„Zatruta krew” to druga część znakomitej powieści norweskiego pisarza Jo Nesbø „Królestwo”. Akcja toczy się osiem lat później i jest równie emocjonująca. Główni bohaterowie, znani z części pierwszej bracia Opgardowie, osiągnęli już swoje cele. Carl prowadzi luksusowy hotel i planuje jego rozbudowę. Roy jest właścicielem stacji benzynowej i zamierza założyć park rozrywki, w którym będzie największy rollercoaster na świecie. Chce w ten sposób upamiętnić Shannon, swoją zmarłą kochankę i jednocześnie żonę brata. W książce pojawia się w tym miejscu polski akcent. Bohater zachwycił się drewnianą kolejką górską Zadrą z Energylandii w Zatorze i chce podobną wybudować w swojej miejscowości – w małej górskiej wiosce Os, gdzie toczy się akcja.
Pierwsza część serii, „Królestwo”, zachwyciła mnie niesamowicie. Książka była tak dobra, że długo nie mogłam o niej zapomnieć. Autor wprowadził oryginalny i trochę ryzykowny pomysł uczynienia jednocześnie głównym bohaterem i narratorem postaci, która ma dużo na sumieniu. Manipulując emocjami czytelnika, wykorzystując nagłe zwroty akcji, tajemnice z przeszłości i szokujące zakończenie, Jo Nesbø pokazał cały swój kunszt pisarski. Autor stworzył dzieło będące i thrillerem, i powieścią psychologiczną jednocześnie, dzieło zaskakujące i wspaniałe. Druga część, „Zatruta krew”, niczym nie ustępuje „Królestwu”. Jest równie dobra. Czytałam z ogromnym zainteresowaniem, nie mogąc się od książki oderwać.
Warto wspomnieć, że „Zatrutą krew” można czytać, nie znając części pierwszej. Autor w początkowych rozdziałach przypomina najważniejsze fakty. Nie jest to żadne nudne streszczenie. Wspomnienia wplecione są w nowe wydarzenia, dzięki czemu czytanie przebiega gładko, choć czytelnikowi znającemu „Królestwo” może się to nużyć. W powieści „Zatruta krew” mamy kontynuację starych wątków (np. śledztwo Kurta Olsena w sprawie śmierci jego ojca),ale poza tym jest tu nowa miłość, nowe plany budowy i nowa zbrodnia. Roy i Carl nadal pragną władzy i pieniędzy.
Hotel i planowany park rozrywki nie przyniosą zysków braciom Opgard, jeżeli nie będą przyjeżdżali tu turyści. A właśnie na to się zanosi, bowiem władze planują budowę nowej krajowej drogi, która ominie Os. Budowa obejmuje również tunel wydrążony w skale. Gdyby tunel nie powstał, państwo musiałoby zrezygnować z nowej drogi i wyremontować starą, tę, która biegnie przez Os tuż obok stacji benzynowej Roya. Główny bohater postanawia więc wziąć sprawy w swoje ręce i zacząć działać. Taki jest początek powieści. Później będzie wiele szokujących wydarzeń i zaskoczeń. Zakończenie też jest mocne. Czy Roy i Carl nadal będą się wspierać mimo wszystko? Czy miłość braterska znów okaże się najważniejsza? Czy łączące ich wspólne tajemnice o zbrodniach i więzy krwi wystarczą? A może to „zatruta krew”? Może obaj są trochę podobni do znienawidzonego ojca?
„Zatruta krew” to powieść fenomenalna. Przemyślana w każdym detalu. Znów mamy tu do czynienia z bohaterem, którego w sumie lubimy, choć pewnie nie powinniśmy. Wszak już na samym początku powieści sam mówi, że jest siedmiokrotnym mordercą. To raczej antybohater. Talent autora pozwala mu na taką wspaniałą i przewrotną grę z czytelnikiem. Jo Nesbø swoją powieścią sprawia, że czytając, czujemy się jak w rollercoasterze. Ciągłe zwroty akcji, skrajne emocje, niepewność i mocne wrażenia wciąż towarzyszą czytelnikowi. A do tego jeszcze mamy w powieści miłość, zazdrość, zdradę, morderstwo, przekupstwo, szantaż, manipulację i górski klimat maleńkiej wioski, w której wszyscy się znają. Polecam miłośnikom thrillerów i dobrej literatury.
Anna Sołtys
Patronat 
Szukamy ofert...
1520 
332 
29 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Zatruta krew
Po przeczytaniu ,,Królestwa'' z zaciekawieniem sięgnęłam po kontynuację historii o braciach Opgard. Książka trzyma zbliżony poziom jednak nie wnosi zbyt wiele nowego do wcześniejszej powieści. Jest wiele uproszczeń i nawiązań do pierwszej części, zapewne dla osób które jej nie czytały. Historia się domyka, trwa dalsze śledztwo w sprawie przestępstw z części pierwszej. W części drugiej dzieje się wiele, nie ma natomiast tak rozbudowanych wątków psychologicznych. Zakończenie mnie zaskoczyło i zarazem zdziwilo. Lektura zachęciła mnie również do odwiedzenia Energylandii i przejechania się rollercoasterem, a zwykle jadąc w góry nie miałam na to ochoty.
Po przeczytaniu ,,Królestwa'' z zaciekawieniem sięgnęłam po kontynuację historii o braciach Opgard. Książka trzyma zbliżony poziom jednak nie wnosi zbyt wiele nowego do wcześniejszej powieści. Jest wiele uproszczeń i nawiązań do pierwszej części, zapewne dla osób które jej nie czytały. Historia się domyka, trwa dalsze śledztwo w sprawie przestępstw z części pierwszej. W...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzeczytałam „Zatrutą krew” Jo Nesbø i szczerze mówiąc, mam mieszane uczucia. Książka zdecydowanie wciąga swoim mrocznym, skandynawskim klimatem – Oslo pełne jest tajemnic i napięcia, a kryminalna intryga trzyma w napięciu.
Jednak momentami tempo trochę mnie męczyło – są fragmenty, które ciągną się w nieskończoność, a niektóre postacie poboczne są raczej płaskie. Główna bohaterka jest wiarygodna, ale czasem trudno było mi w pełni wczuć się w jej emocje.
Podsumowując: solidny kryminał dla fanek Nesbø, ale bez większych zaskoczeń. Idealny, jeśli lubicie mroczne klimaty, ale nie oczekujcie rewolucji w gatunku.
Przeczytałam „Zatrutą krew” Jo Nesbø i szczerze mówiąc, mam mieszane uczucia. Książka zdecydowanie wciąga swoim mrocznym, skandynawskim klimatem – Oslo pełne jest tajemnic i napięcia, a kryminalna intryga trzyma w napięciu.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJednak momentami tempo trochę mnie męczyło – są fragmenty, które ciągną się w nieskończoność, a niektóre postacie poboczne są raczej płaskie. Główna...
Druga część, a chyba lepsza niż pierwsza, to zjawisko nie zdarza się często.
Nesbo jest profesjonalistą, więc można brać tę książkę w ciemno
Druga część, a chyba lepsza niż pierwsza, to zjawisko nie zdarza się często.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNesbo jest profesjonalistą, więc można brać tę książkę w ciemno
Nie wiem dlaczego, ale Nesbo pisze tak, że nawet przepis na klopsiki z Ikei przeczytałbym z wypiekami na twarzy.
Coś takiego ten autor ma, że nawet książki w których "nic-się-nie-dzieje", dzieje się tak dużo pod powierzchnią, że trudno to opisać.
Bardzo mnie ta książka wciąnęła, tak naprawdę przeczytałem ją na dwa razy po 200 stron.
Książka o namiętności, o miłości, o zazdrości, o zadrach w duszy (i na ciele) z przeszłości, o chciwości, o żądzy, o władzy...
Świetny ciąg dalszy. Czy będzie coś więcej? Wg mnie nie. Ale nie będę spoilerował.
Będę za to polecał!
Nie wiem dlaczego, ale Nesbo pisze tak, że nawet przepis na klopsiki z Ikei przeczytałbym z wypiekami na twarzy.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCoś takiego ten autor ma, że nawet książki w których "nic-się-nie-dzieje", dzieje się tak dużo pod powierzchnią, że trudno to opisać.
Bardzo mnie ta książka wciąnęła, tak naprawdę przeczytałem ją na dwa razy po 200 stron.
Książka o namiętności, o miłości, o...
Pamiętam mój zachwyt nad pierwszą częścią: połączeniem intrygi, napięcia, psychologii. Niestety w kontynuacji tego nie dostajemy, pozostała tylko warstwa obyczajowa. W sumie nawet ciekawa, ale bez tej głębi, bez przykucia uwagi, bez kibicowania bohaterowi. Trudno uwierzyć, że olśnienie o motywach brata pojawia się tak późno, to się po prostu nie klei: Roy niby jest prostym chłopkiem-roztropkiem ale jednak bardzo kumatym i zdolnym do intrygi, nie ma opcji by nie dostrzegł tego wcześniej. Lubię książki łączące powieść obyczajową z kryminalną, tu mi czegoś zabrakło.
Jo Nesbo stworzył złożoną fabułę, której tempo początkowo jest spokojne, ale w miarę rozwoju akcji staje się coraz bardziej frenetyczne, poruszającą takie tematy jak więzi braterskie, brak moralności, poczucie winy, nienawiść do samego siebie.
Pamiętam mój zachwyt nad pierwszą częścią: połączeniem intrygi, napięcia, psychologii. Niestety w kontynuacji tego nie dostajemy, pozostała tylko warstwa obyczajowa. W sumie nawet ciekawa, ale bez tej głębi, bez przykucia uwagi, bez kibicowania bohaterowi. Trudno uwierzyć, że olśnienie o motywach brata pojawia się tak późno, to się po prostu nie klei: Roy niby jest prostym...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPonownie mam wrażenie przeładowania i zagmatwania – podobnie jak po lekturze pierwszej części, choć jej już dokładnie nie pamiętam. Mała społeczność górskiej wioski Os staje się laboratorium ludzkich namiętności i wyborów. Skomplikowane relacje między braćmi, rozgrywka z uparcie węszącym policjantem, manipulacje wokół raportu geologów – te wszystkie wątki splatają się wprawdzie w zgrabną całość, ale czasem kosztem absurdów wprowadzonych wyłącznie po to, by misterny plan fabularny został zrealizowany. Autor z pewnością umie pisać, opowiada z rozmachem i swobodą, jednak ze względu na mnogość postaci i retrospekcji, brnęłam przez pierwsze fragmenty powieści jak koń pod górę.
Ponownie mam wrażenie przeładowania i zagmatwania – podobnie jak po lekturze pierwszej części, choć jej już dokładnie nie pamiętam. Mała społeczność górskiej wioski Os staje się laboratorium ludzkich namiętności i wyborów. Skomplikowane relacje między braćmi, rozgrywka z uparcie węszącym policjantem, manipulacje wokół raportu geologów – te wszystkie wątki splatają się...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKontynuacja Królestwa pokazuje, że najmroczniejsze instynkty wychodzą z nas w najmniej oczekiwanym momencie... A z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciach.
Kontynuacja Królestwa pokazuje, że najmroczniejsze instynkty wychodzą z nas w najmniej oczekiwanym momencie... A z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciach.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoczątkowo jest sporo wyjaśnień z I tomu. Mnie to trochę ten tegos , ale dobre dla osób, które nie czytały jedynki, - zlecam kolejność.
Znowu dużo się dzieje, zwłaszcza od połowy książki. Akcja momentami przyspiesza niczym rollercoaster z Zatoru, który tu się przewija. Kiedy myślimy, że teraz to już nie ma bata, Roy musi zaliczyć wtopę, bo przy morderstwie w afekcie nie można zatrzeć wszystkich śladów, to ... znaczy, że nie doceniamy inteligencji Nesbo . Wodzi nas za nos w swoim stylu.
Małym szokiem mogą być relacje obu braci i jaki da to finał.
Początkowo jest sporo wyjaśnień z I tomu. Mnie to trochę ten tegos , ale dobre dla osób, które nie czytały jedynki, - zlecam kolejność.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZnowu dużo się dzieje, zwłaszcza od połowy książki. Akcja momentami przyspiesza niczym rollercoaster z Zatoru, który tu się przewija. Kiedy myślimy, że teraz to już nie ma bata, Roy musi zaliczyć wtopę, bo przy morderstwie w afekcie nie...
„Zatruta krew” to wciągający, mroczny thriller z rozbudowaną intrygą. Książka nie tylko trzyma w napięciu do ostatnich stron, ale również skłania do refleksji nad konsekwencjami wyborów. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć, zwłaszcza jeśli lubi się kryminały, w których pozorny spokój prowincji kryje mroczne tajemnice.To powieść pełna napięcia, nieoczywistych zwrotów akcji i dusznej atmosfery.
„Zatruta krew” to wciągający, mroczny thriller z rozbudowaną intrygą. Książka nie tylko trzyma w napięciu do ostatnich stron, ale również skłania do refleksji nad konsekwencjami wyborów. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć, zwłaszcza jeśli lubi się kryminały, w których pozorny spokój prowincji kryje mroczne tajemnice.To powieść pełna napięcia, nieoczywistych zwrotów akcji i...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobrze napisana, ciekawa z wieloma wzlotami i upadkami, pokazuje jak człowiek, który jest mordercą jest też uczciwym i lojalnym człowiekiem. Polecam :)
Bardzo dobrze napisana, ciekawa z wieloma wzlotami i upadkami, pokazuje jak człowiek, który jest mordercą jest też uczciwym i lojalnym człowiekiem. Polecam :)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to