Zabójcze święta

Trochę fantazji, trochę realizmu; krótkie wprawki, nie angażują zbytnio ale i nie nudzą

Trochę fantazji, trochę realizmu; krótkie wprawki, nie angażują zbytnio ale i nie nudzą

Niektóre opowiadania fajne inne nie.

Niektóre opowiadania fajne inne nie.

Poddałem się po skończeniu drugiego opowiadania. Zero klimatu podobnie jak pocisk który wpadł mi w ręce rok temu. Już wiem skąd obniżka -70%. Nawet w takiej cenie nie polecam.

Poddałem się po skończeniu drugiego opowiadania. Zero klimatu podobnie jak pocisk który wpadł mi w ręce rok temu. Już wiem skąd obniżka -70%. Nawet w takiej cenie nie polecam.

Mroczne, magiczne, momentami krwawe święta okraszone czarnym humorem. Takie Boże Narodzenie serwują autorzy antologii kryminalnej "Zabójcze święta". Rzadko czytam opowiadania, tym razem zrobiłam wyjątek. Nie zaprzeczę, przyciągnęły mnie nazwiska. Nie zawiodłam się. Każde opowiadanie ma w sobie coś wciągającego, trzyma w napięciu, zaskakuje na końcu.

Mroczne, magiczne, momentami krwawe święta okraszone czarnym humorem. Takie Boże Narodzenie serwują autorzy antologii kryminalnej "Zabójcze święta". Rzadko czytam opowiadania, tym razem zrobiłam wyjątek. Nie zaprzeczę, przyciągnęły mnie nazwiska. Nie zawiodłam się. Każde opowiadanie ma w sobie coś wciągającego, trzyma w napięciu, zaskakuje na końcu.

Fajna, lekka (jeżeli można tak powiedzieć) książka. Dzięki temu, że jest to zbiór opowiadań to nie przywiązujemy się do bohaterów, a każdą historię można czytać osobno. Jedyne co mnie zastanawiało to, że w wielu historiach jedna z boahterek miała imię, które było różną wariacją od Aleksandra. NIe wiem czy to przypadek czy specjalny zabieg. Mnie historie wciągnęły - jedne bardziej, inne mniej, ale ogólnie przyjemna lektura. Idealna na wakacje w zimie :)

Fajna, lekka (jeżeli można tak powiedzieć) książka. Dzięki temu, że jest to zbiór opowiadań to nie przywiązujemy się do bohaterów, a każdą historię można czytać osobno. Jedyne co mnie zastanawiało to, że w wielu historiach jedna z boahterek miała imię, które było różną wariacją od Aleksandra. NIe wiem czy to przypadek czy specjalny zabieg. Mnie historie wciągnęły - jedne...

"Zabójcze święta" to antologia świąteczna z wątkami kryminalnymi jaką przeczytałam w święta. Są to opowiadania polskich autorów, ukazujących ten ważny czas w morderczy i kryminalny sposób. Każde opowiadanie to historia, która zaciekawi każdego czytelnika

"Zabójcze święta" to antologia świąteczna z wątkami kryminalnymi jaką przeczytałam w święta. Są to opowiadania polskich autorów, ukazujących ten ważny czas w morderczy i kryminalny sposób. Każde opowiadanie to historia, która zaciekawi każdego czytelnika

Spodziewałam się czegoś więcej, a tu wielkie rozczarowanie. Może 2 opowiadania były naprawdę dobre, ciekawe (choć nieskomplikowane, co jest związane z narzuconą przez antologię długością),reszta słaba - bez pomysłu, nudne... Gdyby nie to, że słuchałam w formie audiobooka, to na pewno nie dobrnęłabym do końca.

Spodziewałam się czegoś więcej, a tu wielkie rozczarowanie. Może 2 opowiadania były naprawdę dobre, ciekawe (choć nieskomplikowane, co jest związane z narzuconą przez antologię długością),reszta słaba - bez pomysłu, nudne... Gdyby nie to, że słuchałam w formie audiobooka, to na pewno nie dobrnęłabym do końca.

Sięgnęłam po "Zabójcze święta" teoretycznie w idealnym momencie, bo w święta właśnie, ale niestety to wcale nie okazało się gwarantem udanej lektury. Prawdę mówiąc zbiór opowiadań, w którym swój udział miało aż dziesięciu twórców prozy (dość znanych zresztą),okazał się mocno przeciętny, żeby nie powiedzieć słaby. Historie, które w większości nie wzbudzają emocji, nie zachwycają klimatem, ani nie pobudzają wyobraźni to nie jest coś, czego oczekiwałam.

Tak naprawdę - w moim odczuciu - ratują go tylko dwa opowiadania - "#Samotneświęta" Adriana Bednarka, gdzie pojawia się ciekawy twist fabularny, którego się nie spodziewałam oraz "Dodatkowe nakrycie" Artura Urbanowicza, w którym rzeczywiście mamy i ciekawy pomysł, i niepokojący klimat, i satysfakcjonującą klamrę na końcu opowiadania. Tych dwóch autorów dzięki temu krótkiemu spotkaniu chętnie poznam bliżej, by przekonać się co mają do zaoferowania w dłuższej formie.

Przykro mi to pisać, ale mam wrażenie, że większość historii z tej publikacji napisana została po prostu pod zadany temat, ale bez dbałości o to, by poza świątecznymi motywami naprawdę dawały czytelnikowi porządną porcję wrażeń. Zachęcać mały pewnie znane nazwiska, ale one niestety nie wystarczą, by nie czuć po lekturze niedosytu. Jak mam ogromny i tylko opowiadania Adriana Bednarka i Artura Urbanowicza powstrzymują mnie przed stwierdzeniem, że to była strata czasu.

Pełna opinia na K-czyta.pl: https://www.k-czyta.pl/2024/12/adrian-bednarek-kn-haner-i-inni.html

Sięgnęłam po "Zabójcze święta" teoretycznie w idealnym momencie, bo w święta właśnie, ale niestety to wcale nie okazało się gwarantem udanej lektury. Prawdę mówiąc zbiór opowiadań, w którym swój udział miało aż dziesięciu twórców prozy (dość znanych zresztą),okazał się mocno przeciętny, żeby nie powiedzieć słaby. Historie, które w większości nie wzbudzają emocji, nie...

Książkę przeczytałam w mgnieniu oka :) każde z opowiadań jest inne, pomysły na te krótkie fabuły były nieziemsko wciągające a po każdym opowiadaniu chciałoby się sięgnąć po całą książę autora. Z niektórymi z nich już się spotkałam a z innymi nie co niezwłocznie zamierzam nadrobić. Polecam!!!

Książkę przeczytałam w mgnieniu oka :) każde z opowiadań jest inne, pomysły na te krótkie fabuły były nieziemsko wciągające a po każdym opowiadaniu chciałoby się sięgnąć po całą książę autora. Z niektórymi z nich już się spotkałam a z innymi nie co niezwłocznie zamierzam nadrobić. Polecam!!!

Lubię różne świąteczne kombinacje, ale to była strata czasu. Dobrze, że audiobook szybko leciał i że opowiadania były w miarę krótkie, bo chyba bym tego nie strawiła do końca. Pierdoły totalne jak dla mnie.
Jedynym plusem w opowiadaniu A. Rogozińskiego jest nawiązanie do Róży Krull.

Lubię różne świąteczne kombinacje, ale to była strata czasu. Dobrze, że audiobook szybko leciał i że opowiadania były w miarę krótkie, bo chyba bym tego nie strawiła do końca. Pierdoły totalne jak dla mnie.
Jedynym plusem w opowiadaniu A. Rogozińskiego jest nawiązanie do Róży Krull.