Lato

--- Trzecioosobowy narrator opisuje nieśpieszne życie i specyficzną, przystosowaną do trudnych warunków przyrodę na niewielkiej wysepce Wschodniej Nylandii w Zatoce Fińskiej, zamieszkałej przez babkę i odwiedzającą ją wnuczkę Sophię z ojcem. Nawykła do wymagającego klimatu babka przekazuje utrwalone czasem rytuały i zwyczaje wnuczce, pokazuje, uczy, opowiada... Wspólne wycieczki, wymykanie się z domu o wschodzie słońca, poszukiwanie skarbów na plaży, wyprawy na sąsiednie wysepki - to wszystko w zasadzie stanowi trzon powolnej, prostej fabuły, swoistej pochwały życia i natury...
--- Narrator skacze od lipca do kwietnia, od wiosny do lata i jesieni, przeplata wątki, gubi i podejmuje tropy. Kolejne pory roku i zmiany pogody przeplatają się z przemianami zachodzącymi w człowieku. Rozmowy babki z małą Sophią wybrzmiewają niczym riposty Kubusia Fatalisty do jego Pana. Prosty, surowy język ludzi północy w zestawieniu z pięknem flory i fauny daje prawdziwą satysfakcję z lektury, choć samej akcji próżno tu szukać...

--- Trzecioosobowy narrator opisuje nieśpieszne życie i specyficzną, przystosowaną do trudnych warunków przyrodę na niewielkiej wysepce Wschodniej Nylandii w Zatoce Fińskiej, zamieszkałej przez babkę i odwiedzającą ją wnuczkę Sophię z ojcem. Nawykła do wymagającego klimatu babka przekazuje utrwalone czasem rytuały i zwyczaje wnuczce, pokazuje, uczy, opowiada... Wspólne...

Myślę, że to jest bardzo osobista książka o różnych etapach w życiu widzianych już z perspektywy doświadczenia, które jest blisko zamknięcia. Ma w sobie dużo spokoju i pewien urok, ale nic się we mnie takiego nie odezwało przy lekturze, co by mi kazało ją zachować. Wiem, że teraz jest polecana na jednym z profili literackich jako wyjątkowa. Nie podzielam tej opinii.

Myślę, że to jest bardzo osobista książka o różnych etapach w życiu widzianych już z perspektywy doświadczenia, które jest blisko zamknięcia. Ma w sobie dużo spokoju i pewien urok, ale nic się we mnie takiego nie odezwało przy lekturze, co by mi kazało ją zachować. Wiem, że teraz jest polecana na jednym z profili literackich jako wyjątkowa. Nie podzielam tej opinii.

idealna pozycja dla osób, które znają doświadczenie spędzania wakacji u babci poza miastem. pozycja niesamowicie ciepła, miejscami zabawna, ale nieustannie pouczająca. czasem bardziej utożsamia się z babcią, czasem z wnuczką, czasem zachowanie obu jest trudne do zrozumienia, ale nigdy nie ustępuje chęć przeteleportowania się do nich i spędzenia reszty wakacji razem z nimi (chociaż już samo ich towarzystwo na papierze stanowi świetne źródło rozrywki). cudowna i słodka opowieść, opatrzona uroczymi ilustracjami.

idealna pozycja dla osób, które znają doświadczenie spędzania wakacji u babci poza miastem. pozycja niesamowicie ciepła, miejscami zabawna, ale nieustannie pouczająca. czasem bardziej utożsamia się z babcią, czasem z wnuczką, czasem zachowanie obu jest trudne do zrozumienia, ale nigdy nie ustępuje chęć przeteleportowania się do nich i spędzenia reszty wakacji razem z nimi...

Szczery opis relacji babci i wnuczki w trakcie wakacyjnego pobytu na wyspie. Co prawda towarzyszy im tata, ale jest tak nieobecny w tym towarzyszeniu, że równie dobrze mogłoby go nie być. A babcia i wnuczka? Śmieją się, bawią, wymyślają historyjki, ale też kłócą, strzelają fochy i złoszczą na siebie. Są zwykłe, bez ptosu, upiększeń, babcia pali papierosy i mówi "cholera", a wnuczka histeryzuje i się obraża, a to wszystko wplecone w codzienność wyspy, morza, szumu drzew, bulgotania mokradeł i wzrastających cebulek kwiatów.

Szczery opis relacji babci i wnuczki w trakcie wakacyjnego pobytu na wyspie. Co prawda towarzyszy im tata, ale jest tak nieobecny w tym towarzyszeniu, że równie dobrze mogłoby go nie być. A babcia i wnuczka? Śmieją się, bawią, wymyślają historyjki, ale też kłócą, strzelają fochy i złoszczą na siebie. Są zwykłe, bez ptosu, upiększeń, babcia pali papierosy i mówi...

Autorka uważała ją za jedną z lepszych swoich książek. Częściowo oparty na wspomnieniach Tove z dzieciństwa, częściowo na wspomnieniach wakacji z bratanicą, częściowo zmyślony (tak przynajmniej w czytanym przeze mnie angielskojęzycznym wydaniu dopowiada nam to w posłowiu Sophia Jansson, bratanica Tove) zbiór historii o babci i wnuczce spędzających lato na maleńkiej wyspie w zatoce Fińskiej przynosi czytelnikowi wzruszenie i nostalgię. Lektura na sierpniowe wieczory.

Miejsce akcji naprawdę istnieje, nazywa się Klovharun.

Autorka uważała ją za jedną z lepszych swoich książek. Częściowo oparty na wspomnieniach Tove z dzieciństwa, częściowo na wspomnieniach wakacji z bratanicą, częściowo zmyślony (tak przynajmniej w czytanym przeze mnie angielskojęzycznym wydaniu dopowiada nam to w posłowiu Sophia Jansson, bratanica Tove) zbiór historii o babci i wnuczce spędzających lato na maleńkiej wyspie w...

6? Ale zastrzegam sobie prawo do zmiany zdania. Jak kiedyś pojadę na wakacje do Finlandii, będę siedzieć gdzieś pośrodku niczego i gapić się na drzewa, to przeczytam to jeszcze raz i sprawdzę jak wtedy wchodzi.

Historie przygód babci i kilkuletniej wnuczki na wyspie, gdzie co roku spędzają wakacje. Gdzieś w tle przewija się ojciec, ale to na babci spoczywa obowiązek organizowania młodej czasu, wymyślania bajek o lokalnych wróżkach i złoczyńcach i odpowiadania na miliony pytań.

Podejrzewam, że dla osób, które spędzały wakacje u dziadków na wsi ta książka może być emocjonalnym i nostalgicznym wspomnieniem takich właśnie przygód, gdy do szczęścia potrzebny był tylko patyk. Ja nie miałam takich relacji z dziadkami ani okazji do wakacjowania na zadupiu, więc nie miałam tu emocjonalnego związku z historią. Za to podczas lektury odczuwałam ogromny szacun do babci za wyobraźnię i ogromną cierpliwość.

6? Ale zastrzegam sobie prawo do zmiany zdania. Jak kiedyś pojadę na wakacje do Finlandii, będę siedzieć gdzieś pośrodku niczego i gapić się na drzewa, to przeczytam to jeszcze raz i sprawdzę jak wtedy wchodzi.

Historie przygód babci i kilkuletniej wnuczki na wyspie, gdzie co roku spędzają wakacje. Gdzieś w tle przewija się ojciec, ale to na babci spoczywa obowiązek...

Dobrze się czyta.

Dobrze się czyta.

Bardzo fragmentaryczna, przez co nie zapada w pamięć. Prosto napisana, postacie nie są pogłębione, nie ma wyraźnej fabuły - to winiety z codziennego życia, którymi ciężko było mi się przejmować, bo nie interesowały mnie postacie. Przeczytana i tyle.

Bardzo fragmentaryczna, przez co nie zapada w pamięć. Prosto napisana, postacie nie są pogłębione, nie ma wyraźnej fabuły - to winiety z codziennego życia, którymi ciężko było mi się przejmować, bo nie interesowały mnie postacie. Przeczytana i tyle.

Większość z nas zna Tove Jansson jako autorkę książek o Muminkach. Fińska autorka pisała jednak nie tylko książki dla dzieci, ale też prozę dla dorosłych. Do tej grupy należy "Lato".

Na książkę składają się krótkie historie skupiające się na Sophii oraz jej babci, które przez większą część roku mieszkają na wyspie. "Lato" opisuje ich rozmaite przygody, od adopcji kota, poprzez poznawanie nowych osób, po ratowanie dobytku podczas sztormu. Opowieści mają luźny charakter, nie układają się w większą fabułę. Zamiast niej otrzymujemy ciekawie napisane postaci — babcia wydaje się młoda duchem, podczas gdy Sophia sprawia wrażenie zbyt dojrzałej jak na swój wiek. Charaktery bohaterek oraz fakt, że historia osadzona jest w miejscu mocno odrębnym od świata zewnętrznego, sprawia, że książka ma nieco baśniowy klimat. Pióro Jansson jest równie lekkie, jak w "Muminkach". Autorka miesza w książce humor ze spokojnym nastrojem. Sposób w jaki opisuje życie na łonie natury ma w sobie coś sielskiego, ale nie wydaje się przesłodzony.

Nie jest to książka, której szczegóły zapamiętam na długo, ale była urocza.

Większość z nas zna Tove Jansson jako autorkę książek o Muminkach. Fińska autorka pisała jednak nie tylko książki dla dzieci, ale też prozę dla dorosłych. Do tej grupy należy "Lato".

Na książkę składają się krótkie historie skupiające się na Sophii oraz jej babci, które przez większą część roku mieszkają na wyspie. "Lato" opisuje ich rozmaite przygody, od adopcji kota,...

sympatyczna i kochana nw dam jakieś 6.5

sympatyczna i kochana nw dam jakieś 6.5