Karaluchy

Drugi tom przygód słynnego Harrego. Ciekawa pozycja Ale nie jest to dla mnie bestseller. Fajnie się to czyta… duża otoczka tego co się dzieje wokół niż samej intrygi… te opisy… przywołania… fajne to… kolejne części już w kolejce… sam nie wiem dlaczego dopiero teraz sięgnąłem po są serie…

Drugi tom przygód słynnego Harrego. Ciekawa pozycja Ale nie jest to dla mnie bestseller. Fajnie się to czyta… duża otoczka tego co się dzieje wokół niż samej intrygi… te opisy… przywołania… fajne to… kolejne części już w kolejce… sam nie wiem dlaczego dopiero teraz sięgnąłem po są serie…

Karaluchy, druga przygoda kultowego już w świecie thrillerów Harry’ego Hole’a, przenosi nas z słonecznej i pogodnej Australii prosto do zabijającego upałem, dusznego w oparach opium Bangkoku. Zamordowany został norweski ambasador w skandalicznych okolicznościach dziecięcej pornografii i ulicznej prostytucji. Skandynawska prawica chyląca się w notowaniach ku upadkowi wysyła na miejsce znanego światu śledczego, który nie zdając sobie sprawy że został rzucony na straconą misję postara się rozwikłać, pomimo traumy z Australii i alkoholizmu, tę trudną sprawę. Nesbo jak ma to w zwyczaju miota się po ulicach stolicy Tajlandii ukazując nam wszechobecny seks-biznes dla obcokrajowców, dominującą w zawodach prostytucję, ulicznych handlarzy heroiną i popularnym wspomnianym opium. W poszukiwaniu jakiegokolwiek tropu Hole będzie pływał wodnymi kanałami przydomowymi stanowiącymi atrakcję turystyczną, zapozna się z brutalną sztuką kickboxingu a także z hazardem nielegalnych walk kogutów. Miasto i kultura Tajlandii sprowadzona zostaje najczęściej do ciężkich warunków pogodowych, dźwięków syren wodnych barek i rozwijającego się centrum biznesu wraz z nową autostradą, dla fanów folkloru i mitów kultur (jak w przypadku wcześniej Aborygenów) pozostaje tylko fakt istnienia paru nadrzewnych kapliczek dla głodnych duchów, bowiem Nesbo całkowicie rezygnuje z mistycyzmu na rzecz monotonnego thrillera kryminalnego. To fakt istnienia dziecięcej pornografii i pedofilów nurtuje autora najbardziej, zwłaszcza wśród lokalnego potentata przemysłowego szantażowanego pewnymi zdjęciami przez zamordowanego ambasadora. Wszystkie tropy wiodą do owego milionera przez większość książki, co jest dużą zmianą w stosunku do narracji poprzedniej części. Ale czy słusznie to on jest jednorazowym mordercą tuszującym swoje grzechy? Agent ONZ na zlecenie, była żona wraz z niepełnosprawną córką dziedziczącą majątek, Jens – uznany makler giełdowy mający romans z kimś z rodziny ambasadora, każdy z nich tak naprawdę może być mordercą, i to wyjaśnienie musi znaleźć Hole wraz z silną i stanowczą lokalną oficer policji, Liz Crumley. Karaluchy to dość przewidywalna powieść, w której wraz z pojawieniem się tzw. „twistu fabularnego” wszystko staje się wprost banalne i oczywiste, i chociaż znaczna większość fanów cyklu preferuje późniejsze norweskie części, to Karaluchy posiadają swój nieoczywisty urok światowy wojaży, których chciałoby się po prostu otrzymać więcej.

Karaluchy, druga przygoda kultowego już w świecie thrillerów Harry’ego Hole’a, przenosi nas z słonecznej i pogodnej Australii prosto do zabijającego upałem, dusznego w oparach opium Bangkoku. Zamordowany został norweski ambasador w skandalicznych okolicznościach dziecięcej pornografii i ulicznej prostytucji. Skandynawska prawica chyląca się w notowaniach ku upadkowi wysyła...

W kategorii "kryminał" dałabym nawet 8, ale literacko aż tak dobre to nie jest ;-) Jednakowoż postaci, suspens, intryga, tło - to się naprawdę broni i dziwne, że dopiero teraz sięgnęłam po Nesbo

W kategorii "kryminał" dałabym nawet 8, ale literacko aż tak dobre to nie jest ;-) Jednakowoż postaci, suspens, intryga, tło - to się naprawdę broni i dziwne, że dopiero teraz sięgnęłam po Nesbo

Całkiem spoko kryminał. Dla mnie fajne w nim było głównie to, że dzieje sie w Bangkoku w roku 1998. Opisy Sukhumvit jako jakiejś prawie peryferyjnej uliczki czy całe tło Azjatyckiego kryzysu finansowego, dodawało sporo smaczku. Do tego autor względnie nieźle uniknął jakiś najgorszych pułapek orientalizacji, esencjalizacji i całej reszty. Nie, że całkiem, ale jak na tego rodzaju literature jest nienajgorzej.

Całkiem spoko kryminał. Dla mnie fajne w nim było głównie to, że dzieje sie w Bangkoku w roku 1998. Opisy Sukhumvit jako jakiejś prawie peryferyjnej uliczki czy całe tło Azjatyckiego kryzysu finansowego, dodawało sporo smaczku. Do tego autor względnie nieźle uniknął jakiś najgorszych pułapek orientalizacji, esencjalizacji i całej reszty. Nie, że całkiem, ale jak na tego...

Rewelacyjne są superprodukcje Audioteki, a ta szczególnie dzięki świetnej obsadzie aktorskiej, która dodaje tej historii niesamowity smaczek.
Sama intryga - jak to u Nesbo – niezbyt skomplikowana, ale jest wciągająca i dobrze poprowadzona, dlatego słuchało się jej z wielką przyjemnością.
Dobry kryminał.

Rewelacyjne są superprodukcje Audioteki, a ta szczególnie dzięki świetnej obsadzie aktorskiej, która dodaje tej historii niesamowity smaczek.
Sama intryga - jak to u Nesbo – niezbyt skomplikowana, ale jest wciągająca i dobrze poprowadzona, dlatego słuchało się jej z wielką przyjemnością.
Dobry kryminał.

Jakoś to doczytalam

Jakoś to doczytalam

Jo Nesbo zawsze zaskakuje zakończeniem. W połowie nie mogłam się już doczekać finału. Końcówka sztos.

Jo Nesbo zawsze zaskakuje zakończeniem. W połowie nie mogłam się już doczekać finału. Końcówka sztos.

Przeczytałam jednym tchem.Lubię serie kryminalne tego autora każdy tom jest o innej zbrodni z tym samym policjantem

Przeczytałam jednym tchem.Lubię serie kryminalne tego autora każdy tom jest o innej zbrodni z tym samym policjantem

Uwielbiam Jo Nesbo. Bez wyjątku

Uwielbiam Jo Nesbo. Bez wyjątku

Typowy Harry Hole. Lekko się czyta, fajnie skonstruowana, bohaterów da się lubić. Dla mnie fajna na leżak.

Typowy Harry Hole. Lekko się czyta, fajnie skonstruowana, bohaterów da się lubić. Dla mnie fajna na leżak.