The Separation

Jest to druga powieść Preista, którą miałam okazję czytać i ponownie uważam go za bardzo dobrego pisarza, choć Rozłąka nie należy do najłatwiejszych książek. Przy czytaniu jej niespiesznie, z wysoką uważnością można z niej wyciągnąć naprawdę dużo, ale ciężko uniknąć odczucia, że sedno tej historii trochę się rozmywa, jakby autor celowo nie chciał czytelnikowi powiedzieć, o co chodzi.
Kreacja braterskiej więzi wychodzi znakomicie, choć w drugiej połowie książki więcej mamy wycinków i wtrąceń do głównej fabuły, które stanowią relację z wydarzeń i rzeczywistej akcji i stąd ten efekt niejednoznaczności.
Historia jest ciekawa, autor buduje ją wokół wojskowego lotnictwa, co chwilami może znużyć, ale całokształt wypada bardzo dobrze. I naprawdę polecam skupić się podczas czytania, żeby detale nie uciekały.

Jest to druga powieść Preista, którą miałam okazję czytać i ponownie uważam go za bardzo dobrego pisarza, choć Rozłąka nie należy do najłatwiejszych książek. Przy czytaniu jej niespiesznie, z wysoką uważnością można z niej wyciągnąć naprawdę dużo, ale ciężko uniknąć odczucia, że sedno tej historii trochę się rozmywa, jakby autor celowo nie chciał czytelnikowi powiedzieć, o...

Książka dosyć niezwykła i faktycznie działa na wyobraźnię. Dosyć szybko przekonujemy się, że nie możemy być nigdy pewni, że to co czytamy dzieje się na prawdę, bo często okazuje się to tylko imaginacją jednego z bohaterów. Kiedy już przyjęliśmy i zaakceptowaliśmy jakiś fakt , nagle, ku naszemu zdumieniu, dowiadujemy się, że losy jednego z bliźniaków potoczyły się inaczej , do końca jednak nie będziecie pewni jak. Bardzo lubię , gdy autor pozwala nam spojrzeć na sprawy oczami różnych osób, to nadaje całości lepszego kolorytu . Polecam.

Książka dosyć niezwykła i faktycznie działa na wyobraźnię. Dosyć szybko przekonujemy się, że nie możemy być nigdy pewni, że to co czytamy dzieje się na prawdę, bo często okazuje się to tylko imaginacją jednego z bohaterów. Kiedy już przyjęliśmy i zaakceptowaliśmy jakiś fakt , nagle, ku naszemu zdumieniu, dowiadujemy się, że losy jednego z bliźniaków potoczyły się...

Bardzo dziwna to była książka. Z początku nawet nie wiedziałam, dlaczego książka o II wojnie światowej znalazła się w Uczcie Wyobraźni. Szybko jednak coś mi się zaczęło nie zgadzać... i nie zgadzało się już do samego końca. Wrażenie nieoczywistości pogłębiał sposób prowadzenia fabuły - poszatkowana, nieliniowa, opowiadana z kilku różnych punktów widzenia, złożona także z fragmentów listów, notatek i raportów. Tytułowa rozłąka sięgała daleko głębiej, niż mogłoby się wydawać. Książkę czytało się niełatwo ze względu na mnogość rzeczywistości, ale było warto.

Bardzo dziwna to była książka. Z początku nawet nie wiedziałam, dlaczego książka o II wojnie światowej znalazła się w Uczcie Wyobraźni. Szybko jednak coś mi się zaczęło nie zgadzać... i nie zgadzało się już do samego końca. Wrażenie nieoczywistości pogłębiał sposób prowadzenia fabuły - poszatkowana, nieliniowa, opowiadana z kilku różnych punktów widzenia, złożona także z...

Rozłąka zrobiła na mnie duże wrażenie. Autor osadza akcję w czasach II Wojny Światowej i cały czas bawi się z czytelnikiem, pozostawiając liczne otwarte, często alternatywne wątki. Przedstawiana rzeczywistość pozostaje cały czas rozmyta, niedopowiedziana (wydaje mi się, że aby docenić książkę konieczna jest pewna znajomość historii dotycząca tamtego okresu).

Książka z jednej strony skłania do refleksji (przynajmniej mnie skłoniła),a z drugiej strony po prostu przyjemnie się ją czyta. Niektóre wątki pozostają wprawdzie niewyjaśnione, ale wobec przyjętej przez autora konwencji wydaje mi się, że nie jest to wada Rozłąki.

Rozłąka zrobiła na mnie duże wrażenie. Autor osadza akcję w czasach II Wojny Światowej i cały czas bawi się z czytelnikiem, pozostawiając liczne otwarte, często alternatywne wątki. Przedstawiana rzeczywistość pozostaje cały czas rozmyta, niedopowiedziana (wydaje mi się, że aby docenić książkę konieczna jest pewna znajomość historii dotycząca tamtego okresu).

Książka z...

Kilka razy zdarzyło mi się być na takiej imprezie. Najlepsi kumple, fajna muzyczka w tle, meczyk w TV, dobre żarcie, piwko, wódeczka, kto co lubi. Gadka się jednak nie klei, wszyscy męczą kolejny raz tematy o pracy albo pracują nad zmęczeniem szeroko ziewając. W powietrzu coś czuć, to pewnie perspektywa dalszego baletu na mieście, oddalająca się, mocno obudowana murem naszych pragnień na który najwyraźniej nikt nie ma ochoty się wspinać, zaraz powiemy sobie że za starzy jesteśmy na takie zabawy i rozejdziemy się do żon.

Ale w sumie nie jest źle, są kumple, fajna muzyczka w tle, meczyk w TV, dobre żarcie, piwko, wódeczka, kto co lubi. Młodzież mówi na to chillout.

I nagle rusza, kulka wskakuje we właściwe miejsce, akcja wchodzi w szybsze tempo, a muzyczka nie leci już w tle tępo. Rozmawia każdy z każdym, WSZYSTKIE żarty są śmieszne i każdy wygrałby Taniec z Gwiazdami.

Rano oglądam zdjęcia na telefonie, czytam smsy wysłane, odebrane, sprawdzam konto. O co tam chodziło? Czemu wyszedł Kołobrzeg a nie Konstancin? Cofam się o kilkadziesiąt stron.

Tę książkę odbieram podobnie. Jest w niej wszystko co lubię, choć pewne schematy się powtarzają a akcja lekko ciągnie - raczej celowy zabieg patrząc na to co dzieje się później. Ta gra wstępna jest subtelna, autor drażni i pobudza wyobraźnię czytelnika, by w połowie opowieści wrzucić nagle piąty bieg, a następnie zawrócić na ręcznym wykręcając mózg na drugą stronę.

Kilka razy zdarzyło mi się być na takiej imprezie. Najlepsi kumple, fajna muzyczka w tle, meczyk w TV, dobre żarcie, piwko, wódeczka, kto co lubi. Gadka się jednak nie klei, wszyscy męczą kolejny raz tematy o pracy albo pracują nad zmęczeniem szeroko ziewając. W powietrzu coś czuć, to pewnie perspektywa dalszego baletu na mieście, oddalająca się, mocno obudowana murem...

Historia zapowiadała się intrygująco, a wychodzę z kina rozczarowany. Dużo pochlebnych recenzji, a odnoszę wrażenie, że bardziej chcących, niż faktycznie odzwierciedlających wartość powieści Priesta.
Przede wszystkim "Rozłąka" jest przegadana, przynudzająca, zwyczajnie za długa, przez co całość traci na dynamice i rozmywa i tak trudną w odbiorze konstrukcję głównej osi fabularnej, tak ze 100 stron mnie i byłoby zdecydowanie lepiej.
Trudno jest mi się też zgodzić z opiniami, że Priest kunsztownie podołał swojej koncepcji literackiej, czyli tytułowemu "rozdzieleniu". Poza separacją bliźniaków (wspólnie występują jedynie do momentu wyścigu wioślarskiego),to reszta "podziałów", w szczególności te wszystkie alternatywne linie rzeczywistości, są fantasmagorycznie rozmyte, przez to nie można ustalić, czy i gdzie faktycznie mają one miejsce, gdzie się rozchodzą, ile ich faktycznie jest itd.
Odniosłem również wrażenie, że zbyt nachalna, sztuczna, uproszczona (albo też z innej strony - nadto "aryjska") jest wizja autora w zakresie bliźniactwa Niemiec i Anglii.
Niewątpliwie jest to przyzwoita literatura, ma się poczucie obcowania z czymś nietuzinkowym i pobudzającym wyobraźnię, szkoda że autor nie do końca podołał swemu ambitnemu zadaniu.

Historia zapowiadała się intrygująco, a wychodzę z kina rozczarowany. Dużo pochlebnych recenzji, a odnoszę wrażenie, że bardziej chcących, niż faktycznie odzwierciedlających wartość powieści Priesta.
Przede wszystkim "Rozłąka" jest przegadana, przynudzająca, zwyczajnie za długa, przez co całość traci na dynamice i rozmywa i tak trudną w odbiorze konstrukcję głównej osi...

Za serię Uczta Wyobraźni wydawnictwo Mag powinniśmy po rękach całować. Wiary w czytelników i odwagi wymaga publikowanie utworów, które fantastyką są w takim samym stopniu, w jakim nią nie są, natomiast są w najwyższym stopniu dobrą i często wybitną, nierzadko także trudną w recepcji literaturą. I jakże pięknie edytorsko się prezentują te książki!
Niniejszej powieści nie nazwałbym wybitną, interesującą za to z pewnością, szczególnie dla tych, którzy lubują się w literaturze faktu traktującej o historii najnowszej. Oni docenią rozwodzenie się nad postaciami rzeczywistymi (Churchill, Hess) i nad opisami bitew, strategii i takich tam, inni będą niemile rozczarowani, gdy narrator poświęci odrobinę uwagi miłości swojego życia, jednocześnie detalicznie i z zamiłowaniem opisując np. budowę samolotu. Jakie to brytyjskie...
Ogólna refleksja jest dla wszystkich - zawsze można spojrzeć inaczej na to, co w naszym świecie było, a zatem i na to, co na nim jest teraz. Potrzeba nam literatury otwierającej umysły, a ta taka jest.

Za serię Uczta Wyobraźni wydawnictwo Mag powinniśmy po rękach całować. Wiary w czytelników i odwagi wymaga publikowanie utworów, które fantastyką są w takim samym stopniu, w jakim nią nie są, natomiast są w najwyższym stopniu dobrą i często wybitną, nierzadko także trudną w recepcji literaturą. I jakże pięknie edytorsko się prezentują te książki!
Niniejszej powieści nie...

Pomysł fajny, ale wykonanie jakieś takie męczące.

Pomysł fajny, ale wykonanie jakieś takie męczące.

Największą zaletą tej książki jest oryginalność, naprawdę trudno powiedzieć, że jest podobna do jakiejś innej książki. Najlepiej nie czytać żadnych recenzji, tylko samemu przeczytać, posłuchać, jak kto woli, bo warto.

Największą zaletą tej książki jest oryginalność, naprawdę trudno powiedzieć, że jest podobna do jakiejś innej książki. Najlepiej nie czytać żadnych recenzji, tylko samemu przeczytać, posłuchać, jak kto woli, bo warto.

Inteligentna bestia z Priesta, choć trochę przekombinował, zostawił czytelnika z wątpliwościami czy umysł wszystko odgadł i dopasował... Wciąż tego nie wiem.
Niezwykła łamigłówka, wspaniała historia opisana prostym językiem choć w zróżnicowanych formach literackich. Wszelkiego rodzaju listy, dzienniki, raporty bardzo uwiarygodniły powieść. Priest pokazał, że wielka wyobraźnia to nie tylko barwne opisy i kwiecisty język, głównie liczy się pomysł i warsztat autorski. Podszedł mi ten Jego subtelny, nienachalny sposób pisania.
Nie ukrywam, że jestem lekko skołowany, nie wszystko mi tu gra, świeżo po przeczytaniu poszukiwałem jeszcze spójności fabuły. Cały czas ten list Levego wszystko burzy, chyba że bliźniacy zawsze mają wspólne choroby psychiczne.
Wspaniała historia alternatywna, Hess, Churchill, II Wojna Światowa na pierwszym planie. Oczywiście to losy bliźniaków Sawyer niosą książkę jednak. Prawdziwe wydarzenia przeplatają się z fikcyjnymi, realizm z niedostrzegalnymi fantazjami.
Z pozoru dość błaha opowieść rodzinna przeradza się w historię pełną emocji, dziwnych zdarzeń, urojeń. W drugiej części często zadawałem sobie pytanie: co tu się wyrabia? Co prawdą, a co kłamstwem jest? Dobrze spędzony czas.

Inteligentna bestia z Priesta, choć trochę przekombinował, zostawił czytelnika z wątpliwościami czy umysł wszystko odgadł i dopasował... Wciąż tego nie wiem.
Niezwykła łamigłówka, wspaniała historia opisana prostym językiem choć w zróżnicowanych formach literackich. Wszelkiego rodzaju listy, dzienniki, raporty bardzo uwiarygodniły powieść. Priest pokazał, że wielka...