Całe życie płonące miała do niego uczucia, a na koniec spaliła się w łóżku.

Drogi prawdziwej miłości nigdy nie są proste.

Drogi prawdziwej miłości nigdy nie są proste.

- Z jakiej ty jesteś książki?
- Z tej samej co ty. - powiedział.

- Z jakiej ty jesteś książki?
- Z tej samej co ty. - powiedział.

Każde dobro jakie otrzymujemy i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności.

Każde dobro jakie otrzymujemy i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od ojca świateł, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności.

[...] im dłużej żyję, tym mniejszą wiarę pokładam w religii, a większą w siebie i bliskie mi osoby.

[...] im dłużej żyję, tym mniejszą wiarę pokładam w religii, a większą w siebie i bliskie mi osoby.

Mówi się, że człowiek rodzi się samotny i umiera samotnie. Jednak przez całe życie dązy do tego, aby nie odczuwać tej pustki. By znaleźć kogoś, kto będzie przy nim trwał na dobre i złe, w radości i w smutku. Kto sprawi, że zapomni się o tym, co nieuchronne.

Mówi się, że człowiek rodzi się samotny i umiera samotnie. Jednak przez całe życie dązy do tego, aby nie odczuwać tej pustki. By znaleźć kogoś, kto będzie przy nim trwał na dobre i złe, w radości i w smutku. Kto sprawi, że zapomni się o tym, co nieuchronne.

Pomiędzy szpalerem skazańców jechało dwóch jeźdźców. Obaj mieli na sobie kosztowne kolczugi misternie plecione z tysięcy stalowych kółeczek. Narzucili na nie tuniki i jedwabne płaszcze, na których jeden miał wyszytego lwa wspartego o cedr – rodowy herb Skalarów – a drugi gryfa Akritasów. Rozmawiali, ignorując wbitych na pal, jakby to były przydrożne drzewa, a nie cierpiący katusze ludzie.

Pomiędzy szpalerem skazańców jechało dwóch jeźdźców. Obaj mieli na sobie kosztowne kolczugi misternie plecione z tysięcy stalowych kółeczek. Narzucili na nie tuniki i jedwabne płaszcze, na których jeden miał wyszytego lwa wspartego o cedr – rodowy herb Skalarów – a drugi gryfa Akritasów. Rozmawiali, ignorując wbitych na pal, jakby to były przydrożne drzewa, a nie cierpiący katu...

Pieniądze są taką samą próbą dla człowieka jak władza czy miłość.

Pieniądze są taką samą próbą dla człowieka jak władza czy miłość.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zachęta sprawia, że są gotowi zrezygnować ze swojej wolności i robić coś, czego częstokroć nienawidzą? Pieniądze, ich akumulacja, to oczywiste.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zac...

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale wiesz co jest gorsze? To pusta karta, dodrukowany Joker, żart z ciebie samej. Masz to, czego tak desperacko pragnęłaś, odkąd tylko nauczyłaś się mówić, i co? I nic. Jedno wielkie smutne nic. Natomiast porażka… o, to zupełnie inna historia. Porażka jest jedyną stałą, jest niezachwianym filarem rzeczywistości. Boli ona tak samo bez względu na to, czy doświadczasz jej w osamotnieniu, czy w ramionach ukochanego. A ty, mała pisareczko, doświadczasz wielkiej porażki, doświadczasz katastrofy swojego życia. I och, czy to nie ukochany jest sprawcą twojego cierpienia? Spróbuj mu zapłacić, spróbuj powołać się na swoją niewątpliwą sławę, może to go powstrzyma? Nie? Nie powstrzyma? Widzisz, nie tak to działa. Jakże się pomyliłaś, pisareczko, jakże się niemożebnie pomyliłaś. A teraz powiedz… czy jesteś szczęśliwa?

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale...