Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Lato

Tłumaczenie: Zygmunt Łanowski
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
7,52 (212 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
18
9
45
8
43
7
61
6
24
5
16
4
1
3
3
2
1
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Sommarboken
data wydania
ISBN
9788310113719
liczba stron
216
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
czupirek

Tove Jansson najbardziej znana jako autorka i ilustratorka niepowtarzalnej serii książek o Muminkach napisała również „Lato” – poruszającą i metaforyczną historię, w której w sposób prosty, z niespotykaną lekkością, opowiada o sprawach trudnych i poważnych. Ta ciepła i nastrojowa opowieść o wyspie, na której mieszka Sophia, jej babka i tata, to metafora ludzkiego losu. Starcie młodości i...

Tove Jansson najbardziej znana jako autorka i ilustratorka niepowtarzalnej serii książek o Muminkach napisała również „Lato” – poruszającą i metaforyczną historię, w której w sposób prosty, z niespotykaną lekkością, opowiada o sprawach trudnych i poważnych.

Ta ciepła i nastrojowa opowieść o wyspie, na której mieszka Sophia, jej babka i tata, to metafora ludzkiego losu. Starcie młodości i starości, uczenie się życia, świat ukryty w szczegółach, problem śmierci i Boga...
„Lato” to dobra literatura i nie tylko miłośnik twórczości Tove Jansson powinien poznać tę książkę!

 

źródło opisu: Wydawnictwo Nasza Księgarnia, 2007

źródło okładki: http://nk.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (552)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1082
Medellin | 2016-09-18
Przeczytana: 16 września 2016

"Lato" należy do moich absolutnie ulubionych książek. Tove Jansson opisała w niej rodzinę (małą dziewczynkę Sophię, jej ojca i babkę - dokładnie tak, nie babcię), która spędza właśnie tę porę roku na jednej z tysięcy szkierowych wysepek u południowych wybrzeży Finlandii. Rodzina mieszka w drewnianym domku z przybudówką. Nieodłączną towarzyszką odkrywania przez Sophię prawd o życiu jest jej babka, postać z krwi i kości, której nie obce są drobne słabości zdrowia i charakteru.

A propos charakteru, tego akurat obydwu damom nie brakuje. Ich dni z pozoru wyglądają jakby babka z wnuczką nieustannie się ścierały ze sobą, a tak naprawdę ta szorstkość maskuje wzajemną troskę i, nie da się ukryć, miłość.

Czas na wyspie upływa leniwie, zgodnie ze zmianami pogody i długości dnia. Nie oznacza to jednak braku zajęcia, bo każdy wykonuje liczne czynności mające na celu zapewnienie rodzinie wyżywienia, bezpieczeństwa, jak też pozostawienie wyspy w stanie jak najmniej naruszonym. Od czasu do...

książek: 1189
zachanassian | 2011-09-13
Na półkach: Przeczytane

Piękna, baśniowa opowieść, wszakże jednocześnie pozbawiona wszelkich elementów fantastycznych; nie ma tu Muminków ani Mimbli, jest po prostu rodzina - babka, tata i córka. Mieszkają latem na wyspie, i w tym mikroświecie przedstawia się nam historia o dorastaniu i wychowaniu, o surowych warunkach i prostych przyjemnościach, o opiece i samotności, młodości i starości. Dużo kontrastów spotyka się w lecie, ale widzimy, że mają przecież punkty wspólne. Styl jest prosty i zarazem ciepły; opisywane są krajobrazy, przedmioty i uczucia, a każde z nich traktowane jest z uwagą, ale też bez zbytniej przesady. Zachwycające spotkanie ludzi z samymi sobą oraz z innymi i naturą, bez śladu pretensjonalności czy nachalnej pseudofilozofii. Dla tych, którym spodobało się "Lato" - stylistyka "Lata" może kojarzyć się z powieściami Bodil Malmsten, może warto zajrzeć?

książek: 42
Maudie | 2016-02-04
Na półkach: Posiadam, Ulubione, Przeczytane

Dla mnie z tej książki płynie niesamowita błogość,spokój i cisza....
I ten specyficzny język Tove Jansson...wspaniała

książek: 297
jolasia | 2016-06-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Jak zjeść słonia? Po kawałku. Jak pisać o rzeczach ważnych i wielkich takich jak uczucia, stosunki międzyludzkie, starość, przemijanie, odchodzenie? Prosto. Rozumiała to znakomicie Tove Jansson. W ponadczasowej sadze o rodzinie Muminka zakodowała uniwersalny obraz rodziny ze wszystkimi blaskami i cieniami. W „Lecie“ w urzekająco prosty i pełen czułości sposób pokazała relacje między babcią a wnuczką z dziką wyspą, morzem i niemożliwą do opanowania naturą w tle. Doskonale pokazała jak bolesne jest zarówno dorastanie jak i odchodzenie. Dziełko skromne, a w swej skromności wielkie. Prawdziwe filozoficzne opowiastki!

książek: 996
anka | 2011-09-24
Na półkach: Przeczytane, 2011, Posiadam
Przeczytana: 23 września 2011

Zwykle pochłaniam książki, tą smakowałam przez dłużej i cały czas szukałam odpowiedniego dla niej słowa i oto znalazłam je tutaj, na LC- milcząca! Przez 210 stron słów, dialogów i ilustracji mamy zachwycającą ciszę.

książek: 645
maggalus | 2014-03-13
Na półkach: 2014, Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 13 marca 2014

„Lato” Tove Jansson to opowieść, której pierwszoplanowymi bohaterkami są kilkuletnia Sophia i jej babka. Drugoplanową bohaterką jest natomiast przyroda: gęste omszone lasy na mokradłach, bajora, szuwary, murawy, szkiery i żyjące na nich rośliny, meszki, komary, dżdżownice, ryby, myszy, ptaki i koty.

Urzekająca jest niezwykła wrażliwość autorki na piękno przyrody. Jansson umieszcza swoich bohaterów w prawdziwym świecie i tak jak oni jest nim żywo zainteresowana. Gdy Sophia idzie pobawić się w jeziorku, to nie jest to anonimowe oczko wodne, ale idzie do „bajora, które stało błyszczące i czarnobrązowe pod olszami”, po czym razem z babką „przekopują kanał przez mech i łochynie”. Gdy przechadzają się po wyspie, nie mijają bezimiennych drzew, ale konkretne świerki, wierzby, jarzębiny, olsze i czeremchy. Z roślin można u Jansson spotkać nie tylko pokrzywy, ale także wykę, tawułę, tojeść czy wełniankę. Bohaterką drugoplanową jednego z rozdziałów jest wymieniona imiennie Rosa Rugosa, czyli...

książek: 2242
actagaudi | 2013-11-19
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, 2013
Przeczytana: 19 listopada 2013

Wydaje mi się, że popularność cyklu o Muminkach zemściła się na odbiorze Tove Jansson w Polsce, którą postrzega się wyłącznie jako autorkę piszącą dla dzieci, pomijając jej twórczość dla dorosłych.

Pomyłką również jest wydanie "Lata" w stylistyce cyklu o Muminkach, wprowadza to bowiem mylne pojęcie o naturze książki, jako powieści dla dzieci. Najlepszym tego dowodem jest to, że w większości mi znanych bibliotekach znaleźć ją można w dziale literatury dziecięcej, co więcej klasyfikowana jest tak samo jak Muminki, jako powieść fantastyczna dla dzieci. O zgrozo, ani to powieść dla dzieci, ani fantastyka!!!

"Lato" to sentymentalna, melancholijna, poetycka opowieść o relacjach ludzkich, ale przede wszystkim o przemijaniu. Mała Sophie spędza lato z ojcem i babcią na wyspie należącej do fińskiego regiony zwanego Uusimą (szwedz. Nylandia), w małym domku w pobliżu morza. Babcia z wnuczką spędzają ze soba dużo czasu wędrując do zapomnianej jaskini, włamując się do domku nowego sąsiada,...

książek: 680
cranberry | 2016-06-28
Przeczytana: 15 czerwca 2016

Przede wszystkim: to jest książka dla dorosłych. W pierwszej chwili pomyślałam, że jak to dobrze, że czytam ją teraz, mając już dzieci, bo umiem docenić sposób przedstawienia wnuczki. Potem uznałam, że być może wcale nie jestem jeszcze wystarczająco dorosła - być może pełnię kontekstu odczytuje się dopiero, czytając w wieku babki (która kalendarzowo mogłaby być prababką Sophii).

Olbrzymie wrażenie zrobił na mnie sposób przedstawienia psychologicznych niuansów (a może nawet głębiej? może dotykamy już spraw ostatecznych?) z użyciem niesamowicie wyważonego stylu. Żadnych złotych mądrości, opis: zachowań ludzi, ich lakonicznych słów, surowej przyrody. Czytelnik wyniesie z lektury akurat tyle, ile będzie w stanie odczytać sam.

Tak też babka traktuje Sophię: jako przede wszystkim człowieka, a dopiero w drugiej kolejności jako dziecko. Jako człowiek Sophia jest wolna - ma prawo do swoich decyzji i swoich uczuć. Również wtedy, kiedy jest to lęk przed niespodziewaną wolnością (cudowna...

książek: 493
Magota | 2013-01-04
Przeczytana: 01 stycznia 2013

"Lato" jest książką piękną, choć odrobinę specyficzną. Opowiada ona o kilkuletniej Sophii i jej babce, zamieszkujących małą wyspę u wybrzeży Finlandii. Oprócz nich jest tam również ojciec, a czasem pojawiają się też goście czy sąsiedzi, ale są to postacie drugoplanowe, które stanowią jedynie tło dla konkretnych rozmów i wydarzeń. Najważniejsze są Sophia, babka i ich wzajemne relacje.

Ten kto ma teraz przed oczami uroczą scenkę rodzajową, kiedy to sympatyczna staruszka tuli do piersi wnuczkę przy zachodzie słońca, powinien jak najszybciej wyrzucić ją z pamięci :) Babka w powieści Janssn bywa humorzasta, krnąbrna i chadza swoimi ścieżkami. Potajemnie pali papierosy, zdarza jej się minąć z prawdą, a i wnuczka należy do tych bardziej "charakternych", więc bywają chwile, kiedy obydwie panie patrzeć na siebie nie mogą. Na dłuższą metę nie potrafią jednak bez siebie funkcjonować, gdyż wzajemne towarzystwo stanowi podstawę ich egzystencji. Troszczą się one o siebie nawzajem (choć w nieco...

książek: 1082
jagarkar | 2014-06-14
Przeczytana: 14 czerwca 2014

Myślałam, że nie przebrnę przez tę malutką książeczkę - dla jednych pełną poezji i spokoju, dla innych rozwleczoną, z przydługimi, nudnawymi opisami i irytującymi bohaterami.

zobacz kolejne z 542 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Książki w sam raz na lato

W pierwszy weekend lata prezentujemy zestawienie książek, które choć bardzo różne, łączy to, że ich akcja toczy się w czasie jednego lata. A przynajmniej to jedno lato ma decydujący wpływ na dalsze losy bohaterów. Polecamy!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd