Oddechy (Tom 1). Powód by oddychać

Dawno nie zdarzyło mi się, żeby tak mnie serce bolało podczas czytania książki. Sposób w jaki ukazane jest cierpienie i ból bohaterki naprawdę porusza.

Dawno nie zdarzyło mi się, żeby tak mnie serce bolało podczas czytania książki. Sposób w jaki ukazane jest cierpienie i ból bohaterki naprawdę porusza.

Na początku wszystko zapowiadało się naprawdę dobrze. To romans młodzieżowy napisany w lekki, przyjemny sposób — podczas czytania często łapałam się na tym, że po prostu się uśmiecham. Bohaterowie mierzą się z trudnym, nastoletnim życiem, a ich relacja jest dla nich odskocznią od problemów i sposobem na odnalezienie siebie nawzajem.
Szybko jednak okazało się, że mimo młodzieżowego charakteru książka porusza bardzo ciężkie tematy. Historie rodzinne bohaterów są trudne i momentami przytłaczające, co samo w sobie mogłoby być wartościowe, gdyby zostało odpowiednio poprowadzone. Niestety dla mnie granica została mocno przekroczona przez sposób przedstawienia przemocy.
Przemoc w tej książce jest zbyt dosadna, a co gorsza — zupełnie niewytłumaczona. Brakuje kontekstu, sensownego uzasadnienia czy pogłębienia psychologicznego postaci. Jest po prostu brutalna, bezpodstawna i bardzo nieprzyjemna w odbiorze. Dla mnie to kompletnie nierealne i trudne do zaakceptowania, zwłaszcza w książce kierowanej do młodszych czytelników.
Jestem osobą wrażliwą na takie tematy i nie potrafię czytać o przemocy opisanej w tak bezpośredni sposób, bez refleksji czy wyjaśnienia. W pewnym momencie dotarło do mnie, że chyba nie jestem już grupą docelową tej książki — i że dalsze czytanie nie ma sensu.
Ostatecznie musiałam odpuścić. Bezpodstawna, brutalna przemoc pokazana w tak dosadny sposób okazała się dla mnie nie do zniesienia. Szkoda, bo potencjał był naprawdę duży, ale ta forma przekazu całkowicie mnie odrzuciła.

Na początku wszystko zapowiadało się naprawdę dobrze. To romans młodzieżowy napisany w lekki, przyjemny sposób — podczas czytania często łapałam się na tym, że po prostu się uśmiecham. Bohaterowie mierzą się z trudnym, nastoletnim życiem, a ich relacja jest dla nich odskocznią od problemów i sposobem na odnalezienie siebie nawzajem.
Szybko jednak okazało się, że mimo...

Wróciłam do tej książki po paru latach w ramach reread. I tak jak za pierwszym razem gdy po nią sięgnęłam uderzyła mnie ponownie falą emocji i współczucia dla głównej bohaterki. Książka opisuje przemoc oraz realia życia osoby która doświadcza takich wydarzeń. Dla mnie jako zwykłego czytelnika temat który wydaje się odległy choć zdaję sobie sprawę że niestety „codzienny” i „powszechny” dla wielu osób. Zawsze będę polecać tę książkę jako „okienko” na świat takiej osoby

Wróciłam do tej książki po paru latach w ramach reread. I tak jak za pierwszym razem gdy po nią sięgnęłam uderzyła mnie ponownie falą emocji i współczucia dla głównej bohaterki. Książka opisuje przemoc oraz realia życia osoby która doświadcza takich wydarzeń. Dla mnie jako zwykłego czytelnika temat który wydaje się odległy choć zdaję sobie sprawę że niestety „codzienny” i...

Świetna książka. Emocjonalny rollercoaster. Ciarki przechodzą mi po plecach ilekroć uświadamiam sobie że takich historii w życiu prawdziwym jest wiele.

Świetna książka. Emocjonalny rollercoaster. Ciarki przechodzą mi po plecach ilekroć uświadamiam sobie że takich historii w życiu prawdziwym jest wiele.

Wspaniała ❤️🥺

Wspaniała ❤️🥺

Wróciłam do tej książki po paru latach w ramach reread. I tak jak za pierwszym razem gdy po nią sięgnęłam uderzyła mnie ponownie falą emocji i współczucia dla głównej bohaterki. Książka opisuje przemoc oraz realia życia osoby która doświadcza takich wydarzeń. Dla mnie jako zwykłego czytelnika temat który wydaje się odległy choć zdaję sobie sprawę że niestety „codzienny” i „powszechny” dla wielu osób. Zawsze będę polecać tę książkę jako „okienko” na świat takiej osoby.

Wróciłam do tej książki po paru latach w ramach reread. I tak jak za pierwszym razem gdy po nią sięgnęłam uderzyła mnie ponownie falą emocji i współczucia dla głównej bohaterki. Książka opisuje przemoc oraz realia życia osoby która doświadcza takich wydarzeń. Dla mnie jako zwykłego czytelnika temat który wydaje się odległy choć zdaję sobie sprawę że niestety „codzienny” i...

Przecudna książka, wzruszająca i wciągająca, polecam!!

Przecudna książka, wzruszająca i wciągająca, polecam!!

Niezła, dająca do myślenia. Nie mogę się doczekać kolejnej części.

Niezła, dająca do myślenia. Nie mogę się doczekać kolejnej części.

,,Powód, by oddychać" to przerażająco rzeczywista i brutalna historia zza zamkniętych drzwi, które kryją za sobą wiele bolesnych sekretów. Jestem pod wielkim wrażeniem złożoności fabuły stworzonej przez Rebeccę Donovan. Każdy szczegół został dotkliwie podkreślony, a ogólny zarys nie napawa optymizmem. Przyznam szczerze, że było mi ciężko czytać o losie Emily Thomas, bardzo wczułam się w jej postać i bywały momenty, gdy zwyczajnie zalewałam się łzami czytając. Powieść zdecydowanie należy do tych mocniejszych i sądzę, że nie nadaje się dla młodych czytelników (ze względu na zawartą w niej przemoc). Styl pisania autorki może i nie wyróżnia się w tłumie, jednak historia przez nią stworzona już tak i zasługuje na wielkie wyróżnienie. Książka wciąga od pierwszych stron i od nich również zdradza główną problematykę — przemoc. Powiedziałabym nawet, że dokładne opisy przedstawione w powieści są zbyt dokładne. Po lekturze długo nie mogłam dojść do siebie, łzy same płynęły po policzkach, a ręce drżały. Przeżyłam prawdziwe emocjonalne tsunami czytając dzieło Donovan.

Emily Thomas to ambitna i pełna niezliczonych talentów nastolatka. Jednak za maską skupionej na nauce, cichej szarej myszki nie nawiązującej z nikim kontaktów, kryje się zakompleksiona, samotna, stłamszona, przerażona i przede wszystkim niczemu niewinna młoda dziewczyna. Jej najlepszą i zarazem jedyną przyjaciółką jest szkolna piękność o wdzięcznym imieniu Sara, na którą Emma (bo tak do Emily zwracał się za życia ojciec) zawsze może liczyć. Główna bohaterka ze względu na skomplikowaną sytuację rodzinną przebywa pod opieką wujostwa - Carol i George'a. Ludzi, którzy stworzyli jej piekło na ziemi. Jednak dziewczyna znosi cierpienia z pokorą, nie uskarżając się. Codziennie odlicza dni do wyrwania się z domu kata, bo tym właśnie jest dla niej bezwzględna Carol.

Nieoczekiwanie w życiu Emmy pojawia się nieproszony gość, który wywraca wszystko do góry nogami. Burząc mur, który tworzyła wokół siebie skrupulatnie przez ostatnie cztery lata. Nowy uczeń - Evan Mathews sprawia, że wszystko staje się trudniejsze. Do tej pory Sara była jedyną osobą, która znała częściowo prawdę o tym, co działo się w domu Emmy. Wiedziała, że Carol ma napady złości, podczas których boleśnie daje odczuć dziewczynie, że jest nikim i nigdy nie będzie nic warta. Evan to zupełnie inna kwestia... bo przecież nie powinien nawet próbować się do niej zbliżyć, a jednak to zrobił. Mimo protestów ze strony Emily, mimo jasnych sygnałów, które miały go zniechęcić.

Problem w tym, że Emma nie była gotowa na poznanie Evana, a tym bardziej na to, żeby dać mu się poznać. Ich historia jest z kategorii tych skomplikowanych, jednak zdecydowanie warto sięgnąć po "Powód, by oddychać" by ją poznać.

,,Powód, by oddychać" to przerażająco rzeczywista i brutalna historia zza zamkniętych drzwi, które kryją za sobą wiele bolesnych sekretów. Jestem pod wielkim wrażeniem złożoności fabuły stworzonej przez Rebeccę Donovan. Każdy szczegół został dotkliwie podkreślony, a ogólny zarys nie napawa optymizmem. Przyznam szczerze, że było mi ciężko czytać o losie Emily Thomas, bardzo...

Moim zdaniem książka mocno przesadzona. Główna bohaterka tak naprawdę mogłaby zareagować na przemoc w jej stronę i ewentualnie wyprowadzić się do swojej bogatej przyjaciółki. Wujostwo i tak jej nie chciało u siebie w domu, a nawet jeśli by ją stamtąd zabrali to miała wiele dowodów na to że się nad nią znecają. W jednym fragmencie jest napisane że nie chciała nic z tym zrobić, żeby jej kuzynostwo miało rodziców. Ale dla mnie- osobiście- wolałabym żeby dzieci miały rodzinę zastępczą niż miałabym być narażana na utratę życia.

Moim zdaniem książka mocno przesadzona. Główna bohaterka tak naprawdę mogłaby zareagować na przemoc w jej stronę i ewentualnie wyprowadzić się do swojej bogatej przyjaciółki. Wujostwo i tak jej nie chciało u siebie w domu, a nawet jeśli by ją stamtąd zabrali to miała wiele dowodów na to że się nad nią znecają. W jednym fragmencie jest napisane że nie chciała nic z tym...