Seung-u Lee

"Pieśń ziemi" to, według mnie, książka bardzo oryginalna i jednocześnie bardzo trudna. Nigdy wcześniej nie czytałam tego typu książki. Łączą się w niej historie kilku powołanych przez Lee Seung-u do życia postaci. Pozwolę sobie powołać się na fragment tekstu profesora Jeonga Yeonga-huna, który w dopisku do książki zatytułowanym "Dialektyka pragnienia, trzy sposoby na czytanie powieści" napisał: "W powieści tej mamy kilka historii: 1. historia Kang Sang-ho, który korzystając z zapisków starszego brata, odwiedza klasztor, po czym obwieszcza światu istnienie inskrypcji na ścianach, 2. historia Cha Dong-yeona, który po przeczytaniu książki, pisze artykuł na temat inskrypcji ściennych z klasztoru Cheonsan, 3. historia Janga, który opowiada o swoich przeżyciach Cha Dong-yeonowi, 4. historia Han Jeong-hyo wyłaniająca się z opowieści Janga, 5. historia Hu." Nie od razu wiadomo, w jaki sposób te historie są ze sobą powiązane i dlaczego tak naprawdę znalazły się one w powieści. Podczas lektury długo się zastanawiałam, kto jest głównym bohaterem tej książki. Przez większość czasu myślałam, że jest nim Hu, ale po zakończeniu lektury całego tekstu stwierdzam, że głównym bohaterem jest Klasztor Cheonsan, a doprecyzowując - znajdujące się w nim inskrypcje ścienne. To one są bowiem tym elementem, który spaja ze sobą wszystkie wymienione wcześniej historie, ba, są one swego rodzaju spiritus movens, bowiem to one są powodem, dla którego powieściowe postaci podejmują znaczące dla całej historii czyny. Powieść jest trudna zarówno w warstwie treściowej, jak i językowej. Język momentami staje się niemal filozoficzny. Autor prowadzi swego rodzaju dysputy narratorskie, które mają na celu ułatwienie zrozumienia pewnych elementów całej historii, a także poznania ich możliwych alternatyw. Podczas lektury książki możemy sobie poniekąd "pogdybać" i nawiązać porozumienie pomiędzy fabułą powieści a naszym własnym życiem. Mnie osobiście książka bardzo zaskoczyła i choć jej lektura nie była dla mnie łatwa i przyjemna, to absolutnie nie żałuję czasu przeznaczonego na nią. Wręcz przeciwnie, książka odznacza się dużym walorem poznawczym poprzez osadzenie fabuły w kontekście kulturowym, historycznym, religijnym i filozoficznym. Osobom, które lubią mierzyć się z tekstami bardzo ambitnymi, bez zastanowienia polecam. https://www.facebook.com/literackakorea/posts/128196806132940