Akcja książki rozgrywa się w Doruchowie - wsi w województwie wielkopolskim, choć na potrzeby tej historii autorka przeniosła ją do województwa łódzkiego i podniosła do rangi miasta, co już trochę mnie zniechęciło. Byłam bardzo zainteresowana, ponieważ znam tę miejscowość całkiem dobrze, a historia ostatniego w Europie procesu o czary ciekawi mnie już od dłuższego czasu.
Niestety, ale mogłam pozostać przy opisie książki, był lepszy niż jej treść...
Historia Moniki wracającej w rodzinne strony początkowo całkiem wiarygodna dawała nadzieję, że faktycznie będziemy mieli tu do czynienia z zawiłościami małej miejscowości, plotkami, wścibstwem ale i dobrodusznością ludzi, którzy widzą zalety prostego powolnego życia. Jest to tutaj momentami ciekawie poprowadzone, momentami męczące. Mnie nie wprowadziło w klimat miasteczka.
Wątek miłosny, bardzo szybko się zawiązuje i aż nie do wiary, że tak nagle dzieje się tyle rzeczy. Trudno w niego wierzyć..
"Zagadka kryminalna" jest prosta, po drodze jest dużo podpowiedzi nakierowujących na to, jaki był motyw i kto był sprawcą. Szkoda, bo naprawdę czekałam na zwrot akcji.
Jednak najbardziej rozczarowujące jest tutaj kompletne nie wykorzystanie potencjału historii tego miejsca. 14 kobiet straconych po sfingowanych procesach o czary, no przecież to aż prosi się o jakieś plotki o klątwie, o spacery głównej bohaterki w miejsce gdzie zostały one stracone, wplątanie tego jakoś w tło. Niestety, dramatyczne wydarzenia z XVIII wieku zostały wspomniane tutaj może dwa lub trzy razy.

Mimo wszystko, o babci Miłce jeszcze bym poczytała :)

Akcja książki rozgrywa się w Doruchowie - wsi w województwie wielkopolskim, choć na potrzeby tej historii autorka przeniosła ją do województwa łódzkiego i podniosła do rangi miasta, co już trochę mnie zniechęciło. Byłam bardzo zainteresowana, ponieważ znam tę miejscowość całkiem dobrze, a historia ostatniego w Europie procesu o czary ciekawi mnie już od dłuższego...

Początkowo myślałam, że nie doczytam do końca, pierwsze 50 stron bardziej zachęcało mnie do rzucenia jej w kąt niż kontynuacji czytania. Jednak kolejne rozdziały coraz bardziej wciągnęły mnie w wewnętrzne dylematy bohaterek i w odkrywanie, kawałek po kawałku, rodzinnych tajemnic.

Trzy kobiety, na pozór każda inna, ale jednak tak podobne. Każda ma określony cel, każda po cichu chciałaby przeżyć wielką miłość, ale gdy taka pojawia się na horyzoncie, to ich wybory (albo niesprzyjający wszechświat), nie dają im nacieszyć się nią długo i beztrosko. Do samego końca trzyma się kciuki za ich szczęście mimo, że dobrze się wie do jakiego finału zmierza ta opowieść.

Początkowo myślałam, że nie doczytam do końca, pierwsze 50 stron bardziej zachęcało mnie do rzucenia jej w kąt niż kontynuacji czytania. Jednak kolejne rozdziały coraz bardziej wciągnęły mnie w wewnętrzne dylematy bohaterek i w odkrywanie, kawałek po kawałku, rodzinnych tajemnic.

Trzy kobiety, na pozór każda inna, ale jednak tak podobne. Każda ma określony cel, każda po...