Obca miłość

Okładka książki Obca miłość autora Katarzyna Grabowska, 9788378357704
Okładka książki Obca miłość
Katarzyna Grabowska Wydawnictwo: Videograf Cykl: Wszystkie nasze chwile (tom 1) literatura obyczajowa, romans
512 str. 8 godz. 32 min.
Kategoria:
literatura obyczajowa, romans
Format:
papier
Cykl:
Wszystkie nasze chwile (tom 1)
Data wydania:
2020-07-01
Data 1. wyd. pol.:
2020-07-01
Liczba stron:
512
Czas czytania
8 godz. 32 min.
Język:
polski
ISBN:
9788378357704
Średnia ocen

7,8 7,8 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Obca miłość w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Obca miłość



książek na półce przeczytane 3774 napisanych opinii 2840

Oceny książki Obca miłość

Średnia ocen
7,8 / 10
156 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Obca miłość

avatar
238
135

Na półkach:

Gdy zaczynałam czytać tą książkę, nie spodziewałam się po niej czegoś wyśmienitego. A tutaj czekało na mnie zaskoczenie. Ten tytuł jest bardzo interesujący, historia porusza wiele wątków, które nie są oczywiste i nie da się przewidzieć jak zakończy się dana sytuacja. Podobało mi się to, że w książce było tyle tajemnic i zagadek. Zostało tu połączone kilka gatunków, takich jak romans, kryminał i oczywiście literatura obyczajowa. To, co dzieje się w życiu Weroniki nie jest łatwe, tym bardziej, gdy wychodzą na jaw nowe sprawy. Tym bardziej, gdy sama bohaterka wplątała się w nieciekawą sytuację, przynajmniej dla mnie taka ona była. Osobiście nie postąpiłabym tak jak dziewczyna, ze względu na to, że Weronika nie wiedziała kim jest Jusuf i czy na pewno chce jej pomóc. Podobało mi się, że w powieści zostały ukazane osoby z innego państwa, a mianowicie z Arabii Saudyjskiej, którzy mieszkali w Polsce. Opisane było jak ludzie z naszego kraju traktują cudzoziemców. Oczywiście nie popieram takiego zachowania. Uważam, że każdy jest taki sam i nie trzeba oceniać kogoś po kolorze skóry, kulturze, czy też innych rzeczach. Jeśli ktoś lubi czytać o obcokrajowcach w Polsce, to ten tytuł jest dla Was odpowiedni. Myślę, że ta książka zasługuje na przeczytanie i poznanie historii Weroniki, która została sama z tajemnicami.

Gdy zaczynałam czytać tą książkę, nie spodziewałam się po niej czegoś wyśmienitego. A tutaj czekało na mnie zaskoczenie. Ten tytuł jest bardzo interesujący, historia porusza wiele wątków, które nie są oczywiste i nie da się przewidzieć jak zakończy się dana sytuacja. Podobało mi się to, że w książce było tyle tajemnic i zagadek. Zostało tu połączone kilka gatunków, takich...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1275
1002

Na półkach: ,

Obyczajówka z kryminalnym tłem. Czytało się szybko, momentami było ciekawie i chciałam poznać w końcu skrywane tajemnice. Główna bohaterka głupiutka i strasznie naiwna co mnie irytowało. Więc dam szanse części drugiej.

Obyczajówka z kryminalnym tłem. Czytało się szybko, momentami było ciekawie i chciałam poznać w końcu skrywane tajemnice. Główna bohaterka głupiutka i strasznie naiwna co mnie irytowało. Więc dam szanse części drugiej.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1430
808

Na półkach:

Do pewnego czasu fabuła miała ręce i nogi, później chaos, przekombinowanie. Główna bohaterka zaczynała irytować mnie coraz bardziej zaczęłam przekartkowywać. Okropnie zmęczyła mnie ta książka.

Do pewnego czasu fabuła miała ręce i nogi, później chaos, przekombinowanie. Główna bohaterka zaczynała irytować mnie coraz bardziej zaczęłam przekartkowywać. Okropnie zmęczyła mnie ta książka.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

326 użytkowników ma tytuł Obca miłość na półkach głównych
  • 190
  • 132
  • 4
48 użytkowników ma tytuł Obca miłość na półkach dodatkowych
  • 15
  • 8
  • 7
  • 6
  • 5
  • 4
  • 3

Tagi i tematy do książki Obca miłość

Inne książki autora

Okładka książki Płatki pąsowych róż Ewa Formella, Renata L. Górska, Katarzyna Grabowska, Magdalena Kołosowska, Grażyna Mączkowska, Katarzyna Maludy, Agata Suchocka, Edyta Świętek, Joanna Sykat
Ocena 8,0
Płatki pąsowych róż Ewa Formella, Renata L. Górska, Katarzyna Grabowska, Magdalena Kołosowska, Grażyna Mączkowska, Katarzyna Maludy, Agata Suchocka, Edyta Świętek, Joanna Sykat
Katarzyna Grabowska
Katarzyna Grabowska
Katarzyna Grabowska - rodowita łodzianka. Absolwentka etnologii i stosunków międzynarodowych, doktor nauk społecznych (dyscyplina - nauki o polityce). Zainteresowana kulturą i tradycją Dalekiego Wschodu. W swoich książkach porusza aktualne problemy i w bardzo obrazowy sposób opisuje uczucia łączące bohaterów, stąd jej powieści noszą miano "pisanych sercem" oraz określane są jako emocjonalny rollercoaster. Na pewno nie można się przy nich nudzić, gdyż autorka umiejętnie przeplata wątki sensacyjne z romantycznymi (czasem dodając również odrobinę magii) tkając z nich niezwykle czułą materię, w której każdy wielbiciel tych gatunków znajdzie coś dla siebie. Wedle recenzentów Katarzyna Grabowska to nasz polski Nicholas Sparks i Diana Gabaldon w jednej osobie.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Mam na imię Ania Anita Scharmach
Mam na imię Ania
Anita Scharmach
Powieść Anity Scharmach „Mam na imię Ania” to poruszająca, intymna i momentami bolesna historia, która udowadnia, że za fasadą zwyczajnego życia często kryją się dramaty, o których świat woli milczeć. To literatura z nurtu domestic noir wymieszana z dramatem obyczajowym, w której autorka bierze na warsztat temat traumy, przemocy i powolnego procesu odzyskiwania własnej tożsamości. Główną bohaterką jest Anna – kobieta, którą poznajemy w momencie absolutnego kryzysu. Jej dotychczasowe życie w Niemczech, u boku męża, który miał być gwarantem bezpieczeństwa, okazało się złotą klatką, a z czasem – prawdziwym piekłem. Anna pada ofiarą przemocy domowej, która nie zawsze objawia się sińcami na ciele, ale przede wszystkim systematycznym niszczeniem poczucia własnej wartości i psychicznym zniewoleniem. Zdesperowana kobieta podejmuje radykalną decyzję o ucieczce. Wraca do Polski, do rodzinnego miasteczka na Pomorzu, mając nadzieję, że powrót do korzeni pomoże jej złożyć roztrzaskane życie w całość. Fabuła koncentruje się na jej zmaganiach z przeszłością, lękiem przed odnalezieniem przez męża oraz próbami nawiązania nowych, zdrowych relacji. Na drodze Ani staje Adam – mężczyzna, który również dźwiga swój bagaż doświadczeń. Ich spotkanie staje się katalizatorem zmian, jednak droga do spokoju jest wybrukowana bolesnymi wspomnieniami i koniecznością skonfrontowania się z własnymi demonami. Anita Scharmach stworzyła opowieść, która wciąga czytelnika od pierwszych stron, nie dzięki gwałtownym zwrotom akcji, ale dzięki niesamowitemu ładunkowi emocjonalnemu. „Mam na imię Ania” to przede wszystkim wiarygodne studium psychologiczne ofiary, która uczy się na nowo wypowiadać swoje imię z dumą, a nie ze strachem. Autorka unika taniej sensacji. Choć temat przemocy jest brutalny, Scharmach skupia się na tym, co dzieje się „po”. Najciekawszym elementem książki jest opis procesu wychodzenia z traumy – to nie jest prosta linia w górę, lecz droga pełna upadków, ataków paniki i paraliżującego wstydu. Czytelnik współodczuwa z Anią każdy moment zawahania, co jest zasługą bardzo empatycznego i plastycznego stylu pisania autorki. Ważnym aspektem powieści jest ukazanie reakcji otoczenia na powrót „marnotrawnej” bohaterki. Scharmach celnie punktuje mentalność małych społeczności, gdzie plotka bywa groźniejsza od prawdy, ale też pokazuje siłę bezinteresownej pomocy. Postać Adama została nakreślona z dużą subtelnością – nie jest on typowym „rycerzem na białym koniu”, lecz człowiekiem z krwi i kości, który daje Ani to, czego potrzebuje najbardziej: czas i przestrzeń. Reasumując, „Mam na imię Ania” to książka o wielkiej sile rażenia. Choć momentami bywa przygnębiająca, ostatecznie niesie ze sobą ogromną dawkę nadziei. To lektura dla każdej kobiety, która kiedykolwiek poczuła się niewidzialna we własnym życiu, oraz dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć mechanizmy przemocy domowej. Scharmach przypomina, że ucieczka to nie tchórzostwo, lecz pierwszy, najtrudniejszy krok ku wolności. To solidny kawałek literatury kobiecej, który zostaje w sercu na długo po zamknięciu okładki.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na92 miesiące temu
Kuzynka Marie. Tom I Agnieszka Janiszewska
Kuzynka Marie. Tom I
Agnieszka Janiszewska
W mojej opinii dość ciekawa i wciągająca historia opowiadająca o losach dwóch kuzynek, które poznają się w wieku dorosłym. Autorka pokazuje nam perspektywy obu kobiet, zarówno Emilia jak i Marie wiedziały o sobie niewiele, bo rodzinne konflikty sprzed lat nie pozwoliły im poznać się w wieku dziecięcym. Historia pełna tajemnic, które powoli odkrywamy, trudnych relacji rodzinnych, skandal, który prowadzi do zerwania więzi rodzinnych. Wiele przedzkód stanęło na drodze tym dwóm siostrom stryjecznym, jednak nieugiętość i cierpliwość Emilii doprowadziła do ich spotkania... Czy będą potrafiły nawiązać relację? Teraz, gdy nic nie stoi już na przeszkodzie, gdy dawne konflikty umarły wraz z niektórymi członkami zwaśnionej rodziny, czy będą potrafiły zacząć od nowa i spróbować choćby trochę odzyskać to, co zostało im odebrane, więź rodzinną, która staje się teraz realna do odbudowania? To i wiele innych pytań nasuwa się po przeczytaniu pierwszego tomu. Mam nadzieję, że przez drugi tom przebrnę tak szybko jak przez pierwszy. Podoba mi się też to, że przenosimy się do pierwszej połowy XX wieku (1914 r. i później),poznajemy ówczesne życie ludzi w tamtych czasach, ich mentalność, zasady, konwenanse. Czasy niespokojne politycznie, wojna - to wszystko zabiera mnie, gdzieś gdzie oczami bohaterów jestem w stanie widzieć przeszłość. Lubię takie klimaty...
Aguśka - awatar Aguśka
oceniła na711 miesięcy temu
W deszczu Anna Dąbrowska
W deszczu
Anna Dąbrowska
Anna Dąbrowska przyzwyczaiła swoich czytelników do literatury, która nie boi się dotykać najczulszych strun ludzkiej duszy, a jej powieść „W deszczu” jest tego najlepszym dowodem. To historia, w której tytułowa aura staje się czymś więcej niż tylko tłem – jest metaforą smutku, oczyszczenia i nieuchronnych zmian, jakie zachodzą w bohaterach. Przyznaję tej pozycji ocenę 7/10. To rzetelnie napisana, poruszająca opowieść obyczajowa, która choć momentami bywa bolesna, ostatecznie przynosi nadzieję na to, że po każdej burzy w końcu musi wyjrzeć słońce. Fabuła koncentruje się wokół losów ludzi, których drogi przecinają się w momentach życiowych zakrętów. Dąbrowska z dużą wrażliwością kreśli portrety psychologiczne swoich bohaterów, pokazując ich lęki, niespełnione marzenia oraz trudne relacje z przeszłością. To książka o błędach, których nie da się cofnąć, ale z którymi trzeba nauczyć się żyć. Autorka unika taniego moralizatorstwa, pozwalając postaciom na słabość, zagubienie i błądzenie w poszukiwaniu własnej prawdy. Narracja prowadzona jest w sposób niespieszny, co pozwala czytelnikowi w pełni zanurzyć się w dusznej, a jednocześnie kojącej atmosferze opowieści. Największym atutem „W deszczu” jest styl autorki. Anna Dąbrowska operuje językiem bardzo plastycznym, niemal poetyckim, co sprawia, że opisy emocji stają się niemal namacalne. Potrafi ona uchwycić ulotne chwile, subtelne gesty i niewypowiedziane słowa, które ważą w tej historii najwięcej. To proza, która wymaga od odbiorcy empatii i zatrzymania się w codziennym biegu. Motyw deszczu, powracający w kluczowych momentach, świetnie spaja całą fabułę, nadając jej rytm i specyficzny, nieco oniryczny klimat. Momentami książka wpada w pułapkę nadmiernej melancholii. Choć smutek jest wpisany w DNA tej opowieści, niektóre fragmenty wydają się zbyt mocno nasycone tragizmem, co może przytłaczać i sprawiać wrażenie pewnej monotonii nastroju. Ponadto, niektóre wątki poboczne mogłyby zostać nieco szerzej rozwinięte, by nadać historii większej wielowymiarowości. Dla czytelników oczekujących dynamicznej akcji, tempo powieści może okazać się zbyt powolne, gdyż autorka stawia tu zdecydowanie na introspekcję bohaterów kosztem zewnętrznych wydarzeń. Mimo tych drobnych mankamentów, „W deszczu” to jedna z ciekawszych propozycji w dorobku Anny Dąbrowskiej. To książka, która uczy pokory wobec losu i pokazuje, że płacz – podobnie jak deszcz – jest potrzebny, by zmyć z serca kurz dawnych niepowodzeń. To rzetelne 7/10 – pozycja wartościowa, pięknie napisana i zostawiająca czytelnika z poczuciem, że warto walczyć o siebie, nawet gdy niebo nad nami wydaje się beznadziejnie szare. To idealna lektura na jesienny wieczór, która zamiast dołować, oferuje zrozumienie i literackie ukojenie.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na719 dni temu

Cytaty z książki Obca miłość

Więcej
Katarzyna Grabowska Obca miłość Zobacz więcej
Katarzyna Grabowska Obca miłość Zobacz więcej
Katarzyna Grabowska Obca miłość Zobacz więcej
Więcej