Frostpunk. Antologia

❓Czy zdarza Wam się grać w gry strategiczne❓

📚"Antologia Frostpunk" to zbiór opowiadań umiejscowionych w uniwersum Frostpunk - cztery wybitne nazwiska Nowak, Kańtoch, Wegner oraz Cyran stworzyły coś nieprawdopodobnego, czyli wykreowali historie, które mogłyby się wydarzyć podczas mroźnej postapokalipsy.

"Ciepłe mięso" - Jakub Nowak
Grudzień 1887r., Kapitan William Mayhew razem z załogą oraz ciężarną córką Caroline, podróżują na wielorybniczym żaglowcu Rhea Silvia po Pacyfiku. Nadciąga koniec czasów i wieczna zima. Cudem znajdują w miarę ciepły ląd, który ogrzewany jest energią geotermalną wykorzystywaną przez umiejscowioną tam eksperymentalną rosyjską elektrownię. Powstaje tam Miasto zasilane przez generator. Mija 30 rok zimy, Kapitan stał się liderem społeczności, Caroline Dyrektorem Lazaretu, a jej dzieci pracownikami miejscowego "szpitala". Co roku nieczynna elektrownia wysyła impuls elektryczny, który rozmraża otaczające wody ofiarowując mieszkańcom dostęp do ciepłego mięsa stworzeń przebywających w głębinach. Jednak w tym roku żniwa przyniosą z sobą coś jeszcze...

"Zimne dzieci" - Anna Kańtoch
Ekspedycja mająca za zadanie odkrywać nowe tereny i sporządzać mapy natrafia na nietypową osadę, którą zamieszkują wyłącznie półnagie dzieci-niemowy. Sir George zabiera je do New Ipswitch, miasta ulokowanego dookoła generatora, gdzie zostają nazwane "zimnymi dziećmi" z uwagi na swoją odporność na mróz. Mieszkańcy miasta starają się przekonać je do zdradzenia swojego sekretu, jednak nic nie jest w stanie zmusić je do mówienia. Okazuje się, że tajemnica tkwi w opuszczonej kopalni...

"Requiem dla Pana S." - Robert M. Wegner
Alfred Shampshawer w dawnych czasach był gwiazdą szekspirowskiej sceny. Obecnie mężczyzna jest handlarzem podróżującym ze swoimi pracownikami Sabiną i Markiem oraz dwójką aktorów Olivią i Joshua. Jeżdżą psimi zaprzęgami po wszystkich osadach wzdłuż Wybrzeża, wymieniając się towarami oraz wystawiając sztuki teatralne. Alfred od wielu lat planuje wyruszenie na Północ do miast zbudowanych wokół mitycznych generatorów, jednak zawsze coś staje mu na drodze. Chcąc nie chcąc, mężczyzna wędruje razem ze swoją trupą przy okazji odkrywając, że sztuki Szekspira nie sprawdzają się w czasach, w których prawie nikt nie rozumie podstawowych pojęć rządzących starym światem. Alfred postanawia więc wyreżyserować własną sztukę, gdzie aktorami będą nie zdający sobie z tego sprawy mieszkańcy pewnej osady...

"Wtedy zaś twarzą w twarz" - Janusz Cyran
Pułkownikowi Hallerowi zostało powierzone zadanie odeskortowania pana Wellsa, działacza socjalistycznego oraz jego przyjaciela pana Shaw do Yr Aifft celem przeciągnięcia na swoją stronę lidera buntu, który jest ich dobrym znajomym. Taka jest oficjalna wersja. Ta nieoficjalna głosi, że mężczyźni mają już nie wrócić, ponieważ ich ideologia jest wyjątkowo nie na rękę Zarządowi Nowego Jeruzalem. W podróż udają się łodzią podwodną, a na miejscu okazuje się, że Yr Aiff staje się niezależne za sprawą tajemniczego kontrahenta...w zamian za żywność pragnie on ludzi...

📚Jestem wielką fanką postapokalipsy, więc z ogromną chęcią zagłębiłem się w te opowiadania. Wstęp nakierował mnie na to, czego mogę się spodziewać po fabule, która jest wyjątkowa, ponieważ rzadko kiedy koniec świata jest mroźny. Zazwyczaj kojarzy nam się z pożogą, wybuchami, pustynnym klimatem. O ile wstęp był bardzo zachęcający i przybliżył mi specyfikę gry "Frostpunk", o tyle posłowie mnie wyjątkowo zmęczyło. Spostrzeżenia Jacka Dukaja były trafne, jednak zostały napisane w nużący sposób.

📚Jeśli chodzi o same opowiadania, moim ulubionym są "Zimne dzieci" - klimat niepokoju, nieznanego oraz zbliżającej się klęski towarzyszył mi do samego końca.
Wszystkie składowe antologii ukazują walkę o przetrwanie za wszelką cenę, czy to chodzi o warunki mieszkaniowe i jedzenie, czy też o wpływy w upadającym świecie. Człowiek przyparty do muru jest w stanie zrobić nieprawdopodobne rzeczy, ponieważ instynkt samozachowawczy jest tak silny. Opowiadania przedstawiają również ciężkie życie, które hartuje, a w najgorszym wypadku najsłabsze jednostki umierają. Tutaj nie ma też miejsca na inność, która budzi strach, niezrozumienie i agresję.

📚"Antologia Frostpunk" to pięknie wydana cegiełka (ponad 600str!),którą polecam fanom gry, strategii oraz postapokalipsy.

❓Czy zdarza Wam się grać w gry strategiczne❓

📚"Antologia Frostpunk" to zbiór opowiadań umiejscowionych w uniwersum Frostpunk - cztery wybitne nazwiska Nowak, Kańtoch, Wegner oraz Cyran stworzyły coś nieprawdopodobnego, czyli wykreowali historie, które mogłyby się wydarzyć podczas mroźnej postapokalipsy.

"Ciepłe mięso" - Jakub Nowak
Grudzień 1887r., Kapitan William Mayhew...

dnf opowiadanie wegnera o teatrze i Szeksprze w wiecznym mrozie Frostpanku było wciągające , opowiadanie o zimnych dzieciach Kantoch też jeszcze miało ciekawe momenty ,ale pozostałe 2 opowiadania nudne nie doczytałem do końca dnf

dnf opowiadanie wegnera o teatrze i Szeksprze w wiecznym mrozie Frostpanku było wciągające , opowiadanie o zimnych dzieciach Kantoch też jeszcze miało ciekawe momenty ,ale pozostałe 2 opowiadania nudne nie doczytałem do końca dnf

Poza opowiadaniem Robert Wegner które jest bardzo dobre nie znalazłem tam nic ciekawego.

Poza opowiadaniem Robert Wegner które jest bardzo dobre nie znalazłem tam nic ciekawego.

„Frostpunk”, A. Kańtoch, J. Nowak, j. Cyran, Robert M.Wegner , Znak Literanova 2024
W gry nie gram, antologie uwielbiam, niszowe i te najbardziej reklamowane z głośnymi nazwiskami. Kańtoch świetnie wykorzystuje mroźne nastroje, mroczne pieczary i zimne dzieci. „Requiem dla Pana S.” Wegnera coś jak połączenie Emily St. John Mandel z frostpunkiem (słaby żart). „Ciepłe mięso” jak krzyżówka Twardocha i Simmonsa w świecie FP właśnie. Rozbuchane, socjologiczne, osadzone w przeszłości… Historycznie, literacko, kulturowo.

„Frostpunk”, A. Kańtoch, J. Nowak, j. Cyran, Robert M.Wegner , Znak Literanova 2024
W gry nie gram, antologie uwielbiam, niszowe i te najbardziej reklamowane z głośnymi nazwiskami. Kańtoch świetnie wykorzystuje mroźne nastroje, mroczne pieczary i zimne dzieci. „Requiem dla Pana S.” Wegnera coś jak połączenie Emily St. John Mandel z frostpunkiem (słaby żart). „Ciepłe...

Ciepłe mięso - 4/10
Zimne dzieci - 5/10
Requiem dla Pana S. - 7/10
Wtedy zaś twarzą w twarz - 6/10

Łącznie 5/10

Ciepłe mięso - 4/10
Zimne dzieci - 5/10
Requiem dla Pana S. - 7/10
Wtedy zaś twarzą w twarz - 6/10

Łącznie 5/10

Przeciętne w sposób, w jaki na przeciętność są skazane książki na podstawie gier -- wspomniałam przy niej Roberta Kurvitza, jego przekonanie, że nikt nie potrafi napisać historii osadzonej w danym świecie lepiej, niż autor samego świata. Z czterech opowiadań zdecydowanie da się wyciągnąć ciekawe rzeczy, w każdym widać charakterny styl autora, ale możliwości i siła samego settingu -- przerażający chłód, nieprzyjazny klimat, bliskość śmierci -- pozostają niewykorzystane.
Brakuje tu paradoksalnie banalności -- stawki są za wysokie, porażki wynikają z wielkich błędów, bohaterowie są niebywale znaczący. Najbardziej cierpi na tym najlepsze opowiadanie w zbiorze, "Requiem dla pana S." -- koncept wystawiania Szekspira w tym świecie i idące za tym wyzwania zdają się być wspaniałą podstawą dla intymnej historii o zachowanym człowieczeństwie, a wychodzi z tego nieco campowa i przewidywalna intryga. Z mojej strony niestety zawód.

Przeciętne w sposób, w jaki na przeciętność są skazane książki na podstawie gier -- wspomniałam przy niej Roberta Kurvitza, jego przekonanie, że nikt nie potrafi napisać historii osadzonej w danym świecie lepiej, niż autor samego świata. Z czterech opowiadań zdecydowanie da się wyciągnąć ciekawe rzeczy, w każdym widać charakterny styl autora, ale możliwości i siła samego...

Nuda :-/

Nuda :-/

Szczerze... Rzadko gram w gry, ale akurat Frostpunka przeszedłem całą (jedynkę) - gra genialna. W grze klimat mrozu i związanej z nim ciągłej walki o przetrwanie. Miałem nadzieję na coś podobnego sięgając po książkę... Jednak nie znalazłem, poziom "strachu" przed zamarznięciem to takie 30 %. Dla kogoś kto nie grał w grę to spokojnie 7/10 - dwa lepsze opowiadania, dwa słabsze. Polecam grę.

Szczerze... Rzadko gram w gry, ale akurat Frostpunka przeszedłem całą (jedynkę) - gra genialna. W grze klimat mrozu i związanej z nim ciągłej walki o przetrwanie. Miałem nadzieję na coś podobnego sięgając po książkę... Jednak nie znalazłem, poziom "strachu" przed zamarznięciem to takie 30 %. Dla kogoś kto nie grał w grę to spokojnie 7/10 - dwa lepsze opowiadania, dwa...

Miałem spore oczekiwania wobec antologii „Frostpunk” – nazwiska autorów robią wrażenie. Niestety frostpunkowy klimat szybko mnie znudził i całość rozczarowała.

„Ciepłe mięso” (Jakub Nowak) – świetny język i gęsty klimat, ale zbyt przekombinowane i ciężkie.
„Zimne dzieci” (Anna Kańtoch) – najlepsze w zbiorze, tajemnicze i niepokojące, naprawdę zapada w pamięć.
„Requiem dla pana S.” (Robert M. Wegner) – ciekawe, refleksyjne, choć mało frostpunkowe.
„Wtedy zaś twarzą w twarz” (Janusz Cyran) – polityczno-szpiegowska intryga, dla mnie najmniej wciągająca.

Całość literacko dopracowana, ale fabularnie męcząca. Do tego stopnia, że nie dałem już rady przeczytać nawet posłowia Dukaja.

Miałem spore oczekiwania wobec antologii „Frostpunk” – nazwiska autorów robią wrażenie. Niestety frostpunkowy klimat szybko mnie znudził i całość rozczarowała.

„Ciepłe mięso” (Jakub Nowak) – świetny język i gęsty klimat, ale zbyt przekombinowane i ciężkie.
„Zimne dzieci” (Anna Kańtoch) – najlepsze w zbiorze, tajemnicze i niepokojące, naprawdę zapada w pamięć.
„Requiem dla...

Nie grałem we Frostpunk, więc do opowiadań czytanych z okazji nominacji jednego z nich do zajdla podchodziłem jak do fantyastyki po prostu, co na pewno odbiło się na odbiorze, bo pewnie sporo mi umykało ze swiata. Tylko że po tej lekturze chciałoby mi się powiedzieć, że jeśli gra jest rownie nudna jak te teksty to dobrze, że w nią nie grałem. Zajdlowe opowiadnie Kańtoch jest najlepsze w sensie stylistycznym ale rozczarowuje fabułą. Najbardziej bezbolesny do czytania był Wegner , ale chyba głównym problemem było to, że w żadnym tekscie nie poczułem prawdziwego dreszczu, nie poczułem też dosłownego przerażenia zimnem - to wręcz najgorzej wyszło Kańtoch.

Nie grałem we Frostpunk, więc do opowiadań czytanych z okazji nominacji jednego z nich do zajdla podchodziłem jak do fantyastyki po prostu, co na pewno odbiło się na odbiorze, bo pewnie sporo mi umykało ze swiata. Tylko że po tej lekturze chciałoby mi się powiedzieć, że jeśli gra jest rownie nudna jak te teksty to dobrze, że w nią nie grałem. Zajdlowe opowiadnie Kańtoch...