Bardzo ciekawa publikacja, przydałoby się uaktualnione wydanie, które nawiązywałoby polemikę ze współczesnymi poszukiwaczami 'cudownego pochodzenia' cywlizacji ludzkich, np. z Grahamem Hanckockiem.

Bardzo ciekawa publikacja, przydałoby się uaktualnione wydanie, które nawiązywałoby polemikę ze współczesnymi poszukiwaczami 'cudownego pochodzenia' cywlizacji ludzkich, np. z Grahamem Hanckockiem.

Książka jest niestety słaba, nieprecyzyjna i mam wrażenie, że w miarę wysoka ocena bierze się wyłącznie z faktu, że próbuje walczyć przeciwko teoriom Danikena. Interesował mnie szczególnie rozdział o starożytnym Egipcie. Autor w zasadzie ogranicza się do stwierdzenia, że jest oczywiste, że starożytni posiadali wiedzę i technologię niezbędną do zbudowania piramid. Nie precyzuje jednak jaka to była wiedza i technologia. Żeby się tego dowiedzieć trzeba sięgnąć do innych publikacji, więc może lepiej zrobić to od razu. Polecam szczególnie "Z powrotem na ziemię: Spór o pochodzenie cywilizacji ludzkich" z której można się dowiedzieć kilku faktów, a nie tylko poglądów Autora.

Książka jest niestety słaba, nieprecyzyjna i mam wrażenie, że w miarę wysoka ocena bierze się wyłącznie z faktu, że próbuje walczyć przeciwko teoriom Danikena. Interesował mnie szczególnie rozdział o starożytnym Egipcie. Autor w zasadzie ogranicza się do stwierdzenia, że jest oczywiste, że starożytni posiadali wiedzę i technologię niezbędną do zbudowania piramid. Nie...

Sporo negatywnych ocen, moim zdaniem zupełnie niesłusznych. Winę ponosi po części polski wydawca - tytuł przetłumaczony jest 'kreatywnie': angielski brzmi 'the linguist and the emperor', co jest bliższe treści książki.
Nie jest to również podręcznik do historii, a część faktów z książki wydaje się niezupełnie sprawdzona (chociażby teza, że Bonaparte został otruty arszenikiem jest chyba kontrowersyjna, a podana jest jako fakt).
Skąd więc tak wysoka ocena? Bo jest to książka popularnonaukowa i jako taka jest doskonała. Czyta się wartko, autor sypie anegdotami jak z rękawa, historie które opowiada są zajmujące. Czytałem równolegle 2 inne książki o Napoleońskim podboju Egiptu i tylko z tej dowiedziałem się:
- że Mamelucy byli zupełnie pewni zwycięstwa nad zniewieściałymi francuzami (dowodem na ich zniewieścienie był fakt, że nie sypiali z chłopcami)
- dlaczego Nelson minął się z Napoleonem zamiast dorwać go przed desantem w Egipcie
- jak wyglądała narada Mameluckich Bejów po wylądowaniu Francuzów
- jak wyglądał sam desant wojsk, w nocy (inne książki informują że wojsko po prostu zostało wyładowane na brzeg, zupełnie jakby wyładowanie w nocy, w czasie sztormu 40 tysięcy ludzi z czterystu okrętów to była bułka z masłem)
- że Napoleon dowodził ludźmi ze swadą szefa psychopaty (anegdota o generale, który po motywacyjnej gadce Bonapartego popełnił samobójstwo jest porażająca)
- w jaki 'błyskotliwy' sposób Cesarz tłumaczył się ze zbrodni popełnionych w czasie kampanii (a trochę ich było)
itp itd. Takich przykładów jest kilka razy więcej. Autor ma spory talent literacki i wszystkie te anegdoty opisane są barwnie, pozwalają łatwo 'wyświetlić sobie film w głowie'. Do tego mamy wątek Champoliona, dla mnie nieco mniej interesujący, ale wciąż zajmujący i świetnie napisany. Jedną gwiazdkę odjąłbym za pewien chaos, który momentami się wkrada.
Jeśli ktoś chce się poznać po kolei kluczowe daty i wydarzenia z kampani egipskiej, to raczej są lepsze ksiącki. Jeśli zaś chce spróbować zanurzyć się w świat wyprawy Napoleona i odkrywania na nowo starożytnego Egiptu, spróbować zrozumieć marzenia, motywacje i wyzwania przed którymi stali ludzie zmieniający świat 200 lat temu to ja lepszej nie znalazłem :)

Sporo negatywnych ocen, moim zdaniem zupełnie niesłusznych. Winę ponosi po części polski wydawca - tytuł przetłumaczony jest 'kreatywnie': angielski brzmi 'the linguist and the emperor', co jest bliższe treści książki.
Nie jest to również podręcznik do historii, a część faktów z książki wydaje się niezupełnie sprawdzona (chociażby teza, że Bonaparte został otruty...

Fajna, krótka rzecz, napisana trochę jak scenariusz filmowy, bez większego budowania świata przedstawionego czy wczuwania się w postacie. Zakończenie jest faktycznie dobre, ale jako że po przeczytaniu okładki wiedziałem, że na końcu będzie jakiś twist, to zorientawałem się po 80 stronach o co chodzi i przyjemność trochę spadła. Może gdybym nie wiedział, że ma być super zaskakująco to nic bym nie podejrzewał i faktycznie by było :). Ale wciąż warte polecenia, film też na pewno zobaczę.

Fajna, krótka rzecz, napisana trochę jak scenariusz filmowy, bez większego budowania świata przedstawionego czy wczuwania się w postacie. Zakończenie jest faktycznie dobre, ale jako że po przeczytaniu okładki wiedziałem, że na końcu będzie jakiś twist, to zorientawałem się po 80 stronach o co chodzi i przyjemność trochę spadła. Może gdybym nie wiedział, że ma być super...

Szybko się czyta, jak trochę dłuższe opowiadanie. Brakuje pogłębienia wątków i postaci. Na plus fajne cytaty z wierszy i kilka dialogów, ale to raczej zasługa scenariusza. Ogólnie zupełnie nic to streszczenie filmu nie wnosi do historii :)

Szybko się czyta, jak trochę dłuższe opowiadanie. Brakuje pogłębienia wątków i postaci. Na plus fajne cytaty z wierszy i kilka dialogów, ale to raczej zasługa scenariusza. Ogólnie zupełnie nic to streszczenie filmu nie wnosi do historii :)

Dosyć krótka (2-3 wieczory) opowieść o Omanie, dobrze napisana, mająca kilka wstrząsających epizodów i sporo ciekawostek.

Dosyć krótka (2-3 wieczory) opowieść o Omanie, dobrze napisana, mająca kilka wstrząsających epizodów i sporo ciekawostek.

Świetna rzecz, bardzo drobiazgowo oddany świat starożytnej grecji i do tego naprawdę dobrze napisane.

Świetna rzecz, bardzo drobiazgowo oddany świat starożytnej grecji i do tego naprawdę dobrze napisane.

Epatowanie chlaniem, ćpaniem i płatnym seksem. Dobrze, że ktoś zrobił z tego film, bo materiał jest, ale tutaj w formie bardzo nieobrobionej.

Epatowanie chlaniem, ćpaniem i płatnym seksem. Dobrze, że ktoś zrobił z tego film, bo materiał jest, ale tutaj w formie bardzo nieobrobionej.

Ciężko się to czyta, ale niewątpliwie zapada w pamięć.

Ciężko się to czyta, ale niewątpliwie zapada w pamięć.

Bardzo dobre, szczegółowe i niespłycające wprowadzenie do tematu uważności.

Bardzo dobre, szczegółowe i niespłycające wprowadzenie do tematu uważności.

Niektóre są naprawdę doskonałe.

Niektóre są naprawdę doskonałe.

Mała dygresja - będąc w Indiach na każdym kroku można spotkać nastawione na backpackerów z zachodu stragany z tą książką, jakimiś notatnikami i innymi książkami mającymi służyć do 'odnajdywania siebie'. Odnajdywanie siebie stało się biznesem jak każdy inny, a Herman Hesse marką. Trochę to razi i smuci, zwłaszcza, że książkowy Siddartha raczej nie ucieka od problemów (na przykład do Indii) i odrzuca proste rozwiązania (np. zakup szarawarów, amuletów i książki o odnajdywaniu siebie) tylko odważnie i niestrudzenie poszukuje sensu istnienia.

Sama opowieść jest ładnie napisana, krótka i skłaniająca do refleksji.

Mała dygresja - będąc w Indiach na każdym kroku można spotkać nastawione na backpackerów z zachodu stragany z tą książką, jakimiś notatnikami i innymi książkami mającymi służyć do 'odnajdywania siebie'. Odnajdywanie siebie stało się biznesem jak każdy inny, a Herman Hesse marką. Trochę to razi i smuci, zwłaszcza, że książkowy Siddartha raczej nie ucieka od problemów (na...

Dobre, autor ma świetne pióro, pisze ze sporą dozą humoru. Przy okazji zachęcał do slow travel chyba zanim to było modne, uczy dostrzegać wartościowe rzeczy tam gdzie pozornie nic się nie dzieje. Sporo opisów różnego rodzaju wróżbitów, szarlatanów i naciągaczy, raczej z przymrużeniem oka.

Dobre, autor ma świetne pióro, pisze ze sporą dozą humoru. Przy okazji zachęcał do slow travel chyba zanim to było modne, uczy dostrzegać wartościowe rzeczy tam gdzie pozornie nic się nie dzieje. Sporo opisów różnego rodzaju wróżbitów, szarlatanów i naciągaczy, raczej z przymrużeniem oka.

Miło wrócić do świata Wiedźmina, ale do takiego 'Mniejszego Zła' to żadne z tych opowiadań nie miało podjazdu. Szkoda, że AS przestał rozwijać to uniwersum, bo tematów do opisania jest (jak widać) jeszcze sporo :)

Miło wrócić do świata Wiedźmina, ale do takiego 'Mniejszego Zła' to żadne z tych opowiadań nie miało podjazdu. Szkoda, że AS przestał rozwijać to uniwersum, bo tematów do opisania jest (jak widać) jeszcze sporo :)

Trochę jak w Shogunie Clavella, największa wartość jest w tym, że czytelnik czuje się jakby faktycznie był tam z bohaterem.

Trochę jak w Shogunie Clavella, największa wartość jest w tym, że czytelnik czuje się jakby faktycznie był tam z bohaterem.