Nie mogła wyjechać z Sadem ani pojechać sama do innego kraju. Była matką, która nie potrafiła zostawić swojego jedynego syna. Ostatni raz szła tą ulicą wieczorem 3 stycznia 1963 roku. Obcięła włosy i na moment zatrzymała się w domu pani An-Nahhas. Potem być może poszła na to tajemnicze spotkanie. W każdym razie weszła po schodach, wiedząc, że jedyne nieznane, które jest możliwe, to śmierć.

Nigdy nie ufaj muzykowi, kiedy mówi o miłości, nigdy nie ufaj agentowi, gdy mówi o pieniądzach.

Nigdy nie ufaj muzykowi, kiedy mówi o miłości, nigdy nie ufaj agentowi, gdy mówi o pieniądzach.

Ja nie mam w życiu do dyspozycji niczego oprócz miłości, żeby poczuć się spełnioną, żeby wyrazić siebie.

Ja nie mam w życiu do dyspozycji niczego oprócz miłości, żeby poczuć się spełnioną, żeby wyrazić siebie.

Nie ma miłości w tym mieście ani w tym domu. Może sobie szukać do woli, ale tutaj jej nie znajdzie. W takim razie gdzie?

Nie ma miłości w tym mieście ani w tym domu. Może sobie szukać do woli, ale tutaj jej nie znajdzie. W takim razie gdzie?

Człowiek przyzwyczaja się do swoich koszmarów i zapomina, jakie muszą robić wrażenie na innych.

Człowiek przyzwyczaja się do swoich koszmarów i zapomina, jakie muszą robić wrażenie na innych.

W ludzkiej naturze leżało pragnienie tego, co nieosiągalne.

W ludzkiej naturze leżało pragnienie tego, co nieosiągalne.

[...]Nie wiem tylko, co zrobić z tą zabójczą ciszą, z tym milczeniem, z którego w mękach urodziła się moja pogarda i zmęczenie ludźmi. Nie mogłem już z nimi wytrzymać, poczułem, jak mi odrywają ciało z przedramienia, jak pożerają mnie swoim niekończącym się gadaniem i pytaniami. Osaczali mnie, szukali czegoś, co im się należy, albo czegoś czego nie mogłem im dać.

[...]Nie wiem tylko, co zrobić z tą zabójczą ciszą, z tym milczeniem, z którego w mękach urodziła się moja pogarda i zmęczenie ludźmi. Nie mogłem już z nimi wytrzymać, poczułem, jak mi odrywają ciało z przedramienia, jak pożerają mnie swoim niekończącym się gadaniem i pytaniami. Osaczali mnie, szukali czegoś, co im się należy, albo czegoś czego nie mogłem im dać.

- (...)Droga Patrycjo, co jest potrzebne do spełnienia swoich marzeń?
- Kesz.
Tu Katarzyna M. się przewraca.

- (...)Droga Patrycjo, co jest potrzebne do spełnienia swoich marzeń?
- Kesz.
Tu Katarzyna M. się przewraca.

- Ham, te rzeczy kosztują.
-Wszystko kosztuje - odrzekł Ham. -Ale czym są pieniądze? Materialnym przedstawieniem abstrakcyjnej koncepcji wysiłku.

- Ham, te rzeczy kosztują.
-Wszystko kosztuje - odrzekł Ham. -Ale czym są pieniądze? Materialnym przedstawieniem abstrakcyjnej koncepcji wysiłku.

Pieniądze szczęścia z pewnością nie dają, ale ogromnie ułatwiają życie...

Pieniądze szczęścia z pewnością nie dają, ale ogromnie ułatwiają życie...