy o niej marzą. 🧩 Czytelnik musi samodzielnie powiązać te porwane nitki, znaleźć klucz do odczytania tej opowieści. To książka będąca łamigłówką, intelektualnym wyzwaniem. Tu nie ma ani prowadzenia za rączkę, ani wskazywania palcem. To proza najwyższej próby, dopieszczona w każdym szczególe - fabularnym, językowym, stylistycznym, strukturalnym - wymagająca od Czytelnika niebywałego zaangażowania, ogromnej koncentracji, zapamiętywania wątków, umiejętności ich dopasowania i czytelniczej biegłości. Barbara Sadurska. Zapamiętajcie, proszę, to nazwisko. Będzie o Niej głośno.
🧩 Cienki, delikatny pergamin zwinięty w ciasny rulon schowany w czarnej tubie wyściełanej czerwonym aksamitem podróżuje przez różne epoki i ręce. Bierze udział w sztafecie jak pałeczka przekazywana z dłoni do dłoni podczas wyścigu przez morza, klasztorne cele, malarskie pracownie, zakurzone biblioteki i szpitalne sale śmierdzące lizolem. 🧩 Nielinearna i chaotyczna na...
Utopay. Przyszłość wystawia rachunek Wojciech Chamier-Gliszczyński, Wojciech Chmielarz, Anna Cieplak, Jacek Dukaj, Paulina Hendel, Miłosz Horodyski, Grzegorz Kasdepke, Rafał Kosik, Wojciech Kuczok, Wojtek Miłoszewski, Zygmunt Miłoszewski, Daniel Odija, Łukasz Orbitowski, Mateusz Pakuła, Andrzej Pilipiuk, Grażyna Plebanek, Michał Protasiuk, Radek Rak, Anna Rozenberg, Barbara Sadurska, Magdalena Salik, Dominika Słowik, Bartosz Szczygielski, Wit Szostak, Cezary Zbierzchowski, Jakub Żulczyk
Ocena 5,9
Ziarno granatu. Mitologia według kobiet Katarzyna Boni, Elżbieta Cherezińska, Julia Fiedorczuk, Agnieszka Jelonek, Renata Lis, Weronika Murek, Grażyna Plebanek, Joanna Rudniańska, Barbara Sadurska, Dominika Słowik, Aleksandra Zbroja, Aleksandra Zielińska
Polska prawniczka, specjalistka prawa własności intelektualnej, pisarka.
Absolwentka Wydziału Prawa i Administracji (2001) oraz Polonistyki (2000) Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studia podyplomowe „Prawo autorskie, prasowe i wydawnicze” ukończyła w Instytucie Prawa Własności Intelektualnej UJ (2006) oraz „Społeczeństwo informacyjne” na Wydziale Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej UJ (2008). Szkła Trenerów (2009) i Szkoła Menedżerów Projektów Szkoleniowych (2011) - Wszechnica UJ. Szkola Negocjacji - House of Skills (2012).
Mieszka w Krakowie.
W latach 2010-2015 publikowała artykuły popularnonaukowe w czasopiśmie „Know How”.
Prowadzi szkolenia z prawa autorskiego oraz warsztaty kreatywnego pisania.
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Mapa
Podobał mi się eksperymentalny charakter tej książki, potrafiła mnie bardzo zaskoczyć. Łatwo było się pogubić w tej narracji, ale za nią stoi naprawdę genialny pomysł, którego nie potrafię nie docenić.
Podobał mi się eksperymentalny charakter tej książki, potrafiła mnie bardzo zaskoczyć. Łatwo było się pogubić w tej narracji, ale za nią stoi naprawdę genialny pomysł, którego nie potrafię nie docenić.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJedno ze smutniejszych czytelniczych doświadczeń. Początkowy zachwyt nad stylem, sposobem narracji, językiem , obrazowaniem chwil i pełna znaczeń figurą -Mapy powoli, wraz z kolejnymi rozdziałami zmienia się w rozczarowanie chaosem, szablonowym potraktowaniem wątków zakonnych, pospiechem, który gubi sens i zabija ciekawość. Autorka zaczęła przedkładać zabawę historiami i wprowadzaniem dosadnych, bulwersujących emocjonalnie scen nad ich znaczenie i wymowę.
Jedno ze smutniejszych czytelniczych doświadczeń. Początkowy zachwyt nad stylem, sposobem narracji, językiem , obrazowaniem chwil i pełna znaczeń figurą -Mapy powoli, wraz z kolejnymi rozdziałami zmienia się w rozczarowanie chaosem, szablonowym potraktowaniem wątków zakonnych, pospiechem, który gubi sens i zabija ciekawość. Autorka zaczęła przedkładać zabawę historiami i...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toIntrygująca i bardzo wymagająca lektura. Zawarte w książce opowiadania czyta się jak powieść. Plany czasowe zmieniają się często, gwałtownie i czasem w środku zdania. Chwila nieuwagi w czytaniu i będziemy natychmiast zagubieni. Zachwycają wątek z Rembrandtem, oryginalny styl i porywająca narracja. I choć panuje w książce wręcz chaos czasowy to czyta się to jednym tchem.
Intrygująca i bardzo wymagająca lektura. Zawarte w książce opowiadania czyta się jak powieść. Plany czasowe zmieniają się często, gwałtownie i czasem w środku zdania. Chwila nieuwagi w czytaniu i będziemy natychmiast zagubieni. Zachwycają wątek z Rembrandtem, oryginalny styl i porywająca narracja. I choć panuje w książce wręcz chaos czasowy to czyta się to jednym tchem.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNapisana z dużą wrażliwością i wyczuciem "Mapa" prowadzi czytelnika przez kilka stuleci, "skacząc" pomiędzy poszczególnymi epokami, historiami i wątkami, ale zachowując równy, wysoki poziom prozy we wszystkich swoich częściach albo - jak kto woli - opowiadaniach.
Uderza precyzja, z jaką autorka, niczym kronikarka, ukazuje poszczególne czasy, życie codzienne, normy kulturowe, wizje świata. Dobrze poprowadzoną narrację ubogacają niestandardowe formy, takie jak urywanie wątków, ale przede wszystkim zdań. Owszem, to nowe, może kontrowersyjne, ale niezwykle ciekawe i świetnie sprawdzające się rozwiązanie. Szczerze gratuluję Autorce odwagi tworzenia żywej, wymykającej się uklepanym standardom literatury.
Doskonały debiut.
Napisana z dużą wrażliwością i wyczuciem "Mapa" prowadzi czytelnika przez kilka stuleci, "skacząc" pomiędzy poszczególnymi epokami, historiami i wątkami, ale zachowując równy, wysoki poziom prozy we wszystkich swoich częściach albo - jak kto woli - opowiadaniach.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toUderza precyzja, z jaką autorka, niczym kronikarka, ukazuje poszczególne czasy, życie codzienne, normy...
Ktoś mnie zapytał o czym jest ta książka i nie umiałam odpowiedzieć jednym zdaniem. Czy jest o śmierci, czy o życiu, o poszukiwaniu sensu czy pogardzie zła? Pewnie każdy znajdzie coś innego co najbardziej rezonuje z jego obecnymi przemyśleniami i momentem w życiu. Dla mnie ta książka na pewno była pełna zaskoczeń i czytałam ją z ciekawością co kryje kolejny akapit. Czy jestem w głowie wariata czy młodego mnicha? Każde z opowiadań było wyśmienite na swój sposób. Podziwiam styl i warsztat autorki:)
Ktoś mnie zapytał o czym jest ta książka i nie umiałam odpowiedzieć jednym zdaniem. Czy jest o śmierci, czy o życiu, o poszukiwaniu sensu czy pogardzie zła? Pewnie każdy znajdzie coś innego co najbardziej rezonuje z jego obecnymi przemyśleniami i momentem w życiu. Dla mnie ta książka na pewno była pełna zaskoczeń i czytałam ją z ciekawością co kryje kolejny akapit. Czy...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzy całej lawinie książek marnych i bylejakich debiut Barbary Sadurskiej jest jak powiew świeżego, wiosennego powietrza po długiej zimie.
Literacka perełka, elegancka, pełna znaczeń, która zmusza czytelnika do myślenia, otwartości, wędrówki, szukania rozwiązań i odkrywania tajemnic na przestrzeni wieków.
Siedem opowiadań które łączy pietnastowieczna mapa świata: dla jednych Święty Graal, dla innych ukryta droga do samego piekła. Mapa przechodzi z rąk do rąk, rozpala wyobraźnię, jest obiektem pożądania, strachu, niezaspokojnej ciekawości, znika, by za chwilę znowu się pojawić i zabrać czytelnika w podróż.
Razem z bohaterami wedrujemy od średniowiecznych klasztorów, po Watykan, porty nad Morzem Tyrrenskim, po pracownię Rembrandta, bydgoski szpital, horror II wojny światowej, aż do PRL-u.
Nie spodziewałam się, że w tak krótkiej formie, zostanie zawarte takie bogactwo treści, że ta literacka odyseja będzie trwała przez kilka wieków i że całkowicie mnie pochłonie. Kim są bohaterowie powieści, a może jest tylko jeden, tylko w różnych wcieleniach, pod różnymi postaciami? I czy to ma znaczenie?
" Mapa" pokazuje, że ludzie od zawsze są tacy sami, zmienia się tylko sceneria, niczym na deskach teatru. Teatru życia.
Przy całej lawinie książek marnych i bylejakich debiut Barbary Sadurskiej jest jak powiew świeżego, wiosennego powietrza po długiej zimie.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toLiteracka perełka, elegancka, pełna znaczeń, która zmusza czytelnika do myślenia, otwartości, wędrówki, szukania rozwiązań i odkrywania tajemnic na przestrzeni wieków.
Siedem opowiadań które łączy pietnastowieczna mapa świata: dla...
Piękna, po prostu piękna narracja. Kontrola niesłychana - na przestrzeni kilku zdań akcja potrafi przenieść się w czasie kilkaset lat w sposób zupełnie niezauważalny dla czytelnika. Ciekawi mnie warsztat autorki - jak wygląda praca nad taką opowieścią.
Piękna, po prostu piękna narracja. Kontrola niesłychana - na przestrzeni kilku zdań akcja potrafi przenieść się w czasie kilkaset lat w sposób zupełnie niezauważalny dla czytelnika. Ciekawi mnie warsztat autorki - jak wygląda praca nad taką opowieścią.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNajpierw szukałem logicznych połączeń. Później dałem się ponieść opowieściom i powtarzalność zdarzeń sprawiła, że poczułem się jak wśród mieszkańców Macondo :) Niełatwa książka, pozostawia wiele do dopowiedzenia (albo nie),dająca dużo swobody w interpretacji. Chcącym czegoś więcej oczywiście polecam!
Najpierw szukałem logicznych połączeń. Później dałem się ponieść opowieściom i powtarzalność zdarzeń sprawiła, że poczułem się jak wśród mieszkańców Macondo :) Niełatwa książka, pozostawia wiele do dopowiedzenia (albo nie),dająca dużo swobody w interpretacji. Chcącym czegoś więcej oczywiście polecam!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWcale nie ciężko dziś o "dobrą książkę", "znakomity debiut" czy też “szczególnie dobrze zapowiadającą się autorkę”. Mnożące się wydawnictwa zasypują nas lepszymi i gorszymi tytułami, wszystko w pewnym momencie zlepia się w jedną całość, każdy fantastycznie bawi się słowem, lecz
Sadurska faktycznie się wyróżnia, jej proza jest wciągająca, nie jak serial który objaśnia widzowi każdy fragment swej ekranowej rzeczywistości, to proza, która wymaga od czytelnika inwestycji w postaci uruchomienia swoistych meandr wyobraźni, logiki, ale też czystej empatii!
Użytkowniku, jeśli znajdziesz cztery wolne godziny zmierz się z Mapą, jej historią i utrapieniem.
Wcale nie ciężko dziś o "dobrą książkę", "znakomity debiut" czy też “szczególnie dobrze zapowiadającą się autorkę”. Mnożące się wydawnictwa zasypują nas lepszymi i gorszymi tytułami, wszystko w pewnym momencie zlepia się w jedną całość, każdy fantastycznie bawi się słowem, lecz
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSadurska faktycznie się wyróżnia, jej proza jest wciągająca, nie jak serial który objaśnia...
🧩 Cienki, delikatny pergamin zwinięty w ciasny rulon schowany w czarnej tubie wyściełanej czerwonym aksamitem podróżuje przez różne epoki i ręce. Bierze udział w sztafecie jak pałeczka przekazywana z dłoni do dłoni podczas wyścigu przez morza, klasztorne cele, malarskie pracownie, zakurzone biblioteki i szpitalne sale śmierdzące lizolem.
🧩 Nielinearna i chaotyczna na pierwsze mgnienie oka opowieść została podzielona na siedem części - opowiadań lub, jak kto woli, mikropowieści. Ich struktura przypomina koncentryczne kręgi "Boskiej komedii" Dantego. Czytelnik wędruje wraz z bohaterami po epokach, miejscach i wydarzeniach. Oszałamiająca różnorodność dostaje dodatkowe wzmocnienie w postaci narratorów - pojawiają się bez uprzedzenia, od razu wprowadzając nić swojej opowieści, kategorycznie i bezlitośnie przerywając poprzednią. Czytelnik wróci do niej w skrawku kolejnego opowiadania lub pozostanie z głodem nienasyconej ciekawości, którą będzie musiał zaspokoić mocą swojej wyobraźni. Tym, co daje oparcie w tej rozchwianej historii, co ją spaja, jest drogocenna mapa, będąca obiektem stałego, niezdrowego pożądania, niezależnie od czasów, w których się pojawia, i ludzi, którzy o niej marzą.
🧩 Czytelnik musi samodzielnie powiązać te porwane nitki, znaleźć klucz do odczytania tej opowieści. To książka będąca łamigłówką, intelektualnym wyzwaniem. Tu nie ma ani prowadzenia za rączkę, ani wskazywania palcem. To proza najwyższej próby, dopieszczona w każdym szczególe - fabularnym, językowym, stylistycznym, strukturalnym - wymagająca od Czytelnika niebywałego zaangażowania, ogromnej koncentracji, zapamiętywania wątków, umiejętności ich dopasowania i czytelniczej biegłości.
Barbara Sadurska. Zapamiętajcie, proszę, to nazwisko. Będzie o Niej głośno.
🧩 Cienki, delikatny pergamin zwinięty w ciasny rulon schowany w czarnej tubie wyściełanej czerwonym aksamitem podróżuje przez różne epoki i ręce. Bierze udział w sztafecie jak pałeczka przekazywana z dłoni do dłoni podczas wyścigu przez morza, klasztorne cele, malarskie pracownie, zakurzone biblioteki i szpitalne sale śmierdzące lizolem.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to🧩 Nielinearna i chaotyczna na...