Bywało, iż pytałaś, kim jestem. Odpowiem ci więc: twoim słońcem i deszczem. Potępieniem oraz zbawieniem. Pomocną dłonią lub utrapieniem. Cieniem podążającym za tobą w mroku pod odurzającym wpływem twego uroku. Zostałem przez ciebie znienawidzony, choć z narastającej ciemności ocalony. Kiedy swą promienną aurą lub samą obecnością obudziłaś we mnie uczucie nazwane miłością, zdobyłaś nieświadomie me serce, zmieniając mnie bardziej niż wielce. Kim zatem teraz się stałem, że nie potrafię powiedzieć tego, co chciałem? Pragnę podejść do ciebie z wyznania zamiarem, jak wręcz obsesyjnie cię pokochałem. Uczynić tego jednak nie mogę, gdyż obrałem nieprawidłową drogę. Zwyczajnie nie jestem ciebie wart, bo moje życie to jeden kiepski żart.

Że nie mogę bez Ciebie żyć, wiedziałem od zawsze. Z taką samą pewnością jak to, że słońce wstaje na wschodzie i że u każdej dłoni mam po pięć palców.

Że nie mogę bez Ciebie żyć, wiedziałem od zawsze. Z taką samą pewnością jak to, że słońce wstaje na wschodzie i że u każdej dłoni mam po pięć palców.

„Byłem podówczas tak młody i zwyczajem młodości myliłem jeszcze pożądanie z miłością.”

„Byłem podówczas tak młody i zwyczajem młodości myliłem jeszcze pożądanie z miłością.”

-Nie!- krzyknął Siergiej w przypływie rozpaczy.- Nie, nie!- Otoczył Franciszkę ramionami, przytulił jej twarz do swojej, potem pocałował delikatnie w czoło i skronie. Przycisnął ją mocniej, jakby pragnął osłonić przed przeszłością i tym, co miało niedługo nastąpić, jakby chciał uświadomić jej, że ktoś ją kocha.

-Nie!- krzyknął Siergiej w przypływie rozpaczy.- Nie, nie!- Otoczył Franciszkę ramionami, przytulił jej twarz do swojej, potem pocałował delikatnie w czoło i skronie. Przycisnął ją mocniej, jakby pragnął osłonić przed przeszłością i tym, co miało niedługo nastąpić, jakby chciał uświadomić jej, że ktoś ją kocha.

Strasznie żałuję, że nie mogę lepiej poznać ludzi, którzy mnie wożą. Taka zacność w nich, dobroć, prawdziwość...

Strasznie żałuję, że nie mogę lepiej poznać ludzi, którzy mnie wożą. Taka zacność w nich, dobroć, prawdziwość...

Nawet we mnie, diable, serce ścisnęło się od tych słów, ale ojciec Aloszy nie był czartem - był człowiekiem, zatem jego serce pozostało niewzruszone.

Nawet we mnie, diable, serce ścisnęło się od tych słów, ale ojciec Aloszy nie był czartem - był człowiekiem, zatem jego serce pozostało niewzruszone.

Nie ufam ludziom, którzy krzyczą: "Dosyć, dosyć", gdy im się nalewa. Jeżeli ktoś musi uważać, aby nie wypić za dużo, to znaczy, że kiedy wypije, nie ufa nawet samemu sobie.

Nie ufam ludziom, którzy krzyczą: "Dosyć, dosyć", gdy im się nalewa. Jeżeli ktoś musi uważać, aby nie wypić za dużo, to znaczy, że kiedy wypije, nie ufa nawet samemu sobie.

A woman has her years like a purse of coins and she spends them willy-nilly.

A woman has her years like a purse of coins and she spends them willy-nilly.

,,W miarę jak przybywało mi pieniędzy stałem się od nich uzależniony

,,W miarę jak przybywało mi pieniędzy stałem się od nich uzależniony

Ludzie wolą przekazywać pieniądze na tych, których można jeszcze wyleczyć, bo chcą wierzyć, że pomogli zmienić świat na lepsze.

Ludzie wolą przekazywać pieniądze na tych, których można jeszcze wyleczyć, bo chcą wierzyć, że pomogli zmienić świat na lepsze.