Skarbiec Łazarza

Intryga wzorowana na tajemnicach Browna, ale nieco trywialna.
Za to świetnie opowiedziany wątek średniowieczny.

Intryga wzorowana na tajemnicach Browna, ale nieco trywialna.
Za to świetnie opowiedziany wątek średniowieczny.

Długo męczyłam się z tą historią. Osadzona jest w dwóch płaszczyznach - średniowieczu i w czasach współczesnych. Niestety obie przeraźliwie nudne. Zwłaszcza część średniowieczna, gdzie narratorem jest Peter, jest zdecydowanie za długa, a opisywanie przez wiele rozdziałów jego dorastania, romansu z żoną jego pana, ucieczki itp rozwleka historię niemiłosiernie i nie ma większego związku z głównym wątkiem powieści. Dopiero pod koniec Peter staje się Cretienem - bajarzem i twórcą zagadkowych romansów, zostaje zmuszony też do odzyskania tajemniczych magicznych przedmiotów od "tych złych". Współczesna część powieści, gdzie bohaterką jest Ellie nie jest lepsza. Z Peterem łączy ją to, że ich ojcowie byli członkami tajemnego bractwa, a oni muszą ponosić tego konsekwencje. Jest też jedną z bardziej irytujących bohaterek powieści z jakimi się spotkałam, jej działania, motywacje i wybory są czasem trudne do zrozumienia i nie wzbudzają sympatii. Największy zarzut to jednak potraktowanie głównego tematu. Tajemnica związana zarówno z włócznią jak i kamiennym graalem (?) pozostaje tajemnicą i nawet po skończeniu lektury nie bardzo wiadomo co było mocą obu przedmiotów konkretnie, do czego były zdolne i o co właściwie chodziło. Cały wysiłek żeby przebrnąć przez przegadane strony powieści idzie na marne, bo nie dowiadujemy się do czego zdolne byłyby dwa magiczne przedmioty. Nie polecam.

Długo męczyłam się z tą historią. Osadzona jest w dwóch płaszczyznach - średniowieczu i w czasach współczesnych. Niestety obie przeraźliwie nudne. Zwłaszcza część średniowieczna, gdzie narratorem jest Peter, jest zdecydowanie za długa, a opisywanie przez wiele rozdziałów jego dorastania, romansu z żoną jego pana, ucieczki itp rozwleka historię niemiłosiernie i nie ma...

Zapowiadało się ciekawiej niż się okazało. Przeczytać można, akcja toczy się wartko ale liczyłam na większą głębię.

Zapowiadało się ciekawiej niż się okazało. Przeczytać można, akcja toczy się wartko ale liczyłam na większą głębię.

A mogło być tak pięknie i ciekawie, było nudno, rozwlekle i niewiarygodnie. Skarbiec Łazarza ma ciekawy pomysł, wykonanie mi się nie podobało. Męczył mnie język, wyrażenia typu: gwałtowne wydarzenia oszpeciły mu twarz, nowe strzały bólu, drżenie zmęczenia. Jakby nie można było napisać prościej. Historia współczesna w ogóle nie przekonała mnie, szczególnie motywy działania Ellie. No i czas teraźniejszy, nie lubię tego w książkach, a już w odniesieni do średniowiecza wydaje się nie na miejscu. Do tego zero napięcia, które psuje całą akcję, wszystko takie rozlazłe i nudne. Moim zdaniem strata czasu.

A mogło być tak pięknie i ciekawie, było nudno, rozwlekle i niewiarygodnie. Skarbiec Łazarza ma ciekawy pomysł, wykonanie mi się nie podobało. Męczył mnie język, wyrażenia typu: gwałtowne wydarzenia oszpeciły mu twarz, nowe strzały bólu, drżenie zmęczenia. Jakby nie można było napisać prościej. Historia współczesna w ogóle nie przekonała mnie, szczególnie motywy działania...

kto lubi przygody i tajemniczą zagadkę - powinien przeczytać. Dla mnie czwórka z plusem.

kto lubi przygody i tajemniczą zagadkę - powinien przeczytać. Dla mnie czwórka z plusem.

Jak dla mnie książka przeciętna. Niby tematyka, która mnie najbardziej rajcuje ale tak sobie opisana. Zapowiadała się nieźle ale mam wrażenie, że przez wszystkie strony się rozkręcała i czekałam na ten moment kulminacyjny i się nie doczekałam...przebrnęłam przez nią ale ostatnie rozdziały czytałam już co drugie zdanie....

Jak dla mnie książka przeciętna. Niby tematyka, która mnie najbardziej rajcuje ale tak sobie opisana. Zapowiadała się nieźle ale mam wrażenie, że przez wszystkie strony się rozkręcała i czekałam na ten moment kulminacyjny i się nie doczekałam...przebrnęłam przez nią ale ostatnie rozdziały czytałam już co drugie zdanie....

Zapowiadało sie interesująco, bo i tajemnica, i legenda Graala, i średniowieczni rycerze, ukryty skarb i tajemne bractwo. Nic tylko dać sie pochłonąć tej historii i zachwycić sie nią.
Niestety, rzeczywistość okazała sie zdecydowanie mniej ekscytująca niż to zapowiadały krzykliwe rekomendacje z okładki. I naprawdę nie wiem co zaważyło na tym, ze moja opinia jest tak mało entuzjastyczna. Może to wina głównej bohaterki, ktora będąc absolwentka Oxfordu (ktora to uczelnie ukończyła z wyróżnieniem) zachowuje sie jak mało rozgarnięte dziewczę? A może to, iż im dalej tym zachowania bohaterów oraz wydarzenia robią sie coraz bardziej nieprawdopodobne? I zamiast dreszczu emocji wzbudzają jedynie uśmiech politowania?
Nieważne, ważne jest natomiast, ze z historii, ktora mogła być naprawdę ciekawa, wyszło takie niewiadomo co.
Na uwagę zasługuje jedynie wątek XII wieczny, który był i ciekawy, i tajemniczy, i skłaniający do tego aby czytać dalej. I tak naprawdę tylko on sprawił, ze dotrwałam do końca tej historii.

A tak zupełnie na koniec dodam, ze zakończeniem autor totalnie położył te historie. I tego juz nie mogę mu wybaczyć.
Można przeczytać, jak sie nic innego pod ręka nie ma, ale szału nie ma.

Zapowiadało sie interesująco, bo i tajemnica, i legenda Graala, i średniowieczni rycerze, ukryty skarb i tajemne bractwo. Nic tylko dać sie pochłonąć tej historii i zachwycić sie nią.
Niestety, rzeczywistość okazała sie zdecydowanie mniej ekscytująca niż to zapowiadały krzykliwe rekomendacje z okładki. I naprawdę nie wiem co zaważyło na tym, ze moja opinia jest tak mało...

Zachecona tytulem i opisem, z radoscia i niecierpliwoscia siegnalam po ta pozycje ksiazkowa. Powiedzcie sami, czy to nie brzmi interesujaco :

tajemnica, ktora przetrwala 800 lat
legenda Graala
sredniowieczni rycerze
skarb ukryty w podziemiach najstarszego banku Europy
tajemne bractwo
Indiana Jones w spodnicy

Dla mnie wszystkie te powyzsze punkty brzmia doskonale. Do tego prawie 500 stron czytania. Sama radosc. No wlasnie ... nie do konca. Pomimo tak ciekawego opisu, ta ksiazka nie byla tym, czego oczekiwalam. Byla dobra, byla ciekawa, akcja byla wartka i ciagle cos sie dzialo. Ale to bylo za malo. Bohaterzy nie wzbudzali we mnie zadnych emocji, procz glownej postaci, ktora byla niby inteligentna, mloda dziewczyna. Dlaczego niby ? Po pierwsze dala sie wplatac w cos, co od poczatku wzbudzalo w niej podejrzenia, po drugie przespala sie ze swoim podstarzalym szefem majac faceta, co prawda niezbyt zamoznego, ale porzadnego doktora w kolegium St. John na Oxfordzie. No coz ... nie od dzisiaj wiadomo, ze kasa rzadzi swiatem. No, ale spodziewalam sie po Ellie czegos wiecej.

Dla zlagodzenia mojej opinii napisze, ze fabula osadzona jest w dwoch plaszczyznach czasowych. Wspolczesny thriller z Ellie, Dougiem i bankiem Monsalvat w roli glownej oraz opowiesc historyczna z Peterem jako narratorem. Obie te fabuly przeplataja sie wzajemnie co jakis czas. Zdecydowanie ciekawsza wg mnie jest ta druga historia. Stwarza napiecie, wzbudza ciekawosc i chec poznania jego dalszych losow.

Samo zakonczenie to chyba moje najwieksze rozczarowanie. Spodziewalam sie czegos zaskakujacego, jakiegos odkrycia, czegos, co da mi do myslenia ... niestety nie tym razem.

Daje jej 6/10 tylko ze wzg na sredniowieczna opowiesc - to ja ratuje ;-)

Zachecona tytulem i opisem, z radoscia i niecierpliwoscia siegnalam po ta pozycje ksiazkowa. Powiedzcie sami, czy to nie brzmi interesujaco :

tajemnica, ktora przetrwala 800 lat
legenda Graala
sredniowieczni rycerze
skarb ukryty w podziemiach najstarszego banku Europy
tajemne bractwo
Indiana Jones w spodnicy

Dla mnie wszystkie te powyzsze punkty brzmia doskonale. Do...

Spodziewałam się czegoś lepszego. Jakiejś powieści przygodowej, która szybko mnie pochłonie i nieprędko wypuści. Źle nie jest, ale trochę żal mi dziesięciu złotych wydanych na tę książkę. Styl pana Harpera mi pasuje, pisze dość solidnie i sprawnie. Najbardziej zawiodłam się chyba tempem i rozwojem, a w drugiej kolejności bohaterami. Wszyscy byli tak bezbarwni i nudni, że chciałam ich śmierci na końcu. Paradoksalnie może to by ich ożywiło. Najbardziej do gustu przypadł mi dziennik Petera. Jego rzeczywistość była dużo ciekawsza, bardziej barwna.
To moja pierwsza książka Harpera i jeszcze nie zdecydowałam czy będzie druga.

Spodziewałam się czegoś lepszego. Jakiejś powieści przygodowej, która szybko mnie pochłonie i nieprędko wypuści. Źle nie jest, ale trochę żal mi dziesięciu złotych wydanych na tę książkę. Styl pana Harpera mi pasuje, pisze dość solidnie i sprawnie. Najbardziej zawiodłam się chyba tempem i rozwojem, a w drugiej kolejności bohaterami. Wszyscy byli tak bezbarwni i nudni, że...

Kolejna historia o Graalu. Zapowiada się całkiem ciekawie. Nikomu nieznana studentka Ellie Stanton zostaje zatrudniona w Banku Monsalvat. Szybko wykazuje się niezwykłą inteligencją w działaniach , które niewiele mają wspólnego z legalnym prowadzeniem transakcji. Jest i drugi wątek , którego akcja rozgrywa się w XII wieku i związana jest z losami Chrétiena de Troyes oraz przedmiotami o magicznych właściwośiach uznanych za Graala : tym razem jest to włoćznia i biały kamień. Ma być ciekawie , tajemniczo , ale nie jest. Akcja jest chaotyczna , bohaterowie bezpłciowi, bardzo trudno identyfikować się z Ellie , która sypia ze swoim szefem , a potem pędzi po ratunek do chłopaka Douga, którego zdradzała i który jej ostatecznie to wybacza.Ellie otrzymuje wiele sygnałów,że bank , w którym pracuje jest niebezpieczny, ale nagle inteligentna dziewczyna okazuje się idiotką i brnie w jakieś dziwne związki. Akcja książki się wlecze , tylko cierpliwi dobrną do końca, aby otrzymać od autora zakończenie, które obraża inteligencję nawet słabo oczytanego w Graalach i tajemnicach czytelnika.

Kolejna historia o Graalu. Zapowiada się całkiem ciekawie. Nikomu nieznana studentka Ellie Stanton zostaje zatrudniona w Banku Monsalvat. Szybko wykazuje się niezwykłą inteligencją w działaniach , które niewiele mają wspólnego z legalnym prowadzeniem transakcji. Jest i drugi wątek , którego akcja rozgrywa się w XII wieku i związana jest z losami Chrétiena de Troyes oraz...