Trzynasta opowieść

Książkę w pewnym sensie można uznać za ciekawą z drugiej jednak strony jest nudna i rozwleczona o, w mojej opinii, nieistotne szczegóły. Nie ma tu nic co można uznać za fantastykę, mimo niektórych mniej oczywistych wydarzeń, to jedynie powieść obyczajowa z wątkiem czegoś co można by uznać za tajemnicę rodzinną. A jeszcze lepiej pasującym do tej historii opisem będzie biografia fantastycznego bohatera.
* Ta książka w pewnym stopniu spojleruje „Dziwne losy Jane Eyre”
* Nazwisko głównej bohaterki wypowiadane bez jej imienia nieco mnie myliło ponieważ „Lea” to również imię.

Książkę w pewnym sensie można uznać za ciekawą z drugiej jednak strony jest nudna i rozwleczona o, w mojej opinii, nieistotne szczegóły. Nie ma tu nic co można uznać za fantastykę, mimo niektórych mniej oczywistych wydarzeń, to jedynie powieść obyczajowa z wątkiem czegoś co można by uznać za tajemnicę rodzinną. A jeszcze lepiej pasującym do tej historii opisem będzie...

Marketingowcy mocno popłynęli, obiecując, że „Trzynasta opowieść” przyćmi Zafona. Dla mnie to porównanie jest zupełnie nietrafione. Książka ma świetny warsztat i od początku atakuje nas gęstą, baśniową atmosferą, co bardzo doceniam. Czyta się to dobrze, styl jest nienaganny, ale... to tyle. Brakuje tu tej iskry, która uczyniłaby lekturę czymś więcej niż tylko „poprawnym” czytadłem. Dobry warsztat to nie wszystko, by mierzyć się z taką ikoną jak „Cień wiatru”...

Marketingowcy mocno popłynęli, obiecując, że „Trzynasta opowieść” przyćmi Zafona. Dla mnie to porównanie jest zupełnie nietrafione. Książka ma świetny warsztat i od początku atakuje nas gęstą, baśniową atmosferą, co bardzo doceniam. Czyta się to dobrze, styl jest nienaganny, ale... to tyle. Brakuje tu tej iskry, która uczyniłaby lekturę czymś więcej niż tylko „poprawnym”...

Dla bibliofilów i nie tylko.

Córka antykwariusza, wycofana społecznie ale zakochana w książkach, dostaje ekskluzywną propozycję napisania biografii popularnej autorki, której historia życia pozostawała dotychczas nieodkrytą tajemnicą.

Przeszłość pisarki, dorastającej w podupadającej wiktoriańskiej rezydencji, okazuje się być zdecydowanie traumatyczna. Członkowie rodziny są zwichrowani w wyjątkowy sposób. Motywem przewodnim jest niepodrabialna więź bliźniaczek.

Książka napisana jest grzecznym językiem, więc tym bardziej uderzające są wzmianki o przemocy i seksie.

Dla bibliofilów i nie tylko.

Córka antykwariusza, wycofana społecznie ale zakochana w książkach, dostaje ekskluzywną propozycję napisania biografii popularnej autorki, której historia życia pozostawała dotychczas nieodkrytą tajemnicą.

Przeszłość pisarki, dorastającej w podupadającej wiktoriańskiej rezydencji, okazuje się być zdecydowanie traumatyczna. Członkowie rodziny...

Naprawdę interesująca pozycja.
Przyznam, że na początku trochę ciężko mi się ją czytało, nawet nie mogłam się zebrać do tego, ale końcówkę pochłonęłam w jeden wieczór.
Niesamowity klimat powieści gotyckiej, świetny język i wciągająca historia.

Naprawdę interesująca pozycja.
Przyznam, że na początku trochę ciężko mi się ją czytało, nawet nie mogłam się zebrać do tego, ale końcówkę pochłonęłam w jeden wieczór.
Niesamowity klimat powieści gotyckiej, świetny język i wciągająca historia.

Jak tajemnice rodzinne mogą wpłynąć na dalsze życie człowieka? 🤔
.
Margaret Lea dostaje ofertę od pisarki Vidy Winter. ✒️ Chodzi o napisanie jej biografii. Margaret ma okazję poznać historię życia pisarki pełne tajemnic i rodzinnych tragedii. 😳 Okazuje się, że te dwie kobiety niejedno łączy…
.
Po Trzynastą Opowieść autorstwa D. Setterfield sięgnęłam, ponieważ słyszałam, że jest podobna do Zapomnianego Ogrodu K. Morton. 🏡 Cóż, ta pozycja mnie tak nie urzekła, ale w sumie nie była taka zła. 👍 Niektóre momenty lekko mną wstrząsnęły, jednak atmosfera tajemniczości nie była tak duża. 😶‍🌫️ Najbardziej urzekły mnie dygresje na temat opowieści, które zostały ujęte na początku książki. 🥰
.
Ciekawostka: podczas czytania można się natknąć na opis fabuły Dziwnych Losów Jane Eyre (dobrze, że niedawno czytałam) i to ze spojlerami. Dlatego rzucę sugestią, aby najpierw zapoznać się z tą perełką w literaturze. 🤓

Jak tajemnice rodzinne mogą wpłynąć na dalsze życie człowieka? 🤔
.
Margaret Lea dostaje ofertę od pisarki Vidy Winter. ✒️ Chodzi o napisanie jej biografii. Margaret ma okazję poznać historię życia pisarki pełne tajemnic i rodzinnych tragedii. 😳 Okazuje się, że te dwie kobiety niejedno łączy…
.
Po Trzynastą Opowieść autorstwa D. Setterfield sięgnęłam, ponieważ słyszałam, że...

Opowieść, która przenosi w inny świat.

Opowieść, która przenosi w inny świat.

W tej książce znajdziecie potężne echa powieści gotyckiej. Mroczna atmosfera i rodzinne sekrety, które ukrywają się w zakamarkach starej posiadłości. Przez całą powieść przewijają się też "dziwne losy Jane Eyre", co może tym bardziej wnikliwym czytającym nasuwać pewne wnioski.
Akcja rozwija się leniwie, dzięki czemu mamy czas na poznanie poszczególnych etapów tej zawiłej historii. Im bliżej rozwiązania zagadki, tym tempo akcji szybsze, a napięcie wzrasta.

W tej książce znajdziecie potężne echa powieści gotyckiej. Mroczna atmosfera i rodzinne sekrety, które ukrywają się w zakamarkach starej posiadłości. Przez całą powieść przewijają się też "dziwne losy Jane Eyre", co może tym bardziej wnikliwym czytającym nasuwać pewne wnioski.
Akcja rozwija się leniwie, dzięki czemu mamy czas na poznanie poszczególnych etapów tej zawiłej...

Jaka to była wspaniała lektura!
Cudowny styl autorki, wciągająca fabuła, zagadka z zaskakującym rozwiązaniem.
Tę książkę czytało się tak, jakby słuchało się snutej przy ognisku historii, z napięciem czekając na rozwój wydarzeń.
Piękna pozycja, zgadzam się z opiniami że spokojnie może trafić do kanonu współczesnej klasyki.

Jaka to była wspaniała lektura!
Cudowny styl autorki, wciągająca fabuła, zagadka z zaskakującym rozwiązaniem.
Tę książkę czytało się tak, jakby słuchało się snutej przy ognisku historii, z napięciem czekając na rozwój wydarzeń.
Piękna pozycja, zgadzam się z opiniami że spokojnie może trafić do kanonu współczesnej klasyki.

Mam mieszane uczucia do książki. Początek sprawił mi największy problem, był bardzo powolny i trochę nie wiedziałam, w jaką stronę będzie zmierzała akcja. Natomiast mniej więcej od połowy byłam tak wciągnięta, że dokończyłam książkę w jeden wieczór.
Bardzo podobał mi się gotycki klimat powieści - mrok, nawiedzony dom, duchy, mgła. Styl autorki również pasuje do takiego klimatu.
W przypadku samej historii opowiadanej przez Vidę Winter, to spodziewałam się, że pod koniec pojawi się w niej jakiś zaskakujący element, którego czytelnik w ogóle się nie spodziewał. W innym wypadku, po co przez tyle lat opowiadałaby zmyślone historie swojego życia. Nie zawiodłam się i mimo że autorka wplatała w opowieść drobne elementy wyjaśniające takie zakończenie, to mam wrażenie, że było trochę zbyt przerysowane i dziwne. A w jednym momencie trochę niekonsekwentne.
Po opiniach, które słyszałam myślałam, że będzie to jeden z zachwytów, a książka była po prostu dobra.

Mam mieszane uczucia do książki. Początek sprawił mi największy problem, był bardzo powolny i trochę nie wiedziałam, w jaką stronę będzie zmierzała akcja. Natomiast mniej więcej od połowy byłam tak wciągnięta, że dokończyłam książkę w jeden wieczór.
Bardzo podobał mi się gotycki klimat powieści - mrok, nawiedzony dom, duchy, mgła. Styl autorki również pasuje do takiego...

"Trzynasta opowieść" oplata niespiesznie czytelnika, ale za to skutecznie. Niepostrzeżenie czytelnik wnika w świat bohaterów. Choć fabuła nie jest wolna od schematów, autorka umiejętnie odkrywa karty, a asa do końca trzyma w rękawie.

"Trzynasta opowieść" oplata niespiesznie czytelnika, ale za to skutecznie. Niepostrzeżenie czytelnik wnika w świat bohaterów. Choć fabuła nie jest wolna od schematów, autorka umiejętnie odkrywa karty, a asa do końca trzyma w rękawie.