Zauroczenie to mało powiedziane. Autor ma genialną umiejętność manipulowania uczuciami - czysta sinusoida. Pokazuje piękno i uniwersalność miłości. Nie umiem opisać słowami tej energii, którą czułam czytając. Polecam.

Zauroczenie to mało powiedziane. Autor ma genialną umiejętność manipulowania uczuciami - czysta sinusoida. Pokazuje piękno i uniwersalność miłości. Nie umiem opisać słowami tej energii, którą czułam czytając. Polecam.

Ta część Mrocznej Wieży była zdecydowanie potrzebna w odczuciu do całego cyklu powieści.

Ta część Mrocznej Wieży była zdecydowanie potrzebna w odczuciu do całego cyklu powieści.

Książka w moim odczuciu jest 'odą do hipokryzji'. Moim zdaniem główni bohaterowie chcąc być wolni od obłudy, sami nakładają na siebie obłudę jeszcze gorszą. Dlatego czasem ich wywody byłyby trudne do zniesienia. Niektóre fetysze były wręcz nadmiernie używane. Doceniam szczególnie dwie ostatnie części, które ukazują, jak daleko może się posunąć hedonizm i okrucieństwo. Dzieło ma znakomity język i strukturę. Doceniam także wszechstronność utworu - wywody filozoficzne, opisy relacji itp.

Książka w moim odczuciu jest 'odą do hipokryzji'. Moim zdaniem główni bohaterowie chcąc być wolni od obłudy, sami nakładają na siebie obłudę jeszcze gorszą. Dlatego czasem ich wywody byłyby trudne do zniesienia. Niektóre fetysze były wręcz nadmiernie używane. Doceniam szczególnie dwie ostatnie części, które ukazują, jak daleko może się posunąć hedonizm i okrucieństwo....

Książka prawdziwie magiczna.

Książka prawdziwie magiczna.

Książka wzbudziła we mnie wrażenie lekkiej powtarzalności dwóch pierwszych części cyklu. Zainteresował mnie bardziej intensywnie jedynie wątek Blaine'a. Nie zniechęcam się i czytam 4 część.

Książka wzbudziła we mnie wrażenie lekkiej powtarzalności dwóch pierwszych części cyklu. Zainteresował mnie bardziej intensywnie jedynie wątek Blaine'a. Nie zniechęcam się i czytam 4 część.

Chaos w książce odpowiada bardzo dobrze chaosowi panującemu w ówczesnym Chile. Często gubiłam się, szczególnie w dialogach, które nie są wyróżnione. Mam wrażenie, że będę musiała ponowić lekturę, aby jeszcze raz dokładnie przeanalizować sylwetkę Wiedera i jego pojęcie sztuki. Książka przedstawia jego losy jakby 'za mgłą' stwarzając atmosferę mroku i tajemnicy wokół jego osoby, co potęguje efekt mistycyzmu jego czynów.

Chaos w książce odpowiada bardzo dobrze chaosowi panującemu w ówczesnym Chile. Często gubiłam się, szczególnie w dialogach, które nie są wyróżnione. Mam wrażenie, że będę musiała ponowić lekturę, aby jeszcze raz dokładnie przeanalizować sylwetkę Wiedera i jego pojęcie sztuki. Książka przedstawia jego losy jakby 'za mgłą' stwarzając atmosferę mroku i tajemnicy wokół jego...

Jedna z książek, które mnie rozczarowała. Mimo głębi poruszanego tematu wydaje się dość płytko zrealizowana. Uważam, że przy odrobinie wysiłku można by było zrealizować wątek o wiele lepiej. A może chodzi o to, kto poruszył ten temat? Krótko mówiąc: spodziewałam się czegoś wybitniejszego.

Jedna z książek, które mnie rozczarowała. Mimo głębi poruszanego tematu wydaje się dość płytko zrealizowana. Uważam, że przy odrobinie wysiłku można by było zrealizować wątek o wiele lepiej. A może chodzi o to, kto poruszył ten temat? Krótko mówiąc: spodziewałam się czegoś wybitniejszego.

Jestem coraz bardziej zachwycona cyklem. Wprowadzenie wątku Trójki i realizacja ich postaci nie mogły pozostawić mnie obojętną. Po prostu podoba mi się :D

Jestem coraz bardziej zachwycona cyklem. Wprowadzenie wątku Trójki i realizacja ich postaci nie mogły pozostawić mnie obojętną. Po prostu podoba mi się :D

Książka ma w sobie coś szczególnego. Mimo, że jej tematyka nigdy mnie szczególnie nie zachwycała, a styl tego rodzaju mnie męczył - tym razem było inaczej. Czytało się lekko. Nie umiem tego do końca wyjaśnić, ale zostałam zauroczona na swój sposób. Irytujący światopogląd Wottona w innym przypadku byłby dla mnie bardziej drażniący, lecz tu doceniłam wkład jego filozofii i postawy w kształtowanie drugiego człowieka, bo o tym moim zdaniem głównie opowiada książka. O tym, jak wielki wpływ mają na nas inni i o tym, jak łatwo popaść w skrajności i niezgodę z samym sobą. Ale to tylko moja opinia.

Książka ma w sobie coś szczególnego. Mimo, że jej tematyka nigdy mnie szczególnie nie zachwycała, a styl tego rodzaju mnie męczył - tym razem było inaczej. Czytało się lekko. Nie umiem tego do końca wyjaśnić, ale zostałam zauroczona na swój sposób. Irytujący światopogląd Wottona w innym przypadku byłby dla mnie bardziej drażniący, lecz tu doceniłam wkład jego filozofii i...

Początkowo nie mogłam się przekonać do tej książki. Podjeżdżała mi tanim westernem. męczyłam się przez pierwsze 50 stron. Jednak potem zaczęłam się przekonywać, a przy ostatnich stronach moja miłość wybuchnęła wręcz :D. Niewyszukana perwersja trochę irytowały mnie w relacji z życia rewolwerowca, ale to w końcu czysto męski punkt widzenia, czyż nie? Odrobina filozofii, dobrze zbudowane postacie, tajemnica snująca się przez fabułę. Jestem na tak.

Początkowo nie mogłam się przekonać do tej książki. Podjeżdżała mi tanim westernem. męczyłam się przez pierwsze 50 stron. Jednak potem zaczęłam się przekonywać, a przy ostatnich stronach moja miłość wybuchnęła wręcz :D. Niewyszukana perwersja trochę irytowały mnie w relacji z życia rewolwerowca, ale to w końcu czysto męski punkt widzenia, czyż nie? Odrobina filozofii,...