Mgła jedwabna - Wybór poezji koreańskiej XX wieku

Październik - wypad do Korei Południowej.

"Mgła jedwabna...".
Ot, taka ciekawostka, bo nie umiem na ten tomik poezji spojrzeć jak na Wielką Literaturę. Tym bardziej, że po wgryzieniu się (dzięki kilku lekturom) w koreańskie realia, wyrobiłam sobie zdanie na temat Koreańczyków, na pewno nie postrzegam ich jako mężczyzn delikatnych, subtelnych. A tu proszę - zaskoczenie, znalazło się trzech panów piszących finezyjnie. Wprawdzie nie jest to poezja, która chwyciła mnie wyjątkowo mocno za serce, ale kilkoma wierszami byłam zauroczona. Pozostałe, no cóż, nie trzymały poziomu, ale może to kwestia tłumaczenia?
Nie zarzucam nic tłumaczowi, wyobrażam sobie, jakie miał trudne zadanie, próbując nie utracić podtekstów, sensu, klimatu. Chciałabym tylko móc przeczytać te wiersze w wersji oryginalnej, ale to się z pewnością nie zdarzy.
I tym mało optymistycznym akcentem kończę, polecając przeczytanie tego tomiku wierszy bezpośrednio po jakiejś koreańskiej lekturze.

Październik - wypad do Korei Południowej.

"Mgła jedwabna...".
Ot, taka ciekawostka, bo nie umiem na ten tomik poezji spojrzeć jak na Wielką Literaturę. Tym bardziej, że po wgryzieniu się (dzięki kilku lekturom) w koreańskie realia, wyrobiłam sobie zdanie na temat Koreańczyków, na pewno nie postrzegam ich jako mężczyzn delikatnych, subtelnych. A tu proszę - zaskoczenie,...

Kima Soweola i Yuna Dongju niestety nie zapamiętałxm na dłuższą metę. Wiersze Seo Jeongju bardzo dobre. Czytając je czułxm taki przyjemny rodzaj melancholii

Kima Soweola i Yuna Dongju niestety nie zapamiętałxm na dłuższą metę. Wiersze Seo Jeongju bardzo dobre. Czytając je czułxm taki przyjemny rodzaj melancholii

Nie jestem fanką poezji, ale nie było jeszcze tak źle. Strasznie męczyłam się z tym tomikiem, nie wiem czy to rodzaj poezji, czy ogólnie nie mam nastroju na tego typu ksiazke. Ale ani tematyka, ani rodzaj wierszy mi nie pasuje. Przeczytałam, zaznaczyłam może 2 lepsze wersje, ale reszta nie jest dla mnie.

Nie jestem fanką poezji, ale nie było jeszcze tak źle. Strasznie męczyłam się z tym tomikiem, nie wiem czy to rodzaj poezji, czy ogólnie nie mam nastroju na tego typu ksiazke. Ale ani tematyka, ani rodzaj wierszy mi nie pasuje. Przeczytałam, zaznaczyłam może 2 lepsze wersje, ale reszta nie jest dla mnie.

Coś innego, poezja pełna wrażliwości, wręcz eteryczna w swoich słowach, chwytająca za serce w dziwny, lecz jednocześnie słodki sposób.

Coś innego, poezja pełna wrażliwości, wręcz eteryczna w swoich słowach, chwytająca za serce w dziwny, lecz jednocześnie słodki sposób.

Nie jestem fanką poezji, ale ta książka mnie zauroczyła. Coś pięknego!

Nie jestem fanką poezji, ale ta książka mnie zauroczyła. Coś pięknego!

Książka znaleziona przez przypadek na Legimi stała się dobrą odskocznią od codzienności.

Po raz pierwszy miałam styczność z poezją koreańską i jestem zdziwiona jak bardzo prosta i łatwa w odbiorze się ona okazała.

W zbiorze "Mgła jedwabna" znajdziemy wybrane wiersze trzech poetów: Kima Soweola, Yuna Dongju oraz Seo Jeongju.

Tak naprawdę na dłużej pozostaną ze mną jedynie dwa, no może trzy wiersze z całego tomiku. Nie oznacza to jednak, że pozostałe utwory mi się nie podobały. Były na swój sposób ciekawe, często nawiązywały do przyrody, życia codziennego i uczuć, które gdzieś tam tlą się w każdym z nas. Czytało się je szybko, raczej nie były dwuznaczne i nie zawierały jakieś głębi, jakiegoś niezrozumiałego przesłania.

Książka znaleziona przez przypadek na Legimi stała się dobrą odskocznią od codzienności.

Po raz pierwszy miałam styczność z poezją koreańską i jestem zdziwiona jak bardzo prosta i łatwa w odbiorze się ona okazała.

W zbiorze "Mgła jedwabna" znajdziemy wybrane wiersze trzech poetów: Kima Soweola, Yuna Dongju oraz Seo Jeongju.

Tak naprawdę na dłużej pozostaną ze mną...

Poezja koreańska rysować się może jako okazja do zagłębienia się w tajniki duszy czy odkrywanie piękna samego słowa oraz namalowanych nim obrazów - ale w formie nieco egzotyczne. Wśród utworów trzech poetów opublikowanych w tym zbiorze znajdziemy mnóstwo krajobrazów typowych dla Korei, odniesień kulturowych, symboliki (w interpretacji pomagają z pewnością przypisy). Pierwsza część tomiku to wiersze nieco prostsze, kolejnych dwóch poetów operuje często bardziej skomplikowanym przekazem. Wiersze są raczej krótkie - może nie zawsze w typie japońskiego haiku, ale na pewno niektóre coś z haiku w sobie mają. Część jest malownicza, część głęboka, symboliczna i refleksyjna (choćby tematyka przemijania),są też elementy zabawy słowem ("Echo"). Bardzo ciekawe doświadczenie.

Poezja koreańska rysować się może jako okazja do zagłębienia się w tajniki duszy czy odkrywanie piękna samego słowa oraz namalowanych nim obrazów - ale w formie nieco egzotyczne. Wśród utworów trzech poetów opublikowanych w tym zbiorze znajdziemy mnóstwo krajobrazów typowych dla Korei, odniesień kulturowych, symboliki (w interpretacji pomagają z pewnością przypisy)....

Ciekawe doświadczenie, ale tylko tyle, uważam, że ten zbiór należy traktować właśnie w formie ciekawostki, zdobywania doświadczeń związanych z literaturą innych miejsc na świecie. Jako poezja sama w sobie, bardzo dla mnie niezrozumiała, forma niby ta sama, a jednak trudno mi szukać tego samego rodzaju sztuki i doznać, co w przypadku poezji europejskiej czy amerykańskiej.
Zbiór obejmuje trzech poetów, ich wiersze mają wiele ze sobą wspólnego, widać pewne schematy, ale nie są równe, pierwszy z nich (Kim Soweol) pisze w sposób prosty, trochę dziecinny, nie odpowiada mi ta forma, pozostali (Yun Dongju oraz Seo Jeongju) operują dojrzalszym słowem.
Motywy kulturowe bazujące na przyrodzie są bardzo różne od naszych, wciąż przewijają się pola ryżu niczym nasze łąki i zboża, kwiaty dla nas też egzotyczne, tak samo jak nazwy geograficzne.
Przeżycie interesujące, ale dla koneserów poezji nie będzie to coś nadzwyczajnego.

Ciekawe doświadczenie, ale tylko tyle, uważam, że ten zbiór należy traktować właśnie w formie ciekawostki, zdobywania doświadczeń związanych z literaturą innych miejsc na świecie. Jako poezja sama w sobie, bardzo dla mnie niezrozumiała, forma niby ta sama, a jednak trudno mi szukać tego samego rodzaju sztuki i doznać, co w przypadku poezji europejskiej czy...

Kim Soweol
Słowa ułożone w luźne, a za razem złożone zdania przypominają urwane myśli, jakby wyrwane z kontekstu. Połączone są z personalnymi uwagami, z nawiązaniami do odmiennych sfer życiowych. Wprowadzone urozmaicenia wzorowane są na tzw. zwroty akcji, jednakże niepowodujące wzburzonych fal na morzu umysłu. Czysta i wyczuwalna zaduma, tkliwość, nostalgia, dominująca uczuciowość świadczy o wielkiej wrażliwości autora, twórczego kunsztu oraz niezwykłej umiejętności wprowadzenia Czytelnika w stan uczuciowy przybliżony temu towarzyszącemu podmiotowi, a zapewne i samemu Kim Soweolowi. Osobiście dałam się wciągnąć i oderwać od realiów mnie otaczających.

Yun Dongju
Poematy Yun Dongju to artystyczne wyzwanie dla Czytelnika, ale wyzwanie wzbogacające. Poeta prezentuje teraźniejszość uniesioną, realia ubrał w barwne i zawiłe szaty. Jednakże, w tym szaleństwie jest metoda – ofiarowanie wytchnienia własnej duszy i przynoszenie ulgi, ostoi patriotyzmu dla uwięzionego narodu. Yun Dongju nie doczekał chwil, o które tak walczył… ale pamięć o nim i jego czynach przetrwała – śmiem sądzić, że nigdy nie przeminie – tak jak pamięć o Baczyńskim, Borowskich czy też Różewiczu. Najbardziej zadbać muszą o to następujące pokolenia młodości. Zapewne nigdy nie doświadczymy tego samego, ale poprzez poezję i wspomnienia, będziemy w stanie chociaż sobie to wyobrazić… i docenić.

Seo Jeongju
Poeta – i jego poezja – problematyczny do określenia jednym słowem, zdaniem. Dzięki skupieniu się na uczuciach jednostki w połączeniu z humorzastą naturą, sięga w ponadczasowy głąb ludzkich pragnień… przez co staje się uniwersalny. Słowami kreuje obraz rzeczywistości, ale nieco innej, nieco odmiennej, aby wyciągnąć z niej coś więcej… aby nadać jej magicznych cech. Gdyż nigdy nie jest ona czarno-biała. Należy zaczerpnąć innych barw z palety życia.

...
Na całą recenzję - dogłębną interpretację wierszy Kim Soweola, Yun Dongju, Seo Jeongju i podsumowanie całości - zapraszam:
www.hanmunsi.wordpress.com
잔디 © 한•문•시

Kim Soweol
Słowa ułożone w luźne, a za razem złożone zdania przypominają urwane myśli, jakby wyrwane z kontekstu. Połączone są z personalnymi uwagami, z nawiązaniami do odmiennych sfer życiowych. Wprowadzone urozmaicenia wzorowane są na tzw. zwroty akcji, jednakże niepowodujące wzburzonych fal na morzu umysłu. Czysta i wyczuwalna zaduma, tkliwość, nostalgia, dominująca...

Ciekawy zbiór poezji koreańskiej :)

Ciekawy zbiór poezji koreańskiej :)