Wiedźmin. Szpony i kły

Szanuje wszystkich, którym świat wiedźmina podpasował. To nie jest mój świat.

Szanuje wszystkich, którym świat wiedźmina podpasował. To nie jest mój świat.

Dzięki tej książce zrozumiałem że do wniknięcia w świat Wiedźmina lepiej się nadają krótkie formy, nawet jeśli nie wyszły spod pióra samego Sapkowskiego. Biorąc tę książkę do ręki nawet nie wiedziałem że jest to zbiór opowiadań napisanych przez różnych pisarzy w ramach konkursu. Nie uda mi się opisać tego jak dobrze się bawiłem przy każdym opowiadaniu, rozpoczynającym się od klimatycznego biało-czarnego rysunku. Rozpoczynając każde kolejne opowiadanie zastanawiałem się jaki aspekt świata ono rozwinie i ani razu się nie zawiodłem, było tutaj wszystkiego po trochu i to w idealnych proporcjach.

Dzięki tej książce zrozumiałem że do wniknięcia w świat Wiedźmina lepiej się nadają krótkie formy, nawet jeśli nie wyszły spod pióra samego Sapkowskiego. Biorąc tę książkę do ręki nawet nie wiedziałem że jest to zbiór opowiadań napisanych przez różnych pisarzy w ramach konkursu. Nie uda mi się opisać tego jak dobrze się bawiłem przy każdym opowiadaniu, rozpoczynającym się...

Sięgnąłem po tę książkę tylko ze względu na moją miłość do Wiedzmina. Nie miałem żadnych oczekiwań, nie czytałem też recenzji, więc nie wiedziałem czego się spodziewać. Przyznam, że się mocno zaskoczyłem. Zbiór jest oczywiście nierówny ale czyta się go bardzo, bardzo przystępnie. Czuć klimat, czuć inwencję twórczą. Mocne 7!

Sięgnąłem po tę książkę tylko ze względu na moją miłość do Wiedzmina. Nie miałem żadnych oczekiwań, nie czytałem też recenzji, więc nie wiedziałem czego się spodziewać. Przyznam, że się mocno zaskoczyłem. Zbiór jest oczywiście nierówny ale czyta się go bardzo, bardzo przystępnie. Czuć klimat, czuć inwencję twórczą. Mocne 7!

Ależ te opowiadania są dobre! Chociaż nie wyszły spod pióra Sapkowskiego, to trzymają poziom. Różnorodność pomysłów, wątków i perspektyw godna uwagi. Nie ma co się uprzedzać, że to nie oryginalny Sapkowski. Lepiej z otwartym umysłem zapoznać się z twórczością jego naśladowców :)

Ależ te opowiadania są dobre! Chociaż nie wyszły spod pióra Sapkowskiego, to trzymają poziom. Różnorodność pomysłów, wątków i perspektyw godna uwagi. Nie ma co się uprzedzać, że to nie oryginalny Sapkowski. Lepiej z otwartym umysłem zapoznać się z twórczością jego naśladowców :)

Wydawanie opowiadań w zbiorze sugerującym, że napisał go sam Sapkowski (a nie napisał) powinno być surowo zabronione. Bo mnie jego ogromne nazwisko na okładce wprowadziło niestety w błąd przy zakupie. Kiedy zabrałam się za czytanie okazało się, że to zbiór opowiadań ze świata Wiedźmina napisany przez różne osoby, a sam Sapkowski użyczył tylko swojego nazwiska do wklepania na okładkę.

Cóż ja Wam mogę powiedzieć... Tego nie dało się niestety czytać. Kupiłam ten zbiór jakieś 5 lat temu i od tego czasu starałam się czytać na raty po jednym opowiadaniu. W końcu udało mi się dobrnąć do końca. Moim zdaniem to są zwyczajne fanfiki niedorastające Sadze o Wiedźminie do pięt. Bardzo żałuje wydanych na to pieniędzy i zmarnowanego czasu... Chociaż w sumie mogłam na własnej skórze się przekonać o tym, jakie to słabe, więc Wy nie musicie : D

Wydawanie opowiadań w zbiorze sugerującym, że napisał go sam Sapkowski (a nie napisał) powinno być surowo zabronione. Bo mnie jego ogromne nazwisko na okładce wprowadziło niestety w błąd przy zakupie. Kiedy zabrałam się za czytanie okazało się, że to zbiór opowiadań ze świata Wiedźmina napisany przez różne osoby, a sam Sapkowski użyczył tylko swojego nazwiska do wklepania...

Bardzo fajny zbiór opowiadań i piszę to z pozycji osoby, która nigdy nie przepadała za fan-fic'ami.
Na 11 opowiadań były może ze 3 które mi się nie podobały albo były średnie. A reszta stała raczej na solidnym poziomie - z czego dwa albo trzy były na tyle dobre, że gdyby ktoś je umieścił w Mieczu Przeznaczenia albo Ostatnim Życzeniu i dał do przeczytania zupełnie nowemu czytelnikowi, to jestem pewien, że zostałyby uznane za opowiadania samego Sapka.

Bardzo fajny zbiór opowiadań i piszę to z pozycji osoby, która nigdy nie przepadała za fan-fic'ami.
Na 11 opowiadań były może ze 3 które mi się nie podobały albo były średnie. A reszta stała raczej na solidnym poziomie - z czego dwa albo trzy były na tyle dobre, że gdyby ktoś je umieścił w Mieczu Przeznaczenia albo Ostatnim Życzeniu i dał do przeczytania zupełnie nowemu...

Jedne opowiadania lepsze, drugie gorsze. Najbardziej spodobały mi się tytułowe "Szpony i kły" oraz "Lekcja samotności".

Jedne opowiadania lepsze, drugie gorsze. Najbardziej spodobały mi się tytułowe "Szpony i kły" oraz "Lekcja samotności".

Kres cudów 6/10
Krew na śniegu 6/10
Ironia losu 7/10
Co dwie głowy 8/10
Skala powinności 8/10
Bez wzajemności 8/10
Lekcja samotności 8/10
Nie będzie śladu 8/10
Dziewczyna, która nigdy nie płakała 8/10
Ballada o kwiatuszku 2/10
Szpony i kły 3/10

Kres cudów 6/10
Krew na śniegu 6/10
Ironia losu 7/10
Co dwie głowy 8/10
Skala powinności 8/10
Bez wzajemności 8/10
Lekcja samotności 8/10
Nie będzie śladu 8/10
Dziewczyna, która nigdy nie płakała 8/10
Ballada o kwiatuszku 2/10
Szpony i kły 3/10

Swoisty „Tribute to Andrzej Sapkowski.” Zbiór opowiadań stworzonych przez miłośników prozy Pana Andrzeja w szeroko pojętym klimacie wiedźmińskim. Okładka nawiązuje szatą graficzną do ostatniego wydania przygód Geralta i jego towarzyszy, dzięki czemu można postawić tę książkę na jednej półce z innymi pozycjami z cyklu. Można, aczkolwiek mam wątpliwości czy akurat ten tytuł w pełni na to zasługuje. Próby pisania w czyimś stylu, bądź inspirowanie się czyjąś twórczością nie są rzeczą nową. Za naszą wschodnią granicą powstały chociażby „Opowieści ze świata Wiedźmina”. Jednakże wynik tych prób nie zawsze jest zadowalający. Podchodziłem do tego zbioru z nastawieniem na dobrą lekturę i niestety nie jestem usatysfakcjonowany. Opowiadania konkursowe są dość nierówne, fascynacja młodych autorów światem stworzonym z takim pietyzmem przez Andrzeja Sapkowskiego czy też zauroczenie dotychczasowymi kreacjami postaci nie wyszło na dobre. W sumie większości przebieg wydarzeń jest dość przewidywalny. Rozumiem jednak głód czytelniczy i wewnętrzną potrzebę aby ta seria miała swoją kontynuację, choćby w pobocznych wątkach. Trochę przypomina to „czarną serię” stworzoną przez miłośników prozy Roberta E. Howarda, poświęconą przygodom Conana z Cymerii. Ponad 70 tomów wydanych przez oficyny Amber oraz PIK robi wrażenie, ale czy były one równie dobre jak oryginał ? Na podobne pytanie odnośnie „Szponów i kłów” każdy czytelnik musi sam udzielić sobie odpowiedzi.

Swoisty „Tribute to Andrzej Sapkowski.” Zbiór opowiadań stworzonych przez miłośników prozy Pana Andrzeja w szeroko pojętym klimacie wiedźmińskim. Okładka nawiązuje szatą graficzną do ostatniego wydania przygód Geralta i jego towarzyszy, dzięki czemu można postawić tę książkę na jednej półce z innymi pozycjami z cyklu. Można, aczkolwiek mam wątpliwości czy akurat ten tytuł w...

Cieakwe spotkanie z weidźmińskim światem bez Sapkowskiego. Warto.

Cieakwe spotkanie z weidźmińskim światem bez Sapkowskiego. Warto.