Porwana przez Jokera

Bywało, iż pytałaś, kim jestem. Odpowiem ci więc: twoim słońcem i deszczem. Potępieniem oraz zbawieniem. Pomocną dłonią lub utrapieniem. Cieniem podążającym za tobą w mroku pod odurzającym wpływem twego uroku. Zostałem przez ciebie znienawidzony, choć z narastającej ciemności ocalony. Kiedy swą promienną aurą lub samą obecnością obudziłaś we mnie uczucie nazwane miłością, zdobyłaś nieświadomie me serce, zmieniając mnie bardziej niż wielce. Kim zatem teraz się stałem, że nie potrafię powiedzieć tego, co chciałem? Pragnę podejść do ciebie z wyznania zamiarem, jak wręcz obsesyjnie cię pokochałem. Uczynić tego jednak nie mogę, gdyż obrałem nieprawidłową drogę. Zwyczajnie nie jestem ciebie wart, bo moje życie to jeden kiepski żart.

Bywało, iż pytałaś, kim jestem. Odpowiem ci więc: twoim słońcem i deszczem. Potępieniem oraz zbawieniem. Pomocną dłonią lub utrapieniem. Cie...

Naszą rolą jest ich odpowiednie przygotowanie, by niezależnie od decyzji potrafiły poradzić sobie w życiu. Rodzice nie idą ze swoimi dziećmi ich drogą, mogą jedynie spakować wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy do plecaka, aby bez trudności dotarły do celu. Przygotowują je, ale nie prowadzą. Pokonać trasę muszą same i tylko od nich zależy, co zrobią z uzyskaną wiedzą. Jeśli dziecko będzie za każdym razem prowadzone przez rodzica, to w jaki sposób sobie poradzi, kiedy zostanie samo? Zrobienie kroku od potomstwa nie oznacza porzucenia lub braku zainteresowania, ale pozwolenie na rozkwitnięcie, które człowiek chce obserwować. Oczywiście wszystko musi się odbywać stopniowo w określonym czasie, dlatego nie martw się.

Naszą rolą jest ich odpowiednie przygotowanie, by niezależnie od decyzji potrafiły poradzić sobie w życiu. Rodzice nie idą ze swoimi dziećmi...

Przerwij wreszcie mego serca katusze, scal na wieki przeznaczone sobie dusze. Pogódź na dobre dwoje kochanków, by wrócić do wspólnych poranków i ponownie usteczka zamknąć w pocałunku, chcąc odurzyć się nim jak za pomocą trunku. Niechaj dwa serca w jednym rytmie biją. Panie, złącz mnie na nowo z moją lilią. Mnie tęskno za tą gorącą miłością, co wszczęła burzę swą żarliwością. Dla mego anioła wojnę rozpętam, tak jak anioł w mym sercu zamętał . Tam krew się leje i ogień bucha, kiedy nie słyszę szeptu koło ucha. Oczy z utęsknieniem jednego oblicza szukają, gdy myśli uparcie do samobójstwa namawiają. Zmysły stracone, rozsądek zaś zgubiony, bowiem twym pięknem jestem oszołomiony.

Przerwij wreszcie mego serca katusze, scal na wieki przeznaczone sobie dusze. Pogódź na dobre dwoje kochanków, by wrócić do wspólnych porank...