Podróż ludzi Księgi

Moja pierwsza przeczytana książka naszej noblistki. Potrzebowałem chwili, aby przyzwyczaić się do stylistyki pisania, gdyż różni się od książek które czytałem wcześniej. Jedna z tych książek, przy której nie mogę się doczekać, aby się dowiedzieć jak się kończy (pozytywnym sensie oczywiście!). Powieść naprawdę arcyciekawa. Zachęciła mnie do sięgnięcia w przyszłości do kolejnej książki Pani Tokarczuk, więc duży plus.

Moja pierwsza przeczytana książka naszej noblistki. Potrzebowałem chwili, aby przyzwyczaić się do stylistyki pisania, gdyż różni się od książek które czytałem wcześniej. Jedna z tych książek, przy której nie mogę się doczekać, aby się dowiedzieć jak się kończy (pozytywnym sensie oczywiście!). Powieść naprawdę arcyciekawa. Zachęciła mnie do sięgnięcia w przyszłości do...

Zdecydowanie książka, dzięki której polubiłam czytanie. Jedna z pierwszych wypożyczonych z biblioteki bez przymusu :)

Zdecydowanie książka, dzięki której polubiłam czytanie. Jedna z pierwszych wypożyczonych z biblioteki bez przymusu :)

Historia o drodze, która jest symbolem przemijającego życia. Historia o ludzkiej naturze i niedoskonałości. Historia o tym, jak wielki wpływ na nasze istnienie mogą mieć rzeczy, których nie możemy zrozumieć. Do tego opowiedziana pięknym językiem, pełnym symboliki, która wymaga od czytelnika chociaż minimalnego wysiłku intelektualnego.

Historia o drodze, która jest symbolem przemijającego życia. Historia o ludzkiej naturze i niedoskonałości. Historia o tym, jak wielki wpływ na nasze istnienie mogą mieć rzeczy, których nie możemy zrozumieć. Do tego opowiedziana pięknym językiem, pełnym symboliki, która wymaga od czytelnika chociaż minimalnego wysiłku intelektualnego.

Zaciąłem się na Panią Olgę i jej twórczość i mam nadzieję że do wiosny skończę wszystko co wydała (oczywiście w ramach powieści i opowiadań). Wracając do podróży ludzi księgi, to jest to książka inna. Mamy powieść drogi, o której od początku można się domyślić jak się zakończy więc to nie cel jest istotny ale sama droga, pełna rozważań, alegorii, postaci archetypicznych, podróż w czasach gdy mistycyzm odchodził w przeszłość a oświecony absolutyzm przyozdabiał się w europejski racjonalizm. Francja już wielka, ale jeszcze nie dotknięta przedrewolucyjną gorączką.

Zaciąłem się na Panią Olgę i jej twórczość i mam nadzieję że do wiosny skończę wszystko co wydała (oczywiście w ramach powieści i opowiadań). Wracając do podróży ludzi księgi, to jest to książka inna. Mamy powieść drogi, o której od początku można się domyślić jak się zakończy więc to nie cel jest istotny ale sama droga, pełna rozważań, alegorii, postaci archetypicznych,...

Zadżumiona Francja gdzieś połowy XIV wieku w zmaganiach zabobonów z nauką. Psy też mogły się nią zarażać. Incubusy raczej nie, chyba że wszystkie wtedy na nią wymarły, i dlatego już ich z nami nie ma. Choroba zabierała ze sobą mity, pragnienia żyjące w ówczesnych ludziach bez względnie z ich ciałami. I po co to wszystko pytaniem w jej obliczu. Powieść zdaje się nie dawać na nie odpowiedzi, ni sama autorka, choć je kreują. Gdybym dysponował wiedzą z księgi, to bym zrozumiał niuanse w opisywanych obrazach. A tak, to tylko powiem, że jestem Gąszcz czarnych znaczków. Chociaż może coś więcej, bo dostrzegłem stwierdzenie o nietransferowalności wiedzy objawionej na naukowe pojmowanie świata, przejawiane u badaczy. W sumie zrozumienie, to emocja towarzysząca logicznemu procesowi, a może i objawieniu. Emocja, jak miłość, korelująca z cielesnymi doznaniami. Niekiedy żądzami wykraczającymi poza rozum, których efektu doświadczył jeden z bohaterów. Takie rzeczy tylko w człowieku, bo w AI już nie, chociaż sama mogłaby przysiąc słowami, że jest inaczej. Wspominam o AI, o inteligencji, nie AI osobowości (identity),w co ludzie nie w temacie lub marketingiem zwiedzeni wierzą, bo tytułowa księga wpisuje się pomału w jej odpowiednik. Wszystko się z niej wyczyta, ale tylko słowami i to rozumiejąc znaczenia, gdy na własnym doświadczeniu zdobyte. Świat wtedy jawił się miejscem odkryć i wynalazków, tyle było do zbadania i zrozumienia. Współcześnie kolejne technologie wyznaczają obraną wcześniej drogę. Czy nią dojdziemy do księgi wiedzy wszelkiej, a stanąwszy przed jej stronicami będziemy godni odczytać jej zawartość? Czy ciągle zbyt infantylni, by cokolwiek zrozumieć?

Zadżumiona Francja gdzieś połowy XIV wieku w zmaganiach zabobonów z nauką. Psy też mogły się nią zarażać. Incubusy raczej nie, chyba że wszystkie wtedy na nią wymarły, i dlatego już ich z nami nie ma. Choroba zabierała ze sobą mity, pragnienia żyjące w ówczesnych ludziach bez względnie z ich ciałami. I po co to wszystko pytaniem w jej obliczu. Powieść zdaje się nie dawać na...

ta książka podobała mi się dużo bardziej niż prawiek i inne czasy. strasznie mi się spodobało, jak swobodnie wplatane były filozoficzne tematy.

ta książka podobała mi się dużo bardziej niż prawiek i inne czasy. strasznie mi się spodobało, jak swobodnie wplatane były filozoficzne tematy.

Bajeczna! Tyle wystarczy. Jezyk ksiazek Tokarczuk jest magiczny!

Bajeczna! Tyle wystarczy. Jezyk ksiazek Tokarczuk jest magiczny!

Opowieść o drodze. Opowieść o pysze i pokorze. Opowieść o nas samych. O zmianach jakie zachodzą w nas w drodze życia. Czy warto? Wybierzcie się w podróż...

Opowieść o drodze. Opowieść o pysze i pokorze. Opowieść o nas samych. O zmianach jakie zachodzą w nas w drodze życia. Czy warto? Wybierzcie się w podróż...

Po zakończeniu lektury każdej książki Olgi Tokarczuk odczuwam pustkę. Nie inaczej było tym razem. Książka momentami niezwykle melancholijna. Opowieść o podróży człowieka w głąb siebie, próba odnalezienia prawdy, która kończy się w sposób tragiczny. Historia warta poznania.

Po zakończeniu lektury każdej książki Olgi Tokarczuk odczuwam pustkę. Nie inaczej było tym razem. Książka momentami niezwykle melancholijna. Opowieść o podróży człowieka w głąb siebie, próba odnalezienia prawdy, która kończy się w sposób tragiczny. Historia warta poznania.

Powieść dość nietypowa, filozofująca poprzez cienką warstwę raczej prostej fabułę, ale nie znalazłem w niej wielkiej wartości. Postaci interesujące, ale nic ponadto.

Powieść dość nietypowa, filozofująca poprzez cienką warstwę raczej prostej fabułę, ale nie znalazłem w niej wielkiej wartości. Postaci interesujące, ale nic ponadto.